Categorie: Flauw

Ken je dat ook? Van die vragen die zo simpel debiel zijn dat je een simpel debiel antwoord geeft?

We zaten laatst op ons plaatselijke terras, gezellig met ons tweetjes een drankje te doen, een praatje te maken en van de zon te genieten, toen een of andere blonde muts het terras op kwam lopen. Ze herkende vrouwlief. “Hé, hoi! Ben je alleen?”……………………….. Ik reageerde met; “Wow, het is gelukt! Ik ben onzichtbaar.” En ik vroeg aan andere terraszitters of ze mij ook niet zagen. Iedereen lachen.
Blijkt dat ze bedoelde dat vrouwlief zonder dochter was, want die schijnt ze vrij goed te kennen. Met een schaamtekop ging ze verderop met de rug naar ons toe zitten.
Gisteren weer zo eentje. Zelfde terras. Nu de bestellingopnemer.
“Hé, weer terug van vakantie?”…………………….. “Nee, wij zijn onze hologrammen.”

Ze zullen het vast goed bedoelen hoor, maar ik word een beetje simpel van dat soort blonde vragen.
“Nog een biertje?” als ik net een kwartier op het terras zit en m’n eerste biertje op heb. “Nee, ik ga de rest van de minimaal 2 uur hier droog voor me uit staren.”
“Kapper geweest?” als m’n volle bos weer strak in de styling zit. “Nee, heb m’n hoofdhuid ingesmeerd met zoutzuur.”
“Heb je gepoept?” als er een enorme putlucht de gang in dwaalt na mijn wc bezoek. “Nee, dat was een boertje.”
“Zoekt u iets speciaals?” als ik net 2 meter binnenin de winkel ben. “Ja, een frikandel.”
“Warm hè?” als de mussen al gebraden op dak liggen. “Nou, het is dat ik geen jas kon vinden.”

En zo zijn er vast meer van dat soort blonde vragen.
Heb jij nou ook eentje? Deel ‘m gerust hieronder of in de reacties.
Ben benieuwd.

Vorig jaar september tikten we via Marktplaats een tuinset voor een heul schappelijk prijsje op de kop. Het contact verliep via de zoon van de verkopers en al gauw maakten we een afspraak om de set op te halen. Met 2 auto’s reden we naar naastgelegen stad, de zoon nam ons mee naar het huis van de verkopers (zijn ouders, waren op vakantie) en al gauw ontdekten we dat de set met geen mogelijkheid in onze auto’s zouden passen. Niet dat de auto’s te klein waren, de set was gewoon gigantisch. Normaal gesproken zou ik “fuck it” zeggen, maar deze best wel prijzige set konden we voor dát schappelijke prijsje niet laten liggen.
Ik regelde een bus via een collega en de volgende dag reden we naar het huis van de verkopers. Had ik al geschreven dat de set gigantisch was? De set was zo groot dat we het met geen mogelijkheid door de deur kregen………………..
Uiteindelijk hebben we via het dak de set weten mee te krijgen. Voor een hèèèèèèèèèl schappelijk prijsje. 😁👍🏽

Ik sloeg de boel op voor de winter en ik had al gezien dat die set nooit in onze tuin zou passen. Ja, het zou wel passen maar dan werd het een proptuin. En als ik ergens niet tegen kan is het wel een proptuin. In m’n hoofd maakte ik ondertussen plannen hoe de tuin eruit moest komen te zien. Maar vrouwlief hield de boot af. “Weet je wat dat kost?” En ja, op zo’n moment word ik een dramlul. Niet de hele tijd hoor, maar vaak op momenten dat ik lief voor haar was geweest en zij tevreden voldaan onderuit lag, juist dán bracht ik de tuin naar voren. Ik ben ook zo’n sluwe hè? 😁
In februari ging ze dan eindelijk overstag en gaf ze een ‘GO’. Yeehaah! Bij mij gingen meerdere lichaamsdelen strak staan. We lieten Watdevakman komen voor topoverleg, berekenden de kosten en zetten de deadline op 6 juni.
Nou ja, lang verhaal kort, het werd nog even spannend maar gelukkig kreeg ik van m’n werkgever alle tijd om de tuin op tijd klaar te krijgen. Het resultaat: Welgeteld 4 zitplekken waarvan 1 overdekt, gevarieerd gekleurde bloemperken links en rechts, her en der fleurig gevulde bloempotten, klein gazonnetje voor onze vogelvrienden om wormpjes te vinden, prachtige verlichting, drie palmbomen waarvan 1 echte en de complete tuin praktisch vliegende schijtinsecten vrij.
We waren (en zijn) heul erg blij met de metamorfose en waren verheugd om dat 6 juni aan onze vrienden te tonen.

Maar dan ga je een paar weken op vakantie en tref je bij thuiskomst de zo prachtige gemetamorfoseerde tuin als een regelrechte tokkietuin aan. Kon wel janken! 🥴😢😭

Driekwart van het gazonnetje doodverbrand, deel van de overkapping ingestort, de fleurige bloemen in de potten dood en de gevarieerd kleurige bloembakken zijn één grote groene jungle (zie foto). Oja, en overal maar dan ook echt OVERAL! vliegende schijtinsecten.
Zucht.

Gelukkig krijg ik van m’n werkgever alle tijd om de boel weer in orde te maken en daar ben ik inmiddels mee begonnen. Het gazonnetje heb ik uitgegraven, opnieuw ingezaaid en als een malle bewaterd, heb ik de overkapping weer hersteld en momenteel liggen er 46822 dode vliegenlijken her en der verspreid door de tuin. Als vrouwlief komend weekend dan even de bloemenpracht hersteld, dan kunnen we binnenkort weer gasten ontvangen. Want wat is er nou leuker en gezelliger dan onze tuin aan anderen te showen en complimenten in ontvangst te nemen?

Elk jaar tijdens vakantietijd krijg ik op een bepaald moment altijd wel met een onverklaarbaar iets te maken. Niet toevallig rond de 20e juli.

Gisteren ook weer. We waren in het prachtige Sirmione en het was ’s avonds nog bloedheet. Toen we langs het meer terugliepen naar de auto ‘vloog’ opeens uit het niets heel snel iets door m’n gezicht. Alsof iets door mij heen kwam. Het was geen wind want dan zou het wel heerlijk paraderen langs de waterkant zijn geweest en niet die 40 graden, windstil, zweten als een bronstige otter en afzien. Nee, ik kan niet verklaren wat het wel was. Ik heb het ook al vaker meegemaakt trouwens. Dus zeg ik maar gewoon dat het mijn pa is die even laat weten dat ie nog steeds over me waakt. Mijn eigenste eye in the sky.

Morgen de 20e juli is hij al 19 jaar dood en ik denk dat hij daar ergens boven tevreden zit te glimlachen als hij mijn leven tegenwoordig ziet.