
Ik ben tegen elke vorm van religie. Of tegen? Ik vind het de grootste onzin in de wereld, dat is het meer. Ik heb er niks nul nada mee. Dat een ander er wèl iets mee heeft, dikke prima, helemaal zelf weten, dat respecteer ik. Maar respecteer dan ook mijn kant en dring ‘het geloof’ niet op aan mij.
Religieus zijn is een way of life, een vrijwillig iets. Net als er veel mensen zijn die een voetbalclub aanhangen als way of life zien. Of mensen die een bepaalde muziekstroom als een way of life zien. Of mensen die nudisme als een way of life zien. Dit doen ze allemaal vrijwillig, ze kiezen er zelf voor, niemand die ze dwingt deze vorm van way of life aan te hangen. Op een bepaald moment in je (volwassen) leven kies je een richting voor jouw way of life en dat is prima.
Ik ben er dan ook fel op tegen dat kinderen van een basisschool voor het vak Burgerparticipatie (sinds wanneer is dat?) een moskeebezoek afleggen. (Net zo fel ben ik trouwens tegen kerkbezoek / synagogenbezoek / tempelbezoek enz.)
Op een basisschool moeten kinderen leren lezen, schrijven, rekenen, geschiedenis, aardrijkskunde, computerles. En blijkbaar ook burgerparticipatie tegenwoordig. Maar dat kan toch ook via vertellen, uitleggen, foto’s en filmpjes laten zien?
Dat hoeft toch niet met een excursie naar een moskee? Ze gaan toch ook niet op excursie naar een Feyenoord-fandag? Of naar een concert van een death metalband? Of naar een nudistencamping?
Deze way of lifes leg IK mijn kinderen eventueel wel uit, daar hebben ze de mening van een schoolmeester of juf niet voor nodig.
Zo! Ik rust mijn casus.