Trots

Zo! Ik John de Mol jullie allemaal even de moeder!! Mèn, voel ik me even de producent van een kijkcijferhit zeg!
Wat is gaande?
Gisteren nam ik een toekomstig blogster (?) onder mijn vleugels en gaf ik haar een podium op dees jolijtsijt. Ze had een goed verhaal en goede verhalen moet je een podium geven, dat zeg ik. Ondanks dat het een zwaar en wellicht gevoelig onderwerp betreft.
Om kort te gaan, het verhaal ging viraal en als een speer. De statistieken van dees jolijtsijt gingen meerdere malen door het plafond. En op 2 azijnzeikers na (zouden ze het wèl eens zijn met de boodschap maar niet met de boodschapper?) werd het verhaal ook veelvuldig geliked. Sterker nog, het is de meest gelezen en geliked anekdoot in de totale geschiedenis van dees sijt.
Ik ben daar enorm trots op! Wat veel mensen niet weten is dat ik als bedenker/presentator/producent van dit weblog gebaat ben bij veel verkeer. Voor elke klik op één der anekdoten ontvang ik 113 Dollar zwart in het handje (oh fuk, zei ik dat hardop?). En zo ben ik gisteren redelijk aardig binnen gelopen.
Ik denk dat ik de samenwerking met de gigantische PR-machine van deze toekomstige blogster (?) maar fijn voortzet.

Toch een kleine noot van kritiek op mijn vaste schare lezers:
HALLOOOOOOOOO! Een GASTlogje krijgt méér lezers dan mijn eigen anekdoten? Ligt dat nou aan het niveau van mijn verhalen of ligt dat gewoon aan jullie?
Ikzelf zeg; het laatste. Kom op zeg!

We gastblog’en!