Zondagrust

Vink moei importante, de zondagrust.
Maar ook de maandagrust, dinsdagrust en de rest van de weekrust staan hoog op mijn wensenlijstje.
Ik heb net nog eens de notulen van de VVE-vergadering doorgenomen en daar staat in dat wij als bewoners de reglementen na dienen te leven. In deze reglementen staat o.a. dat de zondagrust gerespecteerd moet worden. Als voorbeelden staan erbij; de was buiten hangen, klussen en auto wassen achterwege laten.

HOMO TOCH LEKKER EEN END OP MET JE ZONDAGRUSTRESPECT MAN!

Ik word een beetje simpel van al die lui met hun prehistorische gedachten.
DIZ IZ TOETOUSENDTWULF MÉN! We leven in een 24 uurseconomie.
Het is toch vreselijk achterhaald dat we op zondag respect moeten hebben voor de rust?
Ik heb er helemaal geen respect voor. Ik hang de was buiten en ik klus en ik was m’n auto als het mij uit komt. Als ik er tijd voor heb in mijn drukke bestaan als black ops-agent, gigolo in de vrije uurtjes, Henny en deeltijdvader.
Respect voor de zondagrust, pfffffffffffffffffff, m’n bips! Hoe zei Hans het ook alweer? “Heb ik geen respect voor, vind het sukkels, sorry”.

En zo heb ik dus net m’n wasmachine aangezet, heb ik de muziek op een prettig volume staan, heb ik gestofzuigd, heb ik de ramen gezeemd (fris in korte broek en blote tors!), heb ik net een gat in het plafond geboord om nog een vliegtuig op te hangen. (wat ik trouwens beter voor het stofzuigen had kunnen doen), ga ik zo voetbal kijken en moet ik ook nog werken. Dat is dus alles behalve zondagrust, kan ik wel zeggen.

Ik zal dus morgen wel een mail van de voorzitster van de VVE krijgen. Het besje is 162 jaar oud en zwartere kousen als zij draagt zijn er niet.
Ik zal beloven de mail vriendelijk te beantwoorden.
Zoals je van me gewend bent.

Kep een vrouw ontmoet

Ik parkeerde de auto links van de ingang van ons pas ontdekte geheime bos. Ik deed mijn gordel los en drukte tegelijk die van Sam ook open. Ik kwakte mijn portier op mijn meest elegante manier dicht toen er 20 meter achter ons een Fiat Punto parkeerde. Er stapte een uiterst interessant project uit. Terwijl ik achter mijn auto langsliep maakten spet en ik oogcontact. ‘Die ga ik zo maar ’s even aanspreken’, dacht ik en ik draaide m’n strak gespijkerbroekte bips haar kant op.
Sam stond inmiddels naast de auto, ik koppelde Teun los uit zijn stoeltje en zette hem naast zijn broer.
Vlam opende haar kofferbak en eruit sprongen een stuk of 36 overenthousiaste honden, type logge Denen. Als maniakken renden ze op mijn 2 spruiten af. Sam stond verstijfd, Teun begon te gillen. Ik vond het een uitgelezen mogelijkheid om haar aan te spreken.
Met m’n meest zwoele stem zei ik: “Hou die honden ’s bij je!”
“Ze doen niks hoor”, riep ze in alle onschuld. Ah, contact dacht ik.
“Daar heb ik toch geen boodschap aan, je ziet toch dat ik 2 kleine kinderen bij me heb, stomme muts?”, zei ik met m’n beste Barry Whitestem.
“Nou, het is hier een losloopgebied dus mijn honden hoeven niet aangelijnd, mafkees!”, reageerde ze gevat.
“Hoe kom je daar nou bij man, achterlijk paard! In een bos moeten honden aangelijnd. Als 1 van die honden ook maar hapt naar m’n jongens, sla ik ‘m dood”, fluisterde ik woest erotisch van afstand in haar oor en ik liet m’n borstspier onder m’n shirt van links naar rechts heen en weer rollen. Ik zag dat ze vatbaar was voor m’n machogedrag.
“Je moet je smoel houden en anders bel je de politie maar, eikel.”, zwoelde ze weer terug.
“Je moet zelf je platte bek houden, bitch. Anders bitchslap ik je met één van die honden om je oren!”, zei ik terwijl ik met m’n lippen een zoenbeweging maakte.

Ik pakte Sam en Teun bij de hand en liep richting het pad links. Droomvrouw ging met haar kudde de andere kant op. We zijn elkaar niet meer tegengekomen.
En nu loop ik al een week te mijmeren.
Zou zij ook die vurige passie hebben gevoeld?

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag