Wish you were here

Hé pa, gefeliciteerd met je 79ste! Hoe ist daarboven?
Ik zal je even weer bijpraten over hoe het er hier beneden aan toe gaat.

Weet je nog dat ik je vroeger veel vragen stelde over muziek? En dat je dan altijd zei dat er ontzettend veel goede muziek is gemaakt en dat er ontzettend veel goede bands zijn, maar dat er nooit iets of iemand ook maar in de buurt is gekomen van Pink Floyd? Ik begreep dat niet, ik vond dat maar aparte muziek. Ik zat toen meer in de discohoek (Soulshow fan eersteklas) want dat was pas ritmische muziek, en muziek moet ritmisch zijn, vond ik. Bij Pink Floyd zat er totaal geen ritme in, dat was alleen maar een bombastische orgasme van geluid, vond ik. Pas jááááren later, toen ik ergens eind 90’s de video-cd van Pink Floyd’s Pulse kreeg, ben ik hun muziek gaan waarderen. Sterker nog, ik vond de bombastische en symfonische combinatie van licht en geluid van Pulse fantastisch. Hierna ben ik natuurlijk muziek van Pink Floyd gaan verzamelen en beluisteren en kan ik gerust zeggen dat je 100% gelijk had. Pink Floyd is absolute buitencategorie, punt.

Die jongens van mij zijn inmiddels ook muziekfreaks (opvoeding geslaagd 😉😎) en dit geloof je niet, de oudste is een giga Pink Floyd fan! Hij kent alles van ze, hij weet alles van ze en hij is nog niet eens 18 hè! Dat is toch bijzonder ofnie?
Met hem ben ik pasgeleden naar een theaterconcert van een Nederlandse coverband van Pink Floyd geweest. The Pink Floyd project heten ze.
Oja, wel een grappig verhaal; Ik had kaartjes geregeld voor zijn verjaardag in januari voor een concert in maart in de buurt. Maar op die bewuste datum trad de band in Spanje op dus dat feest ging niet door. Het concert in de buurt werd verplaatst naar september. Hahahahahaha, 8 maanden na zijn verjaardag!

Nou pa, het was FAN TAS TISCH!
Hun muziek is nagenoeg gelijk aan het origineel en ze maken er een hele show van. Het concert bestaat uit 2 delen. In het eerste deel spelen ze integraal het album Wish you were here, inclusief het binnenwandelen van Syd Barett in de studio. Heel apart, we zaten nog maar net, de zaal was nog licht en ineens liep een kale vent met een lange regenjas en een plastic tas in z’n hand vanuit de zaal het podium op. Dat je denkt ‘huh, wie is die gast?’ Geweldig gedaan.
En na de pauze doen ze ook gewoon even het briljantste album ooit Dark side of the Moon bijna helemaal. En ze sloten af met de volledige ‘Echoes’. Jep, de hele 24 minuten! En laat dat nou net de favoriet van zoonmans zijn! Hij was verreweg de jongste in de zaal, en ik denk dat zelfs ik de gemiddelde leeftijd behoorlijk naar beneden haalde 😂😂😂.
Mooi man, al die ouwe muziekfreaks in een zaaltje bij elkaar.

Nou, dat wilde ik je even vertellen. Fijne verjaardag nog, goed je weer even gesproken te hebben en eh, wish you were here.

Hartslag

pf_pulse3Ik ben niet zo van ’t concert bezoeken. Ik kan slecht tegen mensenmassa’s. Niet dat ik fobisch ofzo ben maar d’r staat altijd wel een of andere mafketel bij mij in de buurt waar ik me gigantisch aan stoor. En dan op zo’n manier dat ik ‘m het liefst gruwelijk pijn wil doen. En da’s nie goed. Gaat ook ten koste van de optredende artiesten trouwens.
Tel daar nog bij op dat er weinig bands zijn die mij (live) kunnen bekoren en mijn afkeer is verklaard.
Dire Straits en Pink Floyd, daar ga ik koste wat het kost heen. Maar de rest, op jors! Die zullen ongetwijfeld ook een fijne avond zonder mij hebben.

Ik werd pas uitgenodigd voor een concert van The Pink Floyd Project playes Pulse (m’n favoriete concert aller tijden!). Ze traden op in het Zweedse Friese Woudsend.  Ik streek over m’n harde en lacherig accepteerde ik het aanbod. Hahahaha, een wannabe Pink Floyd en dan ook nog in mijn zo gehate provincie. Kon het lolliger?
Vrijdag 24 november, denk dat het tegen half 6 uur was, trok ik m’n roze V-hals-trui aan (alles staat mij gewoon goed) en toog richting onze enclave. Het was guur weer. Het woei, het was mistig en het regende. Maar net niet hard genoeg dat je kon spreken van ‘goh, laat ik m’n ruitenwissers ’s op interval zetten’.

Bij Joure ging het mis. Ik nam de verkeerde afslag. Dat had vanzelfsprekend niets met mijn rijstijl te maken, ik werd ingeklemd gedwongen de verkeerde te nemen. Die fukFriezen doen dat gewoon expres! Misschien had ik m’n ‘Anti-Fries-sticker’ toch van m’n achterraam moeten halen.
De routeplanner op m’n foon dirigeerde me terug, de juiste richting op. Op deze A6 ging het weer mis. En natuurlijk lag het weer niet aan mij. Ik had al gezegd dat het klutweer was toch? Nou, na enkele kilometers zag ik dan eindelijk de afslag Woudsend. En waar in de geciviliseerde wereld de afritten van behoorlijke lengte zijn, zijn ze in Frysland 25 meter. Met 230 knalde ik de afslag voorbij de vluchtstrook op. Gierende banden en met de achterbank in m’n nek kwam ik tot stilstand. Misschien moeten die rare jongens eens wat minder geld steken in die achterlijke dubbele plaatsnaamborden en wat meer in wegbelijning!

Tegen half 8 kwam ik het restaurant binnen. M’n gastheer –en vrouw zaten al met spanning op me te wachten. De obster vroeg me wat ik wilde drinken. Tenminste, daar ging ik van uit. Verstond er geen ruk van. “Bier!”, zei ik, hopende dat ik goed gegokt had.
We hebben heerlijk gegeten en gedronken en liepen om half 9 richting sporthal. SPORTHAL???? Whoehahahaha, een dijkletser van heb ik jou daar.
Ik gniffelde van binnen maar zei niets. Ik heb sinds kort met m’n lompheid weten om te gaan. Er waren een mannetje of 600 en ik kon me niet aan  de indruk onttrekken dat ze allemaal dezelfde moeder moeten hebben.
Op het podium scheen het logo van Pulse, op de achtergrond speelde de enorm lange openingstune.
Na een half uur verscheen de gitarist. Ik was benieuwd. Maar verwachtte er niet al te veel van. Ik bedoel, je moet wel lef in je donder hebben wil je David Gilmour naar de troon kunnen steken.  Snel keek ik nog even waar de bar was. Daar zou ik naar alle waarschijnlijk de hele avond toch verveelt  aan hangen. Het intro van ‘Shine on you crazy diamond’ galmde door de speakers. Een laatste gaap van mij. De gitarist sloeg aan……………………………

FAN. TAS. TISCH!!!!!!!

Hij speelde exact wat David ooit deed! De rest van de band klom op het podium, het 3 uur durende concert begon.
Man, wat heb ik geweldige noten. Vanzelfsprekend van de perfect gekopieerde muziek, van die blonde achtergrondzangeres maar ook van het gemoedelijke sfeertje in die sporthal.
Heb geen mafketel gezien!

Eva en Peter, bedankt voor een superavond!