Paranoia

Ik begin er behoorlijk schijtziek van te worden dat een relatief klein groepje mensen de sfeer hier in Nederland aan het vergiftigen is. Op elk vlak van mijn ooit zo vrolijke leventje is er wel iets of iemand die het voor mij verknalt. Ik geef toe dat ik in een diepe nazomerblues zit en dat ik de laatste tijd niet helemaal objectief denk. Maar als ik zo om me heen kijk, lees en zie dan is het een kwestie van tijd dat ik snap. Dat ik getriggerd word. Dat ik radicaliseer. Dat het me geen ruk meer uitmaakt. Dat ik m’n boeltje pak en vaarwel zeg. Vaarwel tegen dit inmiddels geworden fukland.
Maar ja, ik heb natuurlijk wèl 2 jonge kinderen. En zij hebben mij nodig. Hoe je het ook went of keert.
En ik hen. Zij zijn het het beste wat me ooit is overkomen. Dat spreekt voor zich. Ik heb ze graag bij me. Gewoon lekker gekke mannendingen doen. Ze klaarstomen voor hun leven. En ik mis ze als ze niet bij me zijn.
Elke eerste 2 weken van mijn werkperiode zijn pittig. Dan maak ik flink wat uren; 5 dagdiensten, 2 avonddiensten en aansluitend 3 nachtdiensten. Ja, knipper maar even met je ogen, dat is 80 uur zonder een dag vrij! Maar hoor je mij daar over?
Ik heb dan vanzelfsprekend weinig tijd om mijn jongens te zien. En vaak kom ik even op zondag voor het werk bij de jongens kijken en een bakkie koffie drinken.
Gisteren waren ze niet thuis. Mijn qualitytime met m’n jongens ging derhalve niet door. Ik vond het jammer maar het was niet anders. Voormaligje en ik hebben het nou eenmaal zo afgesproken dus heb ik me aan de omgangsregeling te houden. Ze is volledig vrij om te doen met de jongens wat ze wil. En ze had een goeie reden om niet thuis te zijn, whappte ze me. Dus. Ik legde me er bij neer.

Gisteravond reed ik van het werk naar huis. En halverwege op de snelweg, zag ik dat nou goed? Scheurde ik nou net haar auto voorbij? Zelfde type, zelfde kleur en ook hetzelfde kenteken? Wat de fuk! Dat had ze me niet gewhappt!
Waarom reed ze om 11 uur naar huis? Waar was ze geweest? En waar waren mijn jongens? Zaten zij ook in de auto? En zo nee, wie was bij ze? Ik zat me op te vreten in mijn auto. $#%^&&%$!!!!!! Ik ging langzamer rijden om zeker te zijn. Maar ze bleef ver achter me. Ze had mij natuurlijk ook gezien en had geen zin in een confrontatie op de snelweg……………..Ik besloot vol gas te geven en naar haar huis te rijden. Ik zou haar daar opwachten. In mijn hoofd speelden verschillende scenario’s af. Voor elk scenario verzon ik tekst om haar duidelijk te maken dat ze niet met mij moet fukken.
Ik reed haar straat in. Haar auto stond netjes geparkeerd. Het licht in haar huis brandde niet. Mijn gezinnetje lag al heerlijk te slapen……………

Had ik al gezegd dat ik op het randje zit?
KOEKOEK!