Mijn laatste vaderlijke les

Mijn oudste zoon is vandaag 18 jaar geworden en dat houdt dus in dat mijn opvoeding vandaag en per direct stopt. Ik ben er klaar mee. Met zijn opvoeder zijn, bedoel ik. Het is nu aan hem om deze grote, boze mannenwereld binnen te stappen en iets van zijn leven te maken.

Ik deed het altijd met liefde hoor, hem opvoeden. Legendarisch zijn mijn zondagochtendpreken, waar ik oreerde over hoe de wereld in mekaar steekt, over wie te vertrouwen is en wie absoluut niet, over school, over voetbal, over sport in het algemeen, over politiek, over auto’s en wat ik al wel niet kon verzinnen in die complete 18 jaar.
Maar zoals ik hierboven al aangaf, dat alles stopt per direct vandaag. Tis mooi geweest.

Oh wacht, laat ik hem nog één laatste heel belangrijke vaderlijke wijze les over het leven meegeven;
Was en droog altijd heel goed dat stukje lichaam waar je rug overgaat in je kont! Dat stukje net onder je staartbotje, precies het bovenste gedeelte waar je bammetjes aan hun ronding beginnen.

Bedank me later maar 😎