Date

Gisteren had ik een date met een getrouwde vrouw. Een soort van blind date zelfs.
Goed, ik ken haar wel maar ik had haar nog nooit in the flesh gezien laat staan gezeten. We spraken om 20.00 uur af in een restaurant voor een lekker hapje en een lekker drankje. En wellicht nog wel meer maar dat liet ik even van de avond afhangen.
Zoals een echte vent betaamt, kwam ik rond 10 voor 9 binnenwandelen. Je moet ze altijd even laten zweten, is mijn ene credo. Hoe meer zweet op een vrouwenlijf, hoe beter is m’n andere.
En waar kwam ik binnenwandelen zeg! Een hele toko vol mooie vrouwen! Zodra ik de deur openzwiepte, priemden 84 mooie ogen naar de ingang.
Ik hoorde hier en daar gegiechel en daar en hier zelfs diepe zuchten. Of waren het nou gelukskreten, ik weet het niet, wie zal het zeggen?
Een gemiddelde man zou met knikkende knieën naar binnen stappen, ik liep regelrecht en stoïcijns op de bar af. Ik bestelde een *plop* en hikte ‘m in 4 seconden achterover. Ik draaide m’n lijf eens van links naar rechts zodat de hele zaak een goede blik op m’n strakke gespijkerbroekte bips zou hebben. Ik bestelde nog een *plop*.

M’n date zat aan een tafel te zwaaien, ik liep er naartoe. Ik pakte ‘r bij haar middel en gaf haar 3 zoenen. Ik voelde een lichte vorm van teleurstelling bij de meiden aan de tafels rondom de onze. Maar daar had ik geen boodschap aan. Ik kan niet multitasken en kan dus 1 vrouw tegelijk doen.
We hebben lekker gegeten, goed gedronken en gezellig gekletst.

Maar daar is het bij gebleven.
Want getrouwde vrouw.
Want het was in Friesland.
Want ik voelde te weinig vibraties rondom de schaamstreek

Oja, en het was Eva.
Dus.

Rug

Ik heb het weer eens flink en tevens fors in de rug. Ik heb het altijd al in de rug maar als je de eerste zin terugleest, zie je het woordje ‘weer’ staan. En daar gaat het in dit geval om.
Ik heb met m’n rugpijn leren leven maar de laatste tijd komt tie weer (daar heb je ‘m weer……….en weer. Hahahaha, taalvirtuoos ben ik toch ook hè?) in alle hevigheid terug. En om een duidelijke plaatje van m’n fysieke gesteldheid te krijgen, ben ik de oorzaken die niet de oorzaak kunnen zijn aan het wegstrepen.
Ten eerste heb ik geen bierpens. Eerder een 24-pack (ja dames, da’s 4x zo strak!)
Ten tweede heb ik geen slappe en/of zwakke spieren. Eerder staalkabels.
En tenslotte ben ik alles behalve zwaar geschapen. Sterker nog, zou al blij zijn met alleen de schapen (sorry dames, ik moet ’t van m’n humor hebben).

Dat kunnen we dus bij dezen uitsluiten. Dus bij dezen.

De  fysio zei heul lang geleden dat het aan m’n houding ligt en dat ik meer met m’n hoofd omhoog en m’n borst vooruit moet lopen. Zo’n arrogant loopje, zeg maar. Ik heb dat een tijdje gedaan maar dat werkte niet. Ik heb alleen nog m’n arrogante kop overgehouden aan die tijd.
Ik vond dat ook een beetje makkelijk van ‘m. “Oh, je moet een andere houding aannemen “blablabla blaat”. En dat zei ie dus na de 10e en laatste behandeling hè? Eigenlijk was het gewoon een enorme suflul van een fysio. Hoop dat ie failliet en tegenwoordig dakloos is! Eikel.

Nee, m’n rugpijn zou te verklaren zijn door mijn inzet in de ‘Slag om Sneek’. Je weet wel, in 1991 toen de Friezen met alle geweld Sneek aan de Groningers wilden slijten en ik het met al m’n macht voorkomen heb. Ik nam Sneek op de schouders en mikte het zo weer de grens over. Kom op zeg, wat moeten wij met die meuk? Waar het rare volk trouwens nog steeds blij mee is, de Snitswits is hieruit immers ontstaan. Wist jij trouwens, even tussendoor hoor. Wist jij dat ‘De slag om Sneek’ nog steeds jaarlijks op 13 januari in “De Walrus” gevierd wordt? Neem je toch even mee.
Dat is één optie.
De andere is m’n auto-ongeluk van 1997. De motor van m’n BMW 320i onplofte op het moment dat ik op de snelweg 230 km/u reed. De motorkap vloog omhoog, ik vloog van de weg, sloeg 14 keer over de kop, maakte met de auto een driedubbele Rietberger (mèt nette landing) en kwam 1483 meter lager vlak voor een boom tot stilstand.
Dat kan ook nog.

Maar daar gaat het eigenlijk helemaal niet om. Het gaat er om dat ik nu weer RUGpijn heb. RUG inderdaad met hoofdletters want een normaal mens………………..ach, je weet ’t inmiddels.
Aan m’n nieuwe matras kan het niet liggen. Da’s namelijk zo’n goeie-houding-ding van een halve meter dik.
Ik weet nog goed dat ik ‘m kocht. De verkoper, Eugene heette hij, zei nog “Gaat u maar even liggen hoor, draai u maar even fijn om” en ik zag ‘m instemmend knikken terwijl hij op zijn vingernagel beet. Nou, dan weet ik genoeg. Dan is dit het juiste matras voor mij. Toch?

Maar positief als ik immer ben, ga ik uit van het goede.
Omdat het een juiste-houding-matras is denk ik dat ie mijn juiste houding weer kleit. Dat dus al die jaren het een en ander scheef gegroeid is en dat m’n nieuwe matras tijdens m’n rustmomenten de boel weer in juiste proporties probeert te fabriceren.
Ik kom hier over, laten we zeggen, een half jaar terug.
En mocht het dan nog niet over zijn, kan dat matras m’n rug op.
Oh, wacht.

Autotest

Zo heel af en toe maak ik met m’n bolide een testritje en gisteren was weer zo’n heel af en toe. Het weer was bagger met een hoofdletter b, een B dus wat dan weer Bagger geeft, en de jongens hadden na 5 uur alle beschikbare speelgoed wel in de handen gehad en ergens door het  penthuis op de grond gemikt. Hoogste tijd om de jassen aan te doen, riep ik. Sam begreep de opdracht en pakte zijn jas van de kapstok, op Teun had het geen effect. Ik besefte me dat hij nog niet in die fase zit dat hij orders van mij klakkeloos uitvoert. Ik deed hem de jas aan.

Het bospad dat ik voor ogen had zag er uit als het bospad dat ik voor ogen had. Hobbels, kuilen, diepe bandensporen en plassen, veel plassen. Ideaal om de auto even tot de limiet te testen. Het was wel een verboden-voor-voertuigenbospad maar swa, knappe vent die mij en m’n jongens van een pleziertje afhoudt, dacht ik. En ruiters moesten maar ff opzouten, ze zien me aankomen en hebben dan een kleine 4 seconden om aan de kant te gaan. Tijd zat, me dunkt.
Ik stripte de jongens vast, Sam voorin en Teun op de achterbank. Plankgas knalde ik het bospad op. Spetters metershoog langs de auto, nu en dan kwamen we zelfs los van de grond. Lachen, gieren en tevens brullen, wij in onze hum.
Na een rondje of 4 zag ik ineens zwaailichten in de binnenspiegel. Veel zwaailichten. Ik begreep dat het niet toegestaan is met een auto op een ruiterpad te crossen maar om daar nou 4 politiewagens, 2 ambulances en zelfs een brandweerwagen op af te sturen, vond zelfs ik te ver gaan. De jongens vonden het geweldig, zwaailichtfetisj als ze zijn. Ik sloeg linksaf, een pad langs het spoor. De zwaailichten volgden me. Sensatie, dacht ik!!! Ik wilde me best laten pakken maar dan wel spectaculair. Voor de zekerheid pakte ik m’n beveiligingspas uit de binnenzak. Kon ik in elk geval aangeven dat ik op missie was.
Bij een T-splitsing zag ik rechts een trein stilstaan. Een stilstaande trein, zwaailichten, het had mijn onmiddellijke aandacht. Ik trok de handrem omhoog en zwiepte het stuur om. Dat is het dus, een treinkaping, dacht ik. Ik zei tegen de jongens dat papa even aan het werk moest en dat ze in de auto moesten blijven zitten. “Is goed papa, werk ze!”, zei Sam.
De zwaailichten sloegen rechtsaf op de T-splitsing. Ik liep in de richting van de trein. Al gauw zag ik dat het geen kaping betrof.
Ik keerde terug naar de auto, hier had ik geen zin in.
Sam vroeg wat er gebeurt was. Snel bedacht ik een verklaring om de jonge kinderzieltjes niet al te veel schrik op het lijf te jagen.
“Een lutser die niet met z’n problemen om kan gaan heeft zich weer eens voor de trein gegooid”, zei ik. De jongens keken verschrikt.
Ik startte de auto en scheurde weg, de laatste keer over het bospad.

“Lutsers zijn stom hè papa?, vroeg Sam na een tijdje.
“Ja jongen, lutsers zijn stom”.

Highway to hell

Geachte meneer Rijkswaterstaat,

ik neem aan dat ik deze brief tot u moet wenden.
Laat ik beginnen met het volgende; Ik vind u een lul.
U bent vast en zeker zo’n pedante flapdrol die zich laat rijden? Zo iemand die uitgeput van wèèr een vergadering op kosten van de samenleving neerploft op de achterbank van een bovenmodale auto? U heeft waarschijnlijk al 20 jaar de bestuurderskant van een auto niet van dichtbij gezien, laat staan dat u ermee in aanraking bent geweest? Klopt hè?
Nou, knoop het volgende dan maar ’s even goed in uw oren:

Die A12 van u zuigt dikke stiereballen. LEVENSGEVAARLIJK!!! Het is een regelrechte snelweg naar de hel.

Ja, daar schrikt u van hè? Vraag maar ’s aan die vent achter het stuur van die dikke bolide van u. U zult zien dat ie mij meer dan gelijk geeft.
Kijk, een geoefende rijder (lees man van pak ‘m beet 40, met kilometers in de benen en die lafjes met 1 hand stuurt) zult u er niet over horen maar in godsnaam, er rijden ook (buitenlandse) vrachtwagenchauffeurs, dronken Polen, jonge ventjes, vrouwen of, nog erger, oudjes op man! Die redden dit soort fratsen niet! Die gaan kapot!

Ik bedoel, what’s the deal met om de 100 meter een flauwe bocht? Hè? Waar slaat dat op? Wat is het nou voor moeite om gewoon 26 kilometer recht stuk weg te timmeren?
En is het niet een veel beter idee om zeer open asfalt te gebruiken in plaats van het dicht te smeren met zwarte meuk? Er blijft namelijk een beetje hoeveelheid water op liggen. Zo’n beetje waar ze in een gemiddeld ontwikkelingsland een maand van kunnen drinken. Weet u wat dat gaat doen als het gaat vriezen?
En die gele verlichting. Kom op man, hoe gay is dat? Wie heeft dat verzonnen? JE ZIET GEEN FUK ALS HET REGENT!!
Je moet op de gok rijden en nogmaals, een geoefende rijder ziet dit nog als een uitdaging maar die andere luitjes trekken dat niet. Die klappen binnen no time op de vangrail.
En dan hebben ze ook nog te maken met die spookstrepen her en der op de weg. Je moet soms gewoon hopen dat je de juiste strepen volgt.
Dat werkt toch niet, meneer Rijkswaterstaat. Die kunnen die werklui toch gewoon even weghalen als dat stuk weg klaar is?

Ik voorspel 22 dodelijk verongelukte lijken de komende 4 maanden. En dat is allemaal uw schuld, meneertje Rijkswaterstaat. U zult daarmee moeten leven. U zult daarmee worden geconfronteerd. Uw hele leven lang.
Tenzij u eens een keer van die achterbank af komt en direct, maar dan ook direct maatregelen gaat treffen.

Ik waarschuw maar 1 keer. Lamlul.

Vriendelijke groet,

Hermanus

Nah zeg!

Ik heb gisteren een account aangemaakt op dating2000.nl, wilde wel eens zien hoe het nou eigenlijk werkt in de hopelozenwereld.
Ik moest allemaal vragen beantwoorden en, zoals je dat van mij gewend bent, heb ik dat naar alle eerlijkheid gedaan. Niet alleen vragen over mezelf maar ook over het type waarnaar ik zoek ben. “Om DE juiste match voor u te vinden”. Ja, sure.
Na de waslijst aan vragen kreeg ik de mogelijkheid een advertentie te plaatsen. Met bovenstaande foto heb ik dit er van gebakken:

Hallo vrouwtjes,

ik ben een lompe veertiger met een grote bek en een zeer duidelijke mening maar wèl met het hart op de juiste plek. Ik rook sigaren en drink op alcoholgebied uitsluitend bier. Ik barst van de humor en loop graag op slippers (zie foto).
Ik ben in het bezit van een appartement, een oude auto en heb twee schatten van zoons (1 en 4 jaar). Ik werk in de beveiliging en heb discipline hoog in het vaandel staan. Ik heb een hekel aan geweld maar ga het zeker niet uit de weg. Ik houd van rust aan de kop en moet absoluut geen (vrouwen)gemekker hebben. Ik heb ontzettend veel interesses maar de meeste daarvan boeien me vrij weinig.
Ik ben een 100% zomermens en ben in winterse tijden meestal niet te genieten.

Ik zoek een partner omdat ik er schijtziek van ben om het huishouden in m’n eentje te doen.
Ik heb niet echt voorkeuren voor haarkleur, ogenkleur en huidskleur maar je moet er wel verzorgd uitzien. Je moet tussen de 32 en 37 zijn en je moet wel tetten hebben, ben een borstenman.

Stuur je mail naar bla bla bla en wie weet krijg je wel een berichtje terug.

Lieve groetjes,

Man alone.

Ik kreeg vandaag een mail van dating2000.nl, ze plaatsen de advertentie niet.
Ze vinden ‘m te lang.

NAH ZEG!
………………………………….. Zucht.
Kan ik een beetje gaan schrappen. Wat moet er volgens jou allemaal uit?