Jazeker beste lezer, het is me gelukt om mijn allereerste serieuze rol als acteur binnen te slepen! En niet alleen binnen te slepen maar ook daadwerkelijk te spelen!! Whoohoo!!!!
Ja goed, het is dan wel een klein rolletje in de hele productie, maar ik ben er ontzettend blij mee. Wellicht dat mijn droombaan van acteur nu dan eindelijk van de grond komt. Ik ga er in elk geval alles aan doen om dat te verwezenlijken.
Mijn rol in deze productie:
Ik speel een elektromonteur werkzaam aan elektra in een technische ruimte op de 6e etage in een niet nader te noemen overheidsgebouw ergens in Twente. Door een foutje krijg ik een optater van 6 miljoen volt op de bakkes, flikker ik van een stoel, val ik op de grond en ben ik buiten bewustzijn.
Gisteravond begon ik thuis al in mijn rol te geraken en dat hield ik vol tot ‘End scene’, want acteren is inleven in je character. Je MOET de persoon worden die je gaat spelen, dat is een stelregel in het Hollywoodse en die mij ook zeer ter harte gaat. Anders kan je net zo goed geen acteur zijn, toch?
De visagiste visageerde mij naar een shockslachtoffer door mijn vingertoppen en handen wat zwartig te maken en na een ‘AAAAND ACTION’ van de regisseur was ik klaar voor de rol van mijn (tot nu toe) leven.
Beste lezer, wat heb ik ervan genoten! Ik vind mezelf Oscarwaardig! Of dan in elk geval een nominatie. Of een positieve recensie op Moviemeter. Of een berichtje in het plaatselijke sufferdje, daar zou ik ook al senang mee zijn. Of, ach je begrijpt wat ik bedoel.
Okee, okee, ik moet mijn bovenstaande enthousiasme misschien ietsjes downplayen. Het was geen echte film waarin ik acteerde. Sterker nog, er is niet eens gefilmd. Wat ik trouwens een enorm gemiste kans vind.
Het was eigenlijk gewoon een BHV-oefening bij mij op het werk. Maar toch! Ik won de auditie voor LOTUS-slachtoffer wel mooi even van Annie, en dat vind ik al winst in mijn ambitie voor toekomstig acteur. Dat Annie een reanimatiepop is laat ik gemakshalve even buiten beschouwing hoor.
Oh èèèèèèèèèhm………………………………….
Ik denk dat het verstandig is dat ik nu maar stop met schrijven over mijn ambitie tot acteur worden, want het wordt met de letter droeviger en sneuer, geloof ik.
Dick Teder 