TVODW

Tips voor op de weg. Daar gaat het deze keer over. TVODW.
Hahahaha, jij dacht zeker dat het over een of andere ‘The Voice Of’ zou gaan? Van wat dan? Derde Wereld? Hahahaha, had ik jou even mooi bij je neus! Mensen, beloof mij dat als ik ooit ‘The voice’ interessant genoeg vind om over te schrijven, je mij persoonlijk en met heul veul extreem geweld uit de samenleving mag plukken. 

Nee, tips voor op de weg. Schijnen nodig te zijn. Ik maak tegenwoordig aardig wat kilometers op de weg en man man man, wat ik allemaal wel niet zie en meemaak! Dat wil je niet weten. (in dat geval, stop hier met lezen).
Ik zal het vanuit mijn oogpunt brengen want om hier op dees jolijtsijt halve bevolkingsgroepen, ik noem een vrouwen, jongeren, oudjes, af te zeiken? Neuh, daar ben ik inmiddels te volwassen voor.
Een auto bestuur je met 1 hand. Vergeet de 10 voor 2-regel, met 1 hand heb je veel meer controle over het stuur. Met 2 handen aan het stuur en bij een uitwijkmanoeuvre moeten je hersenen 2 handen aansturen, de hersen-handencoördinatie. En da’s lastig. Ja, het lukt wel maar dan maakt je ene pols of ene schouder of je gehele lichaam een ongemakkelijke draai. En da’s nie goed. En het is natuurlijk ook veel minder vermoeiend. Twee handen op 10 voor 2 = twee schouders in een vermoeiende houding.
Gewoon met 1 hand sturen, dan heb je dat probleem ondervangen. Af en toe even wisselen van hand, klaar. Ik begrijp ook niet dat niemand het die sissy’s in de Formule 1 even verteld.

Dan het verkeer lezen. Anticiperen. Vooruit kijken. Verwacht het onverwachte.
Niet iedereen rijdt als ik. Dat weet ik zelf maar al te goed. En juist daarom ben ik meer met mijn medeweggebruikers bezig tijdens een rit dan met mijn eigen rijden, dat gaat automatisch. Ik ga zum bleistift precies 359 meter achter een vrachtwagen al naar links. Ik wacht niet tot het laatste moment. En die drukker achter mij? Die wacht maar even. Fuk hem! En rijd ik al links en ik zie dat iemand wil inhalen, houd ik even in en laat ‘m voor gaan. Tenzij je een irritante Pool in een bestelbusje bent die mij even ervoor rechts ingehaald heeft. Dan ga ik irritant naast je rijden zodat jij flink in de ankers moet als je een vrachtwagen nadert.

Sociale media en niet handsfree bellen tijdens het rijden, NIET DOEN!
Nou ja, dat wil ik even nuanceren. Je moet het niet met je telefoon in je hand doen (alhoewel je wel 1 hand vrij hebt natuurlijk!).
Ik heb een telefoonhoesje in mijn stuur geïntegreerd en daar plaats ik mijn foon gewoon in. Weet je hoe handig! Een simpel lappie tape en wolla, klaar.
Nu is mijn stelling dat ik onderweg niet bereikbaar ben maar het wil wel eens voorkomen dat ik een briljant Wordfeudwoord heb en ja, die moet ik dan natuurlijk wel zo snel mogelijk leggen. Stel je voor dat ik ‘m vergeet!

En tenslotte nog een belangrijk iets; ICE. In Case of Emergency.
Het kan natuurlijk voorkomen dat ik (door de schuld van een ander!!!!) in een ongeluk terecht kom. En dan eentje waarbij ik van de wereld ben. Laten we dat tijdelijk nemen anders is het ook maar zo’n definitief verhaal. Een van de zaken die hulpverleners doen is mijn telefoon pakken en zoeken naar mensen om te waarschuwen. Nou, in mijn telefoonboek staan 7 namen en telefoonnummers bovenaan de lijst gemarkeerd met ICE. Handig!
(Ik zoek trouwens nog wat waarschuwingsadresjes in Drenthe, Overijssel, Utrecht, Noord en Zuid-Holland, Brabant, Limburg, Zeeland en Flevoland. Geïnteresseerden mogen zich melden).
En weet je wat ook handig is? Geen code op je telefoon! Anders kunnen de hulpverleners er namelijk niets mee.
Ja, ik weet dat er tegenwoordig klootzzzzzakken rondlopen die het voorzien hebben op telefoons maar vertel me eens hoe groot de kans is dat je telefoon gestolen wordt op de snelweg?

Tot zover. Doe er wat mee.
Of niet. Vink ook best.

Dan ga ik nu even The Voice kijken, heb het gisteren opgenomen.