Vrijdag wordt mijn zoon Sam alweer 5 jaar jong. De kanjer.
Vrijdagmiddag is ook zijn allereerste kinderfeestje en dat is best uitgekookt gezien het zijn verjaardag is. En verjaardagfeestjes worden over het algemeen gegeven op verjaardagen. Zijn mama is me daar ook een slimmerd hé?
Ik, als zijnde zijn papa en ontzettend creatief brein, heb voor hem en zijn gevolg een heuse speurtocht door de buurt in elkaar geflanst. Vanzelfsprekend met supermoeilijke (strik)vragen (wat doe je om je nek? Wat doe je met veters? Wat zit er vaak om een cadeau? Dat soort shit). Maar ook met enige doodsverachtende obstakels en wat thrillerelementen. En het enige wat ze meekrijgen zijn één lucifer en een fles tomatenketchup. Ze zien maar wat ze ermee doen en hoe ze terug komen. Kom op zeg, 5 jaar! Dat is de leeftijd voor het beginnen met man worden.
Vanaf nu zal zijn zorgeloze leventje een compleet andere wending krijgen.
Ten eerste zal hij moeten leren zwemmen als zijn vader. Met z’n 87 zwemdiploma’s. Vorige week heeft Sam de eerste zwemles gehad en zoals ik al al verwachtte, was dit een stuk of taart. De zwemmeester vroeg of hij in het water wilde springen. Sam deed een stap naar voren, keek even hoe diep het was (1.40 m), keek mij aan en na mijn knikje van goedkeuring flikflakte en dubbeleschroefde hij zo er in.
Dat zwemmen komt wel goed, dat zag ik zo.
Daarnaast moet hij natuurlijk ook vindingrijk worden. Hij moet kunnen MacGyveren in elke situatie. Hoe benard de situatie ook is.
En waar kun je dat beter leren dan bij de scouting? Ik zal ze vertellen dat hij de eerste 10 lessen over kan slaan en gelijk bij het Grizzlybeer villen kan beginnen. Maar ’s even zien wanneer hij daar mee kan beginnen.
Ook moet ik hem leren de telefoon via een secure line te bedienen. Mocht het ooit voorkomen dat zijn papa iets overkomt (ja, ik moet er zelf eigenlijk ook om lachen, haha), moet hij natuurlijk wel weten hoe de hulptroepen om hulp t roepen (whahaha, schitterende woordspeling!).
En tenslotte zal ik hem de beginselen van een black ops-agent bij moeten brengen natuurlijk. We vertrekken zaterdag voor 2 maanden naar Noordwegen. En da’s geen spelfout, dat is het noorden van Noorwegen.
Hier zullen we ons basiskamp opslaan en ook al is het daar momenteel -89, we zullen ons er prima vermaken. Omdat het zijn eerste echte training wordt, gaan we rustig beginnen. Leren om zonder met de ogen te knipperen iemand omleggen, meerdere wapens weten te behandelen, 35 minuten onder het ijs bivakkeren, de hartslag tot een nulpunt reguleren, met een dodelijke glimlach en een vlotte babbel vrouwen om de vinger winden, de bikinilijn harsen en krulspelden in doen. Zeg maar, waar ik mee opgegroeid ben.
Maar vrijdag eerst maar ’s dat kinderfeestje.
Het zwaarste van alle bovenstaande, denk ik zo.
In elk geval voor mij.