Ik was deze week weer eens met m’n muziek bezig. In de iTunes maakte ik onderscheid tussen slowmuziek en lovesongs. Ja, ik was in zo’n bui. En ik kwam één van de meest lieve nummers ever tegen. Het deed me denken aan vroeger.
Ik keek naar Fame. Geweldige serie vond ik het (er waren meer liefhebbers trouwens, het was een wereldwijde hitserie). Geen idee waar het over ging. Ja, over een dansschool. Maar verder kom ik niet. Leroy, die ken ik nog. De donkere sterdanser. Met z’n enorme bobbel in z’n legging. En die lerares, leuk ding! Maar een soort van verhaallijn? Werkelijk geen idee. Ik geloof ook niet dat ik nu behoefte heb om de serie terug te moeten zien. Volgens mij ben ik daar tegenwoordig te weinig gay voor. Maar toen? Man, ik kroop in de tv! Ik was een jaar of 10/11, toen kropen we nog in tv’s, lieve (jeugdige) lezer.
Maar er is één scène die ik me nog heel duidelijk voor de geest kan halen. Één scène die zó zielig was dat ik me niet voor kan stellen dat ik het droog hield. Kom op zeg, ik zag deze week de scène terug en de tranen biggelden over m’n wangen. Dus, dan weet je het wel. Het ging over het afscheid van een oude man van wie ik geen idee heb welke rol hij nou precies speelde. Hij zat op een stoel in het midden van een ruimte en de complete cast zong voor hem. TRA-NEN-TREK-KEND mooi.
Ach, kijk en beoordeel zelf maar. Ik zal een doos tissues voor je klaarzetten.
Dick Teder 
The song “Starmaker” was chosen for the final scene because everyone agreed that it perfectly expressed the way they felt, both about Greg Crandall in the series and about Michael Thoma the actor in real-life. The cast had never put so much emotion into anything as they put into that “Starmaker” sequence in “A Special Place”. Not just the regular cast, but all the extras too, formed a semi-circle in the rehearsal hall, facing the band, with Bruno on piano, and the easy chair in which Mr Crandall sat. From the moment the first notes sounded and the first dance moves were made, no one could fail to be aware that something special and magical was happening. You just had to look at people’s faces, the tears glinting in their eyes, the intensity of their expressions, to know that what they were showing were real, not acted or faked. Carol Mayo Jenkins, who plays the English teacher Miss Sherwood, and had worked closely with Thoma/Crandall throughout the series, looked as if her heart would break. In turn, Debbie, Carlo, Valerie and the other FAME stars took over sections of the singing, and each used their solo spot to project their own personal farewell to the brave, sick man who sat before them, whom they all knew they would never work with again.
LAST ROLE
Indeed, it was Michael Thoma’s last role, and his last ever appearance in front of the cameras. A few weeks later, at the beginning of September, he passed away.
Google… Geen dank
LikeLike
Hé cool! Zie je. Emotioneelste scène ever.
Bedankt vriend.
LikeLike