Ik besloot een verkenningstocht met de auto langs de beaches te houden. De zaterdag zou ik gebruiken om gedetailleerd te werk te gaan. De D514 leidt langs de kust, langs verscheidene dorpjes en gehuchten. Op elk gewenst moment kun je een weg naar het strand inslaan. Ik reed richting de klif aan het einde van Omaha beach. Het einde van de landinsgzone, ik schat dat de gehele kustlijn van de operatie Overlord een kleine 12 kilometer betreft. Althans, dat dacht ik.
Pech aan de auto onderbrak mijn verkenningstocht. De linkerkoplamp begaf het. En als ik ergens een haat aan heb, is het een defecte koplamp. Ik houd van goeduitziende, prompte koplampen (niet te verwarren met tetten) en trouwens, je zal net zien dat de gendarmerie juist mij uitkiest om eens even flink te naaien. Ik nam geen risco en kocht een setje lampen bij de Intermarché (daar hebben ze ècht alles!). Op de parkeerplaats van de supermarkt opende ik de motorkap, trok m’n shirt uit, nam uitdagend een slok uit m’n flesje cola en repareeerde ik het euvel. Makkie. Anderhalf uur later, de schemering trad inmiddels in, had ik het voor elkaar. Ik kon weer verder.
Bij ‘Batterie de Longues-sur-mer’ bij het plaatsje St-Laurent-sur-mer stapte ik uit. Een enorm veld met daarin 4 enorme bunkers was wat ik aantrof. In drie van de bunkers stonden zelfs nog de gigantische geschutswerken. (Voor foto’s verwijs ik je graag naar mijn Facebookpagina/foto’s/Normandië.com). Ik vond het indrukwekkend. Helemaal toen ik van boven naar beneden naar het strand keek. Met geen mogelijkheid kon ik me een voorstelling maken hoe de mannen überhaupt ooit boven waren gekomen. Ten eerste natuurlijk het grote hoogteverschil maar zeker ook de tegenstand dat geboden moest zijn. En ik bedacht me hoe de Duitsers moeten hebben gereageerd toen ze vanuit zee een overmacht aan schepen, materieel en manschappen aan zagen komen. “Wass zum fick!” Om en nabij 135.000 mannen en 20.000 voertuigen enterden op die 6e juni de stranden!
Via kleine dorpjes en smalle straatjes ben ik in de richting van mijn verblijfplaats gereden. En ik had telkens het gevoel dat er elk moment een Duitse sniper uit één van de kieren in de authentieke huizen kon gaan schieten. Onderweg kwam ik langs ‘Gold beach’ en ook hier heb ik vluchtig rondgekeken. Deze beach deed me toch minder. Onverzorgd, veel troep, vale vlaggen. En overal campers. Wilde ik een gevoelige plaat vastleggen, kwam er zo’n kneus in een camper door m’n beeld schuiven. In Port-en-Bessin-Huppain besloot ik te gaan eten en er iets van te gaan zeggen. Ik stapte enigszins ontdaan en ja, ook wel woedend een restaurant binnen en riep; “ARE YOU ALL NOT GOOD BY YOUR HEADS? Het maakte totaal geen indruk en een vriendelijke (huh?) jongeman wees me op een tafeltje. Rechts naast me zat een Engels gezin, links 2 Nederlandse jongens. Ik bestelde twee Quarterpounders en een Heineken. Nou, dat hadden ze niet. Ik nam genoegen met iets met ‘viande’ in de titel op de menukaart.
In het pikkedonker reed ik terug naar mijn hotel (haha, echt niet. Zie koplampen!), het was inmiddel tegen half 11. Tot mijn grote verbazing ontdekte ik dat de D514 langs de kust een eenrichtingsweg was. En in mijn enthousiasme van die middag was ik vergeten herkenningspunten aan de route op te slaan. En GRRRR$^^&#, ik was ook nog eens mijn plattegrond op mijn chambre vergeten. Op mijn telefoon hoefde ik ook al niet te rekenen want GEEN SERVICE what so ever. (kan iemand mij eens uitleggen hoe ik een telefoon in het buitenland werkend krijg zonder WIFI?).
Nu was dit niet de eerste keer dat ik verdwaalde in Frankrijk, alhoewel ik altijd tegen voormaligje zei dat we achtervolgd werden en dat ik daarom de ‘verkeerde’ weg nam, dus ook nu bleef ik ijzig kalm. Gewoon logisch na blijven denken, de stand van de sterren in de gaten houden en gewoon simpel de borden volgen. Om kwart voor 1 liep ik mijn hotel in. “Bonsoir, monsieur Bauèr”, zei de jongen achter de bar. (Ik had me ingeschreven onder Jack Bauer, hahaha, ik vond ‘m hilarisch!).
Zaterdag stond ik er vroeg naast. De grote dag (ik noemde het gekscherend G-Day) was aangebroken. Ik bestudeerde de plattegrond aandachtig en ontdekte dat mijn eindpunt van de avond ervoor helemaal niet het eindpunt van de kust was. Na Omaha beach kwam nog Utah beach. En Omaha beach was nog een heel end langer dan ik bezocht had.
Pointe du Hoc werd derhalve mijn eerste detailbezoek. Wat ik niet wist is dat Point du Hoc een cruciale rol heeft gespeeld bij ‘Operatie Overlord’. Sterker nog, hier is de complete landing begonnen. Op deze klif hadden de Duitsers hun zwaarste artillerie geposteerd. Voor details lees HIER.
Wat ik hier zag ging mijn voorstelling te boven. Een (inmiddels begroeid) maanlandschap met diepe kraters. Kraters van bominslagen. Afgeschoten vanaf zee door Amerikaanse marineschepen. De klif van 30 meter hoog werd beklommen en aangevallen door 225 mannen onder leiding van Kolonel James Rudder. Hevige gevechten hebben hier plaatsgevonden. En dat was te zien. Slechts 90 mannen hebben deze heldendaad overleefd. Zwaar onder de indruk heb ik het tot me genomen.
Maar natuurlijk heb ik me ook weer kapotgeërgerd. Je kent me. Mensen met honden. Zucht……….. Van die kleine kluthondjes en die veel te lange hondenriemen. FLIKKER OP!!!!! Man, daar word je toch niet goed van? Je neemt toch niet een hond mee naar zo een monument? Haal ik gevaarlijke toeren uit om over de rand te kijken, wikkelt zo’n kluthond zich om mijn benen! AAAARGH!!!
Maar da’s nog niet alles hoor. Er is nog een overtreffende trap. Kinderen! Van die verveelde puberkinderen die mee moeten van mama en papa.
Luister! Je moet naar dit deel van Normandië gaan als je besef hebt van wat daar allemaal gebeurd is. Niet om vakantie te vieren. Het is geen pretpark!
Mijn bloed ging koken toen ik zelfs zo’n pestventje (juist, met een voetbalshirt van een niet nader te noemen Rotterdamse club aan) een bal zag hooghouden op het ranger Monument! …………………………………….
Ik heb de bal, 4 pubers en 14 honden van de klif gegooid.
Oja, en ook heb ik een camper er vanaf geduwd.
Stelletje respectlozen!
(*noot van de redactie: Deel 3 komt er ook nog aan. Ga nu eerst even douchen)
Dick Teder 