Aanslag

 Kweetniet hoor maar ehm, lieve lezer, ik heb dus vanmiddag gewoon weer eens een aanslag overleefd. Ja, je leest het goed, een aanslag. Overleefd. Weer eens.
Zal het uitleggen.

Ik had vanmiddag een date. Of een date? Het was eigenlijk meer een rendez-vous. Een ontmoeting op een geheime locatie, zo je wilt. Je kent ze wel uit films. Dat een gleufhoedig figuur op een bankje zit, iets onderop het bankje plakt, weer opstaat en wegloopt. Waarna een ander persoon op dat zelfde bankje gaat zitten, nonchalant om zich heen kijkt en ondertussen stiekem ‘het’ onder het bankje vandaan haalt en fluks in zijn binnenzak stopt.
Nou, zoiets had ik dus vanmiddag ook. Behalve het bankje. En de gleufhoed. En eigenlijk ontbrak het ‘het’ ook………. Dus.
Maakt ook niet uit, het was een geslaagde date. Denk van beide kanten.

Maar dat je altijd en immer op je hoede moet zijn bleek wel weer op de weg terug naar huis. In het prachtige nazomerzonnetje reed ik met het raampje open, de linkerelleboog er lafjes uitgehangen, de muziek op standje DECIBEL en vanzelfsprekend keihard meezingend richting huis. Het was niet al te druk, ik kon de snelheid zonder problemen opvoeren naar Mach 3. Op één van de spaarzame momenten dat ik op de rechterbaan reed gebeurde het.
In mijn ooghoek zag ik 2 vliegtuigen mij naderen. Snel naderen. Erg snel naderen. Op hoogte van een dikke meter van de grond.
Verdulleme! Grutjes! Potjandorie! (je weet hoe ik kan vloeken) ging er door mijn hoofd. Met een forse slinger aan het stuur ontweek ik de eerste kamikazer. Maar de tweede was zelfs voor mij teveel van het goede. Hij raakte mijn voiture ter hoogte van de motorkap/zijspiegel/bijrijderdeur met enorm kabaal en een hoop rondvliegende onderdelen was het resultaat. Gelukkig had ik net op tijd mijn bepantsering in kunnen schakelen anders was de schade aan mijn wagen niet te overzien geweest.
Bij het eerstvolgende tankstation bekeek ik de schade aan mijn auto en tot mijn opluchting viel het 90% mee. Een flinke bloedsplash, een beetje deuk en een onderdeel van dadervliegtuig was alles wat overgebleven was van de impact. Ik CSI’de deze plek en trof gelukkig een aanknopingspunt aan. DU-IF was met mijn infrarood laserlezer leesbaar op het onderdeel. Ik gatherde de evidence.

Deze intel stuurde ik naar HQ, vanuit daar zullen we de daders opsporen. Geloof mij maar! Nobody pleegs unpunished an aanslag on me!!!

Dus, lieve lezer, ik ben er nog. Mij krijgen ze er niet zomaar onder.
Maar trek hier lering uit, mensen. Ze zullen een keer al de mislukte aanslagen op mijn leven willen wreken. En wie weet ben jij dan aan de beurt!

We op de hoede zijn’en!