Onderwerp van gesprek

Tijdens een crème intrekmomentje werd mij compleet out of the blue gevraagd; “Zeg Manus, wil jij misschien een column schrijven voor onze nieuwe website?”
Ik James Bondde m’n wenkbrauwen; “Hoe weet jij dat ik een veelgevraagd columnist ben?”
Bla bla, lang verhaal maar waar het op neer komt is dat ik zei dat ik het wilde doen maar dat ik wèl een aparte stijl heb. Ah joh, da’s geen probleem, hoorde ik haar zeggen.
Ik heb ‘m op 29 augustus ingezonden.
Grote paniek! Mensen werden van vakantie teruggeroepen, alle verloven werden ingetrokken, vergadering volgde op vergadering. De dames op de werkvloer konden ‘m wel pruimen, de directie boven een stuk minder. Het was de talk of de kliniek.
Het boeiede me niet zoveel. Als ze ‘m niet willen plaatsen, plaatsen ze ‘m toch niet. De factuur stuur ik sowieso.
Afgelopen vrijdag kreeg ik bericht terug. Met enkele aanpassingen wilden ze ‘m dolgraag plaatsen.
Had ik al gezegd dat er bijna een maand over vergaderd is?
Lees en huiver:

L’original :
Huidetters

Een intieme date met dokter Rönnau in mei van dit jaar is met stip de top drie van ‘briljantste dingen die
ik ooit eens in mijn leven gedaan moet hebben’ binnen gekomen. Had ik het maar veel eerder gedaan, had ik haar maar veel eerder ontmoet.
En intiem was het zeker. Zoveel vrouwen zien mij immers niet naakt. En waarom briljant? Zij was
het die me naar “De Padbergkliniek” verwees.

Al jaren en jaren had ik er last van en na een keelontsteking rees het de pan uit, Psoriasis. Of zoals ik het noem ‘Huidetters’.
Man, wat kan je er gestresst van raken. En laat dat nou net niet moeten. Schijnt dat stress een enorme
factor op de ontwikkeling van die huidetters heeft.
Eigenlijk is Psoriasis dus een vicieuze ziekte. Haha, dat heb ik een huidexpert nog nooit horen zeggen! Ik leg er gelijk even ©opyright op.

Maar goed, vooral op m’n scheenbenen en rond m’n middel waren het meer etters dan huid. Van die hardnekkige grove plekken die erg opvielen. In het zwembad zag je eerst 5 minuten huidetters en daarna kwam ik pas binnen. Zo erg was het. Tel daarbij 1483 keelontstekingvlekjes (heb ze geteld) en je begrijpt hoe blij ik was dat ik naar de kliniek kon. Ik schaamde me er zelfs
een beetje voor.

M’n vakantie in het zonnige Zeeland hielp onvoldoende of eigenlijk niet en om nou de rest van de zomer met
panty’s onder de korte broek te lopen, ging me te ver. Is ook een hoop gedoe.
Vind maar eens een bijpassende broek op die bruine panty’s. Trouwens, die dingen staan mij ook helemaal niet.

Begin juli deed ik de stoute schoenen aan en belde ik Esther (die ik tegenwoordig trouwens opperbep mag noemen). Ik was van harte welkom!

Onzeker als ik was stapte ik 20 juli met m’n Heinekentas en knikkende knieën binnen. “Kom maar op met dieterminatie van die huidetters”, schreeuwde ik in gedachten door de wachtruimte.
En zo geschiedde.
Ik heb nu 16 behandelingen
achter de rug en van de psoriasis is alleen nog de asis over. Ik ben nu zo zelfverzekerd dat ik gerust met de badjes lafjes over de benen gespreid bij de dames ga zitten een krantje lezen terwijl ik ‘in de crème’ zit. Of gewoon lekker mee beppen. Want dat kunnen de dames hoor!

Nee, ik kan niet anders zeggen dat ik meer dan uitermate tevreden over de behandeling ben. En het is er
reuze gezellig, dat mag een echte vent anno 2011 heus wel zeggen, vind ik.

Zie er een beetje tegen op om binnenkort alweer afscheid te moeten nemen. Ik zou er bijna gestresst van raken!

Valt best wel mee toch?

De aangepaste versie :
Huidetters

Een intieme date met de dermatoloog in mei van dit jaar is met stip de top drie van ‘briljantste dingen die ik ooit eens in mijn leven gedaan moet hebben’ binnen gekomen. Had ik het maar veel eerder gedaan, had ik haar maar veel eerder ontmoet.
En intiem was het zeker. Zoveel vrouwen zien mij immers niet naakt.

En waarom briljant? Zij was het die me naar “De Padbergkliniek” verwees. Al jaren en jaren had ik er last van en na een keelontsteking rees het de pan uit,
Psoriasis. Of zoals ik het noem ‘Huidetters’. Man, wat kan je er gestresst van raken. En laat dat nou net niet moeten. Schijnt dat stress een enorme factor op de ontwikkeling van die huidetters heeft.

Eigenlijk is Psoriasis dus een vicieuze ziekte. Haha, dat heb ik een huidexpert nog nooit horen zeggen! Ik leg er gelijk even ©opyright op.

Maar goed, vooral op m’n scheenbenen en rond m’n middel waren het meer etters dan huid. Van die hardnekkige grove plekken die erg opvielen.

In het zwembad zag je eerst 5 minuten huidetters en daarna kwam ik pas binnen.
Zo erg was het. Tel daarbij 1483 keelontstekingvlekjes (heb ze geteld) en je begrijpt hoe blij ik was dat ik naar de kliniek kon. Ik schaamde me er zelfs een beetje voor.

M’n vakantie in het zonnige Zeeland hielp onvoldoende of eigenlijk niet en om nou de rest van de zomer met
panty’s onder de korte broek te lopen, ging me te ver. Is ook een hoop gedoe.
Vind maar eens een bijpassende broek op die bruine panty’s. Trouwens, die dingen staan mij ook helemaal niet.

Begin juli deed ik de stoute schoenen aan en belde ik Esther (die ik tegenwoordig trouwens opperklep mag noemen). Ik was van harte welkom!

Onzeker als ik was stapte ik 20 juli met m’n Heinekentas en knikkende knieën binnen. “Kom maar op met die
terminatie van die huidetters”, schreeuwde ik in gedachten door de wachtruimte.
En zo geschiedde.

Ik heb nu 16 behandelingen achter de rug en van de psoriasis is alleen nog de asis over. Ik ben nu zo
zelfverzekerd dat ik gerust met de badjes losjes over de benen gespreid bij de dames ga zitten een krantje lezen terwijl ik ‘in
de crème’ zit. Of gewoon lekker mee ‘kleppen’’. Want dat kunnen de dames hoor!

Nee, ik kan niet anders zeggen dat ik meer dan uitermate tevreden over de behandeling ben. En het is er
reuze gezellig, dat mag een echte vent anno 2011 heus wel zeggen, vind ik.

Zie er een beetje tegen op om binnenkort alweer afscheid te moeten nemen.

Ik zou er bijna gestresst van raken!

Zoek de verschillen!
Nee, ik vind het volkomen normaal dat je hier een maand over moet lullen.

Mugs

Heb je gehoord van die groenlul van mijn voormalige werkplek die een paar honderduizend mugs heeft los gelaten omdat ie zo nodig wil weten hoe ver ze kunnen vliegen? Wat heeft hij geluk dat ik er niet meer werk jonguh!! Wat een eikel zeg!
Als je toch zoveel van die kutbeesten gevangen hebt, laat je ze niet vrij. Je gooit er een flinke scheut Tsjernobyl, een beste lik Fukushima en een gigantische hoeveelheid napalm tegenaan! Dood maken die hap. Wat? Gruwelijk doodmaken! Tot in de 5e generatie afslachten, dat zeg ik!
Ik kan ‘m namelijk precies vertellen hoe ver ze vliegen; exact 184,6 km.

Net als vorig weekend sliep (rustte voor de azijnplassers) ik afgelopen weekend bij m’n moeder. Eem tit hoal’n, zoals wij Grunnigers zeggen. Vorige week lag ik op m’n oude slaapkamer. Tenminste dat was de bedoeling. In werkelijkheid ben ik de hele nacht eigenlijk alleen maar op deadhunt geweest. En toen ik alle mugs verpletterd had, stond moeke al weer klaar met de koffie. “Wat zie jij er beroed uit”, zei ze. Ik zei; “Moet je de muur boven ’s zien.”  De prachtig witte muur op m’n voormalige slaapkamer was nu voorzien van talrijke rode en zwarte vlekken (ik mep mugs kapot en steek ze dan nog in de fik, dat zal ze leren!). Moeke was niet blij.

Afgelopen weekend had ik Sam mee, we hadden 2 verjaardagen. Nu sliepen we op moeke’s kamer, allebei int grote bed. Zoonlief sliep rond de klok van half 8 als een blok, ik volgde hem enkele units later. Nog voordat m’n hoofd het kussen streelde, zoemde de eerste mug al weer rond m’n hoofd. M’n woedemeter steeg. Omdat ik zoonlief niet wakker wilde maken, ging ik over in de stealthmodus. Ik deed alsof ik sliep om de mugs te lokken.  De mug bij m’n linkeroor plette ik met een bitchslap tegen m’n wang, de volgende maakte hard kennis met m’n rechterhand op m’n linkerbovenarm. Weer een andere greep ik uit de lucht, ik voelde dat ie vermorzeld zat tussen m’n vingers. En zo ben ik tot kwart over 4 moordlustig bezig geweest.
Toen Sam rond kwart voor 7 vroeg waarom ik overal bloedvlekken had, ben ik opgestaan. In de spiegel zag ik dat hij gelijk had. Ik zag er uit als Freddy Krueger na een opname van een slachtscène. Ik keek of Sam onder de muggenbulten zat……………………HELEMAAL NIKS!!!!
Raarrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr.

Denk dat ik vanaf nu maar ’s deo ga gebruiken. En misschien dat m’n tanden poetsen voor het slapen gaan ook geen verkeerd idee is.

Contactadvertentie

De vrouwelijke belangstelling voor mijn persoontje, sinds mijn aankondiging dat ik weer een vrije jongen ben, valt me eigenlijk en eerlijk gezegd een beetje tegen. Kom op zeg, het is toch al een dikke week bekend!
De oorzaak laat zich raden en dat is dat het (nog) niet helemaal is doorgedrongen bij het vrouwvolk.
Raar maar waar, je zou toch denken dat het als een lopend vuurtje het roddelcircuit rond moet gaan. Noem mij een vrouw die niet in het roddelcircuit actief is.
Maar goed, ik wacht rustig af. Ik heb geen haast. Ik wacht op m’n gemak tot de juiste vrouw zich aandient.

Om het voor de vrouwtjes duidelijk te maken zal ik een contactadvertentie op deze jolijtsite plaatsen.
*Zet me uit je hoofd als je niet aan onderstaande criteria voldoet. Reageren heeft geen zin*

Goed uitziende, ferm getorsde, strak gebipste, bijster intelligente, jolige, vlot gebekte jongeman (40 jaar) zoekt vrouw tussen 25 en 36 jaar, in bezit van eigen woning, auto en geld. Géén tattoes en/of piercings op enig lichaamsdeel en geen oorbellen. En geen laarzen over een (spijker)broek want dat ziet er niet uit.
Verwacht wordt dat er telkens om mijn grappen gelachen wordt (ook al herhaal ik ze tot in den treure) en je moet niet vies zijn van een dood stuk koe, varken, paard, egel, kameel, potvis of ander soort vlees (al dan niet met augurk, rauwe ui, ketchup, cheddar kaas en mosterd) op je bord.  

Zoals gezegd, ik wacht rustig achterover leunend af.
Ik zie wel wie de eer krijgt te roddelen over haar nieuwe vent.

Verschil

Het zijn de allebei produkten van mijn zaad maar goeiemorrege zeg, wat een verschil zit er tussen die 2!

Teun haalde bijvoorbeeld vanmorgen met speels gemak de dubbele hielingsteekknoop uit zijn schoenen. Ik kan me niet heugen dat Sam dit ooit heeft gedaan.
En vanmiddag dacht ie dat zo’n windscherm voor op de fiets de wind in z’n dooie haardos tegenhield. Hij pakte het ding met 2 handen beet, trok het ding opzij en parkeerde z’n hoofd er gewoon omheen. Ik kan me niet heugen dat Sam dit ooit heeft gedaan.
En toen we weer thuis waren demonteerde (dus niet slopen, demonteren!) hij, zonder dat ik het in de gaten had (dus muisstil), de tochtstrip onder aan de deur. Ik weet wel zeker dat Sam dit nooit heeft gedaan.

En Sam? Sam kwam net thuis met een lading poep tussen z’n tenen omdat hij met blote voeten in de stront was gestapt.

Zucht.

Het klopt dus wat ze zeggen. Het 2e zaad is inderdaad sterker.
Het is dat m’n zaad op slot zit want je wil toch niet weten hoe briljant m’n 3e zoon zou zijn.

Woonruimte

Om mezelf helemaal zen te laten worden, is het verstandiger dat ik ons huis verlaat. En het liefst zo snel mogelijk.
Niet dat de poep de ventilator raakt hier thuis hoor, maar het is toch beter dat ik zo spoedig mogelijk op mezelf ga wonen.

Bovenstaande chalet heb ik op het oog. Tis hier in de buurt en ook nog betaalbaar.
Nu ga ik natuurlijk niet over 1 nacht ijs en laat ik me goed voorlichten.
Ik ben immers volledig nieuw op de koopmarkt.
Vandaar dit bericht, ik ben erg benieuwd naar jouw mening.
Om je een beetje een inzicht te geven, volgt hieronder een foto-overzicht van “m’n toekomstige” woonruimte.
Ga zitten, geniet en zeg eerlijk wat je er van vindt.

De woonkamer
De keuken
De slaapkamer van Sam
De slaapkamer van Teun
De slaapkamer van pappe
De torsotrainruimte
De hobbyruimte
De tuin

Wat denk je?
Kan ik hier de ruimte vinden om helemaal tot zen te komen?