Delen

Ik geef het maar weer op. Ook deze keer wordt het niks. Dat hele ik-kom-wel-weer-aan-de-vrouw-gedoe begint een beetje een kansloze missie te worden. Voor het vijfde jaar in successie sluit ik ook dit jaar het jachtseizoen weer eenzaam en alleen af.
Ik ben gewoon te eerlijk, dat is het. Als ik zeg dat ik eigenlijk alleen een vrouw voor het delen van de financiën wil dan is daar geen woord aan gelogen. Het zijn dure tijden! Kom op zeg, dat weet toch iedereen? En hoe sympathiek zou het zijn als ik die dure tijden door tweeën kon delen? De huur delen. De boodschappen delen. De autokosten delen. Het zo nu en dan hapje en drankje delen. Ik vind dat eigenlijk best wel een hele logische gedachte.

Maar ja, dat is natuurlijk niet echt een verkooppraatje, dat snap ik ook wel. Daarmee schaak je heus geen vrouwen. Zou ook een ontzettend beroerde openingszin zijn trouwens; “Zeg leuk ding, wat zou jij ervan vinden als jij mijn financiën eens even deelt?” Maar, lieve lezer, zo zit ik er wel in. Zo sta ik er wel voor. En waarom zou ik daar over liegen?

Vanzelfsprekend zouden we natuurlijk eventueel veel meer dingen kunnen delen. Dat is op zich wel gebruikelijk in een relatie. Een bed bijvoorbeeld, dat is een hele goeie. Of de bank, ’s avonds met een drankje erbij. Maar we zouden ook de voor kunnen delen. Of de na. Of een boek. Of de onder. Of het oor. En zelfs de afza en de bena zouden we kunnen delen. Plenty mogelijkheden, dacht ik zo.

Maar als ik heel eerlijk ben gaat het me puur om de financiën. En wat je er allemaal van mijn kant voor terugkrijgt, tja, daar valt natuurlijk altijd over te onderhandelen. Hé, weer eentje!  Hahaha.
Geïnteresseerden kunnen zoals altijd contact leggen via de gebruikelijke weg.

We del’en!