Neus

Er zijn af en toe mensen die over m’n neus vallen. Niet letterlijk natuurlijk. Dat zou wat zijn zeg. Dan moet je een flinke unit hebben!
Nee, ze vinden dat ik een ietwat fors exemplaar heb. En als je goed kijkt klopt dat ook wel een beetje.
Het ding neemt een substantieel deel van m’n gezicht in maar ik kan dat verklaren. Het is een speurneus.
Naast mijn werk als, oh floeps, dat mag ik niet vertellen. Laat ik het er op houden dat ik in mijn werkzame tijd sneue onverlaten preventief uit de samenleving haal. Je kunt mij bijvoorbeeld leasen mocht je een sneuerd opgeruimd willen hebben. Tegen een vriendelijk prijsje zorg ik er voor. En op woensdag geen bezorgkosten!!!!!!!
Maar daarnaast ben ik ook een speurder van jewelste. En ik ben iets groots op het spoor!!!!

Ik heb al eens verteld over m’n onderste buren toch? De man en vrouw van gezamenlijk 367 jaar oud? Ken je wel hè? Nou, die spelen de hoofdrol.
Ik had een frituurpan, een dvd van Buurman en Buurman en een waterkoker bij Bol.com besteld. De frituurpan moet een vrijgezelle prachtlijfhebbende vent gewoon standaard in huis hebben. Buurman en Buurman zijn hilarisch en niet alleen voor zoonlief. En de waterkoker is voor de massa’s vrouwen die ik in mijn penthuis ontvang. En juist daarom wilde ik eentje hebben want (veel, de meeste, alle) vrouwen drinken thee.
Mocht het zo zijn dat hier nooit vrouwen zouden komen, zou ik geen waterkoker nodig hebben. Ik drink geen thee en eigenlijk drinken echte mannen geen thee. Thee is gay immers.
Maar ik dwaal af.
Vorige week zat ik in de nachtdiensten en lag ik net ’s ochtends in m’n nest toen er werd aangebeld. Scherp als ik ben had ik direct door dat het mijn bestelde waar was.
Maar om daar nou voor uit m’n warme bed te komen, nee. Die komt vanzelf terug, dacht ik.
In de middag, toen ik het haar, de oksels en de pielemoos weer schoon had, liep ik naar beneden om m’n brievenbus te ledigen.
Op de trap voor de deur van de oudjes stond 1 doos en 1 doosje. M’n bestelde waar hadden de onderste buren in ontvangst genomen.
Sympathiek van die fossielen, dacht ik. In de doos zat m’n frituurpan en in het doosje de dvd.

Vandeweek ruimde ik m’n bureaula op en kwam de pakbon tegen. Een frituurpan, een dvd èn een waterkoker stond erop.
Huh? waterkoker? Had de hoeveelheden pils die ik tegenwoordig naar binnen werk een gat in m’n geheugen geslagen of zat de waterkoker er niet bij?
Ik gokte op het laatste. M’n speurneus begon te vibreren.
Na enig speur en tevens denkwerk kwam ik tot 2 conclusies;

1. De koerier dacht bij zichzelf “Hé, ies leuk voor vrouw”
2. De onderste buren hebben ‘m achterover gedrukt.

Ik gok het laatste. Die ouwe taart drinkt nu gewoon thee van mijn waterkoker à 29,95!!!!!!!

Ik ben woest……………………………………
Zijn ze nou helemaal vant pad af?
Een beetje jatten van mij.

Morgen ga ik een inval bij ze doen.
Twijfel nog of ik als mezelf ga of dat ik m’n haar in een zijscheiding leg, m’n snor bij knip en de zwarte laarzen aan trek.

Lenny Kuhr

Er begint me nu een hoop duidelijk te worden.
Goeiendag zeg, met al m’n intelligentie, gezonde wantrouwen en een basis van expect the unexpected kom er nu pas achter. Je wilt het niet geloven maar ik ben momenteel een beetje teleurgesteld in mezelf. Kan mezelf wel voor m’n kop slaan. Word er zelfs een beetje emotioneel van.

Natuurlijk had ik wel een vermoeden, in m’n relatie viel het me heus wel op. Zo af en toe zat ik ernaast en ging ik maar weer van het beste uit. Gezellige avonden waren dat, ook al waren ze sporadisch en zeldzaam. Maar heel vaak werden mijn vermoedens toch wel bevestigd en lag ik weer alleen op de bank een beetje naar de tv te staren terwijl voormaligje aan tafel op de laptop bezig was. Ik ging er van uit dat het aan voormaligje lag en legde me er maar gewoon bij neer dat het nou eenmaal zo was en niet anders. De tol van een relatie, zal ik maar zeggen. Geven en nemen, zoals het in elke relatie gaat. Maar ik had niet verwacht dat het dus aan mij ligt.

Nu ik volledig solo woon gaat het namelijk gewoon op de oude voet verder. Tot mijn verbijstering kan ik zeggen.
Ik, één van de leukste mannen die ik ken lig weer avond aan avond op de bank naar de tv te staren.

God, was ik Lenny Kuhr maar.

Oudje

Ik heb vanzelfsprekend 2 onderburen, dat is over het algemeen vaak zo als je 3 hoog woont namelijk. Direct onder me woont momenteel nog de verkoper (hierna M te noemen) van mijn penthuis met zijn nieuwe vriendin. Ik noem ze m’n onderburen. Helemaal onderaan woont een echtpaar van dik in de 287 jaar. Dit zijn m’n ondersteburen. De vrouw is nog redelijk bij positieven, de man daarentegen kan elk moment z’n laatste scheet laten. Hij heeft de lichamelijke vorm van bovenstaande wandelstok, schuifelt meer dan dat hij stappen zet, praat en ademt heul moeilijk en hij heeft me al 3 keer verteld dat hij ziek is. Joh!
Vorige week sprak hij mij voor de 2e keer aan over de vuilniscontainers.
De eerste keer begon hij tegen me te zwetsen en was hij in de veronderstelling dat hij tegen M sprak en hij over ‘de nieuwe’ (ik dus) begon. Ik legde m’n duim op en m’n wijsvinger onder z’n kin en duwde zijn hoofd omhoog. Hij deed hem zichtbaar pijn. “Kijk ’s goed oudje, ik bèn de nieuwe”, zei ik.
Afgelopen vrijdag liep ik hem weer tegen het lijf. Letterlijk. Ik droeg een doos van 149 kilo naar binnen en meneer stond een beetje zinloos in de benedenhal naar adem te happen. Hij deed me denken aan Jo, m’n oude buurman in Groningen. Die zat aan de zuurstof en toen hij ’s een keer bij ons tuinhek de krant kwam brengen, vroeg ik of hij een luchie kwam scheppen. Broer en ik noemen hem sindsdien OxyJoe. Hilarisch.
“Of het duidelijk was over de containers”, vroeg ie. Met een verveelde zucht trapte ik achteloos de deur achter me dicht. “Oudje”, zei ik, “als ik wat afspreek, dan doe ik het”.
“En ga nu ’s als de sodemieter aan de kant”. Ik banjerde door.

Vanavond was het weer ‘container aan de weg zet avond’. Dat is elke maandag om de 2 weken, dat kan ik makkelijk onthouden. Ik had vandaag een pittige vroege dienst gehad en tel daar bij op een heerlijk edoch vermoeiend weekend met beide zoonlieven, m’n middagdutje werd er dus één van dik 3 uur. Ben tenslotte ook geen 39 meer.
M’n penthuis had dringend behoefte aan een schoonmaakbeurt, ik besloot dat vanavond te doen. Dat mot tenslotte ook gebeuren nu er hier geen vrouwmens rondloopt om dat te doen.
Tegen half 9 was ik klaar, ik trok een pils los. Deze ff leeghikken en dan die containers maar even aan de weg zetten, dacht ik. Tijdens het leeghikken besefte ik me ineens dat oudje waarschijnlijk al sinds een uur of 6 voor het raam staat te gluren of onze containers al buiten staan. Ik kreeg lol. Ik zag een ongeduldige, rood aanlopende bejaarde voor me.
En ik kreeg gelijk. Tegen 10 over 9 hoorde ik beneden een deur open gaan. Heel zacht deed ik mijn deur open, ik hoorde oudje de trap op strompelen. Ik wachtte tot hij onderaan ‘mijn’ trap (15 treden verder dan zijn voordeur!) stond en uit stond te puffen.
Vrolijk fluitend huppelde ik de trap af. “Goedenavond oudje”, zei ik vriendelijk.
Tussen de zware ademhalingen door begreep ik dat hij vroeg of ik de containers ging doen. “Jazeker”, zei ik en ik huppelde vrolijk fluitend verder. “Ja, want ik wil wel naar bed, ik ben namelijk ziek, weet u”, kreunde hij.
Ik deed of ik ‘m niet hoorde, ik had geen tijd voor z’n gejammer.
Ik moest de containers buiten zetten.

21-12, 21.12, 2012

 

 Ja lieve mensen, we gaan er aan. Allemaal. Op vrijdag 21 december 2012 om precies 21.12 uur komt er een eind aan dees kloot zoals we ‘m kennen.
Het staat in de boeken van Maja dus dan klopt ‘t.
Vrijdag 21 december (21 – 12) om 21.12 uur in het jaar 2012……………………………….
Zie je de fout ook?
Volgens mij was die Maja flink aan de paddo’s toen ze ’t opschreef. Slaat toch helemaal nergens op? Het domme mokkeltje zit er 100 jaar naast. Het moet natuurlijk 2112 in plaats van 2012 zijn, dan is het logisch, 21-12, 21.12, 2112, Duhuuuuu.
Vrouwen, ik moet ze ook alles voorkauwen.

Maar goed, er komt dus een tijd dat we er allemaal aan gaan. Gruwelijk aan gaan zelfs. En ook allemaal. Er blijft niets levends van ons over. Zelfs Dries Roelvink gaat eraan. En iedereen weet hoe moeilijk die gast stuk te krijgen is.
Over hoe de wereld vergaat is grote onduidelijkheid. En dat vind ik dan weer zo jammer. Doe je zoveel moeite om een datum uit te rekenen, google je niet even naar de oorzaak.

Maar tadaaaaaaaaaaaaa, daar was vanavond Discovery met “‘How will the world end?’. Gepresenteerd door Samuel L. Jackson. Kan het bruter? Ik ging er eens goed voor zitten.
En ik heb goed nieuws. We gaan er niet allemaal aan. Alleen Amerikanen gaan eraan.
Ze lieten 5 opties van destructie zien en bij alle 5 waren Amerikanen het lulletje. Ik heb niks gezien over ons, over Russen, over Chinezen, over Moslims. Alleen Amerikanen waren slachtoffer. Ik vind dat best goed nieuws.

De 1e optie was een ‘Arkstorm’. Een megastorm die 5x zwaarder is dan Katrina. Deze Arkstorm zou California treffen, 3 miljoen doden, schade 700 miljard.
De 2e optie was dat een Asteroïde op Washington DC zou knallen, 10 miljoen doden.
Als 3e hadden ze het over een enorme aardbeving die the Midwest zou treffen. In een of ander kleinstadje, Nippletown ofzo komen kleine zandexplosies voor en mocht de poep de ventilator raken zouden alle kleine zandexplosies 1 megagrote aardbeving worden. Ofzo. Vonk maar vaag.   
Bij de 4e optie had ik zoiets van; ja, nu komen wij aan de beurt. Maar neen. Dit ging over een megatsunami die de volledige oostkust van de unaaitmesteeds zou ruïneren. Vulkaan ‘Cumbre Vieja’ op La palma kan het eiland in tweeën splitsen en het ene deel van het eiland klettert dan in zee. Een megatsunami als gevolg. Met wel golven van 900 meter hoog, zei een vent met een bril en een hazelip die er voor had doorgeleerd………………… Tuurlijk joh, neem nog een hijs. Waus.
En tenslotte, en dit is de meest reële ramp die ons (hunnie) te wachten staat was een supervulkaan onder Yellowstone park. Die knijter zou de complete USA binnen enkele minuten verpulveren.
Dat zijn dus de 5 catastrofale catastrofes die het moeten gaan doen.
Dat je het ff weet.

Dus lieve mensen, jullie zien ‘t, jullie hoeven je nergens zorgen over te maken. Wij zitten hier helemaal en volledig veilig als ‘DE WERELD’ ten onder gaat. Samuel L. Jackson heeft het gezegd. 

Welterusten en slaap zacht.

Uitstuif

Een heule roedel mensen teleurstellen, dat is wat ik met dees ankedoot ga bewerkstelligen.

De groots aangekondigde, strak georganiseerde en volop aangemelde middag -en avondeditie van mijn instuif kan dit weekend helaas GEEN DOORGANG vinden.
Er gaat aankomend weekend tussen 15.00 – 23.00 uur iets groots in de wereld die misdaad heet gebeuren, waar ik uiteraard niets over mag zeggen.
Tenminste, daar ga ik van uit. Ik kan geen andere reden verzinnen waarom ze mij smeekten om aan het werk te gaan.

Maar om je toch een klein inkijkje in m’n penthuis te geven, zal ik hierna het een en ander optypen.
Bij het betreden van m’n penthuis kom je in de hal waar je links een lading knoppen in de muur zal zien zitten. Dit zijn kapstokken. Loop je nu voorbij de kapstokken, kom je in de woonkamer. De woonkamer is, op wat verlichting na, klaar. Aan de kamer zit de bijkamer die dienst doet als speelkamer voor de jongens en tevens eetkamer. Ook deze kamer is in principe klaar. Moet er alleen nog ff een eettafel in ketsen.
Op het ruime balkon op het westen is gelegenheid te genieten van de immense bomen, de ondergaande zon, een goed gebruikte doorgangsweg of een rokertje. Voor ieder wat wils.
Terug naar de hal, zie je links 2 deuren. De linkse is m’n watercloset, de rechtse m’n douche. Aan beide ruimtes heb ik niets hoeven doen, zagen er prima uit.
We blijven links aanhouden en we naderen de keuken. Hier heb ik een designlepelrekje op moeten hangen, voorts helemaal niets aan hoeven doen. En behalve een handdoekrekje en een deur is ook de keuken helemaal af.
Het balkon op het oosten is ideaal om de pilseners koel, fris en droog te houden.
De kinderkamer treffen we hierna aan. Deze moet ik nog helemaal doen, snel doorlopen.
Tenslotte wil ik je uitnodigen om mijn slaapkamer te betreden. Een immens bed staat geposteerd in het midden tegen de muur. Een hangkast, een legkast, 2 nachtkastjes, de schaduwfoto van Teun en het getekende meesterwerk van Suzanne P. completeren de ruimte.

Tot zover deze virtuele rondleiding. Ik hoop dat je er van genoten hebt.

Mijn excuses dat deze annulering op zo’n laat tijdstip plaats moet vinden.
Ik zal z.s.m. bekend maken wanneer de instuif alsnog plaats zal vinden.
En nogmaals sorry.

(ps. heeft iemand het nummer van die paaldanseres? Ben haar nummer kwijt)