Zeep

Onze vaste kroeg is op loopafstand van thuis en tevens altijd heel toevallig het eindpunt van elke fietsroute die wij nemen. Ideale plek dus om wat alcoholische rust in ons hectische leven te brengen, dunkt me. Nu is het niet zo dat wij daar de deur platlopen hoor, kom op zeg, we zijn geen twintigers meer. En des winters zijn wij er ook niet zo heel veel te vinden want k(o)utweer en huismussen enzo, maar zomers terrassen wij daar met grote regelmaat en ook met groot plezier.

Afgelopen voorjaar tijdens één van onze eerste terrassessie van dit jaar werden we onaangenaam verrast door het nieuws dat de kroeg failliet was verklaard. Vanzelfsprekend bestelde ik snel nog even wat alcoholische versnaperingen, maar mij werd verteld dat het allemaal niet zo’n vaart zal lopen en dat ze voorlopig nog wel even open zouden blijven. Toch zat het me niet lekker en zocht ik driftig naar een nieuw eindpunt voor onze fietstochten, op loopafstand van thuis. Zonder resultaat.
“PAKKEN ZE NOU AL ONZE PLEZIERTJES AF?!”, mopperde ik 36x per dag vrouwlief tegemoet.

Ik geloof dat het eind mei was dat ik op Facebook las dat er een doorstart gemaakt zou worden met nieuwe eigenaren. WHOOHOOO! \😄/ Flux omhelsde ik vrouwlief en samen huppeldansten we tot zonsondergang in de tuin.
Onze eerste indruk op terrasintroductiedag was positief. Vriendelijke lui, uitgebreider eten en mijn halve literglas werd uit de kast gehaald. We terrasten er vaker en vaker en daar hadden we meestal niet eens een rondje fietsen voor nodig. Ook organiseerden ze veel gezelligheidsdingen en is het drukker dan voorheen. Maar ook aan de zomer van 2025 kwam een einde en wij huismussen weer wat meer. En dat betekent dat we hier en daar nog wel eens wat missen.

Want, beste lezer, er is nu een heuse zeep gaande bij onze vaste kroeg. Het is aan ons volledig voorbij gegaan, maar op Facebook is het heet nieuws. Er schijnt iets op een avond gebeurd te zijn met de waardster maar wat is ons niet helemaal duidelijk. Een excuusverhaal op datzelfde Facebook gaf ook geen duidelijkheid, maar de rust leek teruggekeerd. Wederom zat het me niet lekker en zocht ik driftig naar een nieuw eindpunt voor onze fietstochten, op loopafstand van thuis. Zonder resultaat.
Vorige week zijn we dan toch maar even polshoogte wezen nemen, maar die avond was het ouderwets gezellig (een tafel vol shantyzangers, geweldig!). Het leek dus een storm in een halve liter bier.

Tot deze week op dat vermaledijde Facebook weer een bericht verscheen dat hoog in mijn interesse top 10 binnen kwam. Er is dus van alles aan de hand geweest in de relationele sfeer met politie en arrestatie enzo en dat heeft zelfs de krant gehaald (maar achter een betaalmuur dus van de hoed en de rand weet ik niet. Ik weiger te betalen voor nieuws, noem het principes). Uit de reacties onder het bericht werd ik ook niet veel wijzer, maar de bodemlijn is dat de waard in zijn eentje verder gaat met de kroeg.
Is dat even een zeep ofnie beste lezer?!

Nou ja, om eerlijk te zijn is dat laatste het belangrijkste voor mij. Dan hoef ik in elk geval (voorlopig) niet driftig op zoek naar een nieuw eindpunt voor onze fietstochten, op loopafstand van thuis.
Binnenkort maar eens even pubquizen daar. Misschien kom ik dan meer te weten. En dan zal ik jou, beste lezer, ook even op de hoogte brengen.

Oh wacht, het is hier geen fukking juicekanaal, zoek het even lekker zelf uit zeg!

Dick Teder’s Eindejaars kwis

Jazeker beste lezer, ik dacht dat het wel weer eens tijd werd voor wat interactie tussen ons beidjes. En wat is dan een mooier moment dan aan het einde van dit jaar 2025, niewaar?

Onderstaand heb ik een muziekkenniskwisje in mekaar geflanst en heb je nu/komende tijd/tijdens de feestdagen/rond nieuwjaar/weet ik wanneer zin en tijd om deze op te lossen……….LEUK! FIJN DIE OUDERWETSE INTERACTIE! Heb je daar geen zin in of geen tijd voor, ook prima hoor – jouw leem.
Het zijn wat algemene muziekkennis vragen, er zijn wat cryptische muziek vragen, er zijn wat oja joh vragen en het zijn allemaal vragen over bekenden uit de top2000. Dus voor elk wat wils, dunkt me.
(ik heb trouwens geen idee hoe de puzzel tot jou komt qua formaat via dat WordPress hoor! Mea vulva bij voorbaat daarvoor en je moet het er maar mee doen!)

In de blauwe balk verschijnt de oplossing.
Rest mij alleen nog je veel succes te wensen. Succes.
En wellicht tot volgend jaar.

Krijg zojuist door dat bij het antwoord van vraag 20 een vakje mist aan het einde. Bummer wel.

Hoe nu verder?

Toen ik haar 1203 dagen geleden bij onze eerste ontmoeting vertelde dat ik een uitstekende klusser ben overdreef ik ietsjes. Maar goed, ik had bijna 11 jaar gewacht op een vrouw als zij dus ik vond een beetje overdrijven op zo’n avond wel gerechtvaardigd. En ze trapte er met beide benen in dus missie geslaagd, dat zeg ik! (ik vertelde haar ook over mijn fantastische humor en daar was niets overdreven aan. Dat kan haar trouwens ook over de streep hebben getrokken hoor. Hmm, aandachtspuntje.)

Mijn vader was een uitstekende klusser, hij kon alles. Timmerwerk, (ver)bouwwerk, boorwerk, schilderwerk, elektrawerk, hij draaide zijn hand nergens voor om. En alles uit zijn hoofd hè! Ik hielp hem regelmatig, of eigenlijk keek ik hoe hij het allemaal deed, en laten we het erop houden dat ik tegenwoordig 73% van zijn kunnen onder de knie heb. Ik heb daarom mezelf hier in huis de naam Klanus gegeven (klus Anus). Als ze weer eens een klusje in haar hoofd heeft en ze in drievoud bij mij de aanvraag heeft gedaan kruip ik met alle liefde in de rol van Klanus en ga aan de slag. Plannen maken, tekeningen maken, kosten berekenen, materialen bestellen, materialen halen, werkruimte creëren, juiste kluskleding uitkiezen en uiteindelijk natuurlijk de uitvoering. Heerlijk mannelijk voel ik me dan.

Maar goed beste lezer, de borstel (titel, tiet = borst : titel = borstel. Whoehahahahaha, fantastische humor, ik zei het toch al!) van dees anekdoot verklapt het al, hoe nu verder? Want ik ben klaar hier in huis. De woonkamer, de bar, de gang, de slaapkamers, de kleedkamer, de badkamer (oh nee, plafond moet nog) de zolderkamer, de wasruimte, de voortuin, de schuur, het rookhok, de opslag, alles is inmiddels geKlanust. En val ik dus nu in een somber zwart gat. Ik heb niks meer te doen……………
Nou ja, in elk geval tot het voorjaar. Want het terras in de achtertuin moet nog uitgebreid worden. Maar dat laat ik over aan What the vakman (What the fuck man, maar hij is een vakman en je spreekt het bijna hetzelfde uit. Whoehahahahaha, fantastische humor, ik zei het toch al!).

Nu maar eens uitvissen waar ik vrouwlief de komende tijd tevreden mee kan houden.

Oscar?

Jazeker beste lezer, het is me gelukt om mijn allereerste serieuze rol als acteur binnen te slepen! En niet alleen binnen te slepen maar ook daadwerkelijk te spelen!! Whoohoo!!!!
Ja goed, het is dan wel een klein rolletje in de hele productie, maar ik ben er ontzettend blij mee. Wellicht dat mijn droombaan van acteur nu dan eindelijk van de grond komt. Ik ga er in elk geval alles aan doen om dat te verwezenlijken.

Mijn rol in deze productie:
Ik speel een elektromonteur werkzaam aan elektra in een technische ruimte op de 6e etage in een niet nader te noemen overheidsgebouw ergens in Twente. Door een foutje krijg ik een optater van 6 miljoen volt op de bakkes, flikker ik van een stoel, val ik op de grond en ben ik buiten bewustzijn.
Gisteravond begon ik thuis al in mijn rol te geraken en dat hield ik vol tot ‘End scene’, want acteren is inleven in je character. Je MOET de persoon worden die je gaat spelen, dat is een stelregel in het Hollywoodse en die mij ook zeer ter harte gaat. Anders kan je net zo goed geen acteur zijn, toch?

De visagiste visageerde mij naar een shockslachtoffer door mijn vingertoppen en handen wat zwartig te maken en na een ‘AAAAND ACTION’ van de regisseur was ik klaar voor de rol van mijn (tot nu toe) leven.
Beste lezer, wat heb ik ervan genoten! Ik vind mezelf Oscarwaardig! Of dan in elk geval een nominatie. Of een positieve recensie op Moviemeter. Of een berichtje in het plaatselijke sufferdje, daar zou ik ook al senang mee zijn. Of, ach je begrijpt wat ik bedoel.

Okee, okee, ik moet mijn bovenstaande enthousiasme misschien ietsjes downplayen. Het was geen echte film waarin ik acteerde. Sterker nog, er is niet eens gefilmd. Wat ik trouwens een enorm gemiste kans vind.
Het was eigenlijk gewoon een BHV-oefening bij mij op het werk. Maar toch! Ik won de auditie voor LOTUS-slachtoffer wel mooi even van Annie, en dat vind ik al winst in mijn ambitie voor toekomstig acteur. Dat Annie een reanimatiepop is laat ik gemakshalve even buiten beschouwing hoor.

Oh èèèèèèèèèhm………………………………….
Ik denk dat het verstandig is dat ik nu maar stop met schrijven over mijn ambitie tot acteur worden, want het wordt met de letter droeviger en sneuer, geloof ik.