Categorie: (T)huis

Hoe nu verder?

Toen ik haar 1203 dagen geleden bij onze eerste ontmoeting vertelde dat ik een uitstekende klusser ben overdreef ik ietsjes. Maar goed, ik had bijna 11 jaar gewacht op een vrouw als zij dus ik vond een beetje overdrijven op zo’n avond wel gerechtvaardigd. En ze trapte er met beide benen in dus missie geslaagd, dat zeg ik! (ik vertelde haar ook over mijn fantastische humor en daar was niets overdreven aan. Dat kan haar trouwens ook over de streep hebben getrokken hoor. Hmm, aandachtspuntje.)

Mijn vader was een uitstekende klusser, hij kon alles. Timmerwerk, (ver)bouwwerk, boorwerk, schilderwerk, elektrawerk, hij draaide zijn hand nergens voor om. En alles uit zijn hoofd hè! Ik hielp hem regelmatig, of eigenlijk keek ik hoe hij het allemaal deed, en laten we het erop houden dat ik tegenwoordig 73% van zijn kunnen onder de knie heb. Ik heb daarom mezelf hier in huis de naam Klanus gegeven (klus Anus). Als ze weer eens een klusje in haar hoofd heeft en ze in drievoud bij mij de aanvraag heeft gedaan kruip ik met alle liefde in de rol van Klanus en ga aan de slag. Plannen maken, tekeningen maken, kosten berekenen, materialen bestellen, materialen halen, werkruimte creëren, juiste kluskleding uitkiezen en uiteindelijk natuurlijk de uitvoering. Heerlijk mannelijk voel ik me dan.

Maar goed beste lezer, de borstel (titel, tiet = borst : titel = borstel. Whoehahahahaha, fantastische humor, ik zei het toch al!) van dees anekdoot verklapt het al, hoe nu verder? Want ik ben klaar hier in huis. De woonkamer, de bar, de gang, de slaapkamers, de kleedkamer, de badkamer (oh nee, plafond moet nog) de zolderkamer, de wasruimte, de voortuin, de schuur, het rookhok, de opslag, alles is inmiddels geKlanust. En val ik dus nu in een somber zwart gat. Ik heb niks meer te doen……………
Nou ja, in elk geval tot het voorjaar. Want het terras in de achtertuin moet nog uitgebreid worden. Maar dat laat ik over aan What the vakman (What the fuck man, maar hij is een vakman en je spreekt het bijna hetzelfde uit. Whoehahahahaha, fantastische humor, ik zei het toch al!).

Nu maar eens uitvissen waar ik vrouwlief de komende tijd tevreden mee kan houden.

Tongbreker

Ken je dat filmpje van President Zuma waarin hij bij een toespraak ‘In the beginning’ niet uit z’n strot krijgt? Hilarisch! “In the benigging – in the bennin – in the beninging”, hij komt er niet uit! Whoehahahahaha. 🤣 https://youtu.be/JqHaJkIvz0Q?si=BaNuBDLIleAqktaS

Het is bij ons thuis inmiddels een veelgebruikte uitspraak als we iets vanaf het begin willen zien, doen of maken. 😄

We (nou ja, vooral ik) gebruiken veel uitspraken en dingen uit films/sketches trouwens. Aaaaaaaalrighty then en zijn loopje (Ace Ventura), lijpe schijtsnack en züürkütje (Raymond Goedemondt), ben kapott en nah also also also (Hans Teeuwen), jah… jah…. jah….. jah (Koot en Bie) onder andere zijn niet zelden te horen bij ons (thuis). Maar ik dwaal af, ik had het over tongbrekers. 

Comfortable (comfortably) is een woord waar vrouwlief heul veul moeite mee heeft. 
Klassieker van Pink Floyd ‘Comfortably numb’ zum bleistift zingt ze woord voor woord mee, behalve de laatste zin van het refrein. Whoehahahahaha. 🤣
En dat ze dat woord niet kan uitspreken is best grappig want ik heb daar dus totaal geen problemen mee. Tenzij ze het op haar manier uitspreekt en ik haar wil corrigeren, dan raak ik ook helemaal in de war! 🥴 Ze heeft gelijk! Schijtwoord!

Ik heb dat dan weer met het woord ‘industrieterrein’. Mèn, wat een klotewoord is dat! Ik krijg dat nooit in één keer uit m’n bakkes. ‘Industietein’ rolt er meestal de eerste keer uit. Ik mot mijn praattempo zodanig vertragen dat het me alleen dan lukt om het woord correct uit te spreken. 
Nuchter, dat is. Het mag geen verrassing heten dat ik zo af en toe ook wel een alcoholische versnapering (of 2 of meer) lust en dan kun je wel nagaan hoe ik dat woord dan uitspreek. Whoehahahahaha. 🤣

Dus nu dacht ik, kom laat ik weer eens interactief zijn op dees lolsijt en aan mijn vaste (3 ofzo 😂) lezers vragen wat nou eigenlijk hun tongbreker is.

Vertèèèèl (Bert Visscher, die het weer gejat heeft van ons vroeger).

Niet fukken met The Anus!

Wij hebben een kast van een coniferenheg rondom onze tuin.
Oh wacht, grappig dingetje; Vrouwlief huurde eens een tuinman in met de opdracht om de heg voor een leuk prijsje aan de binnen -en buitenkant te kortwieken. De man schoot in de lach. “Een meter of 10 had ze gezegd, dit is wel 50 meter in totaal!”, zei hij. Ik zei; “Ah joh, ze denkt ook dat mijn piemel 30 cm is”.
Wij lachen.

Wij hebben dus een redelijke lange en hoge heg. Héérlijk, die privacy! Ik sta dan ook met regelmaat in de blote kont de tuin te sproeien. De heg grenst aan de brandgang en buren die voorbij fietsen hebben geen idee wat er allemaal afspeelt achter die lange en hoge heg. En dat is wellicht maar goed ook. 😉

Oh kijk, daar snijd ik even precies het (mijn) probleem aan, langsfietsende buren. HET IS GEEN FIETSPAD! HET IS EEN BRANDGANG! Buren fietsen hier soms als ware Zoetemelks voorbij en beste lezer, dat irriteert mij mateloos. Maar da’s nog niet alles. Iets verderop woont de ultieme zeiklul Chaggie B. Chagrijnige buurman. Jaar of 70 en de man is standaard chagrijnig, kijkt standaard boos en zegt standaard nooit iets. Ja, tegen andere buren roddelt ie erop los, tegen mij (ons) houdt hij standaard zijn bek. En hij brengt krantjes rond op tijden dat normale mensen nog liggen te slapen. Dan moet hij dus met zijn fiets en volle fietstassen door de brandgang en dus langs onze heg.
En juist die zeiklul heeft nu al een paar keer bij de buurtbeheerder geklaagd dat onze heg gesnoeid moet worden omdat ‘zijn krantjes nat worden’. Dan krijgen we weer een brief met ‘een oranje waarschuwing’.
Zucht. Heb het even opgezocht, een brandgang dient minimaal 85 cm te zijn en surprise, dat istie nog ruim! Daar komt nog bij dat wij wèl werk hebben en dus niet hele dag thuis zitten, er zitten meerdere vogelnesten in de heg (dan mag je niet snoeien hoorde ik van loltuinman) en ik (wij) heb er zelf geen last van. Dus fuck off!

Terug naar dat brandgangfietsen dan. Ik heb getracht het op de juiste en nette manier aan te pakken, want zo’n brave burger ben ik wel tegenwoordig. Ik heb de gemeente en de buurtbeheerder aangeschreven met het verzoek paaltjes o.i.d. te plaatsen. We kregen vanochtend bericht van de buurtbeheerder terug. “Wat vervelend voor u bla bla bla ga met fietsers in gesprek bla bla bla”.
Zucht. Dat lukt dus niet, goochemerd. Als ik bij de deur ben zijn ze al lang en breed de straat uit.
Op zo’n moment komt de ‘Don’t fuk with the Anus’ mentaliteit bij mij bovendrijven en ga ik het recht in eigen handen nemen. Tegels verwijderen, glas strooien, ijzerdraad spannen, landmijnen, honkbalknuppel, alles heeft de revue bij me gepasseerd en na lang wikken en wegen kwam ik tot de perfecte oplossing om die Zoetemelks te stoppen.
In de plaatselijke supermarkt heb ik een briefje opgehangen; “GEZOCHT: STUNTKINDS”.
Mijn plan ziet er ongeveer zo uit: Ik laat vanaf morgenmiddag elke dag na school 16 kinderen een paar uur in onze tuin spelen met de schuttingdeur wagenwijd open en zodra ik een fietser aan hoor komen, mik ik zo’n kind de brandgang in. En bij een succesvolle val van de Zoetemelk krijgt het desbetreffende kind een ijsco. Briljant niewaar? Ik zeg altijd maar zo, je moet kinderen entertainen, dan hou je ze van de tablet.

Heb geen idee of hier überhaupt een verkiezing voor leukste buurtvader van ’t deurp is hoor, maar mocht ie er wel zijn: Tadaaaaaa, hier ben ik.

Peniscola

Een heuglijke jubileumdag vandaag want vrouwlief tolereert mij vandaag precies 3 volledige jaren! \😃/ 🎉🥳🎈🎊👏🎁🍾
En dat moeten we natuurlijk vieren, vind ik. Ik bedoel, hoe vaak komt het nou voor dat 2 wildvreemden na een eerste ontmoeting gewoon 3 volledige jaren bij elkaar blijven? Oh wacht, dat is het hele concept van een relatie……. Duh.

Ik sta er een beetje bekend om om altijd met aparte kado’s aan te komen bij festiviteiten en nu is dat wederom niet anders. Kijk, ik had natuurlijk een romantisch uitetentje kunnen regelen, maar we uiteten al zo vaak romantisch, ook niet romantisch trouwens, dus dat viel al snel af. Dat doen we wel weer met haar verjaardag.
Een bossie rode rozen dan? Nou, die komen volgens mij net als boodschappen ook uit Oekraïne ofzo want weet je hoe duur die zijn tegenwoordig? Dat vind ik eigenlijk ook meer iets voor verliefde pubers.
Nee, ik heb het meest geweldige kado voor haar gescoord. Haar grootste wens is om te emigreren naar Spanje en heerlijk aan zee te wonen en te leven. We praten er al een tijdje over en vanzelfsprekend lijkt mij dat ook fantastisch. Weg van dit koude kikkerlandje, weg van dit dure schijtlandje, weg van dit irritante regeltjeslandje, gewoon helemaal weg hier.

Nou beste lezer, het is zover! Wij gaan emigreren.
Ik heb een bod gedaan op een huis aan de Spaanse kust en ga er vanuit dat dit binnen no time in orde komt. Vanmiddag heb ik een telefonische afspraak met El Makelaros en dan zullen we de laatste plooien gladstrijken. Ons doel is om komend voorjaar definitief weg te gaan uit Nederland.
Het is een optrekje in het prachtige plaatsje Peniscola in de Valencia regio aan de Middellandse zee. Met uitzicht op zee, een zwembad in de tuin, 2 badkamers en 4 slaapkamers, handig voor als de kinders of vrienden komen. https://www.thinkspain.com/nl/vastgoed-te-koop-spanje/7942333

Ik denk dat ik haar er dolblij mee zal maken, als ze straks van bed komt. Want ze weet nog van niks. Ik heb alles een beetje in het geniep geregeld. Maar dat zijn de leukste verrassingen, niewaar? Die stiekeme.
Dus beste lezer familie vrienden kennissen collega’s en iedereen die ik vergeten ben, het komende half jaar gaan wij een soort afscheidstour doen en zullen wij met alle liefde te bezichtigen, te beknuffelen en te begroeten zijn.
Het ga jullie goed.

(ik moet trouwens morgen wel de hoofdprijs in de staatsloterij winnen, anders gaat het hele feest niet door)


SuperMan(us)

Mijn leven met een Latina is nooit saai. Goed, we liggen wel eens heel saai uitgeteld op de bank, maar dan luisteren we meestal muziek en onderwijs verveel ik haar met mijn muziekweetjes.
En soms kijken we heel saai een film. Maar daarin verschillen we ook met grote regelmaat van smaak. Als ik een film hilarisch vind, vindt zij ‘m alles behalve lollig, en als zij een film leuk vind, gaap ik me een slag in de rondte. En speelt er een thriller die we beiden interessant vinden, ziet ze de helft niet omdat ze tijdens spannende momenten een kussen voor haar ogen doet.

Wat ik dan wel weer lollig vind om te doen bij film kijken, is haar op de kast jagen. Wat niet veel mensen weten algemeen bekend is, is dat Latina vrouwen nogal temperamentvol en jaloers zijn. En dan moet je bij mijn Latina in de overtreffende trap en keer 300 denken. Ik zeg dan ook regelmatig als bijvoorbeeld Salma Hayek in beeld komt; “Zo, mooie vrouw zeg! – Zo, goeie tetten hoor! – Zo, mooi lijf heeft zij. – Cool haar!” Haar standaardreactie is dan “Dan ga je toch lekker met haar samenwonen!” Nu vind ik dat een beetje kansloze reactie, want ik weet niet eens waar Salma woont en volgens mij is zij ook gewoon getrouwd. En ook al zou ik wel haar adres in de USA hebben, het is niet handig om dagelijks zover naar m’n werk te moeten rijden. Dus.
Maar haar andere standaardreactie is met voorwerpen gooien. Kussens, sokken, sloffen, schoenen, laarzen, wijnflessen, bloempotten, pannen, borden, kopjes, wasmanden, laptops, eettafelstoelen, tuingereedschap, complete tuinsets en wat niet al vliegen dan mijn kant op. En wat is het dan handig dat ik vroeger keeper ben geweest, alles klemvast! Soms zelfs met een showduik.

Hoe anders reageer ik op dit soort situaties? Zij roept ook wel eens dat ze iemand een mooie man vindt. Of dattie een mooi lichaam heeft. Of dat hij een stoere uitstraling heeft. Ik vind dat allemaal prima en ga verder met waar ik op dat moment mee bezig ben.
Maar beste lezer, zelfs ik heb grenzen. Als je een dik kwartier lang kwijlend en hunkerend naar Tiktoks van Henry Cavill kijkt, ben ik toch best wel een beetje op mijn geslachtsunit getrapt. Dat durf ik heus wel te vertellen. En dus vond ik het afgelopen freedomfriday (de vrijdag dat het kind voor een weekend naar haar vader gaat) een mooi moment om haar een lesje te leren te verblijden.

Ik printte het gezicht van deze Superman uit en maakte er een masker van. Het Supermanlogo knipte ik ook uit. Kom op zeg, hij Superman, ik SuperManus! Qua lijf en uitstraling schelen we toch niet zo heel veel. Ja, hij heeft een iets steviger kin, maar voor de rest……………………………
Met masker op en logo geplakt op een niet nader te noemen plek op mijn lichaam vleide ik mijzelf in mijn meest erografische pose op de bank, wachtend tot ze weer thuis kwam van het kind wegbrengen.
Nou, ze kwam de woonkamer binnen en wat gebeurde laat zich raden.

Het werd een avond van de slappe lach.