Vriendin

Vriendin Ja, je leest het goed. Ik ben overstag. Ik zei altijd dat ik geen vriendin om me heen moet hebben als ik m’n jongens heb. Tenminste, voorlopig nog niet. Zijn ze nog iets te jong voor. Ik vind het nog niet kunnen naar hun mama toe. En ik ben het levende bewijs dat niet alle (gescheiden) mannen hetzelfde zijn. Ja heus dames, niet alle mannen denken met hun geslachtspenis hoor!

Maar ik ben eruit. Het heeft lang genoeg geduurd.

Kijk, een zaterdagnacht met me doorbrengen als de jongens hier zijn, zit er (nog) niet in. Als we spreken zijn er volop plannen voor weer een interne verbouwing. Het enorme stapelbed van de jongens gaat naar de huidige kledingkamer en ik ga mijn giga liefdesnestje weer in mekaar timmeren om deze in de grote liefdesgrot te plaatsen. Zodra dit gerealiseerd is, kunnen we verder praten.

Maar wat lijkt het me fijn als een vriendin zaterdags of zondags bij m’n penthuis komt en we er met ons vieren een leuke dag van maken.

Wat lijkt het me fijn als we in het bos zijn om zum bleistift fikkie te stoken dat mijn vriendin dan vast thuis de lunch klaarzet.
En wat lijkt het me fijn als ik even op de bank wil liggen omdat ik om kwart over 4 al klaarwakker was, dat mijn vriendin even anderhalf uur met de jongens gaat spelen.

En wat zou ik het superfijn vinden als ik de jongens naar hun mama breng dat mijn vriendin bij mijn terugkomst alle zooi opgeruimd, afgewassen en schoongemaakt heeft.

Om er dan nog een heule romantische zondagavond van te maken.
Maar niet te lang want om half 5 gaat de wekker weer.

Sjonge, wat zou ik het fijn vinden een vriendin te hebben.

Vader – Zoon

Ik ben een jonge vader. Dat wil zeggen, ik ben een vader van jonge kinderen (zal je even voor zijn). Mooiste wat er is! Kinderen hebben, dat is. Nou ja, 8 van de 10 keer dan. Soms ben ik even helemaal klaar met ze. Dan ben ik blij dat ze weer bij hun moeder zijn. Maar dan kom ik weer thuis, alleen, en dan heb ik toch een rotgevoel. Dan mis ik ze toch wel weer.
Maar over het algemeen vind ik vader zijn geweldig. Ik heb lol met ze. Ik leer ze dingen (een kip heeft geen piemol. Is fout, ik weet het. Maar ozo lollig). Ik heb een enorme verantwoordelijkheid over ze. En ik breng ze groot.

Nu weet ik dat de zwaarste tijd nog moet komen. Nu kan ik ze nog bijsturen en corrigeren maar er komt een tijd dat ze een andere mening dan die van hun vader krijgen. De pubertijd. Dat ze, onder invloed van bijvoorbeeld vriendjes, zich gaan opzetten tegen mij, hun vader. Is heel normaal, doen alle pubers. Ik spreek uit ervaring. Ik heb het ook gedaan. Ben zelfs van huis weggelopen. Maar ik kwam tijdig tot inkeer. Gelukkig, durf ik wel te zeggen. Het bleek dat mijn vader toch gelijk had. Het heeft me gemaakt tot de man die ik nu ben.
Mijn vader deed het op zijn manier, ik weet nog niet hoe ik het zal aanpakken maar ik weet 1 ding zeker: ik ga er muziek voor gebruiken.
Nummers over vader en zoon, ik vind ze geweldig.

In onderstaande hit verteld Bruce over zijn moeilijke relatie met zijn vader. Zijn vader is een keiharde vent die zijn zoon hard aanpakt. Wat tot haatgevoelens voor zijn eigen vader leidt bij Bruce. Bruce loopt weg van huis, zijn vader doet zoals mijn vader het deed. De roep om aandacht volledig negeren.
Als Bruce wordt opgeroepen om gekeurd te worden om naar de hel in Vietnam gestuurd te worden en hij wordt afgekeurd, komt de liefde van zijn vader voor zijn zoon boven drijven. Prachtig!
Ach, luister zelf maar. Het zijn de eerste 5.30 minuten van de clip.

http://www.youtube.com/watch?v=gg3DleXrT-o

Een ander fantastisch nummer gaat over tips die een vader aan zijn zoon geeft.
Vader overlijdt in de gevangenis als zoon 10 jaar is. En de laatste woorden van vader aan zijn zoon zijn dat zijn zoon het anders moet doen dan zijn vader.
“Loop weg van problemen als je kunt, je hoeft niet te vechten om een man te zijn”.

En dat doet de zoon dan ook telkens. Maar als 3 broers de vrouw van de zoon verkrachten, knapt er iets in hem.
Hij gaat wraak nemen. En vraagt zijn overleden vader om vergiffenis.

“Sometimes you gotta fight when you’re a man”.

http://www.youtube.com/watch?v=sraL5ERiwZ4

Er zullen ongetwijfeld meer van dit soort nummers zijn.

Suggesties zijn welkom.

Verkeerd beeld

Ik heb me daar toch even sterk het idee dat er een compleet verkeerd beeld van mij rondwaart op dees kloot.

Hé, da’s toevallig! Ik had het er gisteravond nog over. Nah zeg!

Zo schijnen er zum bleistift mensen te zijn die denken dat ik ècht een arrogante, superieur voelende, alleen maar vet vretende, alleen maar bier drinkende, denkend in een Audi A3 rijdende, prachtlijf hebbende, nooit serieus zijnde, einzelgängende, vrouwenverslindende geheim agent ben.
Hahahaha, tuurlijk niet! Ik heb namelijk al best een buikje.

Je moet niet alles geloven wat op dit weblog staat.
Ja, goed. Al mijn anekdoten bevatten een kern van waarheid maar het meeste wat ik hier neerplemb is flauwekul.
En ik doe dat niet zomaar, ik doe dat met een reden. Ik doe dat voor jou. Ja, jij.  Jij lezer/leester. Om je een (glim)lach te bezorgen. Om je iets mee te geven om over na te denken. Of gewoon om je een inzicht te geven in mijn complexe persoontje.
Kijk, dat jij daar dan een beeld van mij van houwt, dat is jouw recht. Zou ik ook doen. Maar houw dan wel het juiste beeld.

Zo schijn ik best een aardige gezelschapspartner te zijn. Ik schud nog wel eens uit het niets een grap, grol of dijenkletser uit mijn rechtermouw. Ik kan erg leuk meedoen met spelletjes. Ik heb een universele muzieksmaak. Zolang er vlees geserveerd wordt, heb je aan mij geen kind. Ik heb een brede kennis van zaken. En ik weet wanneer het tijd is om er weer vandoor te gaan. En dat is toch ook niet onbelangrijk, me dunkt.

En dat brengt me op mijn favoriete ‘laat ik eens iemand verrassen met een bezoekjedagen’. De kerstdagen. Ze komen er weer aan.
Zal het een klein beetje uitleggen voor de nieuwelingen in mijn leven. Op een willekeurige kerstdag rijd ik naar één van m’n vele vrienden toe en bel spontaan en onaangekondigd aan. De bedoeling is dan dat je me met open armen ontvangt en dat we er een gezellige morgen/middag/avond van maken.
Leuk hè? M’n vele vrienden kijken elk jaar weer reikhalzend uit naar dit moment. “Zou ie dit jaar bij ons komen” brandt half oktober al op ieders lippen.
Ach, ik doe het graag hoor.

Ik kreeg gisteren mijn rooster door voor de kerstdagen en ik kan melden dat ik alle tijd heb om verrassingsbezoekjes af te leggen. Ja, je leest het goed, bezoekjeS. Ben van plan dit jaar meerdere te plegen.    

Dus vele lieve vrienden, de kogel is door de kerk. Ook dit jaar gaat deze traditie gewoon door!

Sinterklaas bestaat niet

Heb je het nog meegekregen?
Dat van die zwarte Pieten?
Dat we het moeten verbieden?
Wat een p(r)ietpraat hè?
Waar hebben we het over man?

………………………………….ONTZETTEND DIEPE ZUCHT…………………………………….

Luister ‘s, mekkerswa’s en droefsma’s, Sinterklaas bestaat niet. Ergo, zwarte Piet dus ook niet.
Goeiendag zeg! Ik moet ook alles uitleggen.
Het is een verzinsel.
Net als dat er geen kabouters zijn. En geen draken. En geen Smurfen. En geen Slave………..eh Laven.
Dus, stel je niet zo aan!
Hijs je broek over je kont, poets je gouden tand, doe vrolijk gekleurde kleren aan, zet een mooie muts op (vergeet de veer niet), stift je lippen en zing vrolijk mee met dat prachtige kinderfeest.

Net als mijn zeun.

http://www.youtube.com/watch?v=wi925RTaFfs&feature=youtu.be

Ben niet eens boos

Ik werk al jaren in dezelfde classified branche. En met redelijk succes en eigenlijk ook wel plezier, kan ik melden. Heb het uitstekend naar m’n zin en als ik eerlijk ben, zou ik ook niets anders willen. Ja, filmster maar die vacatures zijn allemaal al ingevuld. Ik zou geen 9 tot 17 baan willen. Gewoon omdat het mijn ding niet is. Ik hartje de onregelmatigheid in mijn huidige baan. Vrij zijn op momenten dat anderen werken, heerlijk!

Goed, die onregelmatigheid heeft natuurlijk ook nadelen. Een sociaal leven is bijvoorbeeld moeilijk te onderhouden. Omdat ‘die anderen’ wèl regelmaat in hun leven hebben is de kans dat ‘wij’ elkaar kunnen ontmoeten vrij klein. Vergt een hoop planning.
Jarenlang heb ik mijn werkrooster af kunnen stemmen op mijn privéleven. Of andersom, wat je wilt. Moest ik weer eens verhuizen, werd er rekening mee gehouden. Had ik een bruiloft (nee, niet van mezelf, gekkie!), kon ik vrij krijgen. Was ik eens sporadisch ziek, beterschap! Overleed m’n vader, zie maar wanneer je er weer klaar voor bent. En ook na mijn scheiding deed men niet moeilijk over de omgangsregeling van mijn 2 kleine jongens. Prachtig toch?

Bovenstaande gevallen slaan allemaal op de tijd dat ik nog werd aangestuurd door mensen. Mensen met gevoel. Met emoties. Mensen met begrip.
Tegenwoordig word ik aangestuurd door een computerprogramma. Zonder gevoel. Zonder emoties. En zonder begrip.

Kijk, dat ik door mijn onregelmatigheid mijn moeder, mijn familie en mijn vrienden of een vrouw haast niet kan ontmoeten, ik heb er mee leren leven.
Maar als dat computerprogramma gaat bepalen dat ik mijn kinderen bijna niet meer kan zien, dan raakt ie bij mij een verkeerde snaar.

Ik ben niet eens boos.
Teleurgesteld, dat zeker!