Categorie: (T)huis

Koningsvrije dag

Ik heb niks met die lul. Ik heb niks met de vrouw van die lul. Ik heb niks met de kinds van die lul. En eigenlijk vind ik dat ze de hele familie van die lul op moeten doeken. Met je gespeeld vriendelijk zwaaien naar de debielen in oranje langs de route terwijl vetgedrukt en met koeienletters op je voorhoofd is te lezen dat je ontzettend schijt aan diezelfde debielen in oranje langs de route hebt. Waren die debielen in oranje langs de route trouwens allemaal ingehuurd?
Oh, je zit nog naar het bijgevoegde plaatje te koekeloeren? Mooie hè? Ja, ik zocht een toepasselijk plaatje bij dees anekdoot en toen stuitte ik geheel toevallig op deze foto toen ik ‘oranje BH’ bij Google intoetste. Een lezerslokkertje noemen we zo’n plaatje in de schrijvelerij.

Het was gisteren voor mij gewoon een vrije dag van het werk. Even niet achterlijk vroeg opstaan maar gewoon rond de klok van kwart voor 5. Maar dat was omdat ik moest pissen. Ik geloof dat het ergens rond half 7 was dat ik goedgemutst uit bed sprong.
Omdat de weervoorspellers er weer eens compleet naast zaten (met je guur en koud), toog ik de tuin in om mijn toegeëigende fiets maar even een flinke apk-beurt te geven. Wist je trouwens dat die koninklijke lui met 1 druk op de knop het weer in ons land kunnen regelen? Zoek het maar eens op, het weer de dag vóór en de dag na een koninklijk iets. En kijk dan maar eens naar het weer op de dag van dat koninklijk iets zelf. Hè hè? Ik geloof niet in toeval……………

Na het douchen en mooi maken was een dance event op het bruisende buitenterrein van mijn niet nader te noemen woonplaats de place to bier. Omdat de weervoorspellers er weer eens compleet naast zaten (met je guur en koud), is mijn terrasbruinen aardig gelukt. Aan een gezellige tafel, met gezellige mensen en koud bier in plastic mijmerde ik wat over mijn huidige leven en kwam tot de conclusie dat bier in mijn lichaam vermenigvuldigt. Anders kan ik 1 glas bier = 3 liter pissen niet verklaren.
Toen de piratenhits werden ingezet was het tijd om huiswaarts te gaan. Jammer, want ik begon op dreef te raken. Het einde van klassieker ‘Zijn het je ogen’ heb ik niet meer meegekregen.
Ik vond het een heerlijke koningsvrije dag zoals ik vrije dagen het liefst heb, gewoon gezellig, met goed gezelschap en met uitstekend weer.

’s Avonds viel ik met een slappe lach in slaap want hilarische scheet.
Vanochtend was het weer achterlijk vroeg. En met het weer dat de voorspellers voor gisteren hadden aangekondigd. Guur en koud.

Compliment

In mijn vorige leven als vriend/partner/minnaar/klusjesman heb ik nogal wat fouten gemaakt. Of fouten? Vóór ik een fout maak, maak ik die fout niet natuurlijk. Dingen die ik anders had moeten aanpakken, dat is toepasselijker.
Één van de dingen die ik anders had moeten aanpakken is niet alles voor granted nemen. Hoe zeg je dat in het Nederlands? Niet als vanzelfsprekend vinden. Ik vond heul veul dingen vanzelfsprekend in de relatie en met mijn gebrek aan empathisch vermogen zag ik daar totaal geen kwaad in. En ja, daar betaalde ik in 2011 uiteindelijk de hoofdprijs voor.

11 jaren of 131 maanden of 570 weken of 3993 dagen (doorhalen wat het minst prettig leest) heb ik als een seksuele relationele kluizenaar geleefd. Bewust. Maar ook omdat ik niemand goed genoeg tegenkwam. Zei hij arrogant, want ja, dat ben ik toch ook best wel. En ik ben natuurlijk ook niet de eerste de beste Piet Piem. Wellicht vind je me wel een Piet Piem hoor, daar zou ik trouwens niet van opkijken, maar toch zeker niet de eerste de beste? En zo wel, dan heb ik daar geen boodschap aan en wens ik je herpes onder je voeten.

In die lange tijd alleen heb ik mijzelf, vrouwen en mijzelf met vrouwen eens stevig aan een grondige analyse onderworpen. Dus niet zomaar lafjes geanalyseerd, maar stevig en grondig aan een analyse onderworpen. Anders kan je het net zo goed niet doen, niewaar? Het was 11 jaren of 131 maanden of 570 weken of 3993 dagen (doorhalen wat het minst prettig leest) dagelijks afzien, confronterend en ook wel pittig om mijzelf, vrouwen en mijzelf met vrouwen door de mangel te halen, dat mag je best weten. Maar een echte vent is ook in moeilijke tijden een kerel, dat zeg ik.

De zelfontplooiing heeft z’n vruchten afgeworpen, dat kan ik met trots melden. Tegenwoordig strooi ik met complimenten in de relatie.
Ik zeg bijvoorbeeld dat ze het hartstikke goed kan als ze heeft gekookt. En ik zeg dat ze het hartstikke goed doet als ze bezig is met het huishouden. Een wasje draaien, drogen en opvouwen? Dat kan op een dikke duim van mij rekenen. Wat? Twee duimen! De bedden verschonen, daar is ze één van de beste in. Ik kan dat niet vaak genoeg tegen haar zeggen. Als ze in de tuin op de hurken bezig is, loop ik even naar haar toe, klop op haar schouder en zeg dat ze het fantastisch doet. Ook vind ik dat ze geweldig boodschappen kan doen en laat ik het nooit na om dat toch even tegen haar te melden. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Bodemlijn in een relatie is, een echte vent doet aan compliment. Dat zouden meer mannen moeten doen. Neem het maar van mij aan.
Ik heb dat namelijk 11 jaren of 131 maanden of 570 weken of 3993 dagen (doorhalen wat het minst prettig leest) stevig aan een grondige analyse onderworpen.

Tuin shizzle

Zucht. Denk je de ZZP’er een beetje financieel vooruit te helpen, blijkt ie liever lui dan moe te zijn. Nou, dan niet hoor! Dan blijf je toch lekker ZZP’er.

We hebben een kast van een tuin achter (en ook nog een aardige lap voor en naast het huis) en ja, die hebben onderhoud nodig. Flink onderhoud, dat is. Zal een klein beeldje schetsen; ik kijk er niet raar van op als ik er binnenkort over een stel glibberanaconda’s, een bonte familie groengele ara’s, een kudde opgewonden bizons, een onontdekte piramide en/of een stam agressieve Sentinelezen struikel. Of dat een forse zwarte dildo mij ineens schreeuwend voorbij slingert. In z’n lendenbroekje.
Nou, heeft dat onderhoud nodig ofnie?

En dus plaatste ik een werkopdracht op Werkspot, want ik heb veel te tedere handen om zelf bezig te gaan natuurlijk die arme ZZP’ers kunnen vast wel wat werk en inkomen gebruiken, dacht ik. Nou, is me dat even verkeerd gedacht zeg! Nul reacties. NUL NADA NOPPES NIEMAND!
Zucht.

Nu heb ik mijn geliefde wijs gemaakt dat ik, naast een fantastisch mens, een fantastische vader en een fantastische minnaar, ook een fantastische allround klusjesman ben dus de optelsom is wel heul eenvoudig gemaakt.
Ik kan me dus de komende tijd blootgetorst volop in het zweet gaan werken met gazon kweken, tuinmeubels in mekaar zetten, tegels schoonspuiten, heg snoeien, onkruid wieden, terrasje leggen, afdak plaatsen, zooi opruimen en vooral een nieuwe tuinpoort maken, want dat ding van nu irriteert mij mateloos. Zin an!
Laat het mooie weer maar komen!

Ps. We zoeken nog een sponsor trouwens.


Mijn laatste vrouw

10 jaren, 11 maanden en 9 dagen was ik zag ik mezelf als één van de 317 miljoen meest begeerde vrijgezellen van Nederland. Da’s dus bijna 4000 dagen hè?! Over discipline, beheersing en principes gesproken.
Haha, heb ik die grote waffelaars even mooi te pakken, met hun ‘die zit na 3 weken alweer aan de vrouw want hij kan niet zonder’. Maar ik ben geen vrouwenverslinder, bimbojager of met de piemdenker, dus een klein middelvingertje voor hen lijkt me wel gepast. 🖕🏼

Donderdag 1 september 2011 was de liefde tussen voormaligje en mij simpelweg op en besloten we als goede vrienden maar vooral als vader en moeder van de jongens verder te gaan. En met succes, het zijn inmiddels 2 fantastische, hilarische, slimme en leuke pubers. Voor opvoedtips, volg ons, zou ik zeggen. 😁

Zomer 2022.
Binnen no-time spraken we af om gezellig een hapjedrankje te doen. Het klikte. Sterker nog, het klikte big time. En zelfs van beide kanten! Zij is de vrouw waar ik al die jaren mijn discipline, beheersing en principes voor heb laten gelden en, geloof het of niet, ik ben de man waar ze op had gehoopt (lees klusjesman met humor 😉).
Inmiddels hebben we ook de mindere kant van het leven moeten meemaken en dat heeft onze relatie eigenlijk alleen maar versterkt. Met andere woorden, het zit wel moustache tussen ons.

Wat ik eigenlijk met dees anekdoot wil zeggen;
Ik ben bij dezen definitief van de vrijgezellenmarkt af. Eventuele aanbidsters kunnen mijn deur voorbij fietsen, kunnen mij uit hun hoofd zetten, kunnen mijn kont tot ziens kussen en tevens kunnen ze mij op hun buik schrijven. Kom op zeg, je hebt 10 jaar, 11 maanden en 9 dagen de tijd gehad. 😝

Deze vrouw zal namelijk mijn laatste vrouw zijn.


Ik zit weer in de boeken

Ja, je leest het goed. Ik zit weer in de boeken. Ik, uw geliefde blogger. Op 51 jarige leeftijd.
Oh, wat goed van je, Manus! Ga je je bijscholen? Hoor ik je denken. Logische gedachte hoor maar neen, ik ga me niet bijscholen. Pfff, ik! De gozer met tegenwoordig een topfunctie bij de government? Laat me niet lachen. Da hep ik toch heel nie nodig, jonguh!

Nee, ik help zoon. Hij staat er namelijk kielekiele voor en ik kan het niet over mijn vaderhart verkrijgen dat hij dezelfde fouten gaat maken als ik maakte met school. En ik weet als geen ander hoe pittig de 2e klas is. Niet alleen is het speelse eraf en is de leerstof moeilijker, maar ook het lichaam metamorfoost richting het manzijn en begint de interesse voor de vrouwelijke vormen vrouwtjes te groeien.
Vanaf maart ongeveer zag ik dat zijn cijfers achteruit gingen voor sommige vakken. Nu vind ik dat niet zo’n probleem als het snapvakken (wiskunde, natuurkunde) zijn, maar ook bij de leervakken aardrijkskunde en geschiedenis gingen de cijfers rap omlaag. Ik overlegde met voormaligje en we besloten dat Sam vóór proefwerkdagen bij mij zal gaan leren.

Ik leer hem een andere manier van leren dan alleen tekst stampen. Uittreksels maken, schema’s maken, pijltjes, strepen, bondige zinnen, ezelsbruggetjes. We gebruikten muziek (Over de muur) toen het over Berlijn ging. Ik leg uit, ik verklaar, ik vertel. Kortom, we nemen de tijd om te leren. Maar natuurlijk maken we ook grappen en grollen en pikken we altijd even een McDonaldsje mee. Ik zie het een beetje als een voetbaltrainer. Die doet ook alles voor bij jeugd, tot ze het zelf begrijpen en uitvoeren. En áls er iemand een voetbaltrainer is, ach, je weet zelluf.
Het werkt! Zijn cijfers zijn weer omhoog gegaan (en valt een cijfer toch ietwat tegen, schroom ik natuurlijk niet om even naar de docent te mailen dat hij ernaast zit. Met succes hahaha 😈). Het zal erom spannen, ik vrees zelfs een beetje dat we te laat zijn begonnen, maar we gaan ons uiterste best nog even doen.

Binnenkort begint de toetsweek en dat is best een bult werk. Gelukkig mag hij ook een stel enen halen, maar móet hij 2 aardig hoge cijfers scoren. Nu ben ik zo’n vader die dan oppert om het voorwerk te doen, ik heb verder toch niet zo’n heel flitsend leven. Afgelopen vrijdag heb ik de boeken van aardrijkskunde en geschiedenis bij hem gehaald en ben ik dit pinksterweekend aan het uittreksels maken, schema’s maken, pijltjes, strepen, bondige zinnen, ezelsbruggetjes geslagen.
Alles haal ik uit de kast om hem zo goed mogelijk voor te bereiden want linksom of rechtsom, hij gaat naar die 3e klas!

Volgend jaar wordt hij 15. Dan laat ik zijn handje los en mag hij het leven lekker zelf uit gaan zoeken.
Dan neem ik Teun nog 3 jaar onder m’n vleugels.