Tactiek

Bij de vorige wedstrijd werd mij vriendelijk verzocht me niet teveel met de wedstrijd te bemoeien. Er lopen namelijk trainers langs de lijn, werd er gezegd. Aanmoedigen is prima maar tactische tips liever niet. Ik nam het ter kennisgeving aan. Het beleid van de club is dat jonge korfballers opgeleid worden tot trainer en dat ze de jongste korfbalteams onder hun hoede nemen. Ik vind dat een goed uitgangspunt. Zo kunnen ze hun ervaringen overbrengen op de allerjongsten. En de trainingen hebben vruchten afgeworpen. In augustus van het vorige jaar begon de F5 als een compleet nieuw team met nul korfbalervaring. En, met nog één wedstrijd tegen de directe concurrent te gaan, staan ze bovenaan en kunnen ze zaalkampioen 2015/2016 worden. Ik vind dat een prestatie van jewelste! Hoe geweldig is dat voor die kinderen van de F5? In hun eerste seizoen al direct kampioen worden?

Maar bij een allesbeslissende en belangrijke wedstrijd komt meer kijken dan alleen wat je (aan)geleerd hebt. Daar komt ook tactiek bij kijken. En, met alle respect, aan tactisch inzicht ontbreekt het bij de jonge trainers. En hoe jammer is het dan dat zij tactische tips van volwassen mensen volledig in de wind slaan? Ik vind het eigenwijsheid ten top. En op dat punt wankelt het beleid van de club volledig.
Door tactische blunders verloren we Dè belangrijkste wedstrijd van het zaalseizoen 2015/2016. En moest ik een zwaar teleurgesteld jochie troosten. Ook ik was flink pissig, moet ik eerlijk bekennen.
Gisteravond analyseerde ik de wedstrijd met Sam. Hij zei iets heel zinnigs. “Als ik een verre bal gooi, zijn we binnen 2 seconden bij de andere korf. Als we over moeten spelen duurt het 15 seconden.”……………….. Acht jaar is het mannetje hè? Hij ziet dat nu al.
Het lijkt mij voor de jonge teams beter dat de trainers in opleiding zich puur bezig gaan houden met de trainingen en de techniekontwikkeling van de jongste spelertjes. En dat er een volwassen coach bij de wedstrijden is. Eentje die weet hoe je wedstrijden moet aanpakken. Die de klappen van de zweep kent. Die tijdens een wedstrijd ingrijpt als het niet loopt. Die een partijdige scheidsrechter gewoon aanspreekt. Toevallig ken ik een hele goeie. 😉😄

“Jammer, volgende keer beter”, hoorde ik een ouder zeggen. Nee, er komt geen volgende keer. Dit was eenmalig. We kunnen immers niet terug in de tijd. Bij competitiewedstrijden gaat het om de punten, zo simpel is het. En bij competitiewedstrijden moet je er alles aan doen om te winnen. Speel je voor het plezier, moet je aan recreatieve sport gaan doen.
Of ga bloemschikken.

We tactiek’en!

*OPHEF ALERT*

Mensen, deze anekdoot heeft niets met speltactiek bij de jongste kinderen te maken. Speltactiek moet ontwikkeld worden.
Ik zet enkel mijn vraagtekens bij het gebrek aan tactisch inzicht bij de trainers. Dit voornamelijk vanwege hun jonge leeftijd.
Mijn punt is dat er een wezenlijk verschil is tussen een trainer en een coach.

Ik hoop dat dit antwoord een beetje duidelijkheid verschaft.