Je wordt autoportiermonteur.
Ik had in al mijn enthousiasme een tijd geleden het achterportier van mijn voiture op slot gedraaid met dat kleine draaigevalletje in de zijkant van dat portier. Geen idee waarom ik dat toen deed hoor. Waarschijnlijk irriteerde me iets aan die deur, want als ik me ergens aan irriteer dan hanteer ik vaak de botte bijl of een gestrekt been.
Blijkt dat dit de ‘supervergrendeling’ is, volgens internet. Ja prima internet, maar die deur wilde dus helemaal niet meer open. En volgens internet moet je via de binnenkant ALTIJD een portier moeten kunnen openen. NOU, DEZE DUS NIET!
Zucht, had ik weer.
Ik heb er een tijdje niet naar omgekeken, het boeide me niet zo heul veul. De kans dat ik via dat portier instap is immers verwaasloosbaar. Maar nu de vakantie er weer aan komt, wilde ik dit wèl gefixt hebben.
Ik www’de naar de officiële Peugeotsite, er zou toch wel een trucje zijn om een per ongeluk op slot gezette deur te openen, redeneerde ik. Ik kon eenvoudig over mijn ‘probleem’ chatten met Pierre. Na de tweede “dat is vervelend” van die chatlul, heb ik hem afgekapt en heb hem maar gelijk op mijn dodenlijst gezet.
Bij mijn vaste garage zeiden ze dat ze bij de Peugeotdealer een computer eraan hangen en dat ze zo dan de auto uit konden lezen. Zo gepiept.
Gladde flinkert met z’n smalle pijpjes en bruine puntschoentjes bij de Peugeotdealer keek me aan alsof ik poep praatte. Na overleg in de werkplaats kwam hij terug met de boodschap dat een compleet nieuw slot in de auto moest. Kosten 350 euro. Ik was er klaar mee. Tenminste, met dat kastje-muurgezeik.
Gistermiddag besloot ik het zelf wel even te doen. Hoe moeilijk kan het zijn om een portier uit een auto te flanzen, niewaar? Nou, dat viel nog best tegen, kan ik melden.
Toen ik uiteindelijk scheldend en tierend een breekijzer uit de gereedschapskist haalde, mi mujer mij een irritante lul vond en het al bijna donker werd, liet ik die schijtdeur rusten. Goffer, had ik weer…….
Hele nacht en ochtend liggen peinzen over hoe dit nou aan te pakken en rond lunchtijd had ik dan eindelijk mijn eurekamoment.
Oh nee, da’s niet waar. Ik had de schroeven aan de vaste kant van de deur losgeschroefd en het idee was dan dat ik precies genoeg ruimte aan de andere kant van dat portier zou creëren dat ik met een schroevendraaier dat kleine draaigevalletje kon terugdraaien. Nou, dat lukte dus niet.
Toen kwam mijn eurekamoment. Oh nee, toen ook niet. Ik had de binnenkant van dat portier eruit gebonjourd en ook een of andere stekker ergens uit gerukt. Die moest vanzelfsprekend wèl terug. Terwijl ik mijn handen openhaalde met die stekker terugpluggen door een tja, geen gat voor mannenklauwen in elk geval, viel mijn oog op een rood klein draaigevalletje in de deur ter hoogte van het raam ongeveer. Toen kwam dus mijn eurekamoment!
Dat dinkie draaide ik een stukkie en hopla, de deur was los.
Zucht, had ik weer. Doe ik weer eens veel te moeilijk, terwijl het betrekkelijk eenvoudig is. Tenminste, als je een beetje kracht hebt en je een beetje schade niet erg vindt.
Maar het is toch vreemd dat een deur volledig op slot kan bij een auto zonder eenvoudige oplossing het weer te openen? Of zou het een Peugeot dingetje zijn? Of zou het alleen bij mijn Peugeot zo zijn? Hmm, aandachtspuntje.
Zo, dan ga ik nu nog even die gladde flinkert 350 bitchslappen geven.
