Niet fukken met The Anus!

Wij hebben een kast van een coniferenheg rondom onze tuin.
Oh wacht, grappig dingetje; Vrouwlief huurde eens een tuinman in met de opdracht om de heg voor een leuk prijsje aan de binnen -en buitenkant te kortwieken. De man schoot in de lach. “Een meter of 10 had ze gezegd, dit is wel 50 meter in totaal!”, zei hij. Ik zei; “Ah joh, ze denkt ook dat mijn piemel 30 cm is”.
Wij lachen.

Wij hebben dus een redelijke lange en hoge heg. Héérlijk, die privacy! Ik sta dan ook met regelmaat in de blote kont de tuin te sproeien. De heg grenst aan de brandgang en buren die voorbij fietsen hebben geen idee wat er allemaal afspeelt achter die lange en hoge heg. En dat is wellicht maar goed ook. 😉

Oh kijk, daar snijd ik even precies het (mijn) probleem aan, langsfietsende buren. HET IS GEEN FIETSPAD! HET IS EEN BRANDGANG! Buren fietsen hier soms als ware Zoetemelks voorbij en beste lezer, dat irriteert mij mateloos. Maar da’s nog niet alles. Iets verderop woont de ultieme zeiklul Chaggie B. Chagrijnige buurman. Jaar of 70 en de man is standaard chagrijnig, kijkt standaard boos en zegt standaard nooit iets. Ja, tegen andere buren roddelt ie erop los, tegen mij (ons) houdt hij standaard zijn bek. En hij brengt krantjes rond op tijden dat normale mensen nog liggen te slapen. Dan moet hij dus met zijn fiets en volle fietstassen door de brandgang en dus langs onze heg.
En juist die zeiklul heeft nu al een paar keer bij de buurtbeheerder geklaagd dat onze heg gesnoeid moet worden omdat ‘zijn krantjes nat worden’. Dan krijgen we weer een brief met ‘een oranje waarschuwing’.
Zucht. Heb het even opgezocht, een brandgang dient minimaal 85 cm te zijn en surprise, dat istie nog ruim! Daar komt nog bij dat wij wèl werk hebben en dus niet hele dag thuis zitten, er zitten meerdere vogelnesten in de heg (dan mag je niet snoeien hoorde ik van loltuinman) en ik (wij) heb er zelf geen last van. Dus fuck off!

Terug naar dat brandgangfietsen dan. Ik heb getracht het op de juiste en nette manier aan te pakken, want zo’n brave burger ben ik wel tegenwoordig. Ik heb de gemeente en de buurtbeheerder aangeschreven met het verzoek paaltjes o.i.d. te plaatsen. We kregen vanochtend bericht van de buurtbeheerder terug. “Wat vervelend voor u bla bla bla ga met fietsers in gesprek bla bla bla”.
Zucht. Dat lukt dus niet, goochemerd. Als ik bij de deur ben zijn ze al lang en breed de straat uit.
Op zo’n moment komt de ‘Don’t fuk with the Anus’ mentaliteit bij mij bovendrijven en ga ik het recht in eigen handen nemen. Tegels verwijderen, glas strooien, ijzerdraad spannen, landmijnen, honkbalknuppel, alles heeft de revue bij me gepasseerd en na lang wikken en wegen kwam ik tot de perfecte oplossing om die Zoetemelks te stoppen.
In de plaatselijke supermarkt heb ik een briefje opgehangen; “GEZOCHT: STUNTKINDS”.
Mijn plan ziet er ongeveer zo uit: Ik laat vanaf morgenmiddag elke dag na school 16 kinderen een paar uur in onze tuin spelen met de schuttingdeur wagenwijd open en zodra ik een fietser aan hoor komen, mik ik zo’n kind de brandgang in. En bij een succesvolle val van de Zoetemelk krijgt het desbetreffende kind een ijsco. Briljant niewaar? Ik zeg altijd maar zo, je moet kinderen entertainen, dan hou je ze van de tablet.

Heb geen idee of hier überhaupt een verkiezing voor leukste buurtvader van ’t deurp is hoor, maar mocht ie er wel zijn: Tadaaaaaa, hier ben ik.

Muziekjaar

Dit moet een jaar worden dat wij met enige regelmaat te bezichtigen zullen zijn. En met wij bedoel ik mezelf met een ander. En dan is die ander of vrouwlief, of kinds, of goeie vrienden. Dit moet namelijk een muziekjaar voor ons worden.
Let wel, ik schreef te bezichtigen. Dat is dus niet aanspreken/lastigvallen/in de buurt komen. Kom op zeg, ik wil ook wat privacy. Ga lekker je eigen gang, dan doen wij het ook!

De geoefende lezer hier weet dat ik niet zo van concertbezoeken ben. Ik heb altijd wel wat aan te merken op de kwaliteit van de muziek of het optreden in het algemeen en dat is voor mijn gezelschap natuurlijk niet de allerbeste atmosfeer om in te vertoeven. Maar wat me nog meer tegenhoudt om een concert te bezoeken is dat ER ALTIJD WEL EEN ENORME LAMLUL (m/v) BINNEN EEN STRAAL VAN 10 METER VAN MIJ STAAT WAAR IK ME GIGANTISCH AAN STOOR.
Maar goed, ik ben inmiddels wat ouder, rustiger en wijzer dus die gok durf ik dit jaar wel te wagen. Wel zo leuk voor mijn gezelschap immers.
Toto, Dire straits, Pink Floyd staan op de agenda. Evenals een countryfestival en een regelrecht rockfestival. En wie weet wat nog meer uit de hoge muziekhoed komt? Ik heb er in elk geval zin an.

Oja, het plaatje hierboven? Kon niet zo gauw iets muzikaals vinden. Je moet het hier maar even mee doen.

Voetsporen

Op mijn 14e werd ik kampioen, oudste werd op zijn 14e kampioen en afgelopen zaterdag werd jongste zoon ook kampioen op zijn 14e. Ik vind dat een prachtige statistiek.

Zeun besloot aan het einde van het vorige seizoen om in te gaan op de uitnodiging om een stap hoger te gaan spelen. Ik vond dat een verstandige keuze en naar nu blijkt was dat het ook. Hij speelt nu in de onder 15-2 in de 1e klasse. En na de winterstop gaan ze naar de hoofdklasse. Zijn vorige team degradeerde naar de 4e klasse……………… ik rust mijn casus.

Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat meneertje bij elk voetbalmoment dat wij met ons drietjes hadden wel een keer in janken uitbarstte omdat iets niet lukte of omdat iets niet eerlijk was of gewoon omdat hij moe was. En ik twijfelde toen sterk aan zijn voetbalmotivatie in vergelijking met zijn broer. Maar gelukkig heeft hij toch doorgezet en koos hij zelfs voor het nobele keepersvak. En ook dat verbaasde mij want zijn pijngrens lag in die tijd nou ook niet zo heul erg hoog.
In één van zijn eerste wedstrijden als keeper, denk dat hij een jaar of 10 was, kreeg hij een hard schot tegen zijn lichaam en de bal vloog over het doel. Ik zag dat hij in huilen uit wilde barsten maar het publiek, zelfs van de tegenstander, klapte en juichte voor deze redding. En hij hield zich groot. 😁 Zou dat de ommekeer zijn geweest?

Tegenwoordig gooit hij zijn hele hebben en houwen in de strijd, is van angst niets meer te zien en eerlijk is eerlijk, hij is een hele aardige allround keeper. En dat zeg ik als iemand die er verstand van heeft. (Ik vind zum bleistift de 41 jarige Pasveer veruit de beste keeper van Nederland en hij moet in Oranje. Punt.)

Zaterdag was een gelijkspel voldoende om kampioen te worden. Tegen een team van een paar dorpen verderop. De wedstrijd ging gelijk op en je kon merken dat er spanning op stond. Wellicht bij ons meer dan bij de tegenstander.
Halverwege de eerste helft liep hun spits op Zeun af, met een verdediger in zijn nek. En daar maakte Zeun een klein foutje. Regel 8 in het boek ‘Keepen volgens Manus’ is dat als er iemand met een aanvaller meeloopt, dan kom je niet uit. Zeun deed het toch, twijfelde en voor hij kon corrigeren, schoot de spits de bal met een boogje over hem heen. Mooie goal, 1-0 achter. Verder was hij foutloos en een rustpunt achter de laatste linie.

Na de pauze werd een het een ouderwetse Engelse wedstrijd. Hoog tempo, spanning door de aderen gieren en kansen over en weer. Een schot in de verre hoek tikte Zeun met een geweldige reflexredding net naast en even later schoot onze linkeraanvaller een afgeslagen corner in de korte hoek binnen. 1-1!
Hierna haalde de tegenstander alles uit de kast om de winnende te scoren, kregen ze de ene (raadselachtige) vrije trap na de andere, maar het team en Zeun hielden stand. In de allerlaatste halve minuut kregen ze wederom een discutabele vrije trap op de 16 meter. Met zelfs hun keeper in ons zestienmetergebied was de spanning niet te harden. Ja, dat is voor de overige toeschouwers hoor, ik stond gewoon relaxed aan m’n sigaartje te lurken.
Ook deze bal hield Zeun tegen (zie filmpje, als die het doet? Dat weet ik nooit met dat WordPress) en de ontlading was daar toen de scheids eindelijk voor het laatst floot. Ik genoot ervan.

Ben benieuwd hoe ze het na de winterstop in de Hoofdklasse gaan doen.
En ik ben ook zeker benieuwd wanneer Zeun op de radar van scouts komt. Want ik vind hem een groot keepertalent en eerlijk is eerlijk, ik heb er verstand van.

Hé pa

Vandaag zou je 77 jaar zijn geworden en zouden we proosten op je verjaardag en zouden we uit eten gaan met je kinderen, schoonkinderen en kleinkinderen en zouden we een feestje bouwen en zouden we door de kamer dansen en zouden we meeblèren met de muziek en en en…………….

Maar ja, die 20ste van de 7e in 2007 hè?

Zwartste dag in ons leven 😢.

WEG MET ZWARTE PIET!

Ik vind de discussie of Piet nou zwart of gevlekt of karmijnrood of oudroze of lauriergroen of signaaloranje of meloengeel of gentiaanblauw moet zijn helemaal geen discussie. En ik kan me ook niet heugen dat ik me er ooit druk om heb gemaakt welke kleur zwarte Piet had in mijn jeugd, zolang hij mij maar voorzag van snoepgoed, pepernoten, fruit, schoenkadootjes en wat niet al. En dat hij grappig was en rare capriolen uithaalde. En nu ik ouder ben (l & f), denk ik er nog exact zo over als in mijn jeugd; Als de (mijn) kinderen er maar lol in hebben.
Die drammers die er een politiek iets van hebben gemaakt, tja, ik kan me daar wel over opwinden, maar ik kies ervoor om ze te negeren en eigenlijk ook uit te lachen. Feit is wel dat hij ZWARTE Piet heet, en dat is niet omdat hij zwarte kleding draagt. Ik denk, ik zeg het ff.

Waar je niemand over hoort, en dat moet eigenlijk dè reden van een totaalverbod op zwarte Pieten zijn, is dat het eigenlijk gewoon een stelletje vuile inbrekers zijn.
Ga maar na, ze struinen ’s nachts een beetje door je huis, je hebt geen idee hoe ze binnen zijn gekomen en wie weet wat ze allemaal uitspoken terwijl jij van je welverdiende rust geniet. En stil dat ze zijn! Zelfs ik, die toch met 2 oren open slaapt, hoort ze niet. Nou, dan ben je een getrainde hoor!

Vanochtend ook weer. Ik kom beneden en ik zie dat de schoen van het kind verplaatst is. En dat niet alleen, het verlanglijstje was er ook uit genast.
Oja, en in de plaats hadden ze er een goedkoop gedichtje in gedaan.
Die sneaky fukkers!
Verbieden die hap! Dat zeg ik.