Rijk

Ik las laatst ergens dat als je minstens 30.000 euro per jaar vangt, je tot de 5% rijkste mensen van de wereld behoort.
Nou, mooi dan! Dan ga ik me vanaf heden ook zo gedragen.
Fuk die 95%. Stelletje kansloze sloebers. Up yours. Lekker puh.

Bevalt me eigenlijk wel, zo’n rijk leventje. Ik heb eigenlijk alles wat ik me maar kan wensen. Alleen nog een stel tetten een droomvrouw waar ik dagelijks mee kan rollebollen en ik ben helemaal happy.
Ik heb nu een tuinman in dienst. Een glazenwasser. Een schoonmaker. Een boodschappenbezorgmeneer. Een etenbezorgknaap. En een heuse huishoudster.

Mèn, ik voel me net Hugh Hefner!

Ja, behalve dan een kast van een huis.
En een enorm landgoed.
En 100 miljoentriljard tetten om me heen.
En zo’n kinky badjas.
En ik ben natuurlijk een heul stuk jonger.
En, oja, ik drink die Bavariameuk niet.

Maar verder ben ik net Hef jonguh!

25 jaar geleden

Jazeker lieve lezer, ik heb weer eens iets te vieren slash *ploppen*.
Ik vind dat je zo af en toe iets te vieren moet hebben. En laat vandaag nou zo’n dag zijn.
Vandaag 25 jaar geleden was een heuglijke dag. Vandaag 25 jaar geleden was een dag die ik nooit zal vergeten. En toevallig of niet, vandaag 25 jaar geleden was het ook 2 weken voor m’n verjaardag.
Wat valt er te vieren dan, Manus?
Nou, vandaag 25 jaar geleden was de dag dat mijn maagdenvlies brak.
Dat mijn lijf een heul ander niveau van extase doormaakte. Dat ik het vlezige met, ja, het vlezige vereeuwigde. Dat den knuist plaats maakte voor den flamoes. Dat ik de orgaskraan leegde in een warme, zachte grot in plaats van op m’n 12-pack (ja, het heeft me 25 jaren gekost om m’n huidige 24-pack te krijgen).

Het was ongeveer hetzelfde weer als vandaag (behalve de sneeuw en het vroor niet) en het was de spannendste avond van m’n leven. Ik weet nog dat ze na 13 seconden zei dat ik niet moest komen maar dat had ze beter 9 seconden eerder kunnen zeggen. Als ik eraan terugdenk, ben ik er nog steeds trots op.
Ben benieuwd hoe het met ‘r gaat tegenwoordig.

Dus met jouw welnemen trek ik even wat *plops* los.
Ik heb tenslotte wat te vieren!

Deze is speciaal voor haar, ‘m’n eerste keertje’

(H)echte vrienden

Man man man, wat mag ik toch ook m’n kolenschoppen stijf dichtknijpen met zo’n hechte vriendengroep als ik heb. Echt, ik ben dolgelukkig met ze. Stuk voor stuk zijn het prachtwezens en mogen ze zeker rekenen op een vermelding in m’n testament.
In de moeilijke tijd waarin ik momenteel leef, zijn ze er voor mij. Ze slepen me op neemtouw op de momenten dat ik er even helemaal doorheen zit. Dag of nacht, immer staan ze voor me klaar.
Het is dat ik geen tranen ken anders liet ik ze nu over m’n wangetjes biggelen.

Nu ook weer. Spontaan word ik door ze uitgenodigd om bij ze te komen eten. Vandaag. En volgende week donderdag. Man, dat is toch prachtig? Dat zijn toch initiatieven waar je u tegen zegt?
Dat mensen zo van mijn bezoek kunnen genieten, geweldig!
Ik weet niet wat het met jou doet maar mij doet dat meer dan goed.

(of zouden ze zich toch zorgen maken om mijn Neanderthalische eetgedrag en ernstige tekort aan gezonde vitaminen?)

Help

Na lang wikken en wegen, laten we zeggen 2 koppen koffie en m’n gebruikelijke ochtenddrukje, heb ik de spreekwoordelijke knoop doorgehakt. Ik moet een huishoudster hebben. Zoals Huub al zong, ik kan het niet alleen.
Nou, ik kan het niet alleen is een beetje overdreven, ik heb jarenlang op missies m’n schuttersput ook schoon moeten houden natuurlijk maar je begrijpt wat ik bedoel. Het is meer dat ik er gewoon te weinig tijd voor heb.
Ten eerste heb ik natuurlijk m’n werk als top secret underground black opps-agent. Wat je 24/7 bent anders kun je het net zo goed niet doen. Daarnaast dien ik natuurlijk rekening te houden met mijn zorgvuldig ingeplande rustmomenten die ik meesttijds op de bank doorbreng. En ook gaat er zeeën van tijd zitten in het afwegen met welk voedsel ik ’s avonds m’n prachtlijf zal vullen.
En tenslotte, laat ik vooral de sociale media niet vergeten. Het is en  blijft toch mijn taak om mensen te vermoeien entertainen met mijn jolijten op diezelfde media.

Maar dat is nog niet alles. Ook heb ik sterk het gevoel dat ik het huishouden fout doe. Haal ik zum bleistift een vochtig doekje over de kast, ligt er 12 uur later weer stof op. Slinger ik de stofzuiger door het huis, zodra ik de stofzuiger heb opgeborgen, komen de stofwolken me een paar dagen later weer vrolijk tegemoet. Heb ik de wasmand leeg, een week later zit ie weer nokkie vol. Zet ik bloemen netjes in een vaas, 3 dagen en ze hangen slap. Moet je nou echt in alle 3 bakjes wasmiddel kieperen? En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Dus heb ik vanochtend een advertentie op MP gedumpt.
Nu maar afwachten. Op vrouwen die genoegen nemen met wekelijks een paar uur in mijn nabijheid te zijn.
Ik heb voor de zekerheid m’n mailbox leeggehaald.

Eenzaam

Tja, met m’n humor kom ik voorlopig nergens.
En m’n prachtlijf is ook bij nog weinig vrouwtjes een magneet.
Eens zien hoe de chicks reageren op m’n gevoelige kant dan.