Eierballen & klaphakken

De 9e verjaardag van mien jonkje moest natuurlijk gevierd worden met de familie en vrienden. Dat deden we gisteren. Oma moeke woont niet echt in de buurt maar wil er vanzelfsprekend altijd wel bij zijn. Hoe handig is het dan dat ze een droomzoon heeft die vrijdag gewoon even na zijn werk naar Groningen rijdt, zaterdag even met moeke heen en weer kachelt en vandaag weer eventjes die 200 km naar huis scheurt?
Maar genoeg veren in mijn bips.

“Kan je eierballen voor ons meenemen?”, werd mij gevraagd (de eierbal is een culinair Gronings hoogstandje, onbegrijpelijk dat het geen wereldwijd succes is). Ofkors wilde ik dat.
Gisteren tegen 12-en togen we naar de plaatselijke eierballenboer om 8 van die heerlijke units op te halen. Moeke had een koeltas mee waar ze in gingen want het was 400 graden in de auto. Ik had de airco niet aan want daar kan ik niet tegen. Trouwens, mijn oude voiture heeft geen airco dus dat was niet eens een discussie.
Klokslag 13.34 uur parkeerde ik de auto voor de deur van de beste cafetaria van Wageningen en omstreken (ben je ooit in Wageningen en wil je een fijne vette hap scoren? Cafetaria De Driesprong. Onthoud die naam. Erwin en Ties zijn de eigenaren, ik ben er  floormanager).
Ik stoof naar binnen want ik had enorme hoge nood en terwijl ik voorbij rende bestelde ik een ijsje. Moeke was ondertussen uitgestapt en knuffelde iedereen buiten op het terras. Ze was een jaar niet geweest dus er moest flink geknuffeld worden. Logisch.
Ik ging aan een tafeltje zitten en likte woest erotisch aan m’n ijsje toen moeke met de koeltas vol eierballen binnenkwam. Ze liep een beetje apart maar dat kwam omdat ze wat last van d’r heup heeft en een lange autorit, redeneerde ik.
Ineens zakte ze door één van haar hoeven en ik moest lachen. Ze keek ’s omlaag en zag dat de hak van haar schoen aan het ontbinden was. Overal lagen stukjes hak. Ik schoot in een stuip. Moeke had inmiddels ook door dat de hak onder haar schoen wegrotte en gierde het ook uit. Ik verslikte me in m’n ijsje en rolde op de grond van het lachen.
Van de andere schoen lag de hak nog in de auto en toen, lieve lezer, heb ik 3x mijn slip moeten verschonen. Manmanman, wat hilarisch!
En wat weer zó moeke!
Ties had nog schoenen (patta’s heten ze tegenwoordig, geloof ik) liggen van dochterlief, deze mocht moeke hebben. Supertof en cool om een hippe moeder te hebben, dacht ik.

Hierna gingen we naar het feestje van Teun en daar werd door mij natuurlijk in geuren en kleuren verteld over voorgaande. Wij kennen geen schaamte en eerlijk is eerlijk, dit was heul lollig!
Daar gaan we het nog vaak over hebben op feestjes.

Geheime politie uitlaat

Toen m’n jongens nog wat jonger naïever waren en ik nog bij de boys in blue werkte, maakte ik ze wijs dat ik een geheime politie uitlaat onder m’n voiture had. Ze waren op een gegeven moment helemaal into uitlaten want “snelle auto’s hadden 4 (VIER!) uitlaten!” Ze liepen speciaal naar de achterkant van auto’s om de uitlaten te tellen. 😄
Maar omdat je de uitlaat van mijn auto niet ziet (keurig weggemoffeld door die Fransen) maakte ik ze wijs dat ik nòg sneller was maar dat ik nooit snel reed want dat is voor patsers.
Jaren heb ik dat verhaaltje vol kunnen houden, tegenwoordig weten ze wel beter.

Gisteren reed ik naar huis en bij de zoveelste drempel (wie heeft die dingen verzonnen? LUL!) klonk het ineens alsof er een bak met glas (huh?) in m’n kofferbak heen, op en weer ging. Fluks zette ik de auto aan de kant en keek wat de hel er nu weer aan de hand was. In de kofferbak was niets uit het ordinaire te zien dus dook ik onder de voiture.
Daar hing ie, m’n geheime politie uitlaat. Zielloos diagonaal met alleen nog het stuk aan de motor vast. 😢
Zucht, heb ik weer. 🤬🤬🤬🤬🤬🤬🤬🤬🤬🤬
Eenmaal thuis dook ik er weer onder en duwde ik het ding op zijn plaats maar een uitlaat schijnt best heet te worden na een rit dus eigenlijk is dit stoere praat.

Vanmorgen heb ik ‘m provisorisch met tiewraps, elastiek en secondelijm vastgemaakt en nu zit ik te bedenken dat er waarschijnlijk een aanslag op mij gepleegd is. Hoe kan het anders dat èn aan de achterkant èn in het midden de steunen stuk zijn? Hè? Hè? Ik geloof niet in toeval.
Ik geloof wèl dat mijn verleden als geheim agent annex superheld mij nog steeds blijft achtervolgen.
Wordt waarschijnlijk vervolgd.