Ziek

Mèn! Ik ben weer eens het lul. Het bokje. De Sjaak.
Ik ben weer eens zo ziek als een hond. Ja, niet als een volledig fitte Golden Retriever natuurlijk. Meer als een…………….wacht.
Waar slaat die uitdrukking eigenlijk op? Ziek zijn als een hond?

Enige weg, ik ben dus ziek. Snot maar dan ook  snotverkouden. Koorts met een hoofdletter k. Een strot waar alleen vloeibaar spul zich enigszins gemakkelijk doorheen laat transporteren. Daarbij heb ik een spier verrekt in m’n schouder waardoor ik met grote moeite rechts over m’n schouder kan kijken. En ik strompel als een oude man (oh wacht) door het huis.

Ik heb weer ontzettend slecht gerust (nee, ik slaap niet, ik rust. Black ops-dingetje). Ik werd zojuist wakker met m’n linkerhoofdhelft in een poel van snot. En dat terwijl ik er vannacht 87 keer uit ben geweest om m’n neus te snuiten.
Ergo, ik ben zielig. Er is op dit moment dat je dit leest geen mens ter aard zieliger dan moi hiero.

MAAR WIE GEEFT EEN FUK MAN! MIJN OUDSTE ZOON IS VANDAAG 6 JAAR! IK ZEG, PARTYTIME!

Ik ga me nu als de sodemieter mooi maken. Je kent ’t wel. Douchen, bikinilijn waxen, scheren, geurtje op, teennagels knippen, vingernagels vijlen, haartjes netjes, schone kleren aan en dan gaan met die banaan. Ik moet tenslotte gastheren.
Trouwens, een vader is nooit ziek (bedankt Hen!).

En nu ik zo naar de tijd kijk mag ik wel opschieten. Mot de taarten halen.