Proefdraaien

 Ik heb dit weekend even kunnen proefdraaien. Voormaligje ging met de jongens logeren bij zwagert (ik blijf ‘m gewoon zo noemen) en cleansis (en haar ook). Vrijdagmiddag flashbackte ik terug naar tussen de 15 en 20 jaar terug, toen ik ook een vrije jongen was.
En ik kan melden, het is me prima bevallen. Goed, het is natuurlijk wel vreemd dat je in een leeg en vooral ontzettend rustig huis thuiskomt maar over het algemeen beviel het me prima. Ik kan uitstekend alleen zijn heb ik gemerkt. Ik wist dat natuurlijk al langer maar voor dees anekdoot klinkt het beter. Moeten we vaker doen (ha!).

Krijg net een sms dat ze er rond 1 uur weer zijn.
Zal ’s even als een gek alle bierflessen, patatbakken, shoarmazakken, pizzadozen, volle asbakken, Playboys, rondslingerende strings en overige kledingstukken opruimen. En laat ik vooral ook een sopje over de berg op het aanrecht halen zeg!

Bier happen op hoog nivo

Gisteren ben ik weer eens een keer met m’n alltime drinkmaat bier wezen happen op hoog nivo. Ik hap wel vaker bier weg maar met m’n drinkmaat is het op hoog nivo. Kan dat niet uitleggen.
Een man van de wereld heeft bier happen zo nu en dan en tevens af en toe nodig. Plaats delict deze keer; Harderwijk.
Ik was rond kwart voor 8 bij hem en zijn plan was om die 10 kilometer naar het bier per fiets af te leggen. Nu draai ik daar natuurlijk m’n hand niet voor om gezien dat ik tegenwoordig flink wat kilometers in m’n afgetrainde benen heb. En zodoende zaten wij even later op 2 kinderzitjesfietsen en al gauw werd de vergelijking met 2 homo’s met geadopteerde kinderkes gemaakt. We hadden er jolijt om.
Een kleine 35 minuten later werd Cafe ‘De Boterlap’ de crimescene en snel werd duidelijk dat veel vrouwvolk mijn aankodiging op Twittah had gelezen. En hoewel ze stuk voor stuk hun stinkende best deden mij geen blik waardig te gunnen, liet ik ze allemaal links liggen. Kom op zeg, ik wilde alleen ff wat bier happen.
De bestellingopnemer met z’n apparaatje had al redelijk snel ons tempo van glaswisseling in de gaten, we hadden het goed naar ons zin.

Op het terras naast ons propte een redelijk forse vent een redelijk fors broodje hamburger naar binnen en het deed me denken aan een anekdoot uit de oude doos. Ik vertelde ‘m aan drinkmaat.
Op een niet nader te noemen BBQ/Bierfeest kwam ik eens aan een tafel te staan met wat mensen die ik niet kende maar het was wel lachen dus wat de fok. Op een gegeven moment zegt één van de onbekenden “Ik zal me trouwens even voorstellen, ik ben Dick”. Ik schud hem de hand en zeg “Och, dat valt wel mee hoor, moet je die vrouw daar zien” en wijs naar een forse vrouw. Whoehahahahaha, iedereen kletste dij.
Zegt hij “Da’s m’n vrouw”. Whoehahahahahaha, iedereen kletste nog harder dij.

Tegen elven namen we zitting bij de ingang van het cafe want wat muziek aan den harses vinden wij persoonlijk wel van het prettige. Maar dan wel goeie muziek natuurlijk. Niet die bagger wat aan stond. De bestellingopnemer had nog wel iets uit mijn tijd. Uit het beste muziekjaar ooit zelfs. Bij het geluid van de kerstklokken werd ik al onpasselijk. Hij had ‘Last Christmas’ opgezet en laat dat nou het grootste klutlied ooit zijn! Samen met het gehele oeuvre van Celine Dion trouwens. En dat van Anouk ook!

Het druktemakertje die een lel tegen de bel en heel flink gèèn rondje gaf, serveerden wij af met een Chocomelletje. Hij droop af en wij hadden liever gezien dat vriendje nogdrukkerder zijn voorbeeld zou volgen maar om een mij niet bekende reden bleef hij hangen aan onze tafel. Het manneke werkte mij behoorlijk op de zenuwen en ik stond op het punt ‘m te bitchslappen maar ik besefte me dat het geen 20 jaar geleden meer is.
Tegen middernacht had ik de pens en drinkmaat de pokkel vol en fietsten we huiswaarts. Om 11 over 1 waggelden we de tuin in.
Het was weer een hilarische avond geweest.

Contactadvertentie

De vrouwelijke belangstelling voor mijn persoontje, sinds mijn aankondiging dat ik weer een vrije jongen ben, valt me eigenlijk en eerlijk gezegd een beetje tegen. Kom op zeg, het is toch al een dikke week bekend!
De oorzaak laat zich raden en dat is dat het (nog) niet helemaal is doorgedrongen bij het vrouwvolk.
Raar maar waar, je zou toch denken dat het als een lopend vuurtje het roddelcircuit rond moet gaan. Noem mij een vrouw die niet in het roddelcircuit actief is.
Maar goed, ik wacht rustig af. Ik heb geen haast. Ik wacht op m’n gemak tot de juiste vrouw zich aandient.

Om het voor de vrouwtjes duidelijk te maken zal ik een contactadvertentie op deze jolijtsite plaatsen.
*Zet me uit je hoofd als je niet aan onderstaande criteria voldoet. Reageren heeft geen zin*

Goed uitziende, ferm getorsde, strak gebipste, bijster intelligente, jolige, vlot gebekte jongeman (40 jaar) zoekt vrouw tussen 25 en 36 jaar, in bezit van eigen woning, auto en geld. Géén tattoes en/of piercings op enig lichaamsdeel en geen oorbellen. En geen laarzen over een (spijker)broek want dat ziet er niet uit.
Verwacht wordt dat er telkens om mijn grappen gelachen wordt (ook al herhaal ik ze tot in den treure) en je moet niet vies zijn van een dood stuk koe, varken, paard, egel, kameel, potvis of ander soort vlees (al dan niet met augurk, rauwe ui, ketchup, cheddar kaas en mosterd) op je bord.  

Zoals gezegd, ik wacht rustig achterover leunend af.
Ik zie wel wie de eer krijgt te roddelen over haar nieuwe vent.

Nieuw leven

Inderdaad beste lezer, een nieuw leven.

Een nieuw leven met WordPress. Dat Web (met of zonder streepje, hoe givs a fuk!) log kan de rambam krijgen, ik heb zelf al actie ondernomen om je toch te entertainen met mijn schrijfsels.
Het heeft wèl consequenties voor mijn interactiviteiten. Die zijn deaud. Ik doe er niet meer aan. Ik heb er geen sin meer an. Ik heb andere dingen aan m’n hoofd.
Het spijt me voor de deelnemers maar Wiesdanou en Voetbalpoel zijn geschiedenis, exit, einde oefening.

Hoe is het met me na bijna 3 weken radiostilte, vraag je je natuurlijk af.
Nou, ga d’r eens goed voor zitten zouk zeggen.
Op werkgebied heb ik vorige week woensdag mijn laatste dienst gedraaid voor de NSB-regio. Oei, mag ik dat zeggen? Ja, zoals ze me behandelt hebben mag ik dat zeggen ja!
Ik heb afgelopen donderdag een gesprek gehad over een nieuwe werkplek in een andere regio. Ik kan er niet teveel over zeggen omdat het natuurlijk topsecret, black-ops en deep underground werk is wat ik doe. En ook het feit dat ik zelf nog niet helemaal het fijne er van af weet, speelt ook mee.
Wel kan ik melden dat je je nergens zorgen over hoef te maken, ik blijf jouw veiligheid garanderen.

Mijn huidetters zijn zo goed als verdwenen. Van de psoriasis is alleen de laatste s nog over. M’n indrukwekkende torso is weer helemaal zoals ie hoort. En ik ben bruin joh!

En tenslotte is mijn relatie met meissie over. Wij verschillen teveel van mening over veel zaken en het ging gewoon niet meer.
Ik ben momenteel druk met het zoeken naar woonruimte en de kans is zeer aanwezig dat dit binnenkort succesvol wordt afgesloten. Het kwam als een mokerslag bij me aan maar wellicht is dit de beste oplossing.
Gelukkig gaan we niet mijn stijl (knallende ruzie) uit elkaar maar zoeken we naar de beste oplossing voor vooral de jongens en wijzelf.

Ik ben dus weer op de markt, meissies!!!!!
……………………………………………………
(ik las ff een bijkoommoment in. Het is natuurlijk logisch dat de harten van het vrouwvolk een paar keer over slaan en dat ze even naar adem moeten happen)
……………………………………………………….
Zo! Gaat tie weer? Mooi.
Ik ben dus weer vrijgezel.
En meissies, ff tussen ons. Wees nou verstandig. Kijk nu niet naar je vent en denk, ik ben je zat, ik flikker jou direct aan de kant.
Doe dat asjeblieft niet. Ik wil even een tijdje op mezelf zijn en tot mezelf komen.
Over een paar weken is vroeg genoeg.