Highway to hell

Geachte meneer Rijkswaterstaat,

ik neem aan dat ik deze brief tot u moet wenden.
Laat ik beginnen met het volgende; Ik vind u een lul.
U bent vast en zeker zo’n pedante flapdrol die zich laat rijden? Zo iemand die uitgeput van wèèr een vergadering op kosten van de samenleving neerploft op de achterbank van een bovenmodale auto? U heeft waarschijnlijk al 20 jaar de bestuurderskant van een auto niet van dichtbij gezien, laat staan dat u ermee in aanraking bent geweest? Klopt hè?
Nou, knoop het volgende dan maar ’s even goed in uw oren:

Die A12 van u zuigt dikke stiereballen. LEVENSGEVAARLIJK!!! Het is een regelrechte snelweg naar de hel.

Ja, daar schrikt u van hè? Vraag maar ’s aan die vent achter het stuur van die dikke bolide van u. U zult zien dat ie mij meer dan gelijk geeft.
Kijk, een geoefende rijder (lees man van pak ‘m beet 40, met kilometers in de benen en die lafjes met 1 hand stuurt) zult u er niet over horen maar in godsnaam, er rijden ook (buitenlandse) vrachtwagenchauffeurs, dronken Polen, jonge ventjes, vrouwen of, nog erger, oudjes op man! Die redden dit soort fratsen niet! Die gaan kapot!

Ik bedoel, what’s the deal met om de 100 meter een flauwe bocht? Hè? Waar slaat dat op? Wat is het nou voor moeite om gewoon 26 kilometer recht stuk weg te timmeren?
En is het niet een veel beter idee om zeer open asfalt te gebruiken in plaats van het dicht te smeren met zwarte meuk? Er blijft namelijk een beetje hoeveelheid water op liggen. Zo’n beetje waar ze in een gemiddeld ontwikkelingsland een maand van kunnen drinken. Weet u wat dat gaat doen als het gaat vriezen?
En die gele verlichting. Kom op man, hoe gay is dat? Wie heeft dat verzonnen? JE ZIET GEEN FUK ALS HET REGENT!!
Je moet op de gok rijden en nogmaals, een geoefende rijder ziet dit nog als een uitdaging maar die andere luitjes trekken dat niet. Die klappen binnen no time op de vangrail.
En dan hebben ze ook nog te maken met die spookstrepen her en der op de weg. Je moet soms gewoon hopen dat je de juiste strepen volgt.
Dat werkt toch niet, meneer Rijkswaterstaat. Die kunnen die werklui toch gewoon even weghalen als dat stuk weg klaar is?

Ik voorspel 22 dodelijk verongelukte lijken de komende 4 maanden. En dat is allemaal uw schuld, meneertje Rijkswaterstaat. U zult daarmee moeten leven. U zult daarmee worden geconfronteerd. Uw hele leven lang.
Tenzij u eens een keer van die achterbank af komt en direct, maar dan ook direct maatregelen gaat treffen.

Ik waarschuw maar 1 keer. Lamlul.

Vriendelijke groet,

Hermanus

Nah zeg!

Ik heb gisteren een account aangemaakt op dating2000.nl, wilde wel eens zien hoe het nou eigenlijk werkt in de hopelozenwereld.
Ik moest allemaal vragen beantwoorden en, zoals je dat van mij gewend bent, heb ik dat naar alle eerlijkheid gedaan. Niet alleen vragen over mezelf maar ook over het type waarnaar ik zoek ben. “Om DE juiste match voor u te vinden”. Ja, sure.
Na de waslijst aan vragen kreeg ik de mogelijkheid een advertentie te plaatsen. Met bovenstaande foto heb ik dit er van gebakken:

Hallo vrouwtjes,

ik ben een lompe veertiger met een grote bek en een zeer duidelijke mening maar wèl met het hart op de juiste plek. Ik rook sigaren en drink op alcoholgebied uitsluitend bier. Ik barst van de humor en loop graag op slippers (zie foto).
Ik ben in het bezit van een appartement, een oude auto en heb twee schatten van zoons (1 en 4 jaar). Ik werk in de beveiliging en heb discipline hoog in het vaandel staan. Ik heb een hekel aan geweld maar ga het zeker niet uit de weg. Ik houd van rust aan de kop en moet absoluut geen (vrouwen)gemekker hebben. Ik heb ontzettend veel interesses maar de meeste daarvan boeien me vrij weinig.
Ik ben een 100% zomermens en ben in winterse tijden meestal niet te genieten.

Ik zoek een partner omdat ik er schijtziek van ben om het huishouden in m’n eentje te doen.
Ik heb niet echt voorkeuren voor haarkleur, ogenkleur en huidskleur maar je moet er wel verzorgd uitzien. Je moet tussen de 32 en 37 zijn en je moet wel tetten hebben, ben een borstenman.

Stuur je mail naar bla bla bla en wie weet krijg je wel een berichtje terug.

Lieve groetjes,

Man alone.

Ik kreeg vandaag een mail van dating2000.nl, ze plaatsen de advertentie niet.
Ze vinden ‘m te lang.

NAH ZEG!
………………………………….. Zucht.
Kan ik een beetje gaan schrappen. Wat moet er volgens jou allemaal uit?

Neus

Er zijn af en toe mensen die over m’n neus vallen. Niet letterlijk natuurlijk. Dat zou wat zijn zeg. Dan moet je een flinke unit hebben!
Nee, ze vinden dat ik een ietwat fors exemplaar heb. En als je goed kijkt klopt dat ook wel een beetje.
Het ding neemt een substantieel deel van m’n gezicht in maar ik kan dat verklaren. Het is een speurneus.
Naast mijn werk als, oh floeps, dat mag ik niet vertellen. Laat ik het er op houden dat ik in mijn werkzame tijd sneue onverlaten preventief uit de samenleving haal. Je kunt mij bijvoorbeeld leasen mocht je een sneuerd opgeruimd willen hebben. Tegen een vriendelijk prijsje zorg ik er voor. En op woensdag geen bezorgkosten!!!!!!!
Maar daarnaast ben ik ook een speurder van jewelste. En ik ben iets groots op het spoor!!!!

Ik heb al eens verteld over m’n onderste buren toch? De man en vrouw van gezamenlijk 367 jaar oud? Ken je wel hè? Nou, die spelen de hoofdrol.
Ik had een frituurpan, een dvd van Buurman en Buurman en een waterkoker bij Bol.com besteld. De frituurpan moet een vrijgezelle prachtlijfhebbende vent gewoon standaard in huis hebben. Buurman en Buurman zijn hilarisch en niet alleen voor zoonlief. En de waterkoker is voor de massa’s vrouwen die ik in mijn penthuis ontvang. En juist daarom wilde ik eentje hebben want (veel, de meeste, alle) vrouwen drinken thee.
Mocht het zo zijn dat hier nooit vrouwen zouden komen, zou ik geen waterkoker nodig hebben. Ik drink geen thee en eigenlijk drinken echte mannen geen thee. Thee is gay immers.
Maar ik dwaal af.
Vorige week zat ik in de nachtdiensten en lag ik net ’s ochtends in m’n nest toen er werd aangebeld. Scherp als ik ben had ik direct door dat het mijn bestelde waar was.
Maar om daar nou voor uit m’n warme bed te komen, nee. Die komt vanzelf terug, dacht ik.
In de middag, toen ik het haar, de oksels en de pielemoos weer schoon had, liep ik naar beneden om m’n brievenbus te ledigen.
Op de trap voor de deur van de oudjes stond 1 doos en 1 doosje. M’n bestelde waar hadden de onderste buren in ontvangst genomen.
Sympathiek van die fossielen, dacht ik. In de doos zat m’n frituurpan en in het doosje de dvd.

Vandeweek ruimde ik m’n bureaula op en kwam de pakbon tegen. Een frituurpan, een dvd èn een waterkoker stond erop.
Huh? waterkoker? Had de hoeveelheden pils die ik tegenwoordig naar binnen werk een gat in m’n geheugen geslagen of zat de waterkoker er niet bij?
Ik gokte op het laatste. M’n speurneus begon te vibreren.
Na enig speur en tevens denkwerk kwam ik tot 2 conclusies;

1. De koerier dacht bij zichzelf “Hé, ies leuk voor vrouw”
2. De onderste buren hebben ‘m achterover gedrukt.

Ik gok het laatste. Die ouwe taart drinkt nu gewoon thee van mijn waterkoker à 29,95!!!!!!!

Ik ben woest……………………………………
Zijn ze nou helemaal vant pad af?
Een beetje jatten van mij.

Morgen ga ik een inval bij ze doen.
Twijfel nog of ik als mezelf ga of dat ik m’n haar in een zijscheiding leg, m’n snor bij knip en de zwarte laarzen aan trek.

Lenny Kuhr

Er begint me nu een hoop duidelijk te worden.
Goeiendag zeg, met al m’n intelligentie, gezonde wantrouwen en een basis van expect the unexpected kom er nu pas achter. Je wilt het niet geloven maar ik ben momenteel een beetje teleurgesteld in mezelf. Kan mezelf wel voor m’n kop slaan. Word er zelfs een beetje emotioneel van.

Natuurlijk had ik wel een vermoeden, in m’n relatie viel het me heus wel op. Zo af en toe zat ik ernaast en ging ik maar weer van het beste uit. Gezellige avonden waren dat, ook al waren ze sporadisch en zeldzaam. Maar heel vaak werden mijn vermoedens toch wel bevestigd en lag ik weer alleen op de bank een beetje naar de tv te staren terwijl voormaligje aan tafel op de laptop bezig was. Ik ging er van uit dat het aan voormaligje lag en legde me er maar gewoon bij neer dat het nou eenmaal zo was en niet anders. De tol van een relatie, zal ik maar zeggen. Geven en nemen, zoals het in elke relatie gaat. Maar ik had niet verwacht dat het dus aan mij ligt.

Nu ik volledig solo woon gaat het namelijk gewoon op de oude voet verder. Tot mijn verbijstering kan ik zeggen.
Ik, één van de leukste mannen die ik ken lig weer avond aan avond op de bank naar de tv te staren.

God, was ik Lenny Kuhr maar.

Oudje

Ik heb vanzelfsprekend 2 onderburen, dat is over het algemeen vaak zo als je 3 hoog woont namelijk. Direct onder me woont momenteel nog de verkoper (hierna M te noemen) van mijn penthuis met zijn nieuwe vriendin. Ik noem ze m’n onderburen. Helemaal onderaan woont een echtpaar van dik in de 287 jaar. Dit zijn m’n ondersteburen. De vrouw is nog redelijk bij positieven, de man daarentegen kan elk moment z’n laatste scheet laten. Hij heeft de lichamelijke vorm van bovenstaande wandelstok, schuifelt meer dan dat hij stappen zet, praat en ademt heul moeilijk en hij heeft me al 3 keer verteld dat hij ziek is. Joh!
Vorige week sprak hij mij voor de 2e keer aan over de vuilniscontainers.
De eerste keer begon hij tegen me te zwetsen en was hij in de veronderstelling dat hij tegen M sprak en hij over ‘de nieuwe’ (ik dus) begon. Ik legde m’n duim op en m’n wijsvinger onder z’n kin en duwde zijn hoofd omhoog. Hij deed hem zichtbaar pijn. “Kijk ’s goed oudje, ik bèn de nieuwe”, zei ik.
Afgelopen vrijdag liep ik hem weer tegen het lijf. Letterlijk. Ik droeg een doos van 149 kilo naar binnen en meneer stond een beetje zinloos in de benedenhal naar adem te happen. Hij deed me denken aan Jo, m’n oude buurman in Groningen. Die zat aan de zuurstof en toen hij ’s een keer bij ons tuinhek de krant kwam brengen, vroeg ik of hij een luchie kwam scheppen. Broer en ik noemen hem sindsdien OxyJoe. Hilarisch.
“Of het duidelijk was over de containers”, vroeg ie. Met een verveelde zucht trapte ik achteloos de deur achter me dicht. “Oudje”, zei ik, “als ik wat afspreek, dan doe ik het”.
“En ga nu ’s als de sodemieter aan de kant”. Ik banjerde door.

Vanavond was het weer ‘container aan de weg zet avond’. Dat is elke maandag om de 2 weken, dat kan ik makkelijk onthouden. Ik had vandaag een pittige vroege dienst gehad en tel daar bij op een heerlijk edoch vermoeiend weekend met beide zoonlieven, m’n middagdutje werd er dus één van dik 3 uur. Ben tenslotte ook geen 39 meer.
M’n penthuis had dringend behoefte aan een schoonmaakbeurt, ik besloot dat vanavond te doen. Dat mot tenslotte ook gebeuren nu er hier geen vrouwmens rondloopt om dat te doen.
Tegen half 9 was ik klaar, ik trok een pils los. Deze ff leeghikken en dan die containers maar even aan de weg zetten, dacht ik. Tijdens het leeghikken besefte ik me ineens dat oudje waarschijnlijk al sinds een uur of 6 voor het raam staat te gluren of onze containers al buiten staan. Ik kreeg lol. Ik zag een ongeduldige, rood aanlopende bejaarde voor me.
En ik kreeg gelijk. Tegen 10 over 9 hoorde ik beneden een deur open gaan. Heel zacht deed ik mijn deur open, ik hoorde oudje de trap op strompelen. Ik wachtte tot hij onderaan ‘mijn’ trap (15 treden verder dan zijn voordeur!) stond en uit stond te puffen.
Vrolijk fluitend huppelde ik de trap af. “Goedenavond oudje”, zei ik vriendelijk.
Tussen de zware ademhalingen door begreep ik dat hij vroeg of ik de containers ging doen. “Jazeker”, zei ik en ik huppelde vrolijk fluitend verder. “Ja, want ik wil wel naar bed, ik ben namelijk ziek, weet u”, kreunde hij.
Ik deed of ik ‘m niet hoorde, ik had geen tijd voor z’n gejammer.
Ik moest de containers buiten zetten.