De perfecte man

BadjasNou ja, bijna dan. Kijk, ik kom een heel end. Laat daar geen misverstand over bestaan.
Ik heb een huis. Ik heb een baan. Ik heb een auto. Ik zie er, ja, nou ja, ik zie er uit. In elk geval voor m’n lengte. Ik heb een goed model lijf. Ik heb IQ alsmede EQ. En ik heb een nogal fantastische fantasie.
Maar hoezo bijna dan, hoor ik je vragen? Ik zal het je uitleggen.
Ik heb een lichamelijk probleem. Of probleem, probleem? Wie praat er tegenwoordig nog over problemen? Ik heb een lichamelijk ongemak. Mijn huid is als mijn humor, gortdroog.
En ik kan douchen wat ik wil, zodra ik me heb afgedroogd wordt ie weer……….oh wacht.
En laat nou een gortdroge huid dè basis zijn voor psoriasis. En dat is dus precies wat ik heb. Of beter gezegd, aan lijd. Want lijden is het. Ik las ergens dat pijn niet fijn is, NOU, PROBEER EENS JEUK!!!!!!!! zou ik zeggen.
Ik vroeg eens aan de huidarts wat nou de oorzaak van die jeuk is, de binnen of de buitenkant. De beste man wist het zelf ook niet en wimpelde mij af door te zeggen dat het bij beiden het geval is. Nou, ik kan je melden dat het de buitenkant is. De schilfers. Man, je moet eens weten hoe fijn het gevoel is als ik onder de douche met m’n Rambo-knife die schilfers van m’n scheenbenen schraap. (ja, ik heb een nieuwe functie voor m’n doucheputje gevonden).
Maar helaas is dit schrapen maar een tijdelijke en korte oplossing. Een permanente lijkt mij die shit eraf of eruit branden maar om nou een jerrycan benzine te halen, vind ik ook maar wat overdreven. Weet je wat dat kost tegenwoordig? En trouwens, hoe krijg ik die lucifer brandend onder de douche? Hè? Hè?

Nee, ik denk dat ik toch weer voor de langdurige oplossing ga en dat is de kliniek. Ik heb er al vaker over geschreven, ik ben zeer tevreden over de behandeling. Ik heb me weer aangemeld, over een week of 2 gaan we beginnen. Leuk om al die meiden weer te zien (Hoi Zoeteke! Hoi Esther! Hoi Wilma! Hoi Marion! Hoi Walda!).
Ik heb vanmiddag alvast even een badjas gekocht (zie foto voor groot). Wilde ‘m eigenlijk in het turquoise maar die hadden ze niet.

(ps. ik heb voor de vorm m’n koffiepadhouder toegevoegd anders paste de string niet maar dat zal je vast niet opvallen.)

Weekend

WeekendWat te doen? Wat te doen? In een vrij weekend? Met al die vrije tijd? Mèn, weekend. Hoe werkt dat ook alweer? Ik heb het even opgezocht, 17 en 18 augustus van het vorige jaar. Toen had ik voor het laatst een weekend volledig vrij. En dat weekend viel ook nog eens in m’n vakantie.
Nu ik daarover nadenk, dat is wel heul fukking lang geleden! Vind je het gek dat ik af en toe lichamelijk instort? Oh, dat heb ik nog helemaal niet met je gedeeld. Ik was een kleine 4 weken geleden presumed dead. Ik zat in m’n nachtdienstcyclus. Het was woensdag, ’s avonds moest mijn favoriete club voetballen tegen Frankrijk dus ik dacht rond de klok van half 5 dat ik alvast wel even het voordutje kon gaan doen. Dan de wedstrijd kijken om daarna om 22.15 uur door te gaan naar kantoor. Strakke planning is everything zeg ik altijd.
Ik werd wakker van de deurbel. Met een half oog keek ik op de klok in de master bedroom. Half 12 gaf ie aan. Slaapdronken dacht ik nog dat de batterijen de geest hadden gegeven. En toen ineens kwam het besef. Ik sprong uit bed, rende de kamer in en pakte m’n telefoon. Het ding was roodgloeiend aangelopen, 36 oproepen gemist. Kantoor, collega’s, sjef, HeadQuarters, zelfs Barack had me gebeld. Terwijl ik de speeddial intoetste trok ik de gordijnen open. Daar hingen ze, m’n collega’s. Klaar om binnen te abseilen. Ik hoorde de blackhawks boven m’n penthuis circuleren. Ik riep vlug de code voor het afblazen van de reddingsactie door de telefoon. Pfeuw!

Goed, een vrij weekend dus. Ik kan natuurlijk even het penthuis spik en span maken. Ik kan natuurlijk even een wasje draaien. Ik kan natuurlijk even het bed verschonen. Ik kan zoveel doen. Maar wat? Wat doen mensen eigenlijk in een vrij weekend?
Het leuke is wel dat er mensen zijn die me een keer weer hebben uitgenodigd voor een feestje. Vanavond. Ik heb het even opgezocht, 15 mei. Toen had ik voor het laatst een feestje. Zaterdag 15 mei 2011 dat is. Nu ik daarover nadenk, dat is wel heul fukking lang geleden! Vind je het gek dat feestjes tegenwoordig een stuk minder lollig zijn?
Ik ben gisteravond even bij ze langs geweest om mijn eisenpakket op tafel te leggen. Die status heb ik wel verdient, vind ik. Ik wil best op een feestje komen maar dan wèl onder mijn voorwaarden. Geen QutMusic op veel te hard volumeniveau.  Uitsluitend Heineken bier. Men dient steeds te lachen om mijn 1982-grappen. Er moet een mogelijkheid gecreëerd zijn om mijn Saturday Night Fever-moves ten toon te spreiden. Lichamelijk contact is welkom zij het beperkt blijft tot soft erotisch niveau. En de dresscode voor vrouwen is diepe decolletet.
Nah, valt mee toch?

Maar ik ga nu eerst eens even op de bank hangen.
Vink een uitstekend begin voor een vrij weekend.

 

Krijg nou tieten!

krijg nou tietenJeweetogzelluf van die zomer? Die gaat ons binnenkort knoeperhard in de face slappen. Die komt als een malle onze kant op. Die machtige gouden bol richt binnenkort zijn prompte taas in onze richting en ejaculeert warm zonnezaad in onze gewillig openstaande lichaamsholtes. (ja hoor, hier is ook gewoon poëzie te lezen).
Wat nou, horrorwinter? Ik vraag u; Wilt u meer of minder weermannen die een horrorwinter voorspelden in dit land? Nou? Nou? Zeg het dan!

Ik heb het 3 weken geleden al even lafjes aangehaald. Toen kwam het nieuws als een zoon van een kreng maar lieve lezer, er is witte rook. Ik heb goed nieuws. Ik lig keurig op schema voor het transformeren van mijn winterlijf naar zomerbody. Een paar stevige avondsessies met de dumbells stoeien heeft vet afgeworpen. Er komt weer vorm in de tors wat je ook echt vorm mag noemen. De piem is van boven weer volledig zichtbaar (al moet ik wel de afro goed bij blijven trimmen). Shirts beginnen weer als slechte bodypaint te zitten. De bovenarmen krijgen weer de vorm van colaflessen. En ja, ik krijg weer tieten.
Tieten die zo prettig hobbelen als ik weer eens als een ware David Hasselhoff in slow motion over het strand ren (dat kan ik ècht heul lollig!).

Dus.
Ik dacht, ik zeg het ff.

En dan ga ik nu even aan de conditie werken.
*jogt naar auto om sigaartjes te halen*

Chatten

chattenManmanman. Sjongejongejonge. Ik ben ook een hilariteit op chatgebied hè? Goeiendag zeg.
Afgelopen zaterdag raakte ik via een niet nader te noemen Tindersite in contact met Anna. Mooie vrouw. Tenminste, op de foto’s. Je weet het namelijk nooit hè? Ik bedoel, ik gebruik ook al jááren dezelfde foto en ik ben er ook niet knapper steeds beter uit gaan zien. Ze woonde binnen de mijn gestelde grens van 40 kilometer dus ik likte haar. Ze reageerde vrij vlot terug. Hieronder ons gesprek;

Zij: Hey :-))
Ik: oh, jij ook hier?
Zij: Kennen wij elkaar?
Ik: Volgens mij niet anders had ik je wel herinnert.
Zij: Oh, haha. Dat kwam zo over.
Ik: Ik vond het wel een leuke opener.
Zij: Jaaaaah, ik ook! Haha.;-)))
Ik: Nou vertel, waarmee kan ik je van dienst zijn?
Zij: Wij liken elkaar.
Ik: Ja, volgens mij ook!
Zij: Vertel ’s wat over jezelf.
Ik: Ik heet Hermanus, ben 43 jaar, ben vrijgezel en heb 2 zoontjes.
Zij: Hallo Hermanus, Ik ben Anna.
Ik: Nu ben jij.
Zij: Nou, ik ben Anna. Ben 41 jaar. Heb 2 dochters van 16 en 19 en ik ben gescheiden.
Zij: Waar woon je?
Ik: Ik woon bij de Veluwe.
Zij: Oh. Haha. Dat is iets verder dan 34 km.
Ik: Klopt. Ben op visite bij m’n moeder met m’n jongens in Groningen. Even een weekendje over. Gezellig voor m’n moeder.
Zij: Jaaaaah, lief.
Zij: Leuk dat je dat doet. Hoe oud zijn je jongens?
Ik: 6 en 3 (en half).
Zij: Aaaah, nog klein. Leuk!
Zij: Mijn ene dochter is het huis uit en de andere woont bij mij.
Zij: Heb heel slecht contact met m’n ex.
Zij: Heb een zware scheiding achter de rug maar ben nu weer klaar om over een relatie na te denken.
Ik: Waar woon je eigenlijk?
Zij: Drachten.
Ik: Fijne avond nog.
En toen heb ik haar gelijk geblokt.
Whoehahahahaha.

Ja, kom op zeg!
Ik ga toch als rasechte Groninger niet met een Fries hokken?
Er zijn grenzen aan mooie vrouwen hoor.