Copyright

Gisteren reed ik, na weer een teleurstellende Rabo-finish, naar Linda en Maurice. M’n goeie vriend en zijn vrouw. De tijd was daar gekomen om voor eens en altijd duidelijk te maken wie van ons nou de ultieme muziekkenner is.
Met knikkende knieën zat ik 25 minuten in de auto. Met knikkende knieën inderdaad. Het is immers lastig rijden met gestrekte benen.
Maar ook omdat m’n zelfverzekerdheid, waar ik toch om bekend sta (sommigen noemen het arrogantie maar het is zelfverzekerdheid), wat minder zelfverzekerd was dan normaal. Op muziekgebied heb ik Linda erg hoog zitten, ze is niet voor niets de enige die mijn ass woept met Songpop, en omdat ze ook al liet doorschemeren dat Maurice absouut niet uitgevlakt mocht worden, was ik niet zeker van mijn zaak.
Om m’n nervositeit te verhullen draaide ik zoals altijd luid toeterend de parkeerplaats op.
Ze wonen prachtig aan een grasveldje, de kinderen waren er aan het spelen. Rennen, gillen, schreeuwen en nog meer rennen. M’n vaderhart smolt. Ik werd er week van.

Tot het moment ik voorbij een boom liep.
WTF hing daar nou aan die boom?

M’n zenuwachtige ik maakte plaats voor een verontwaardigde en vooral boze ik.
Dit was een produkt van Anus Inc. ©®, m’n boomende ontwerpbedrijf. En wel eentje uit 14 mei 2009.
Zover ik weet is nooit een eurocent betaald voor het gebruiken van deze plaat en heterdaadte ik dus een duidelijke vorm van copyrightschending. Ik besloot het zakelijk aan te pakken en zonder aarzelen de confrontatie aan te gaan.
“Eh……ehm……….uuuuuuh………dat heeft de buurman gedaan.”, stamelde Linda en ze keek Maurice schichtig aan.
“Heb ik niets mee te maken, ik houd jullie verantwoordelijk en eis per onmiddellijk het geld waar ik recht op heb.”, foeterde ik.
Ja, kom op zeg. Beetje mijn produkten voor gratis gebruiken in deze tijden van crisis.
Er hingen 2 van deze fantastisch ontworpen platen rond het grasveldje en dan praten we al gauw over een totaalbedrag van 11.84 euro hoor!
We handelden dit als volwassen zakenmensen af maar de toon was gezet.

Het Top 40-bordspel won ik met overmacht .
Het was eigenlijk genant hoe eenvoudig ik m’n tegenstrevers alle hoeken van de kamer liet zien met m’n ene na het andere goede antwoord en de controle over de dobbelsteen.
Ze besloten, niet we, ze besloten een ander spel te spelen. Een ander stel vraagkaarten en een andere dobbelsteen.
Na 2 rondjes met de dobbelsteen gegooid te hebben en een toen al een voor m’n tegenstanders onoverkomelijke achterstand, besloten ze, niet we, besloten ze dat dit een maar kutspel is. Ik vond het prima.
Het laatste spel dat we speelden is te vergelijken met Songpop. Intro’s raden uit verschillende categorieën. Ik zag bij Linda het een en ander strak gaan staan, ze zag kansen om me te verslaan. Ook Maurice verkneukelde zich met de categorie Licht Klassiek in het vooruitzicht.

Het zal voor jou niet als een verrassing komen dat ik ook dit spel, op eentje na (toen zat ik uit verveling op de foon te facebooken), wederom met 3 klassen verschil winnend heb afgesloten.

Het was een gezellige avond en het is nu eindelijk bij iedereen duidelijk:
IK BEN DE ULTIEME MUZIEKKENNER VAN HEEL MIJN VRIENDEN EN KENNISSENKRING.
(of zou er stiekem nog ergens ééntje zijn die aan mijn superioriteit twijfelt? Noem maar een dag, een tijd en wat we erbij drinken, I’ll be there)

(Trouwens, even tussen jou en mij, ik denk dat ze me hebben laten winnen uit schuldgevoel voor bovenstaande hoor.
Maar ssssssst, we doen net of ik dat niet door heb)

NEXT!

Vrijdag was de overdracht. Dat wist ik. Dat had M. me donderdag nog verteld toen hij zijn kelder voor de laatste keer kwam uitruimen. Op z’n hij is zo gewoon geblevenst zei ik dat ik benieuwd was. Benieuwd naar m’n nieuwe buuf.
Zou mijn speurtocht dan bij dit project eindigen? Zou ik m’n zomerversiertoer ‘Manus komt naar je toe deze zomer omer omer’ af kunnen gelasten? Zou ik alle hoop bij een bult vrouwen definitief als een puist uit kunnen drukken? Ik was er klaar voor.
Op de eettafel ontvouwde ik plan A:
* Donderdag (tegen schemering); keukendeur uit kelder van nieuwe buuf jatten. (werkgever moet ‘in goed overleg pakken’ i.p.v. jatten lezen!)
* Vrijdag; keukendeur plaatsen – Penthuis opfrissen – Overige zaken. Met regelmaat de trap op en neer lopen (ontblote boventors!).
* Zaterdag; kast slaapkamer zeun elimineren – Kennis maken en gewoon de natuur z’n gang laten gaan (ontblote boventors!).
* Zondag niets van me laten horen en buuf in spanning laten zitten.

Alles verliep volgens plan. Behalve dan dat er vrijdag geen teken van leven, zelfs geen spoortje van DNA van nieuwe buuf in het appartement onder me te bekennen was en ik dus eigenlijk tot diep in de avond volkomen nodeloos met een ontblote boventors liep te paraderen.
Zaterdag tegen de middag vernam ik enige vorm van movement bij buuf. Dit was het moment waarop mijn en haar leven waarschijnlijk een totaal nieuwe wending zouden krijgen.
Ik keek of m’n haar goed zat maar dat deed ik natuurlijk alleen voor de vorm. Ik deed m’n slaapkamerogen op. Ik spande de spieren van m’n boventors tot een indrukwekkende 83%, legde de strakke bips prettig in de spijkerbroek, deed 2 Axe-deo’s onder m’n oksels en liep de trap af naar beneden.
De deur stond open, ik klopte erop. “Hallo?”, zei ik met een zoetgevooisde edoch donkergrauwe stem. Een jongeman (type Diederik) beantwoordde mijn vriendeljkheid. Ik stak m’n rechterhand uit en zei dat ik de bovenbuurman was. Hij schudde mijn hand. “Hallo, ik ben Diederik”. (huh? Da’s toevallig!)
Achter hem verscheen een meid. Een hele leuke meid, moet ik zeggen. Ik trok de tors naar 92%. Ze stelde zich voor als de dochter van buuf.
Ik deed het nachtlampje in m’n slaapkamerogen uit en plaatste waxinelichtjes op het hoofdeinde van het bed.
“Hmmmmmmmm, interessant”, dacht ik zonder een spier te verrekken. (Dat zou even lullig zijn op dat moment!)
“Mijn moeder is beneden”, zei ze. “Oh, daar komt ze al aan”. Ik draaide naar links en met de tors op full power keek ik het trapgat in.

……………………………………………………………………………………………………………………

Er kwam een vrouw de trap op lopen. Ik schonk er geen aandacht aan. Ik keek om haar heen of er nòg iemand naar boven zou komen.
Het bleef bij deze vrouw.
“Vlug, plan B”, dacht ik. Maar ik was Bert van Marwijk, ik had geen plan B.

Ze stelde zich voor. Ik deed beleefd hetzelfde.
Ze zal ongetwijfeld een fantastisch karakter hebben. Het enige wat ik kon denken is dat als zij 40 is dan ben ik 18.
Oja, èn dat het wel een heule woest aantrekkelijke vader moet zijn.

Teleurgesteld en met een tors minimaal gespannen (aka een homp vlees) ging ik terug naar m’n penthuis.
De kast met beleid demonteren is niet gelukt.

NEXT!
Wordt een interessante zomer!

We zijn begonnen

Ja inderdaad, WE zijn begonnen. Drie volle weken echte mannen-tv.
De (meeste) vrouwen gaan maar mooi even de komende tijd de bikinilijn waxen, die blubberbuik wegwerken en voldoende boodschappen in huis halen. Alles behalve mekkeren. En wat je ook doet, nooit, ik herhaal NOOIT, voor het beeld gaan staan! Dit geldt trouwens ook voor de theedrinkende, BZV-kijkende, niet van voetbal houdende leernichten (ik ken er ècht eentje!).

Ik was er gisteren helemaal klaar voor, ik had er zin an. Eindelijk begon de reden waarom ik op mezelf ben gaan wonen (goeie grap, Mau!). Na het werk ff een dutje en dan ging het beginnen, het EK wat wij met 2 vuisten in de neus en op sloffen gaan winnen. Ik had oranje slingers, vlaggetjes en overig prularia opgehangen. Ik had m’n ‘Wij houden van Oranje-cd’ opgezet. Ik had m’n oranje Heineken shirt aangetrokken. Ik had bij Ouwehands een leeuw op de kop weten te tikken en in de hoek van de kamer gezet. Ik had zelfs de muren van de speelkamer oranje geverfd en met viltstift het hele schema erop gekalkt. Bitterballen, frikandellen, kipnuggets, hamburgers, velerlei sausjes en bierflesjes, heul veul bierflesjes stonden klaar om geserveerd te worden. Kom maar op met die openingswedstrijd!

Maar het liep anders. M’n na-het-werk-dutje werd er één van 4,5 uur. Zucht…………….
Ik zag nog net de laatste 10 seconden van FC Dronken chauffeurs – FC Belastingontduikers (goeie grap GS!).
De volgende wedstrijd, Rusland – Tsjechië, heb ik wel in z’n geheel bekeken en ik ben erg blij met de uitslag. Kom ik later op terug.
Na de wedstrijd barst de strijd om de kijkcijfers los. NOS sportzomer of VI-Oranje? Bij Jack zat Jan Mulder aan tafel en die man brengt bij mij het gevoel los die ik jaaaaaren diep in mijn grochten verborgen heb weten te houden. Het gevoel om iemand zo gruwelijk inwendig te laten bloeden tot een pijnlijke dood er langzaam op volgt. Dus dat werd ‘m niet.
Bij VI zaten Hansie en John de Mol aan tafel. Kon wel ’s interessant worden, dacht ik. Maar nee hoor, die Genee, met de meest irritante rotsmoel van TV-land, gooide er uit het niets ineens z’n EK-liedje uit…………………..erger erger erger.
En toen even later uit het niets ineens Cora van Mora met bitterballen aan kwam lopen en grappig probeerde te doen, ging bij mij het licht uit.
Is er ergere tv? Ik heb John de Mol en Johan Derksen best hoog zitten en ik kan me voorstellen dat zij met kromme tenen aan tafel zaten. Voor Genee geldt hetzelfde als voor Jan Mulder qua mijn gevoel.

Terug naar het voetbal dan.
Dit EK wordt voor ons één om wat rekeningen te vereffenen. Portugal (2006), Rusland (2008, Guus Hiddink hoort ook in het rijtje Jan en Wilfred)), Spanje (2010) en Duitsland (2012, poulefase).
En lieve lezer, laat dat nou net de volgorde van tegenstanders zijn vanaf 17 juni.

Eerst Denemarken vanavond maar even oprollen. Mijn prognose? 3-0.
Denk dat ik de bitterballen, frikandellen, kipnuggets, hamburgers, velerlei sausjes en bierflesjes, heul veul bierflesjes maar meeneem naar het werk.
Oh wacht.

Zomerhit 2012

Ja hoor, de temperaturen komen boven de 20 graden, ik zweet me momenteel een condoompje en de units vloeien weer rijkelijk. Dan weet jij wel hoe laat het is! Je zat natuurlijk al de hele dag te F5-en op dees jolijtsite?
Nou lieve lezer, hier istie dan, DE ZOMERHIT VAN 2012.
Na deze anekdoot kun je ook met zonnebrilletje op, linkerelleboog lafjes uit het open raam, het volume op max en met onderstaand nummer op door je plaatselijke buurt toeren.

Als je een muziekcollectie hebt waar Q-Music jaloers op moet zijn, kom je nog wel eens een nummer tegen…………………
Oh, wacht ff, eerst even wat anders. Muziek bestaat uit nummers of tracks. Liedjes worden op het songfestival gezongen. Zeg je liedjes, kijk je songfestival en moet je preventief uit de samenleving gehaald worden. Liedjes, pffffffffffffff, is er een nichteriger woord?
Zo, dat moest ik ff kwijt.

Ik kom dus zo nu en dan een nummer tegen die ik waarschijnlijk ooit wel gehoord moet hebben maar niet heb opgeslagen onder de pan. Dit kan verschillende oorzaken hebben. Het begin is al ruk (=doorzappen). De band is sowieso ruk = doorzappen (waarom heb ik daar dan eigenlijk nummers van?? Hmm, aandachtspuntje). Ben niet in de mood = doorzappen of, in het geval van de Zomerhit 2012, behoor ik niet tot de doelgroep. Maar nu ik wat op leeftijd ben, is het toch best te pruimen. Ik heb het over reggae te gek hé.
Reggae = wiet, hasj en ook spul dat je rookt enzo. En daar mot ik niets van hebben. Nog nooit iets van moeten hebben trouwens. Vind het maar sneu spul. Maar goed, we leven in een vrije wereld (nog wel tenminste. Ik heb wat black ops-intel!!!! Maar daarover wellicht later meer) en als iemand zich al blazend en gestenigd prettig voelt, moet hij dat weten. Maar val mij niet lastig met je meligheid, ingevallen gezicht, holle oogkassen, slecht gebit, bruine vingers, petje en je gejatte Nike’s.

Reggae was dus nooit mijn ding maar ik ben nu op die leeftijd dat je muziek gaat waarderen (knoop dat goed in je oren, jonge lezer!!).
Denk je reaggae, denk je Bob Marley. Bob Marley heeft reggae groot gemaakt. Nou nou, poeh poeh, flink hoor. Ik vind Bob een lul. Met z’n ongewassen haar. Ga je wassen man, viezerd.
Bob heeft een irritante kutstem. Mèèèèèèèn, hij zingt alsof hij elke dag 16x compleet wappie was.
Goed, hij heeft 1 aardig nummer gemaakt maar de rest is toch alleen maar te genieten als je een jonko op je lip en een waterpijp in je hol hebt?
Met z’n politieke teksten. Ja halloooooo, het is Jamaica hoor. Wat verwacht je dan voor een economie?
En dan ook nog een beetje op een lullige manier dood gaan.
Nee, dat Jamaicaanse ‘hé man, niet te snel spelen anders raak ik in de war hihihihihi’ reggae vink maar niks.

HOOGGEËERDE LEZER,

MAG IK JE BLIJ MAKEN MET DÈ ZOMERHIT VAN 2012.
Luister en geniet. (en uiteraard mag er wederom gedanst worden.)

Oh wacht.

Ted

Zag gisteren dat Maurice, m’n goeie vriendin en tevens echtgenoot van m’n goeie vriend Linda, een soort van ‘Wiesdanou?©’ deed op Facebook. (Voor m’n nieuwe schare fans ; Wiesdanou?© is een briljant, leerzaam en hartstikke lollig online 2011 kwisje welks ondergetekende verzonnen heeft.)
Ik heb er totaal geen moeite mee dat Maurice mijn concept een nieuw leven in probeert te blazen. Sterker nog, ben er zelfs wel trots op dat juist Maurice het is die dit doet en niet één of andere nono. Hoop dat het een succes wordt.
Maurice toonde een foto en de vraag was wie de persoon 2e van links is. Een hele bult reacties volgden, ik besloot ook te reageren.
Ted van de Parre, reageerde ik. En ik schoot in een enorme lachbui. Ik lachbui vaker om mezelf en deze keer was het omdat de gevraagde persoon absoluut en totaal niets van Ted van de Parre weg heeft. Ik vond dat zó lollig! (Maurice ook, dat moet wel).

Ted van de Parre is een iconische cultheld. Ted van de Parre roelt boven alle andere roelers uit. Ted van de Parre is het ultieme wat de mensheid ooit heeft voortgebracht. Ted van de Parre is een kruising tussen Hercules, Magnum en een Jumbojet.
Hij is voormalig sterkste man van Nederland, Europa en de wereld. Met z’n 6 meter 24 was hij jarenlang geen partij voor de overige deelnemers. Hoe ze hun stinkende best ook deden, Ted was altijd 10x beter.
Een boomstam van 150 kilo boven het hoofd tillen? Ted legde ‘m op z’n wenkbrauwen, rolde een sjekkie en met de rook van ’t sjekkie blies hij de boomstam secondenlang in de lucht.
Zoveel mogelijk liters water binnen een minuut verplaatsen? Ted nam een slok uit de Noordzee en pieste het even later weer uit. (Zo is trouwens het Sneekermeer ontstaan).
Een vrachtwagen vooruit trekken? Ted ging er mee winkelen. Onder z’n arm!
Afleveringen van ‘De sterkste man’ duurden dikwijls een week, simpelweg omdat Ted met gestrekte armen 2 personenauto’s zolang in de lucht hield.
Nee, niemand kon ook maar in z’n schaduw staan. Of ja, eigenlijk wel. Een hele tribune toeschouwers zelfs.

Geen idee wat de man tegenwoordig doet. Maar dat is ook helemaal niet belangrijk, hij moet gewoon Ted van de Parre zijn!
Ze moeten bij wet vastleggen dat vanaf heden Ted van de Parren een werkwoord is. Ted van de Parren = Bruut zijn. Er moet een Ted van de Parre-monument komen, een Ted van de Parretoren. De badplaats heet vanaf nu Ted van de Parrenesse.  Ze moeten per direct criminelen Ted van de Parresteren.
(meer woordspelingen kan ik niet vinden. En trouwens, is ook flauw, doet afbreuk aan deze ode aan Ted).

TED VAN DE PARRE.
Zijn naam schrijf ik met hoofdletters.