Mijn kledingkeuze is met enige regelmaat onderwerp van gesprek en vaak is bij mij een ‘HAHAHAHAHA’, een ‘OmeGod’ of een ‘Mééééén je niet’ te horen. Eerlijk is eerlijk.
Maar bij een enorm ego, een indrukwekkende uitstraling en een prachtlijf horen nu eenmaal soms ietwat aparte kledij. Dat zeg ik!
En wat ben ik in mijn nopjes dat ik een stel vrienden en vriendinnen heb die dat als geen ander begrijpen. Top! 👍🏼👊🏼 Ja goed, over mijn, in hun ogen, gedateerde kapsel zullen we het wellicht nooit eens worden maar mijn kledingkeuze snappen ze. Of snappen? Ze kijken niet meer op als ik weer eens met een bloemetjesshirt of een bijtjesblouse binnenstap.
Zo was het gisteren de dag dat ik de 45 jaar aantikte en dat moest vanzelfsprekend beloond worden. Al weken overlegden en vergaderden ze in het diepste geniep over mijn kadoos. Vroeg ik ernaar dan gniffelden, glunderden en hihihiden ze wat en lieten ze me vragend achter in het ongewisse. Gisteravond konden ze dan eindelijk hun snode plannetjes ontvouwen. Even na tienen kwam ik binnen en direct voelde ik de gezonde spanning. Natuurlijk was dat bij het vrouwelijke deel voornamelijk omdat ze me eindelijk ongestoord konden kussen en knuffelen (hoewel ik daar op een normale doordeweekse dag ook gewoon voor open sta hoor!🤔), de mannen zag ik smalend en zelfvoldaan in hun handen wrijven. Wat hadden ze voor me bedacht?
Nou, lieve lezer, daar kan ik kort over zijn. Het mooiste kado in jááááren! Ik kreeg een heus Aloha pak! PRACHTIG!
En niet zo’n carna(ge)val maar eentje voor de casual dragerij en ook nog eentje die voor mij op maat gemaakt lijkt te zijn. Als gegoten zit ie.
Een hapje, een drankje, wat lachen, wat gezelligheid en een potje mannen vs. vrouwen bowlen stond op het programma. Zou ik in dat pak durven? Over straat? In de openbaarheid? Die vraag lag op ieders tongpuntje. Maar dat verbeeldde ik me, denk ik. Zij kennen me immers. De dag dat ik me schaam voor mijn outfit ligt al 16436 dagen achter me. Ik trok ‘m zonder te aarzelen aan.
Nou, en toen ik daarna ook nog een echte originele vintage bowlingtas inclusief bowlingbal, bowlingbaldraagzak, bowlingschoenen en een bowlingrokje (huh?😳) kreeg, waande ik me regelrecht in die Big Lebowski film. (Oja, mocht mevrouw Ria Luik uit de Karnebeekstraat te Zwolle haar bowlingtas met inhoud zoeken, ik heb ‘m)
Vanzelfsprekend was ik gisteravond de koning van de bowlingbaan en dat kwam niet alleen door mijn prestaties. Ik heerste vooral op kledinggebied.
De ene na de andere jaloerse blik van de aanwezige mannen doodden mij terwijl ik bij de vrouwen in de zaal lichte opwinding herkende. Hier en daar werd me zelfs een kijkje onder de minirok kado gedaan.
Lieve vrienden en vriendinnen, ik ben er ontzettend blij mee. Sterker nog, ik wil die andere pakken ook!
😂 Bedankt voor een fantastische en gezellige verjaardag! Ook namens moeke.
We Aloha’ en!
Vind-ik-leuk Aan het laden...
Ik ben, als je mij in het algemeen neemt, best een relaxte gozer. In de omgang bijvoorbeeld. Of om mee te werken. Ja, zelfs als vader vind ik mij aardig relaxed. Ik word niet zo gauw boos (oh wacht, laatste tijd wel 😁😁😁………. wordt aan gewerkt!!). Boos worden is een verspilling van energie en een tekortkomingsemotie, dat zeg ik. Hoewel het soms wèl enorm kan opluchten trouwens. Hmmm, aandachtspuntje. Wat ik wèl weet is dat opkroppen geen optie is.
Dick Teder 