Golden George

Golden earring is natuurlijk by far de grootste Nederlandse (rock)band aller tijden, daar is geen discussie over. Nu hoor ik in de verte iemand roepen “Ja maar Di-rect dan?!”. Whoehahaha. En zucht.
Luister Spotifyluisteraar, want zo’n sneuert ben je waarschijnlijk, dat bandje mag nog niet eens in de schaduw de veters van de loafers van de Earrings strikken. Di-rect, pfff laat me niet lachen zeg! Kensington, die jongens komen nog een beetje in de buurt qua internationaal geluid. En vroeger had je Focus, die deden het internationaal ook best aardig, maar Di-rect jongens …………… whoehahahaha, houtochopman!

Nee beste lezer, Golden earring was een topband. Met Rinus als topbassist. En ja, dat Barry al jaren doet alsof ie een internationale superster is en with een beetje American accent talked, daar doe ik niet moeilijk over. En dat Cesar op Buddy Joe een foutje maakt, dat zie ik ook door de vingers. En dat George uit zijn keel zingt, nou ja dat moet ie zelf weten natuurlijk. Het lijkt mij knap lastig, maar ach, wie ben ik om daar over te zeiken? Samen zijn ze top, en ook internationaal top. Met fijne nummers, dat moet ik ook zeggen. ‘Why do I’ vind ik zum bleistift een fijne. ‘Paradise in distress’ vind ik ook een fijne. De unplugged ‘Long blond animal’ vind ik ook heul fijn. ‘Buddy Joe’, is ook fijn. En zo hebben ze meerdere fijne nummers gemaakt, waaronder natuurlijk de 3 grote internationale hits.

Natuurlijk is het droevig dat George aan die verschrikkelijke ziekte is overleden. Maar de beste man heeft wel een prachtig rock ’n roll leven gehad. Die gedachte vind ik mooi. Hij heeft de respectabele leeftijd van 77 jaar gehaald.
R.I.P.
Nu gaven de 3 overgebleven bandleden pasgeleden een afscheidsconcert. Ik heb er wat beelden van gezien, prachtig! Met z’n drieën op het podium en George op een groot scherm erbij ………………………………………………………………………..
Kijk, dat begrijp ik dus niet. Waarom een ter ere concert geven nadat hij al is overleden? Had dat gedaan toen hij nog in leven was, denk ik dan. Het is namelijk niet zo dat hij plotseling is omgevallen. Dan had hij nog één keer kunnen genieten, denk ik dan.

En nog iets wat mij al jaren bezighoudt; Waarom zingt George de eerste paar zinnen van ‘Twilight zone’ en wordt de rest van de coupletten gezongen door Barry? Dat vind ik zo raar.
Luister zelf maar eens.
It’s 2 a.m., the fear has gone (It’s 2 a.m., the fear has gone). I’m sitting here waiting, the gun’s still warm (I’m sitting here waiting, the gun’s still warm). Maybe my connection is tired of takin’ chances.

Ik denk zelf dat hij last van z’n keel kreeg. 😉

https://www.youtube.com/watch?v=OF3yBbLrkEY&list=RDOF3yBbLrkEY&start_radio=1

Heel verhaal liedjes

Ik hou d’r wel van. Van die liedjes met een heel verhaal. Van die liedjes met een heel verhaal die je zonder probleem zo kunt verfilmen. En ja, het zijn vaak de lange nummers met complete verhalen, de long versions zoals wij, singer/songwriter/producer, ze in de muziekbizniz noemen. Één van mijn collega singer/songwriter/producer is er een meester in. Billy Joel heb ik het over. Sjongejonge, wat kan die man prachtige heel verhaal liederen maken.

Iedereen kent natuurlijk ‘Piano man’ en ‘Goodnight Saigon’ of desnoods ‘Leningrad’, allemaal liederen met een prachtverhaal en verfilmingswaardig, maar in dees anekdoot ga ik het hebben over mijn maar ook zijn eigen favoriete Billy Joelsong; ‘Scenes from an Italian restaurant’.

Het is een lied in 3 gedeelten. Het eerste deel is langzaam (adagio zoals wij dat in de muziekbizniz noemen) met piano en saxofoon en gaat over de titel zelf, een scene uit een Italiaans restaurant.
Het tweede gedeelte begint op 1.44 en is iets meer uptempo en jazzy. Het gaat over een ontmoeting met een oude (school)vriendin en er wordt verteld hoe het tegenwoordig met ze gaat.
En dan na een dikke 3 minuten barst het lied los met ‘The ballad of Brenda en Eddie’, het meest populaire stel van school. Hoe ze trouwden, hoe ze scheidden, hoe het met ze afliep, de hele mikmak. Waarna het lied uiteindelijk weer in adagio eindigt.
Ik vind het prachtig!

Omdat wetenschappelijk is bewezen dat de interesseboog van de gemiddelde lezer op dees lolsijt niet zo heel strak gespannen staat stop ik hier en raad ik je aan om gewoon even van dit meesterwerk van 7 minuten en 32 seconden te genieten. Eventuele op – danwel aanmerkingen zijn welkom.
https://www.youtube.com/watch?v=izzM9LXqP-U&list=RDizzM9LXqP-U&start_radio=1

Verlaat Vijftig Veestje

Weet je nog dat ik schreef over mijn te plannen tuinfeest voor mijn 50e verjaardag? Het was om precies te zijn op maandag 22 september vorig jaar om 21.58 uur. Jij, als vaste lezer, weet het vast nog wel. Hier kun je het eventueel teruglezen: https://dickteder.home.blog/2025/09/22/garden-party/

Je dacht natuurlijk dat ik maar wat in de rondte liep te lullen hè? Dat ik poep praatte? Dat ik je in het ootje nam? NEEN, beste lezer! Ik ben bloedserieus. Sterker nog, ik ben zelden serieuzer geweest. En ik maak er ook echt werk van hoor. Nog maar 19 weken en dan is het al zover namelijk.
Ja, je leest het goed, nog maar 19 weken. Dat zijn iets meer dan 100 dagen en iets minder dan 6 maanden!
En die tijd hebben we ook nodig hoor, beste lezer! Ik om de tuin veestjeklaar te krijgen en jij om wellicht vervoer te regelen, eventueel een slaapplaats te vinden, misschien wel een speech voor te bereiden en waarschijnlijk om geld bij elkaar te sprokkelen voor mijn kado (minimaal 50 euro anders kom je er niet in).

Dus beste lezer, mocht jij binnen nu en afzienbare tijd bovenstaand plaatje (ietsjes anders) ontvangen op je Whatsapp, dan kan ben jij erbij zijn en kun je je alvast voorbereiden.
Want nog maar 19 weken! Ik kan het niet genoeg benadrukken.

Doorbraak

Zal dit dan (eindelijk) mijn wereldwijde Nederlandse doorbraak worden?

Ik word de laatste tijd belachelijk gemaakt, o.a. door mijn eigen jongens, moet je nagaan! “Slechtste muziekcarrière ooit!”, wordt mij met enige regelmaat toegehoond. Ik lach er altijd maar smalend om, het is hun erfenis immers, maar natuurlijk hebben ze wel een beetje gelijk.
Kijk, we hadden een jaar of 5 geleden een dijk van een hit gemaakt, wellicht herinner je je het nog; (https://dickteder.home.blog/2020/08/27/ho-stop/).
Maar het blijkt dat Youtube vooral een videoclipsite is. Tja, dan kan je wel een dijk van een knijter maken, zonder clip zal het nooit en te nimmer bij het grote publiek aanslaan. Ik had daar eigenlijk in principe best vrede mee. Maar ja, als mensen mij een beetje belachelijk gaan maken, dan poken ze wel een beetje de beer natuurlijk.

Vandaag had ik wat tijd over en zelfs wat inspiratie, dus ging ik aan de slag. En beste lezer, TADAAAAAAA daar is onze debuutsingle MET videoclip!
Ik zou zeggen, kijk en luister gerust even naar het resultaat.

Nu maar ’s even nadenken of ‘m op Spotify kwakken een beetje lucratief zal zijn.

(als bonus staat mijn andere superhit onderaan dees anekdoot)

Mijn laatste vaderlijke les

Mijn oudste zoon is vandaag 18 jaar geworden en dat houdt dus in dat mijn opvoeding vandaag en per direct stopt. Ik ben er klaar mee. Met zijn opvoeder zijn, bedoel ik. Het is nu aan hem om deze grote, boze mannenwereld binnen te stappen en iets van zijn leven te maken.

Ik deed het altijd met liefde hoor, hem opvoeden. Legendarisch zijn mijn zondagochtendpreken, waar ik oreerde over hoe de wereld in mekaar steekt, over wie te vertrouwen is en wie absoluut niet, over school, over voetbal, over sport in het algemeen, over politiek, over auto’s en wat ik al wel niet kon verzinnen in die complete 18 jaar.
Maar zoals ik hierboven al aangaf, dat alles stopt per direct vandaag. Tis mooi geweest.

Oh wacht, laat ik hem nog één laatste heel belangrijke vaderlijke wijze les over het leven meegeven;
Was en droog altijd heel goed dat stukje lichaam waar je rug overgaat in je kont! Dat stukje net onder je staartbotje, precies het bovenste gedeelte waar je bammetjes aan hun ronding beginnen.

Bedank me later maar 😎