ICE

Heb jij ICE op jouw telefoon? Potverdrietieneurocentjes, dat is even een goeie vraag hè?
Voor degenen die nu in de Appstore gaan zoeken onder ‘Spellen’; lees gerust even verder.
ICE, In Case of Emergency. Ja klopt, dat is inderdaad jargon.
Dit zijn de waarschuwingsnummers in geval van ongelukken.
Ik zal het uitleggen.

Stel je voor (hoi, ik ben Manus. HAHAHA, wat flauw!) dat je onderweg ergens naartoe een ongeluk krijgt. En het ongeluk is dermate ernstig dat jouw naasten op de hoogte gebracht moeten worden. Weet niet hoe jij daar instaat maar ik zou dat persoonlijk prettig vinden. De toegesnelde hulpdiensten zullen jouw telefoon pakken en eventuele ‘op de hoogte te brengen’ personen waarschuwen. En om nu te voorkomen dat willekeurige mensen gebeld worden, is ICE bedacht.

Nu is een ongeluk ergens onderweg naartoe in mijn geval natuurlijk uiterst te nihiliseren. Maar ja, ik heb het nooit helemaal zelf in de hand. Ik bedoel, er rijden ook vrouwen, bejaarden, jonge gastjes, Poolse bouwvakkers, vermoeide vrachtwagenchauffeurs, gesjeesde leasebakrijders en ander gepeupel rond dus een ongeluk helemaal, compleet en voor 100% uitsluiten is er niet bij. Het is niet anders, ik moet het ermee doen.
Ik heb derhalve ICE in mijn telefoon staan. Bovenaan in mijn contactenlijst onder A(ICE). Hier staan 6 vaste waarschuwingspersonen: mijn jongens (vaste nummer), mijn moeder (vaste nummer), mijn zus (06), mijn voormaligje (06), mijn ex-zwager (06) en mijn zwager (06). De kans dat er niemand met een McDonald’s menu aan komt zetten is hiermee volledig tot nul gereduceerd, mocht ik eventueel in een ziekenhuis belanden. Dacht ik zo.
Zo nu en dan heb ik een zevende waarschuwingspersoon op de lICEst (hahaha, schitterende woordspeling!) staan. Dit is iemand (vaak een dinneke) met wie ik op dat moment redelijk intensief (niet vleselijk hoor, meer telefonisch of whapperig) contact heb. Altijd handig om iemand te hebben die mijn eventuele absentie op de sociale media kan verklaren. Dat zeg ik!
Maar zodra het contact minder wordt, bonjour ik haar er net zo snel weer van af en verhuist ze naar de ‘gewone’ telefoonlijst. Ik ben daarin keihard.

Zo zie je maar weer, lieve lezer, naast jolijterige en ontroerende anekdoten kan je hier ook terecht voor onderrichtende verhalen. Ik zou zeggen, maak allemaal een ICE-lijst aan. Wie weet komt het ooit nog van pas.
Oja, en haal de schermbeveiliging van je telefoon als je onderweg bent, da’s ook wel handig.

We ICE’ en!