De handleiding van de vrouw

Marilyn

Sommigen noemen me een hork. Sommigen noemen me een lolbroek. En sommigen noemen me een grote bek met een heul klein hartje.

Feit is dat ik en de vrouwtjes niet zo’n goede combi is. Ja, ik kan heel goed met vrouwen omgaan maar tot op zekere hoogte. Als er getracht wordt door mijn pantser heen te breken, kan ik inderdaad nogal eens horkerig zijn. En als er iets meer verlangt wordt dan ik wil, kan ik inderdaad wel eens overgaan op de lolbroekmodus. En mensen die me ècht kennen weten dat ik eigenlijk diep van binnen inderdaad die gozer met dat hele kleine hartje ben. Wel een hart van staalbeton maar wèl een kleintje.

Ik ben nou echt zo’n man die vrouwen niet begrijpt. En dat heb ik het afgelopen jaar ook met grote regelmaat van de klok duidelijk gemaakt. Dan kwam ik weer eens hoofdschuddend thuis, plofte ik op de bank, legde mijn hoofd in mijn handen en zuchtte ik “ik begrijp vrouwen niet”.

En wat kwam het dit jaar dan ook geweldig goed uit dat Sinterklaas de luisterPiet had meegenomen! En wat cool dat hij ook mij afgeluisterd heeft! Ik kreeg afgelopen 5 december namelijk onderstaand kado van de oude baas.

IMG_2800

 

Er is me een boel duidelijk geworden na het lezen, kan ik melden. Zo weet ik nu dat er niet 3 soorten vrouwen bestaan maar 11. ELF!
De jaloerse vrouw. De humorloze vrouw. De onzekere vrouw. De gruwelende vrouw. De afwijzende vrouw. De overspelige vrouw. De bazige vrouw. De langzame vrouw. De shoppende vrouw. De doorzeurende vrouw. En de huilende vrouw.

Ik zal in het kort een samenvatting van de genoemde vrouwen geven.
De jaloerse vrouw baalt er zum bleistift van dat ik een foto van mij met andere vrouwen op Facebook plaats. Het blad draagt als oplossing aan dat ik in dat geval wat vaker een foto van ons tweetjes moet posten omdat ik dan onze relatie erken. Zucht. De jaloerse vrouw = exit.

De humorloze vrouw is niet tot mij aangetrokken omdat ze niet om mijn grappen en grollen lacht. Vrouwen willen om mannen lachen omdat humor een teken van een creativiteit en intelligentie is. Ze zijn echter niet gediend van grove grappen. Zucht. De humorloze vrouw = exit.

De onzekere vrouw vraagt 20 keer of dit jurkje haar wel goed staat en of ze niet te dik is etcevoorts. Deze dame krijgt dus te maken met mijn horkerigheid. Als je geen eerlijk antwoord wilt, vraag er dan ook niet om. Quest heeft als oplossing dat ik wat vaker moet zeggen dat ze er goed uitziet. Ik hou niet van liegen. Zucht. De onzekere vrouw = exit.

De gruwelende vrouw heeft een compleet andere kijk op hygiëne dan een man. Zij ziet haartjes in de gootsteen of een vlek op mijn trui eerder dan ik. Kijk, dat vind ik dan weer handig! En als ze er dan ook nog naar handelt, ben ik helemaal tevreden. Trouwens, volgens onderzoekers van de Rijksuniversiteit van Groningen zijn hitsige vrouwen minder geneigd tot walging. Zij maken er op dat moment niet zo’n punt van. Perfect! De gruwelende vrouw = uitermate welkom (mijn nummer is bekend).

Bij de afwijzende vrouw lijkt het alsof ze je niet meer aantrekkelijk vindt. Maar onderzoek heeft uitgewezen dat mannen onderschatten hoe aantrekkelijk vrouwen ze vinden. Het voor vrouwen ideale mannenlijf heeft 7 tot 13 kilo minder spiermassa. Nou, TADAAAAAAAAAAAA *toont prachtlijf*. Ook vallen vrouwen op dominante mannen. En dan schrijft het blad dat ik minder moet lachen. Huh? Het schijnt dat vrouwen lachen associëren met een gebrek aan dominantie. En dat ik meer rood moet dragen. Rood is de kleur van dominantie. Nou ja, ze schrijven het, dan zal het wel kloppen. Ik zal dus de komende tijd een beetje chaggie en in het rood rond gaan lopen. De afwijzende vrouw = welkom.

De overspelige vrouw is vooral tijdens de vruchtbare periode van haar menstruatiecyclus extra gevoelig voor flirten, fantasieën over andere mannen en vreemdgaan. Het hormoon Oestradiol is daar de oorzaak van. Okee! Dus als vrouwen even aangeven wanneer ze vol zitten met dit goedje, kan ik er rekening mee houden. Dan zal ik extra mannelijk overkomen zoals mijn beroemde Barry White-stem stem op te zetten. De overspelige vrouw = welkom.

De bazige vrouw is een bitch. Houd ik niet van. Zij krijgt het heel moeilijk bij mij. En ik kan nu al melden dat ik aan het langste eind zal trekken. De bazige vrouw = onmiddellijk exit.

De langzame vrouw is een nono als het op psychologisch en cultureel gebied op snelheid aankomt. Het staat er echt! Ze kunnen er niets aan doen. Bij bijvoorbeeld een avondje uitgaan is de man al lang en breed klaar voor vertrek terwijl zij net haar panty’s omhoog rolt. Ik zeg, daar valt mee te leven. Niet altijd hoor! Maar ze krijgt het voordeel van de twijfel. De langzame vrouw = welkom.

De shoppende vrouw. Ja, het woord zegt het al, ze shoppen. Ik koop, zij shopt. Zij hoeft het dus niet in haar hoofd te halen om mij mee te vragen. Zie hork.
De shoppende vrouw = welkom.

De doorzeurende vrouw is eigenlijk een doorsneevrouw. Vrouwen vergeten niets! Ze rumineren zelfs. (Rumineren = gevoelens en problemen herkauwen in het hoofd). Tja, daar kan ik niks mee. Get over it. Doorgaan. Stop met mekkeren.
De oplossing van Quest is daarentegen wel weer hilarisch; doen alsof je luistert en regelmatig ‘ja’ knikken. Da kank wel! De doorzeurende vrouw = welkom (anders zouden alle vrouwen afvallen immers!)

De huilende vrouw jankt bij het minste geringste. Zucht. Per maand 2 tot 4 keer komen die tranen. Mannen 1 keer in de 2 maanden (lekker puh!). Ik vind het prima. En ik wil je ook best troosten maar kom op hè, er zijn grenzen. Ècht 2 tot 4 keer per maand? Waarom in godesnaam?
En toch is ze welkom hoor. De huilende vrouw.

Ik heb tenslotte een klein hartje.

 

Zo! Nu eens zien wanneer mijn nieuw vergaarde kennis resultaat oplevert.

Mijn mannelijkheid

Echte mannenMet ‘je mannelijkheid tonen’ bedoelen ze niet dat je heel den dag geblotepiemold over straat moet lopen. Of dat je je als een enorme slappe tamp moet gedragen.
Nee, je mannelijkheid tonen betekent eigenlijk min of meer zijn zoals ik ben.
Ik ben een echte mannen man. Oh wacht. Ik ben een echte mannelijke man. Je hoort mij niet piepen als we ‘de zaak’ met 2 man minder moeten bemannen. Je hoort mij niet mekkeren als een scheetje een afdrukje in de thong achter laat. Oh wacht. Je hoort mij niet zeuren als het even tegenzit. Ik zeg, wat koffie, bier of vlees (al naar gelang het tijdstip van de dag) erin en gaan. Niet van dat benauwde.
In de tijd van de Homo Sapiens zou ik de homo zijn. Oh wacht.
Nou ja, je weet wat ik bedoel. Maar mijn mannelijke mannelijkheid heeft vorige week een klein knauwtje gekregen. Ik zal het vertellen maar je moet me beloven dat dit nooit openbaar wordt! Kom op zeg, ik heb een imago hoog te houden. Beloofd?

Ik krijg al sinds het buiten beneden de 23 graden is mijn kachel niet aan de praat. Dat kloteding wil maar geen vlammetje geven. Ik doe het exact volgens de beschrijving. Zet de dikke grijze knop op de S, druk de knop volledig in en druk tegelijk de ontstekingsknop in. Houd de dikke grijze knop even ingedrukt om het gas de gewenste toevoer te geven.

NOU, HOELANG IK DIE FUKKING KNOP OOK INGEDRUKT HOUD, ER KOMT NOG GEEN VONKJE!!!!!!!!!!!!!!!!!

En als dat knopgebeuren nou op een makkelijk te bereiken plek zou zitten. Nee, ik moet plat op mijn buik liggen om erbij te kunnen. Met een zaklamp in m’n muil. Ja, en druk dan maar die 2 knoppen tegelijk in. En vergeet niet dat je je hoofd ook nog omhoog moet houden. Inderdaad, je moet bijkant een Epke zijn om zoveel spiermassa op hetzelfde moment op spanning te krijgen.
Maar ja, je bent een mannelijke man of je bent het niet. Ik moest en zou warmte in m’n penthuis krijgen. Dus had ik 36 elektrische kacheltjes strategisch door het huis geplaatst. Haha, knappe kou die mij klein krijgt!
Maar dat werkte niet. Heel gek maar mijn jongens vertoeven vaak op strategische plekken in mijn penthuis. En ik kan je zeggen dat een voorhoofd op zo’n elektrisch kacheltje best hard aan komt.
Ik moest maatregelen treffen. Ik heb een hekel aan bloedvlekken op mijn houten vloer. Ik belde een mannetje. Jazeker hoor, dat doen echte mannen ook. Gewoon een mannetje bellen als ze er zelf niet uitkomen.

Hij kwam afgelopen vrijdag. En hij heeft mijn kachel aan de praat gekregen!!!!!
Ik kon ‘m wel kussen. Oh wacht. Hij ging op zijn hurken zitten, draaide de dikke grijze knop op de S en 8 seconden later was mijn kachel aan.

Oja, en hij draaide het gaskraantje open.

 

………gepaste stilte lijkt me wel op z’n plaats……..

Droomvrouw

linda Dit is ‘r dan. Mijn droomvrouw, Linda.
Ik heb, eindelijk hoor ik je denken, na dik 2 jaar de juiste vrouw gevonden. De vrouw waarmee ik de rest van mijn leven wil en zal gaan delen.
Ja goed, het is nog pril allemaal hoor. Maar soms weet je gewoon, je voelt het aan alles in je lichaam, dat dit de enige echte ware is. Het was liefde op het eerste gezicht en dat geldt voor beide kanten! Nah, hoe vaak komt dat nou voor in een vrijgezellenleven?
We hebben elkaar ontmoet via Marktplaats. Ja ècht!
Zij had een advertentie geplaatst en ik reageerde daarop. En nog geen dag later was het raak. Ik ben zelden zo gelukkig geweest als momenteel terwijl ik dit typ.
Haar advertentie betrof een man, een vader en een baasje voor haarzelf, haar dochter en haar hond. De advertentie was al zo’n dik 7500 keer bekeken en de kans dat haar aanbod al vergeven was was dus redelijk groot. Maar toch besloot ik te reageren. Nogmaals, hoe vaak heb je het juiste gevoel toch? Ik reageerde op mijn manier. Op mijn manier die er tussenuit springt.

 Hallo Linda,

 ik ben een lompe veertiger met een grote bek en een zeer duidelijke mening maar wèl met het hart op de juiste plek. Ik rook sigaren en drink op alcoholgebied uitsluitend bier. Ik barst van de humor, heb een prachtlijf en loop graag op slippers. Ik ben in het bezit van een appartement, een oude auto en heb twee schatten van zoons (7 en 4 jaar). Ik werk in een classified environment en heb discipline hoog in het vaandel staan. Ik heb een hekel aan geweld maar ga het zeker niet uit de weg. Ik houd van rust aan de kop en moet absoluut geen (vrouwen)gemekker hebben. Ik heb ontzettend veel interesses maar de meeste daarvan boeien me vrij weinig. Ik ben een 100% zomermens en ben in winterse tijden meestal niet te genieten.

Ik zoek een vriendin omdat ik er schijtziek van ben om het huishouden in m’n eentje te doen. Ik heb niet echt voorkeuren voor haarkleur, ogenkleur en huidskleur maar je moet er wel verzorgd uitzien. Je moet tussen de 38 en 48 zijn en je moet wel tetten hebben, ben een borstenman.
Ik houd van dieren. Behalve van slangen. En zeekomkommers.

Lieve groetjes,

Hermanus.

Inderdaad, het is mijn standaard ‘voorstellen aan vrouwen advertentie’. Alleen deze keer voegde ik eraan toe dat ik van dieren houd. Dat zou haar zeker aanspreken.

En jawel hoor! Vanochtend heeft ze me teruggemaild. Een heul verhaal, kan ik wel zeggen. Ze begon met verontschuldigen dat ze niet direct op mijn mail reageerde maar dat had alles te maken met het feit dat ze niet beschikt over een computer thuis. Ze is een alleenstaande moeder van een dochter van 9 en ze hebben het niet zo breed maar ze komen prima rond. Ze heeft een leuke baan met wisselende diensten (!). “Ik ben geen vrouw die eisen wil stellen aan een man van zo of zo moet je eruit zien, of die leeftijd of dat soort werk of weet ik het wat voor onzin. Ik kijk liever naar je innerlijk en als dat mooi is is dat voor mij het belangrijkste. Ben zeer zeker niet opzoek naar een sexafspraak (mis het wel hoor haha) dat is waar ik in het begin van het contact nog niet eens aan doe denken.”

Ze had me. Ik werd emotioneel geraakt. M’n hart zuchtte en pinkte een traan weg.
Hierna liet ze haar dochter nog een stukje schrijven. En daarna ook nog de hond!
Man, ik was helemaal om. Tranen van geluk biggelden langs mijn oogkassen. Wat een fantastisch drietal. En wat zou ik perfect dat vierde wiel aan de wagen zijn.

Onderaan de mail vroeg, nee, smeekte ze me om elkaar wat beter te leren kennen. Ze stuurde een link waarop ik in direct contact met haar kon komen. Dus niet meer via die Marktplaatsmail. Want dat is toch ook zo onpersoonlijk?
Omdat ze thuis geen computer heeft, ga ik er dus maar vanuit dat dit de link van haar werk is.
Ben benieuwd wat voor openhartigs ze me via deze link gaat vertellen. Want dat stond ook nog in haar mailtje. Dat ze nog veel meer persoonlijke dingen over haarzelf zal vertellen.

Oei oei oei. SPANNOND!

Ik zal je op de hoogte houden.

Ik mis je

MissenJa hoor. Daar ben ik mans genoeg voor om het hardop te zeggen. Durf ik heus wel. Ben ik niet te beroerd voor. Kom op zeg! Ik ben 42 (en wat maandjes). Zou ik dan niet m’n emoties mogen laten spreken? Nou, dacht het dus mooi wel.
Sterker nog, ik ga het even HARDOP zeggen zodat de hele wereld het kan horen:
IK MIS JE!!!!!!!!!!!

Jarenlang heb je me vergezeld en waren we maatjes. Ik hield jou op de been en jij mij. Man, mooie tijden hebben we gehad. En jongens, wat zou ik willen dat die tijd weer terug komt.
Ik begin echt een burgerlul van middelbare leeftijd te worden. En dat allemaal door jouw afwezigheid.
Maar daar gaat verandering in komen. Hoe je het ook wendt of keert, ik ga actie ondernemen om je terug te veroveren. Ik ga m’n leven veranderen om de adrenaline weer terug te krijgen. Want daar heb ik het over, hè mensen. Adrenaline. (pffff, wat dacht jij dan? Hahahaha!)
Wat is er nou mooier dan strak van de spanning staan als er een buurman achter je aan rent als je weer eens bij hem deurtje gebeld (geleld zeggen ze hier, geloof ik) hebt? Of die onbeschrijfelijke kick als je een portemonnee met een visdraadje hebt vastgemaakt, jijzelf achter de bosjes zit en er een nieuwgierigaard aan komt lopen? Je kent het wel. Mèn, dat is toch fantastisch!?
Of dat ‘knock out-spelletje’? Waarbij je met één vuistslag een willekeurige voorbijganger bewusteloos slaat? Oh wacht, dat is een ontzettend achterlijk iets.

Wat ik eigenlijk bedoel is dat ik gewoon wat spanning in m’n leven mis. Het enige wat tegenwoordig nog een beetje spannend is, is of m’n auto wil starten. Of dat m’n tegenstanders mij een keer gaan verslaan met Wordfeud (@Slinzelf, dat ben ik!). Of dat m’n pielemoos een keer niet in hoerastemming schiet bij de zwoele aanblik van het doucheputje.
Ik zeg, het is tijd om het roer om te gooien en op ramkoers richting de spanningsboog te varen.

Rest mij nog even stil te staan bij de verwelkoming van mijn 500ste reactie op dees jolijtsijt. Ik vind het een mijlpaal. Weliswaar een kleintje maar toch één om in te lijsten.
Eens even zien wie de gelukkige is en wie een boterhamzakje huidschilfers van een lichaamsdeel naar keuze tegemoet kan zien.
………………………………………………………………………………….

Oh, ik ben het zelf.

Zucht. Zelfs daar valt niets spannends uit te halen.

 

 

Herinneringen

Herman blond “Goh Sinterklaas, u hebt haast net zulks wit haar als ik”. Dat schreef mijn vader onder deze foto in een fotoalbum. En hoewel ik hier nog een klein manneke was, herinner ik me dit. Sinterklaasvieringen bij zijn werk. Ik vond ze geweldig. Indrukwekkend. Groots.

Ik sprak met mijn collega over herinneringen. En ik moet tot mijn spijt bekennen dat ik de jolige dingen van mijn (pre)pubertijd nog wel kan herinneren maar vòòr m’n tiende herinner ik me vrij weinig. En dat vind ik een gemis. Sterker nog, baal er stevig van. Hoe was mijn vader met mij? Welke leuke dingen hebben we allemaal gedaan? Waar zijn we allemaal geweest?
Mijn vader was een strenge, hardwerkende man. Hij werkte in ploegendiensten dag, avond en nacht en liet voor het grootste gedeelte de opvoeding van zijn 4 kinderen aan mijn moeder over. Hij werkte veel om goed voor zijn gezin te kunnen zorgen. Altijd een stukje vlees bij het eten, een luxe ruime auto, een goede woning, hobby’s, sport, school. Hij zorgde ervoor. Zoals het hoort, zou ik zeggen. Maar op de momenten dat hij niet aan het werk was, moet hij toch leuke dingen met zijn kinderen (met mij) gedaan hebben? Ik kan me er echt weinig tot niets van herinneren. Ja, hij stond elke zaterdag langs het voetbalveld. Dat weet ik zeker.

Ik heb hier thuis het fotoalbum met mijn jeugdfoto’s. Er zitten precies 50 foto’s in. En bij elke foto heeft mijn vader een tekst geschreven. Dat zijn mijn herinneringen. Mijn jeugdherinneringen aan mijn vader.

Da’s trouwens niet helemaal waar. Bij de laatste 4 foto’s heb ik wat geschreven. Daar was hij niet zo blij mee, herinner ik me nog.

Jeugdherinnering 1Jeugdherinnering 2