Trauma

TraumaEen beetje vent van mijn statuur heeft trauma’s. En ik heb er ook eentje. Maar ik ben dan natuurlijk ook een vent van mijn statuur. Duhuu. Ik heb een trauma, een onverwerkt trauma, waar ik nog bijna dagelijks wekelijks maandelijks zo nu en dan last van heb. Heb je een gevoelige maag, stop dan HIER met lezen! Dit kon wel eens smerig worden.

Ik was vroeger gedoemd Olympisch kampioen ‘Tennisbal gooien’ te worden. Dat is als het een Olympische sport zou zijn geworden vanzelfsprekend. Ik gooide met gemak een tennisbal 100 meter ver. Gaf mij een tennisbal en ik slingerde ‘m tegen de horizon aan. Geen verte was mij te gek, als ik wilde smeet ik een tennisbal zo tegen z’n smoel.
Maar daar kwam een kleine 25 jaar geleden abrubt een einde aan. In het leger. Tijdens mijn dienstplicht.
Het record ‘oefengranaat (de zogenaamde Eihandgranaat) gooien’ stond op mijn opleidingskazerne op 114 nog iets meter. En al na mijn eerste kennismaking met deze sport wierp ik de granaat naar 103 meter. Ik, en mijn complete batterij  trouwens, was vastbesloten het record op die kazerne te verbreken. Het is er helaas niet van gekomen.

Nu denk je natuurlijk; “Wow, poeh poeh, nou nou, wat een trauma zeg. Jankert!”
*SLAP* NEEN! Lees verder dan!

Op de welbekende kazerne in Duitsland was het record van dezelfde discipline 122 meter. HONDER-TWEE-EN-TWINTIG!  Da’s een end hoor! Dat ben ik 65 keer. Ik had een doel in het leger leven dat ik leed en ook leidde. Door de leiding werd ik zelfs geboost om voor dàt record te gaan. Een paar keer per week oefende ik op de werpbaan. Soms omringd door enthousiaste maten, meestal in m’n eentje.
Het is er helaas niet van gekomen. Een (weer een kansloze) oefenmissie in de vrieskou van februari van 1990 maakte dat ik mijn ambities (het record èn Olympisch goud in Barcelona in 1992) moest staken.
We hadden een kamp beleg(er)d op één of andere Duitse steppe en helemaal rondom ons kamp lag een droge sloot, een greppel. Het kreng was een meter over 3 diep. De enige weg naar ons kamp was over een bruggetje. We kwamen rond middernacht, in totale duisternis en volledig uitgeput aan bij ons kamp. In al mijn eigenwijsheid was ik het bruggetje vergeten en liep ik op gevoel richting mijn tent. Ik flikkerde in de greppel. En dat was nog te overzien, het was zelfs lollig ware het niet dat de riem van mijn wapen dat ik over de schouder droeg achter, waarschijnlijk, een stronk bleef haken. Met gevolg dat mijn arm als een dolle omhoog schoot ergo een pijnlijke schouder. Een erg pijnlijke schouder.
De medic zei de volgende dag dat m’n schouder gekneusd was en ik moest hem daarin gelijk geven. Zo voelde het namelijk ook.

Ik bleef tijdens de gehele dienstplicht last van m’n schouder houden, het ‘oefengranaat werpen’ had ik vaarwel gezegd. Het was een zware en uiterst emotionele beslissing maar het lukte me simpelweg niet meer. Na elke worp verging ik van de pijn aan m’n schouder.
Anderhalf jaar na mijn afzwaaien besloot ik toch maar eens een onderzoek te laten instellen naar de niet te harden pijn in mijn schouder. Een kijkoperatie wees uit dat mijn schouder verbrijzeld was………………………………… Duuuuuuuuuusssssss.
Een deel van mijn schouderkapsel bestond uit botfragmenten. Deze zijn tijdens een operatie verwijderd. Bij de minste beweging schiet daardoor mijn schouder uit de kom. En dat doet AUW kan ik je melden!

Ik heb er tegenwoordig mee leren leven. Ik maak, naast het slappen, geen vreemde bewegingen meer.
Maar man! Wat doet het me zeer als ik denk aan de glorieuze carrière die ik ben misgelopen. Wereldfaam! Miljoenen! Auto’s! Villa’s! Vrouwen!

Nou leve lezer, als dàt geen trauma is?

19 gedachten over “Trauma”

  1. Begrijp ik nu goed dat je wereldkampioen in het slootje springen bent geworden.
    Of noem je het zelf liever door het water waden met handicap.

    Mijn diensttijd heb ik over geslagen.
    Maar ik begrijp nu beter wat ik allemaal gemist heb!

    Meelevende groet,

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: