Tatjana en ik

Ik las laatst dat Pruim failliet is. Wéér iets uit mijn rijke verleden naar de knoppen, dacht ik.
Pruim was in een ver verleden dè plees to bie op uitgaansgebied in Groningen. Het was de eerste mega discotheek in de wereld met meerdere zalen. Want alles ooit ever is begonnen in Groningen hé, dat weet je toch wel?
Het lag in het pittoreske plaatsje Zevenhuizen en dat is eigenlijk best ver van stád. Sterker nog, het ligt dichterbij Amerika dan bij Groningen (kijk maar na). Maar daar kom ik op terug.

Tatjana was in die tijd de natte slip van elke puberjongen na de Flodder film en ze probeerde een zangcarrière te beginnen. Per toeval kwam ik erachter dat ze op een zaterdag op zou treden bij ons op het plein. Dat was wel gek want dat plein was meer een pleintje en als zo’n podiumgeval er ook nog moest staan was er toch zeker plek voor 33 man en een paardenkop. Maar ze was er! En ze trad op!

Voor het podium stonden die 33 jongens (paardenkop heb ik niet gezien, had wellicht iets beters te doen?), wij stonden achteraan op het pleintje want wij waren stoer. Wij gingen niet naar vrouwen toe, vrouwen kwamen naar ons. Zo waren de regels in die tijd.😏
Na haar optreden kwam er een gast op het podium die posters (zie foto) het publiek in gooide. En hoe het kwam weet ik niet maar ik moest en zou zo’n poster hebben. Met een aanloop waar Joop Zoetemelk jaloers op zou zijn (niet zo gek want dat was een wielrenner) sprintte ik richting het podium en met een reusachtige sprong voorwaarts waar Ivan Lendl jaloers op zou zijn (niet zo gek want dat was een tennisser) dook ik over de menigte heen en greep zo’n poster uit de lucht.
GOTCHA!

Via via hoorden wij dat zij ’s avonds op zou treden in Pruim. Daar moesten wij bij zijn natuurlijk. Op de fiets gingen we er naartoe (ik heb het laatst over de snelweg met de auto gedaan, dat is een end!!! Maar vroeger maalden we niet om een kilometer of 60 fietsen)
Pruim was propjevol, meer jeugdige hormoonbommen hadden blijkbaar gehoord dat Tatjana zou komen. Wij manoeuvreerden ons tussen de menigte door naar het podium en er vlak voor stopten we.
Ik kon haar aanraken!😍 Ik kon haar ruiken!😍 Ik had oogcontact met haar!😍
Maar daar heb ik het bij gelaten. Kom op zeg, we moesten dat hele stuk ook weer terug fietsen! Geen tijd voor fratsen.

Zucht. Ik had haar vriend kunnen zijn. Dan had ik nu in Monte Carlo gewoond.
Maar ja, dan had ik jou niet gekend. En had ik dit stuk ook niet geschreven. Keuzes mensen!

Bij elk faillissement wordt een herinnering geboren, zeg ik altijd. Pruim hoort daar zéker bij. Tatjana ook trouwens.

2 gedachten over “Tatjana en ik”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s