Elektrisch fietsen

We deden laatst een weekendje Ameland. Dat is me een mooi stukje Nederland hoor! Ik ken het nog van een schoolreisje vroeger.

We resideerden in een pracht appartement in Nes en het leek me een geweldig idee om een beetje dat schoolreisje her te beleven door vanaf Nes naar vuurtoren Brandaris te fietsen. Vrouwlief vond dat een goed idee. En dus huurden we fietsen. Elektrische fietsen.
Zucht.
Elektrisch fietsen is geen fietsen. Dat zeg ik. Kom op zeg. Fietsen is stoempen met je bovenbenen, je kuiten en je longen door weer en wind, heuvel op en heuvel af die trappers aanduwen. Elektrisch fietsen is jezelf een beetje gayig laten voortbewegen.
Ik weigerde dan ook stoïcijns om die fietstocht elektrisch te doen en gewoon te trappen en gewoon naar adem te happen. Tenminste, de eerste 400 meter want toen was ik al volledig buiten adem, ten tweede reed vrouwlief wel elektrisch en honderden meters voor me en had ik in dat kleine stukkie al welgeteld 37 vliegende schijtinsecten ingeslikt.

Nu blijkt dat de Brandaris op Terschelling staat dus die hele fietstocht sloeg al helemaal nergens op. Ik stapte dan ook van mijn principes af en drukte het knopje van elektricitisme in.
WOWIIIIIIEEEEEEEEE IIIIIIIEEEEEHHHAAAAA 😍😍😍😍😍😍😍😍😍😍😍😎😎😁😁😁😁😁😁😁 Ik ging als een speer, als de bliksem en ook als de brandweer. Goeiendag eem zeg, dat is easy peacy!

Toen ik ook nog het knopje ‘turbo’ ontdekte was ik om, ik moet en zal een elektrische fiets hebben. Als ik weer een keer op Ameland ben, dat is hoor.
Hier thuis staat mijn gewone stalen ros met 21 versnellingen te glinsteren in de schuur. Daar kan ik straks misschien wel eens even wat kilometers mee gaan maken, bedenk ik me nu. Tis tenslotte bijna 30 graden. Even ouderwets met de spieren stoempen en op die trappers stampen. Wellicht dat dan mijn conditie weer wat beter wordt, want die zuigt me een partijtje na die lange schijtwinter!

De spanning stijgt

Tja, en dan wordt het spannend. Wat gaan de weergoden doen op mijn feestelijk verlate vijftig veestje op zaterdag de 6e juni?
Op bovenstaand plaatje geeft mijn favo weerman, die 10 van de 10 keer de weersvoorspelling ruim 2 weken van tevoren bij het juiste eind heeft, aan dat het eindelijk heerlijk zomers wordt de komende tijd. Maarrrrr, de geoefende lezer alhier ziet ‘tot 6 juni’ staan en ja, dat geeft mij toch wel een heul klein beetje de kriebels. HET ZAL TOCH NIET!?!

Wat de tuin betreft volgt hier even een update.
De tegels liggen erin, de meubelen staan op hun plek en het geheel krijgt al een aardige tropische allure. De laatste details wachten alleen nog op uitvoering.
(op onderstaande foto een namaakpalm met bollenlampjes. En die kun je ook zien als kokosnoten. Of tetten, dat vind ik ook prima. Wellicht zie je er zelfs cojones in. Weetje, het maakt hier allemaal niets uit. Denk wat je wilt denken, zeg wat je wilt zeggen, wij zijn hier niet zo moeilijk).

Dan tenslotte de grote vraag; Wie komt als eerste en scoort een plekje in de schaduw (en bij schijtweer een plekje uit de regen)? Vanaf 16 uur exact ben je van harte welkom.

ik heb inmiddels drie afmeldingen (dat zijn 5 personen 🥴) ontvangen en dat vind ik jammer. Kan je ook niet komen of heb je geen zin of heb je geen oppas of vind je het veel te ver rijden of whatever, geef het even bij me aan. Dan kan ik er rekening mee houden en heeft de rest meer te drinken en te eten.

Action man

Hoe langer ik inmiddels bij mijn mujer bonita ben, hoe meer ik een Action man word. Haha, wie had dat ooit gedacht? Ik, man der mannen! 😎
Nee, ik bedoel niet SuperAnus of desnoods Leesbrilman, die tijd is geweest. Nee tssssssss, echt niet! De pakken hangen nog steeds gebruiksklaar in de kast mocht de nood aan de man komen hoor! En ik kan nog steeds binnen een fractie van een oogwenk transformeren naar een slecht kont moederneuker.
Maar daar gaat dees anekdoot niet over.

Dit gaat over de Action. Die pauperwinkel.
Er is een tijd geweest dat ik daar nog niet in rigor mortis-staat gevonden wilde worden. Laat staan daar naar binnen gaan. Ik zou ook niet weten welke goedkope troep ik toentertijd nodig zou hebben. En ik had steeds die ene grap in m’n hoofd; De Action in Huppeldepup is volledig afgefikt, de schade is 59 euro.

Maar beste lezer, hoe anders is dat nu?
Ik geloof dat ik eind 2022 voor de allereerste keer ooit die winkel binnen ben gegaan en dat was onder lichte dwang van mujer (als ik me niet vergis hebben we dat moment zelfs fotografisch vastgelegd). Schijnt dat de Action namelijk één van de favoriete winkels van mujer is. Naast Zara, H&M, C&A, Primark, De Bijenkorf, Douglas, Jeans centre, Miss Etam, Harrods, New Yorker, Open32, elke drogisterij, Hunkemöller en Livera dat is.

En eerlijk? Ik vind het een fantastische winkel. Weet ik veel wat voor cheap ass troep we daar al niet gekocht hebben. Met als hoogtepunt een solar palmboom en een solar fontein voor in de tuin. Met kleurtjes! Perfect! Fantastisch! Geweldig! Heb zelden strakkere nipples van troep gehad!
En wat maakt het nou uit dat ik daar tussen plebs, anderstaligen en tattoosloebers rondhobbel? Ik heb heb goedkope zooi nodig en dat haal ik daar. Punt. Prachtconcept, dat Action.
Nu hoop ik alleen niet dat na dees anekdoot iedereen ineens naar die winkel gaat.

Programma van HET Verlaat Vijftig Veestje

De schrijver uit zijn teleurstelling over de lage respons op zijn uitnodiging voor het tuinfeest. Slechts één persoon reageerde, wat hem doet twijfelen aan de belangstelling. Ondanks de teleurstelling blijft hij vastberaden om het feest ter ere van zijn vijftigjarig jubileum te organiseren, compleet met een draaiboek.

Beetje droevig, triest en teleurgesteld ben ik eigenlijk wel hoor, beste genodigden. Op mijn oproep in mijn bericht van 2 weken geleden om even aan te geven of je ja of nee op m’n tuinfeessie komt (Tuinfeest update – Dick Teder) kreeg ik welgeteld 1 (één!) reactie. En dan schreef ze ook nog dat ze niet hoopt dat ze op 6 juni ziek zal zijn.
Dit kan in mijn optiek maar 2 dingen betekenen;
1. Bijna niemand leest mijn anekdoten (meer).
2. Bijna niemand komt op mijn Verlaat Vijftig Veestje.
In beide gevallen kun je de eerste zin van dees anekdoot teruglezen.

Maar beste lezer, linksom of rechtsom, met of zonder gasten, mooi weer of schijtweer (oh nee, dan niet), ik laat me vanzelfsprekend niet tegenhouden om 5 jaar na dato een knalfeest ter ere van mijn 50 jarig jubileum op dees kloot te organiseren. En daarvoor heb ik een compleet draaiboek klaarliggen.
Kom tie:

16.00 – 16.30:
Inloop via de brandgang.
16.30 – 17.00:
Welkomstwoord van de gastheer en nadere kennismaking gasten.
17.30:
Ontvangst kado’s door gastheer.
17.45:
Rondje bruinfruit.
18.00 – 18.45:
Meet & greet met de gastheer + mogelijkheid om met hem op de foto te gaan.
18.00:
Dansvloer open.
19.00 – 20.00:
Grappige verhalen van vroeger vertellen door gastheer.
20.15:
Rondje bruinfruit.
20.30:
Meet & greet met de gastvrouw + mogelijkheid om met haar op de foto te gaan.
21.00:
Muziek anekdoten vertellen bij voorbijkomende liederen door gastheer.
21.30:
Wedstrijdje meeblèren met de muziek.
22.00:
Rondje bruinfruit.
23.00:
Einde Verlaat Vijftig Veestje. Mogelijkheid voor kussen en knuffels.

Nou beste genodigden, als dit jullie niet over de streep trekt dan weet ik het ook niet meer.
DUS LAAT EVEN WETEN OF JE KOMT!

Tuinfeest update

Nog maar exact 10 weken en 27,5 uren, beste genodigden! As we typ zijn de voorbereidingen sinds vorige week in volle gang.
Speaking about genodigden, kun je even aangeven of je komt? Dan kan ik daar rekening mee houden. Kom je niet? Geen harde gevoelens hoor, even goede vrienden. Ik schrap je wèl uit m’n testament trouwens. 
Geef het asjeblieft even door via de reacties hieronder, via Facebook of via Whatsapp. 

Natuurlijk moet onze tuin feestklaar gemaakt worden. En met feestklaar bedoel ik:
A; dat ons megagazon voor tweederde grasvrij gemaakt moet worden (sjongejongejonge, wat een pens werk is dat! Om het exploderen van hart en longen te voorkomen verspreid ik deze klus mooi even over meerdere dagen). 

B; dat ons megaterras van 30×30 tegels 30x30tegelvrij gemaakt moet worden, omdat deze vervangen worden voor 60×60 tegels (sjongejongejonge, wat een pens werk is dat! Om het exploderen van hart en longen te voorkomen verspreid ik deze klus mooi even over meerdere dagen).

C; dat volgende week een klusjesman komt om een buitenkraan te plaatsen (ik verwacht een hittegolf rond 6 juni, dus een continu stromende buitendouche lijkt mij zeer welkom). 

D; dat binnenkort ‘What the vakman’ komt om vijfachtste van de complete tuin te betegelen met genoemde 60×60 tegels. En de rest met de 30×30 tegels. 

Als logistiek manager van ons thuis is het coördineren van al deze klussen bij mij vanzelfsprekend in goede handen, laat daar geen misverstand over bestaan, maar dit is natuurlijk niet alles wat gedaan moet worden.
Er moet bier (Heineken), wijn (witte), cola (Coca) en sinas (Fanta) gehaald worden.
Er moet een grote koelkast om deze dranken koel te houden gehuurd worden. 
Er moeten bruine fruitschalen gekocht worden. 
Er moet elektra in de tuin aangelegd worden.
Er moet verlichting in de tuin komen. 
En natuurlijk moet de muziek geregeld worden. Want dat is óók een grote reden waarom ik een tuinfeessie geef. 

Het schijnt namelijk dat ik nogal een muziekoloog ben en laat dit feessie nou een perfecte gelegenheid zijn om mijn eigen gemaakte muziek te laten horen, de liederen die ik ietwat verlengd heb te laten horen, de nummers waar ik het basloopje van ‘Another one bites the dust’ onder heb gezet te laten horen, chansons die ik wat opgeleukt heb te laten horen en dat ik, naast muziekoloog, ook een variateur aan muzieksmaak ben. Zover ik een beetje de gastenlijst kan inschatten, heb ik voor ieder wat wils uitgezocht.
Het is dan ook ten strengste niet toegestaan commentaar te mekkeren op de muziek.

Rest mij alleen nog te vermelden dat ik helaas het minimum kadobedrag naar 55 Euro p.p. hebben moeten verhogen (weet je wat een tuin opknappen een feest geven kost?) en dat ik enorm veel zin heb om een feestje te hebben met de mensen die dicht bij m’n hart zitten.