Ted

Zag gisteren dat Maurice, m’n goeie vriendin en tevens echtgenoot van m’n goeie vriend Linda, een soort van ‘Wiesdanou?©’ deed op Facebook. (Voor m’n nieuwe schare fans ; Wiesdanou?© is een briljant, leerzaam en hartstikke lollig online 2011 kwisje welks ondergetekende verzonnen heeft.)
Ik heb er totaal geen moeite mee dat Maurice mijn concept een nieuw leven in probeert te blazen. Sterker nog, ben er zelfs wel trots op dat juist Maurice het is die dit doet en niet één of andere nono. Hoop dat het een succes wordt.
Maurice toonde een foto en de vraag was wie de persoon 2e van links is. Een hele bult reacties volgden, ik besloot ook te reageren.
Ted van de Parre, reageerde ik. En ik schoot in een enorme lachbui. Ik lachbui vaker om mezelf en deze keer was het omdat de gevraagde persoon absoluut en totaal niets van Ted van de Parre weg heeft. Ik vond dat zó lollig! (Maurice ook, dat moet wel).

Ted van de Parre is een iconische cultheld. Ted van de Parre roelt boven alle andere roelers uit. Ted van de Parre is het ultieme wat de mensheid ooit heeft voortgebracht. Ted van de Parre is een kruising tussen Hercules, Magnum en een Jumbojet.
Hij is voormalig sterkste man van Nederland, Europa en de wereld. Met z’n 6 meter 24 was hij jarenlang geen partij voor de overige deelnemers. Hoe ze hun stinkende best ook deden, Ted was altijd 10x beter.
Een boomstam van 150 kilo boven het hoofd tillen? Ted legde ‘m op z’n wenkbrauwen, rolde een sjekkie en met de rook van ’t sjekkie blies hij de boomstam secondenlang in de lucht.
Zoveel mogelijk liters water binnen een minuut verplaatsen? Ted nam een slok uit de Noordzee en pieste het even later weer uit. (Zo is trouwens het Sneekermeer ontstaan).
Een vrachtwagen vooruit trekken? Ted ging er mee winkelen. Onder z’n arm!
Afleveringen van ‘De sterkste man’ duurden dikwijls een week, simpelweg omdat Ted met gestrekte armen 2 personenauto’s zolang in de lucht hield.
Nee, niemand kon ook maar in z’n schaduw staan. Of ja, eigenlijk wel. Een hele tribune toeschouwers zelfs.

Geen idee wat de man tegenwoordig doet. Maar dat is ook helemaal niet belangrijk, hij moet gewoon Ted van de Parre zijn!
Ze moeten bij wet vastleggen dat vanaf heden Ted van de Parren een werkwoord is. Ted van de Parren = Bruut zijn. Er moet een Ted van de Parre-monument komen, een Ted van de Parretoren. De badplaats heet vanaf nu Ted van de Parrenesse.  Ze moeten per direct criminelen Ted van de Parresteren.
(meer woordspelingen kan ik niet vinden. En trouwens, is ook flauw, doet afbreuk aan deze ode aan Ted).

TED VAN DE PARRE.
Zijn naam schrijf ik met hoofdletters.

Neus

Er zijn af en toe mensen die over m’n neus vallen. Niet letterlijk natuurlijk. Dat zou wat zijn zeg. Dan moet je een flinke unit hebben!
Nee, ze vinden dat ik een ietwat fors exemplaar heb. En als je goed kijkt klopt dat ook wel een beetje.
Het ding neemt een substantieel deel van m’n gezicht in maar ik kan dat verklaren. Het is een speurneus.
Naast mijn werk als, oh floeps, dat mag ik niet vertellen. Laat ik het er op houden dat ik in mijn werkzame tijd sneue onverlaten preventief uit de samenleving haal. Je kunt mij bijvoorbeeld leasen mocht je een sneuerd opgeruimd willen hebben. Tegen een vriendelijk prijsje zorg ik er voor. En op woensdag geen bezorgkosten!!!!!!!
Maar daarnaast ben ik ook een speurder van jewelste. En ik ben iets groots op het spoor!!!!

Ik heb al eens verteld over m’n onderste buren toch? De man en vrouw van gezamenlijk 367 jaar oud? Ken je wel hè? Nou, die spelen de hoofdrol.
Ik had een frituurpan, een dvd van Buurman en Buurman en een waterkoker bij Bol.com besteld. De frituurpan moet een vrijgezelle prachtlijfhebbende vent gewoon standaard in huis hebben. Buurman en Buurman zijn hilarisch en niet alleen voor zoonlief. En de waterkoker is voor de massa’s vrouwen die ik in mijn penthuis ontvang. En juist daarom wilde ik eentje hebben want (veel, de meeste, alle) vrouwen drinken thee.
Mocht het zo zijn dat hier nooit vrouwen zouden komen, zou ik geen waterkoker nodig hebben. Ik drink geen thee en eigenlijk drinken echte mannen geen thee. Thee is gay immers.
Maar ik dwaal af.
Vorige week zat ik in de nachtdiensten en lag ik net ’s ochtends in m’n nest toen er werd aangebeld. Scherp als ik ben had ik direct door dat het mijn bestelde waar was.
Maar om daar nou voor uit m’n warme bed te komen, nee. Die komt vanzelf terug, dacht ik.
In de middag, toen ik het haar, de oksels en de pielemoos weer schoon had, liep ik naar beneden om m’n brievenbus te ledigen.
Op de trap voor de deur van de oudjes stond 1 doos en 1 doosje. M’n bestelde waar hadden de onderste buren in ontvangst genomen.
Sympathiek van die fossielen, dacht ik. In de doos zat m’n frituurpan en in het doosje de dvd.

Vandeweek ruimde ik m’n bureaula op en kwam de pakbon tegen. Een frituurpan, een dvd èn een waterkoker stond erop.
Huh? waterkoker? Had de hoeveelheden pils die ik tegenwoordig naar binnen werk een gat in m’n geheugen geslagen of zat de waterkoker er niet bij?
Ik gokte op het laatste. M’n speurneus begon te vibreren.
Na enig speur en tevens denkwerk kwam ik tot 2 conclusies;

1. De koerier dacht bij zichzelf “Hé, ies leuk voor vrouw”
2. De onderste buren hebben ‘m achterover gedrukt.

Ik gok het laatste. Die ouwe taart drinkt nu gewoon thee van mijn waterkoker à 29,95!!!!!!!

Ik ben woest……………………………………
Zijn ze nou helemaal vant pad af?
Een beetje jatten van mij.

Morgen ga ik een inval bij ze doen.
Twijfel nog of ik als mezelf ga of dat ik m’n haar in een zijscheiding leg, m’n snor bij knip en de zwarte laarzen aan trek.

Lenny Kuhr

Er begint me nu een hoop duidelijk te worden.
Goeiendag zeg, met al m’n intelligentie, gezonde wantrouwen en een basis van expect the unexpected kom er nu pas achter. Je wilt het niet geloven maar ik ben momenteel een beetje teleurgesteld in mezelf. Kan mezelf wel voor m’n kop slaan. Word er zelfs een beetje emotioneel van.

Natuurlijk had ik wel een vermoeden, in m’n relatie viel het me heus wel op. Zo af en toe zat ik ernaast en ging ik maar weer van het beste uit. Gezellige avonden waren dat, ook al waren ze sporadisch en zeldzaam. Maar heel vaak werden mijn vermoedens toch wel bevestigd en lag ik weer alleen op de bank een beetje naar de tv te staren terwijl voormaligje aan tafel op de laptop bezig was. Ik ging er van uit dat het aan voormaligje lag en legde me er maar gewoon bij neer dat het nou eenmaal zo was en niet anders. De tol van een relatie, zal ik maar zeggen. Geven en nemen, zoals het in elke relatie gaat. Maar ik had niet verwacht dat het dus aan mij ligt.

Nu ik volledig solo woon gaat het namelijk gewoon op de oude voet verder. Tot mijn verbijstering kan ik zeggen.
Ik, één van de leukste mannen die ik ken lig weer avond aan avond op de bank naar de tv te staren.

God, was ik Lenny Kuhr maar.

Ik word niet begrepen

Soms hoor, niet altijd.
Over het algemeen genomen kom ik redelijk bij de mensen door maar m’n flauwe grappen willen vaak nog wel eens niet begrepen worden.
Vandeweek bij de AH zum bleistift (Jenni, is een woordgrapje!). Ik kocht een homp kaas en bedacht me dat ik geen kaasschaaf heb. Dus die mikte ik ook in het mandje (ja, ik loop met een mandje door de AH, kun je het je voorstellen?).
Bij de kassa zat een lief meiske waarvan de geslachtsrijpheid nog discutabel was.
Ze scande mijn 5 produkten met als laatste de kaasschaaf.
Ik zei; “Ik vind die kaas gaaf, wat jij?”.
Ze kijkt me stomverbaasd aan. “Pardon?”, zei ze.
“Ik vind die kaas gaaf”, herhaalde ik en ik wees naar de kaasschaaf.
Ze kreeg een enorme boei en keek me verontschuldigend en vragend aan. Ik zei dat het een grapje was en liep hoofdschuddend de winkel uit.
Ik deed de 3 kratten bier, de homp kaas en de kaasschaaf in de auto en ben weggegaan.

Ik had later nog wel begrip voor haar reactie. Het komt natuurlijk niet dagelijks voor dat een woest aantrekkelijke veertiger tegen zo’n jong ding een flauwe woordgrap maakt.

Misbruik

 Kolere zeg! Heb ik net even eigenhandig een compleet arrestatieteam uit moeten schakelen. Heb ik weer.
Ik bracht net zoonlief naar bed toen ik door de gordijnen een schimp vanaf het dak naar beneden zag glijden. Onmiddellijk drukte ik zoonlieven onder het bed en gebood ze daar stil te blijven liggen. Ik slipte snel in m’n commandopak. In de douchekamer camoufleerde ik vlug m’n gezicht en bovenbiceps, föhnde m’n haar en stormde de trap af. Hier overrompelde ik de eerste linie AT-ers.
Via de voor -en de tuindeur kwam de rest van de AT-ers met een hoop kabaal binnen. Middels koprollen, flikflakken, vuistslagen en flying kicks van bank naar bank en muur naar muur vloerde ik ze één voor één.  Binnen een mum van tijd en in een knipoog lag het huis bezaaid met 24 arrestatieteamleden.
Omdat ik geen idee had waarom er een inval bij mij thuis was, rende ik naar de controlewagen die op de parkeerplaats stond.
Ik trok de zijdeur opzij en vroeg aan de vent met de koptelefoon wat de fuk er aan de hand en going on was. (Ik vroeg het voor de zekerheid ook in het Engels, ik wist immers niet of het Nederlandse of buitenlandse  diensten waren).

Een man in grijs C&A-pak, overduidelijk de man in charge, vertelde me dat ik verdacht word van internetmisbruik. Met deze man was goed te praten en ik bood aan om bij mij binnen de boel op ons dooie gemak uit te zoeken. Met een knikje beveelde de man de AT-ers op te zouten.
Puffend en kreunend verlieten ze mijn bunker.
Ik vertelde de man dat ik sinds gisteren problemen heb met de mail. Kan niets ontvangen en niets versturen. Hij stelde voor om de provider te bellen.
Het meiske van UPC zei dat mijn account inderdaad stond genoteerd op de “abuselijst’.
Naar alle waarschijnlijkheid is mijn account gehackt en heeft UPC daarom de boel geblokkeerd. Met het wachtwoord wijzigen en 3 werkdagen wachten moet het probleem opgelost zijn. De C&A-pakman toonde begrip, bood z’n excuses aan en zei terloops of ik geen interesse had bij zijn dienst in dienst te willen. Hij kon iemand als ik goed gebruiken. Ik heb vriendelijk bedankt en wenste hem een fijne avond.
Ik liep naar boven en stopte zoonlieven in bed, ze konden vredig gaan slapen. Papa had het alweer opgelost.

Maar hoe erg moet een misbruik zijn om bij mij binnen te vallen vraag je je toch af?
Raarrrrrrrrrrrrrr.