Volgens mij wel, toch? Nou ja boeiuh, hier nog eentje dan.
Op het befaamde TikTok kwam ik bovenstaand plaatje tegen en eigenlijk nam ik het voor kennisgeving aan en wist ik dit in grote lijnen al wel. Tot ik rechtsonder keek. Waarom in hemelsnaam staat ene Taylor Swift in dit lijstje? Nu ben ik een grumpy old zeiklul op muziekgebied hoor, maar hoezo heeft zij 180 miljoen albums verkocht? En hoe, in deze tijd van internet, downloaden en Spotify, vraag ik mij dan af. Ik kan geen enkel lied van haar opnoemen al werd ik onder schot gehouden. Sterker nog, ik heb geen idee hoe zij eruit ziet. Van al die andere artiesten in het lijstje ken ik de gezichten, welk instrument ze bespelen en zelfs wat hun favoriete huisdier is. Maar Taylor Swift, geen idee. En waar zijn bijvoorbeeld Dire Straits? Of Creedence? Beegees? Metallica? Level 42? U2? Earth, wind and fire? Jack Jersey? Om maar eens wat grootheden te noemen.
Hieronder een grappig filmpje over de ontwikkeling van muziek vanaf 1970 tot nu en als je de rock (muziek gespeeld door echte mensen met echte instrumenten in echt studio’s en die soms maanden over 1 nummer deden) een beetje in de gaten houdt, zie je dat het na ongeveer 1997 afgelopen was met de echte muziek. Met je hip-hop 🖕🏽.
Eigenlijk is dit lijstje niet helemaal representatief. Rock, pop, country, hip-hop, R&B, het zal allemaal wel. Maar er ontbreekt natuurlijk één genre dat halverwege de jaren 70 gigantisch kwam opzetten en dat was de disco. Dansbare, vrolijke, vaak inhoudsloze liedjes met een vierkwarts basloopje. Floorfillers noemen we die in vaktaaljargon. Discomuziek werd wereldwijd heul groot en was het tegenovergestelde van rockmuziek, wat bijna leidde tot een totale oorlog in de muziekindustrie. Zoek het maar eens op.
Een speciaal genre binnen de disco was de Italo. Juist, disco uit Italië. Dat vond ik leuke muziek in mijn jonge jaren. Hieronder een filmpje uit mijn persoonlijke archief toen ik met m’n geblokte vest helemaal losging op zo’n fijne Italo knijter.
Op 18 oktober 1986 schreef journalist Henk Hielkema in het Nieuwsblad van het Noorden een enigszins ‘boos’ artikel over jeugdspelers die op jonge leeftijd stoppen met voetballen. EN HIJ BEGON DAT ARTIKEL MET MIJ! WHOOHOO, I MADE IT TO THE PAPERS! \😁/ Henk was namelijk niet alleen journalist bij het Nieuwsblad van het Noorden, hij was ook bestuurslid bij mijn voetbalclub, hij was van de joehoe-kant èn hij was mijn keepertrainer. Elke woensdagavond dwong hij mij op het trainingsveld om tot het uiterste te gaan. “Als je deze pakt, krijg je een colaatje.” 😃 De reden voor mijn stoppen met keepen was niet, zoals hij schreef, dat ik op vechtsport wilde hoor, de werkelijke reden was dat ik er helemaal klaar mee was. Klaar met 6 dagen in de week met keepen bezig zijn en klaar met al die schaafplekken, blauwe plekken en pijntjes. Klaar met geen spijkerbroek aan kunnen hebben. Klaar met al die kneuzingen en breuken. Volgens mij was ik dat seizoen ook nog gedegradeerd tot 2e keeper en ja, ik was 15 en ontdekte andere leuke dingen in het leven.
In navolging van mij heeft ook 15-jarige zeun besloten te stoppen met voetballen. Na dit seizoen hangt ook hij zijn keepershandschoenen aan de wilgen. En ook hij is klaar met al die schaafplekken, blauwe plekken en pijntjes (ik had trouwens op die leeftijd al 5x mijn sleutelbeen gebroken 🥴). Ik geloof dat een liesblessure, die hem een tijdje aan de kant hield, de doorslag heeft gegeven. Ik vind het ontzettend jammer want hij is een uitstekende keeper, beter dan ik ooit was. En ik was erg benieuwd waar precies zijn lat (ha!) zou liggen. Maar ik begrijp zijn besluit wel. Op een gegeven moment in je leven moet je keuzes gaan maken en ik ben ervan overtuigd dat hij de komende tijd andere leuke dingen gaat ontdekken.
In mijn gloriejaren ben ook ik in Venezuela geweest. Isla Margarita om precies te zijn. Het was voor vakantie en gelijk ook mijn beste vakantie ooit. Het was mijn eerste keer in een passagiersvliegtuig en dan ook nog eens naar de andere kant van de wereld. Wat me is bijgebleven is dat de mensen daar zo vriendelijk en nederig waren, dat alles daar spotgoedkoop was en dat Latina vrouwen prachtige vrouwen zijn. Ik heb het nu over halverwege de jaren 90 en ik had die ervaring veilig weggestopt in het herinneringshokje ‘mooie momenten van vroeger’.
Tegenwoordig zit ik weer middenin het Latijns-Amerika verhaal en dat heeft natuurlijk alles te maken met mijn eigen Latina hier thuis. Gisteren kwam ze blij lachend van bed af. Ze komt natuurlijk wel vaker blij lachend van bed maar dat heeft dan andere oorzaken (oink oink), deze keer was het meer opgelucht blij lachend. Ze heeft me vanzelfsprekend vaak verteld over de situatie, de armoedige situatie, in haar geboorteland. Hoe de bevolking onderdrukt wordt, hoe afhankelijk de bevolking is van overzees geld, hoe vrij reizen voor de bevolking verboden is, hoe tegenstanders van het regime verdwijnen of vermoord worden, hoe de schappen in de supermarkten soms wekenlang leeg zijn, hoe de infrastructuur op instorten staat, dat het sociale stelsel volledig is verdwenen, hoe hooggeplaatsten zich verrijken enzovoorts.
Hetzelfde geldt voor Venezuela, pakweg de afgelopen 25 jaar. Maduro regeerde daar met harde dictatoriale hand, pleegde fraude tijdens de verkiezingen van 2024 en zit tot in zijn nekharen in de drugshandel. En dan was er dus gisteren eindelijk iemand die het lef had deze man uit zijn functie te zetten, mee te nemen naar de USA en hem daar te berechten voor zijn misdaden. Dus niet laf af te knallen zoals vorige presidenten deden bij interventies in andere landen, maar hem een eerlijk proces gunnen.
Beste lezer, we mogen alleen maar hopen dat Trump doorpakt en ook Cuba bevrijdt van het misdadige regime. POWER TO THE PEOPLE!
Complottheorieën schijnen tegenwoordig nogal een dingetje te zijn. Of dingetje? Een groot ding, dunkt me. Men slaat elkaar nog net niet de hersens in, lijkt het wel. Of in het mildste geval ontvrienden mensen elkander. Maar wat is dan precies een complottheorie? En wie bepaalt dat iets een complottheorie is? De wetenschap? Geleerden? Politici? Jij, beste lezer? Ik vind het eigenlijk allemaal meer een mening dingetje hoor. Ik geloof dat……….. Ik denk dat……………Ik vind dat………… Dat moet kunnen, toch? En wat ik hierboven al schreef, sommige luitjes gaan helemaal over de pis als je een ander beeld van een ‘complottheorie’ hebt dan zij. Dat vind ik dan weer apart. Chill your tits gewoon even zeg, denk ik dan. Live and let live.
Ik zal hier ’s even wat zaken optypen waarvan ik denk -IK DENK!- nou, dat snijdt best wel hout eigenlijk. En ben je het er niet mee eens, dan mag je me de hersens inslaan me ontvrienden vind ik het ook prima, even goede vrienden. (ik ga ze trouwens niet allemaal verklaren, uitleggen en duiden hoor, hier moet je het mee doen)
Is JFK vermoord door Oswald? Nee, door CIA/Mossad.
Is Paul McCartney verongelukt en vervangen door een dubbelganger? Nee. Paul is Paul McCartnie.
Is er in 1969 een maanlanding geweest? Nee, we zijn in de zeik genomen door NASA/ USA.
Is Jim Morrison gestorven aan een hartaanval? Nee, hij is vermoord door zijn vriendin Pamela Courson.
Leeft Elvis nog? Ja, hij heeft zijn dood in scène gezet. Hij heet nu Bob Joyce en hij dominee‘d.
Leeft Michael Jackson nog? Ja, hij heeft zijn dood in scène gezet. Zijn huidige naam of verblijfplaats is zelfs mij niet duidelijk.
Is er sprake van opwarming van de Aarde? Nee, het klimaat schuift op van zuid naar noord.
Is de Aarde plat? Nee, onze globe is rond.
Bestaan chemtrails? Ja, om in droge gebieden neerslag en in natte gebieden droogte te veroorzaken, niet om mooi weer te beïnvloeden.
Bestaat ‘Deep state’? Ja, zij zijn verantwoordelijk voor veel (alle?) ellende in de wereld en ze houden heul veul, maar echt HEUL VEUL mensen (o.a. politici) aan de tiet.
Was Covid een hoax? Ja, was een (pittige) vorm van griep.
Worden Romeo’s ingezet bij (rechtse) demonstraties? Ja, om de boel op te stoken.
En tenslotte en vanzelfsprekend de meest in het oog springende; Zijn we genaaid door de FIFA? JA! In 1974, in 1978, in 1994, in 1998, in 2010 en in 2022.
En zo, beste lezer, zullen er wel meer zaken zijn die discutabel zijn maar waar ik nu niet op kan komen. Plemp ze gerust in de comments, vergeet niet dees anekdoot te liken en subscribe to mijn kanaal. Goh, dat heb ik altijd al eens willen schrijven!
We keken in enkele dagen de 10 afleveringen van ‘Band of Brothers’. Ik weer en vrouw voor het eerst. De serie staat tot 14 september op Netflix dus het was nu of nooit, oordeelde ik. Indrukwekkende serie, zo niet de indrukwekkendste ooit (ik laat de allerbeste serie ooit ever ’24’ even buiten beschouwing want dat is natuurlijk weer een heel ander kaliber genre). Voor de lezers alhier die onder een lading stenen leven, Band of Brothers beschrijft de tour de WW2 van Easy Company vanaf D-day tot aan de bevrijding. Ik ga het niet helemaal uitleggen hoor, kijk anders gewoon zelf even. Het zijn 10 afleveringen van 50 minuten. Heul realistisch gefilmd en geacteerd.
De aflevering over Bastenaken (Bastogne, Bastooon op z’n Amerikaans) bracht ons op het idee om de Ardennen binnenkort maar eens te romantischweekend’en. Dus beste lezer, binnenkort zullen wij daar 3 dagen te bezichtigen zijn. Daar in die Ardennen is heftig gevochten in december 1944. In temperaturen van soms -28, weinig tot geen munitie en nog in de zomerkledij hielden de mannen van Easy Company stand tegen één van de laatste Duitse offensieven. En dat was de zoveelste battle die de mannen hebben gevochten en overwonnen. Helden waren het. En wat hebben die mannen moeten afzien tijdens hun tour de WW2.
Maar dat afzien van die mannen valt natuurlijk helemaal in het niet bij dinsdag 5 september 1989. Toen begon mijn hellweek namelijk.
Het begon met een luidruchtige dwaas die mij op een achterlijk vroeg tijdstip wakker trommelde. Ik kreeg een half uur om me aan te kleden en aan te treden. WTF, dacht ik, chill your baret ff zeg! Nou, daar had hij geen boodschap aan. OPSTAAN moest ik. Het ochtendschemerde nog maar net en ik stond al bij een magazijn een plunjebaal vol te proppen met legerkleding, legermaterialen en legerschoenen. Met dat volle ding op de rug werd ik naar de wapenkamer geleid en daar kreeg ik een FAL in m’n handen gedrukt. Met 187 kg aan legerspul mocht ik weer terug naar mijn kamer, een kilometer of 3 lopen vanaf het magazijn. SJEESUS, dacht ik, regel anders ff vervoer ofzo. Maar nee, lopen moest ik.
Op de kamer dacht ik even op bed te gaan liggen maar luidruchtige dwaas kwam weer om de hoek schreeuwen. GODVER, dacht ik, wat moet die lul nu weer? Kast inruimen was het. Alle kledij netjes en autistisch op volgorde opbergen. Onzin, vond ik en ik deelde mijn kast in zoals ik het prima vond. Nou, daar had hij geen boodschap aan. En hij flikkerde mijn kast om. NOG EEN KEER blèrde hij. Mijn eerste gedachte liet ik toch maar varen en ik pakte mijn kast weer in, nu op zijn manier. Dit was ook niet naar zijn tevredenheid en weer kwakte hij mijn kast om. @#@#$%^&^%$$%^$$@@!
Half één moest ik volledig bepakt klaar staan. Volledig bepakt betekende in gevechtstenue met pukkel, ransel, berenlul, tent en geweer. Denk dat ik zo’n 472 kg extra woog. WTF! Oirschotse heide werd de bestemming, één grote zandbende met hier en daar een dor struikje. WTF MAN, dacht ik, wat doe ik hier, het is 30 graden! Na een kilometer of 15 zweetkotsend door het zand banjeren moest ik een tent opzetten. Bleek dat ik maar 1 deel van de tent te hebben. JA $^%%$#$%%%##@@!#$%%, dacht ik, is die magazijnlul het andere deel vergeten. Duh! Moest ik dus met een andere soldaat een tent delen. Zucht, dacht ik, wat is dat voor WW2 mentaliteit.
Een uurtje mocht ik rusten, toen werd uitgelegd hoe je een oventje in het zand maakt. En hoe je daarin eten warm kan maken. WTF, dacht ik, doe even gewoon een lekkere warme hap zeg! Maar nee, ik moest mijn eigen eten klaarmaken. Het oventje had ik redelijk snel in elkaar geflanst, het vuurtje eronder brandde ook aardig. Ik schilde een aardappel met mijn psu-mesje. Scheikundig gezien was de geschilde aardappel in schijfjes snijden een betere oplossing voor in het pannetje dus ik nam de aardappel in mijn linkerhand en met mijn rechter hakte ik het ding in 8 schijfjes. Toen ik de schijfjes in het pannetje kwakte kwam er 12 liter bloed mee. Is zo’n psu-mesje dus het scherpste voorwerp op Aarde en had ik 8 sneeën in m’n linkerhand. &&^%$#$%$%^^^^^%$##@$#
Ik was er klaar mee. Op hoge poten liep ik naar de tent (luxe tent, hij wel) van de kapitein. “Luister eens vriend, hoe krijg je nou goeie soldaten? Door ze goed te laten eten en door ze goed te laten slapen”, zei ik op gebiedende toon tegen de man. Nou beste lezer, vanaf dat moment tot die vrijdag moest ik me verplaatsen middels tijgeren of looppas. WTF!!!! Dat waren bijna 4 dagen! Door het zand!! In de bloedhitte!!! Met volle bepakking!!!! AFZIEN 5.0!!!!!
Wat een hel was die week, vandaag precies 36 jaar geleden. Je kunt het je bijna niet voorstellen. Vandaar dat ik er net ook over schreef.
Goed, wellicht overdreef ik eerder een beetje. Die Easy Company hadden het aardig pittig, maar beste lezer, laten we asjeblieft mijn Afzien met hoofdletter A ook zeker niet uitvlakken. Ze zouden die week eigenlijk moeten verfilmen.
Dick Teder 