Categorie: Vroeger

Ik had sjans

Zaterdag stond ik met m’n poten in de klei naar bovenstaande band te kijken en te luisteren. Nou ja, en eigenlijk ook te genieten.

Ben je een beetje bekend met mijn persoontje, dan weet je dat ik niet zo van live muziek houd. Ja, als je alleen maar originele liederen speelt zou dat voor mij op zich prima te verteren zijn, ik heb dan immers geen vergelijkingsmateriaal, maar dan zou ik naar een concert van desbetreffende zanger/zangeres/band moeten en daar houd ik nog minder van. Dus.
Nee, van die bands die (bekende) nummers van anderen spelen, daar heb ik wat moeite mee. Mijn sterk ontwikkelde muziekoren vangen namelijk elk foutje en elk misje en elk valsje op en dat is voor mij, maar ook zeker voor de zanger/zangeres/band, niet prettig. Voor mij qua humeur, voor de zanger/zangeres/band qua vernietigende recensie op dees jolijtsijt.

Hoe anders is dat voor bands die het origineel angstaanjagend close benaderen? In 2012 heb ik al eens zo’n ervaring mogen ervaren (https://dickteder.home.blog/2012/12/12/hartslag/) en beste lezer, zaterdag was het weer raak.
Status Quotes (https://www.statusquotes.nl/) heet de band en 3x raden welke band ze bijna exact tributen?
Vier mijn-leeftijd-mannen oet poarneem’nland die gewoon rechttoe rechtaan rocken en werkelijk elk nummer van de beroemde band perfect kopiëren. Whatever you want, Rockin’ all over the world, Caroline, Down down, Again and again, Break the rules, Rain en de rest. Allemaal stuk voor stuk fantastisch, geweldig en perfect. Wel een beetje jammer dat ze Quo’s (ik mag Quo zeggen) beste ‘Accident prone’ niet deden, maar ze hadden maar een uur dus ik moet gewoon eens ophouden met dat gemekker.

Ga ze bekijken/beluisteren als je de kans hebt, beste lezer. Ze zullen je niet teleurstellen. Neem dat maar van deze muziekfreak aan.

Oja, over de titel van dees anekdoot. Ja, ik had ook nog sjans. Bij de toiletten. Terwijl ik stond te pissen. Met een knipoog-vent.
En daar wil ik het graag bij laten.

Oostenwind

Weet iemand waar de zuidoosten wind is gebleven? Want zover mijn herinnering reikt hebben we al sinds november vorig jaar te maken met een zuidwestertje. En dan regelmatig ook nog eens een vrij stevige. Vroeger en voorheen hadden we prachtige zomers door die behaaglijke oostenwind, toch? Of vergis ik me? Nee, want voor ik me vergis, vergis ik me niet. Er is iets aan de knikker en ik weet nog niet of het stront of iets ergers is.
In elk geval vind ik het maar apart, raar en vreemd tegelijk.

Vandeweek zat ik ’s avonds tijdens een zeldzaam droog moment in de tuin en hoog aan de hemel, laat het een kilometer zijn geweest, dreef een prachtig wolkendek van het oosten naar het westen.
Dat deed mij eens nadenken over het schijtweer van tegenwoordig. Hoog in de lucht waait dus wel een oostenwind maar verder naar beneden, laat het een meter of honderddrieenveertig boven de grond zijn, dus niet.

Zou het toeval zijn?
Zit god te fucken?
Of NASA?
Kan het door klimaatverschuiving komen?
Of klimaataanpassing?
Of toch klimaatverandering?
Is El Niño de schuldige?
Is Gerrit Hiemstra de oostenwindkaarten kwijt?
Heeft Vlad de oostenwind uitgeschakeld?
Neemt Zelensky telkens de oostenwind mee op reis?
Switchte Wim-Lex de mooi-weerknop off tot na zijn vakantie?
Saboteren vliegtuigmaatschappijen en reisorganisaties de boel?
Zit Brussel erachter?
Of zouden die inmiddels miljoenen windmolens in en rondom ons kikkerlandje er iets mee te maken hebben?

Wie het weet, mag het mij vertellen. En als bedankje krijg je van mij een ouderwetse liefdevolle wind van voren. Zo ben ik dan ook wel weer.

Dressman

Al sinds mensenheugenis draag ik met alle liefde opvallende overhemden. Of bloezen, zoals ik ze noem. M’n favorieten zijn de Hawaii-varianten. Maar ook voor een bloes met sinaasappels of bananen of meloenen of worstplakjes of kaasblokjes of bier of blokjes of ruitjes of streepjes ben ik wel te porren. Vandeweek zag ik eentje met allemaal ijsco’s, PRACHTIG! Die wil ik!
Ik zeg altijd maar zo; het vrolijkt zo’n kleurloos persoon als ik toch een beetje op. Hahahahaha, moet er zelf om lachen! Ik een kleurloos persoon, whoehahahaha.
Niet dat ik nou altijd in felle kleuren loop hoor, een witte bloes staat mij vanzelfsprekend ook prima. Sterker nog, ik schijn daarin een vrouwenbevochtiger te zijn. 🤔

Ook sinds mensenheugenis zijn er luitjes die moeten lachen, me complimenteren, zich storen, zich bemoeien enzo met mijn bloezen. Laatst nog, iemand zei dat mijn bloes wel heul anders is dan ze gewend zijn in Poarneem’n-country. Tja, misschien moet je eens wat verder op internet kijken dan alleen naar de Grolsch bestelsite, zou ik zeggen.

Gisteren had ik ook weer van die rare fratsers die zich met mijn kleding bemoeien. Onderstaande foto is m’n nieuwste bloes. Kadootje van lieftalligje. Ik zette deze foto op Twitter met de tekst “Echte mannen dragen ook roze”. En ik legde m’n foon weg.
Vanochtend tijdens de poepopwekking las ik de reacties onder mijn bericht.
Een collectie pareltjes:
‘Dat hemd is niet roze’ (en dan deed ie er een pink plaatje #F699CD bij) 🥴
‘Denk t nie’ 🤓
‘Alleen dus is of lijkt paars 💜’ 🤔
‘jaja,echte mannen laten zich ook nemen’ 🤪
‘No it is not!!! 😞’ 😎
‘Wat is een echte man??’ 🙃
‘Dat is toch lila?’ 😞
‘…als ze thuis alleen zijn.’ 🤔
‘Read my lips. NEVER 🥸
‘Nope.’ 😝
Zucht.
Ik heb toch zo met zulke sneuerts te doen hè. Twitteraars die ongevraagd hun mening geven of even een plasje over (een tweet van) mij heen willen doen.
Ik lach er tegenwoordig om. Sterker nog, I fart in your general direction.

Alsof ik me iets aantrek van commentaar op mijn kleding.
Kom op zeg, ik ben niet voor niets de best geklede dressman van mijn thuis.