Categorie: Flauw

En zo ben je ineens ouderloos.
Na m’n vader, 19 jaar geleden, is afgelopen week ook mijn moeder overleden.

Rust zacht mam, en groeten aan pa.

Love you forever❤️

Er is een tijd geweest dat ik rond de 100 volledige kilogrammen woog. Ik geloof dat 103 mijn max was. Dit werd voornamelijk veroorzaakt door weinig lichaamsbeweging maar vooral door klef (lees snack) vreten. En hoewel ik klef vreten heerlijk vind was zelfs voor mij 103 kilo te gortig.
Sinds ik bij mujer bonita ben is mijn gewicht drastisch gedaald naar een stabiele en bmi-verantwoorde 93,5 kilogram. Dit is natuurlijk allemaal te danken aan het voedsel dat ze mij dagelijks voorschotelt en de regelmatige lichaamsbeweging die ze mij laat doen (oink oink). Maar voor mijn gewenste zomerbody wilde ik toch nog wat kilo’s kwijt. Toevallig wilden we de achtertuin onder handen nemen, dus heb ik een aantal weken flink kunnen beuken rond het huis.

Afgelopen zondag zei ze dat ze kon zien dat ik aardig wat was afgevallen. “Die spijkerblouse zat altijd wat strakjes maar nu zit ie je perfect. Ik denk dat je nu wel onder de 90 kilo zit”. En het klopt, ik merk het zelf ook. M’n blouses zitten anders en m’n broeken zitten wat losser dan voorheen. En niet onbelangrijk, ik voel me een stuk fitter!
Gisteren wilde ik het zeker weten en pakte ik de weegschaal; 93.5 KILO!
Huh? WTF!
Ik riep haar erbij. Ze stond ook versteld. “Misschien heb je meer spiermassa gekweekt?”
“Nee,” zei ik. “Ik ben gewoon de laatste tijd zwaarder geschapen.” ………..
Ze begon keihard te lachen.
Nou, dat was voor mij dus een duidelijke bevestiging.

Stiekem ben ik lang niet zo’n harde vent als dat ik eruitzie hoor. Eigenlijk ben ik best wel een gevoelige man, al zeg ik het zelf. Sterker nog, er gaan dingen me echt wel aan het hart, dingen die bij mij best wel een flinke snaar raken.
De merelfamilie zum bleistift, die hier in het voorjaar in de schuur resideerden. Toen moeder Mireille ervandoor ging (met Marvin) en doodgeboren Margootje in het nest achterliet vond ik het mooi geweest en heb ik het nest, zonder met de ogen te knipperen, in de kliko gemieterd. Ik had immers de ladder nodig waarop het nest lag.
(zie details hier Geile donders – Dick Teder en hier Geile donders, deel 2 – Dick Teder)

Vader Mario heeft een nest in de heg gebouwd en voedt nu de kinderen in zijn eentje op. En dat doet hij met verve! En als een echte beschermer, kan ik wel zeggen. Vandeweek werd het nest aangevallen door een ekster en hij klapte er bovenop! R.E.S.P.E.C.T!
Naderhand lag hij languit in de zon in het gras. Te piepen. Ik dacht dat ie gewond was maar dat verbeeldde ik me, want toen ik dichterbij kwam vloog ie gewoon weg. Ja duh, dan niet!
Het zette me wèl aan het denken. Een door zijn vrouw verlaten vader die helemaal alleen voor de opvoeding staat, en dat ook nog zo goed doet, ik kreeg een brok in m’n hart.

Omdat ik van mijn werkgever alle tijd kreeg besloot ik de next best thing te maken. Want weer een nest in de schuur is uitgesloten vanzelfsprekend. Een voederhuis. Voor de lange kille winter die eraan zit te komen. Dan hebben Mario en zijn 4 dochters en 3 zonen in elk geval voldoende te eten, redeneerde ik.

Nou best lezer, zie hierboven het resultaat. Ben er zelf best wel trots op.
Ik moet er alleen nog even een bordje op plaatsen. “VERBODEN VOOR MIREILLE!”. Want vrouwen die voor een grotere piemel hun man verlaten kunnen wat mij betreft de rambam krijgen. Daar ben ik dan wel weer een harde in.

Ken je dat ook? Van die vragen die zo simpel debiel zijn dat je een simpel debiel antwoord geeft?

We zaten laatst op ons plaatselijke terras, gezellig met ons tweetjes een drankje te doen, een praatje te maken en van de zon te genieten, toen een of andere blonde muts het terras op kwam lopen. Ze herkende vrouwlief. “Hé, hoi! Ben je alleen?”……………………….. Ik reageerde met; “Wow, het is gelukt! Ik ben onzichtbaar.” En ik vroeg aan andere terraszitters of ze mij ook niet zagen. Iedereen lachen.
Blijkt dat ze bedoelde dat vrouwlief zonder dochter was, want die schijnt ze vrij goed te kennen. Met een schaamtekop ging ze verderop met de rug naar ons toe zitten.
Gisteren weer zo eentje. Zelfde terras. Nu de bestellingopnemer.
“Hé, weer terug van vakantie?”…………………….. “Nee, wij zijn onze hologrammen.”

Ze zullen het vast goed bedoelen hoor, maar ik word een beetje simpel van dat soort blonde vragen.
“Nog een biertje?” als ik net een kwartier op het terras zit en m’n eerste biertje op heb. “Nee, ik ga de rest van de minimaal 2 uur hier droog voor me uit staren.”
“Kapper geweest?” als m’n volle bos weer strak in de styling zit. “Nee, heb m’n hoofdhuid ingesmeerd met zoutzuur.”
“Heb je gepoept?” als er een enorme putlucht de gang in dwaalt na mijn wc bezoek. “Nee, dat was een boertje.”
“Zoekt u iets speciaals?” als ik net 2 meter binnenin de winkel ben. “Ja, een frikandel.”
“Warm hè?” als de mussen al gebraden op dak liggen. “Nou, het is dat ik geen jas kon vinden.”

En zo zijn er vast meer van dat soort blonde vragen.
Heb jij nou ook eentje? Deel ‘m gerust hieronder of in de reacties.
Ben benieuwd.