Over muziek. Waar anders over?
Muziek is een groot onderdeel van mijn leven, jij, vaste lezer weet dat inmiddels.
Maar wat weinigen weten is dat muziek ook hilarische anekdoten heeft opgeleverd in de loop der leven. Van die verhalen die altijd scoren op verjaardagen, na (flink) wat alcohol.
Ik zal hieronder een stel opschrijven. wellicht dat het jou ook een slappe danwel glimlach geeft.
Het moet ergens in 2004 zijn geweest want toen kwam het nummer uit. We reden ergens (volgens mij gingen we op vakantie) en Clouseau met ‘Ik zie de hemel’ kwam voorbij op de radio. Ik kende het niet maar nadat ik het reffrein hoorde, gingen bij mij de lolbellen af en werd dat al heel snel ‘Oooooooooooh oooohoooo ik zie je piemel’, gevolgd door een slappe lach want ontzettend lollig. Ik geloof dat voormaligje dat ook wel vond. In elk geval de eerste 2 keer.
https://youtu.be/WHZziC2wdX8
Over piemels gesproken, in 2018 ging voormaligje met een vijftal anderen en evenzoveel kinds op vakantie naar Frankrijk. Even daarvoor had ik kennis genomen van ‘Het piemellied’ van Dingetje. En wat leek mij nou lolliger dan dit lied hèt vakantielied van mijn jongens te maken. Bij elke autorit waar Sam en Teun bij me inzaten draaide ik het nummer op repeat tot ze ‘m mee konden zingen. M’n plan had gewerkt. Met regelmaat klonk uit de tent van de jongens dat een kip geen piemel heeft.
https://youtu.be/1TJowh2oyAE
Bruno Mars met ‘Uptown funk’ dan. Denk dat het ergens in 2016 was dat Teun bij me voorin de auto zat en deze knijter voorbij kwam. ‘Don’t believe me, just watch’ (vrije vertaling: Moet jij ’s opletten!) klonk bij hem als ‘Topo lie djus mij’ en hij zong dat dus ook zo mee. Ik vond het grappig en schattig tegelijk.
Er was wat aan de hand op school van de jongens wat mij niet zinde en op die momenten klim ik altijd even in de whap met voormaligje. Na wat heen en weer gewhap stuurde ik “dat ik wel even naar school zal gaan.” Ze reageerde direct met “Hou jij je er nou maar buiten!” Voormaligje kent mij natuurlijk als geen ander, ze weet dat ik niet altijd een toonbeeld van vriendelijkheid ben en stuurde dat zij het wel zou regelen. Diep van binnen wist ik dat natuurlijk zelf ook wel.
“Topo lie djus mij!” stuurde ik terug en ik schoot in de lach. “WAT?!” kreeg ik terug en ik schoot in de slappe lach. Ik legde uit wat het betekende en wij 🤣😂🤣😂 er samen om.
https://youtu.be/CeYuFSBkkVw
Teun tikt inmiddels bijna de 12 jaar aan en hij is nu best veel met muziek bezig. Tot mijn grote genoegen vanzelfsprekend. Hij heeft zelfs zijn eigen Spotify-lijst (ofzo) op z’n tablet. En vanuit zijn kamer klinkt regelmatig muziek, hoor ik van voormaligje.
Ik maak er elk jaar een sport van om een zomerhit voor onze vakantie te vinden. En dat moet dan natuurlijk wel een ontzettend sjaplied zijn. Dit jaar is het ‘Kaplaarzen’ van Dingetje (ja, wéér Dingetje. Die man is lollig) geworden.
Toen wij laatst naar moeke reden, zette ik deze aan. Ik zei niks en liet de jongens luisteren. Het duurde niet lang of de eerste opmerkingen kwamen al. “Slechtste lied ooit!”, “Wat een sjaplied!” Ik moest hardop lachen.
Bij hun thuis vertelde voormaligje dat Teun dus op zijn kamer muziek afspeelt. “En hij heeft nu weer een lied, Kaplaarzen. Die heeft ie zeker van jou?”
Ik zei niks maar begon keihard te lachen. Wat is hij toch een apart hilarisch ventje, dacht ik. Noem mij een ander kind die Kaplaarzen in zijn favorieten heeft staan?
https://youtu.be/u1x36kM6IIc
Laat ik voorop stellen dat ik nooit meer radio luister, thuis speelt de iPod en op het werk van die nonstop internetzenders, dus dees anekdoot zou eventueel hopeloos achterhaald kunnen zijn maar toch typ ik verder.
Je kent ze toch wel? Van die romantische films waarin een man en een vrouw elkaar toevallig tegenkomen en ze aan het einde van die films de loveboat bezeilen richting een tropische ondergaande zon. Nou, ik zit daar momenteel dus in. In de waar gebeurde versie, dat is.
Tien jaar geleden werd ik 40 en zou mijn en het leven dan eindelijk beginnen. Nu klopt van die stelling natuurlijk geen ruk want ik ‘leefde’ vooral tussen mijn 20ste en 27ste, aka mijn seks, drank en rock ’n rolljaren, en we weten allemaal hoe mijn leven een verkeerde afslag nam bij mijn 40ste. Dus ‘het leven begint bij 40′ kunnen we eigenlijk ook wel in de prullenbak smijten.
Of is het toch wat minder beladen?
In mijn pubertijd was ik nog recalcitranterder dan ik nu ben. En ook toentertijd was er al politiegeweld.
* Afschaffen 130 km/u
Rond half acht kwam ik thuis vanuit de nachtdienst en ik ging even boodschappen doen om de tijd te doden. Het was het bejaardenuurtje en ik vroeg me af waarom ik zo door kon lopen. ‘Blijkbaar maakt een nachtdienst mij 20 jaar ouder.’, redeneerde ik. Hmm, aandachtspuntje.
Je kent ze vast wel. Van die verhalen, in films en boeken, waar een patser de grote man is, iedereen adoreert hem, hij een pracht van een bloedmooie vrouw heeft maar hij ziet haar alleen maar als een lekker lappie vlees en dat er dan een mysterieuze vreemdeling opduikt wat uiteindelijk resulteert in een spannend duel. Toch?
Vandaag issie alweer 12 jaar geworden. Sam, mijn oudste zoon. Nu kan ik hier wel een cliché optypen dat het allemaal zo snel is gegaan maar ik kijk liever vooruit.
Mensen vragen me wel eens waarom ik een ‘winterstop’ heb. “Mannen jagen toch het hele jaar door op de vrouwtjes?”
Ik kreeg een mail van school van de jongens. Erin stond een kerstgroet en een nieuwjaarsboodschap. Netjes vind ik dat. Ik stond op het punt om ze deze zelfde boodschap terug te sturen maar besloot om de mail eerst nog even verder te lezen. Nou, dat was maar goed ook!
Altijd als ik met m’n jongens op pad ga maak ik er een missie van. Een avontuur, zoals u wilt. Wat is er nou leuker dan jochies van 11 en 9 een onvergetelijke dag te bezorgen, niewaar?
En steil vond ik het. Zo’n leesgedeelte in de bril is ontzettend handig maar voor dit soort situaties heb ik er enorm veel moeite mee. Ik vertelde de jongens dat ik niet omhoog ging springen bij een goal en zij waren het wel met me eens. Die 4x bleven we dan ook zitten terwijl iedereen omhoog sprong.
Het is al weer even geleden dat ik hiero een masterclass ‘Muziek’ voor jullie, onwetende jeugd en overige moderne muziekliefhebbers, gaf. Mea vulva daarvoor.
Ik ben niet zo gauw boos te krijgen. Meestal laat ik shit van me afglijden (oh, dat klinkt anders als dat ik het bedoel) en denk ik, fuk it joh, wat kan het mij donderen.
Ik neem mijn werk uiterst serieus. En als ik zeg serieus, dan bedoel ik ook serieus. Als er zum bleistift wat extra inzet gevraagd wordt, sta ik er. Tenminste, als ik mijn kinds niet heb, als ik niet vrij ben of als ik gewoon geen zin heb. Maar voor de rest sta ik vooraan om de shit op te vangen.
Influencers zijn helemaal hip tegenwoordig. Ik weet niet waarom precies maar ik neem aan dat het iets te maken heeft met invloed. Want dat betekent het, influence = invloed. Nou, in dat geval mag ik mij ook influencer noemen.
Vandaag drie weken geleden kon ik ’s ochtends niet meer opstaan. Ja, ik kon nog wel opstaan maar alleen met behulp van buikspieren. Buikspieren die ik al een flinke tijd niet aan het werk had gezet.
In den beginne dat ik met m’n jongens ging voetballen hing Teun er maar een beetje bij. Hij kon niet (hard) schieten, hij kon niet richten en binnen de kortste keren was hij over de pis omdat iets niet ging zoals hij wilde en nam hij wijze raad van zijn broer of van mij ook niet aan (duidelijk het karakter van 
En zo, lieve lezer, is de finish alweer in zicht. Sterker nog, ik scheur er zojuist met een rotgang overheen.
De 9e verjaardag van mien jonkje moest natuurlijk gevierd worden met de familie en vrienden. Dat deden we gisteren. Oma moeke woont niet echt in de buurt maar wil er vanzelfsprekend altijd wel bij zijn. Hoe handig is het dan dat ze een droomzoon heeft die vrijdag gewoon even na zijn werk naar Groningen rijdt, zaterdag even met moeke heen en weer kachelt en vandaag weer eventjes die 200 km naar huis scheurt?
Toen m’n jongens nog wat 
Mensen kennen mij als die immer vrolijke snuiter waar altijd enorm gigantisch veel mee te lachen valt. Maar om eerlijk te zijn, dat valt best wel mee hoor. Het is heus niet dat het altijd jolijt en hilariteit met mij is. Er zijn best wel kwartieren dat ik rustig, ja zelfs saai kan zijn. Of zoals vandaag. Vandaag was ik een controlfreak.
Vandaag treedt in Nederland het ‘boerkaverbod’ in openbare gebouwen en het openbaar vervoer in werking en ik ben het daar volledig mee eens.
Zaterdagavond, whappje van neefmans. Moeke schoot in een Ron Brandstederlach omdat hij me ‘Anus’ noemt. Het klain jonkje die ik nog geflest heb. Inmiddels is ie een 23-jarige boom met een indrukwekkende tors.
Vandaag in het zwembad deed ik een toch wel verrassende ontdekking. Mijn ooit zo scherpe ogen, ik noemde ze niet voor niets Arend en Arend, zijn geen schim meer van wat ze waren. Zucht en snif.
Een paar weken geleden vertelde ik tussen de koffie en poepen door in een emotioneel betoog tegen m’n jongens dat ik het heel fijn zou vinden als ze mij zouden bellen als ze iets leuks beleefd hebben. Ik mis namelijk nogal een aardig deel van hun doen en laten in hun dagelijks leven en dat me dat eigenlijk best wel een beetje hartpijn geeft, zei ik. En ook dat ik zo nu en dan best eenzaam ben omdat er verder niemand in mijn leven is.
Ik las laatst dat Pruim failliet is. Wéér iets uit mijn rijke verleden naar de knoppen, dacht ik.
We moeten even praten over de VAR, mensen. Want dit escaleert volledig de klauwen uit. Dit was de zoveelste wedstrijd die verknalt wordt door de VAR.
Hoi Sarina,
Mijn werkgever gaat volledig 2019 en heeft een soort Facebookconstructie gelanceerd. Met koeienletters werd het aangekondigd op onze werksite en het is ‘the place to be’ hoor! Toen ik het woordje Facebook las, haakte ik vanzelfsprekend direct af want vrouwending enzo.
Ik las dat Elton J. nogal moeite had, nee wacht, piswoest was omdat ze in Rusland 5 minuten aan dampende seksscènes uit zijn film hebben gecut. Ik vroeg me vanochtend af of ik daar een mening over heb.
Dit leveringsbriefje lag in de gemeenschappelijke ruimte van het huis waarin ik resideer. Ik had het al een tijdje zien liggen maar geen naam erop dus boeien. Tot mijn buurman me erop attendeerde dat het voor mij was want hij was naar het ophaalpunt geweest. Oh, prima, ik kijk wel even.
*dees anekdoot bevat product placement*
Als er één band is die wel heul erg overschat wordt dan is dat toch zeker Coldplay wel. Manmanman, wat een saaie pisnummers hebben ze gemaakt! En dan ook nog met die zeikstem van die zanger erbij. Ik begrijp werkelijk niet dat sommigen het de beste band ter wereld vinden. Zum kotzen.
Ik word er een heul klein beetje moe en tevens ook zat van. Vanmiddag ook weer. Hé Hermanus, zonnebankje gepakt?
Ken je dat imposante gebouw van Rijkswaterstaat langs de A12 bij Utrecht? Zal wel niet hé? Geeft niks hoor. Wat de fuk moet je ook bij Utrecht in de buurt doen immers? Hoe verder van de Randstad hoe beter, zeg ik altijd.
Ik zat in de trein naar nergens. Het was een broeierig warme dag geweest en ook deze avond lag de temperatuur nog ver boven de 20 graden. Tegenover me zat een oude man, ook hij had last van de warmte.
Ik zal nooit en te nimmer schathemeltjegoeiendagzegrijk worden. Niet dat mij dat trouwens een pretje lijkt hoor maar het ontbeert mij gewoon aan geluk om schathemeltjegoeiendagzegrijk te worden. Mij zit nooit financieel iets mee. Nooit zal het kwartje mijn kant op vallen. Betalen of terugkrijgen is altijd altijd ALTIJD ALTIJD betalen.
In den beginne van mijn boomende en glansrijke carrière werd ik nog wel eens belachelijk gemaakt voor mijn beroepskeuze. Nep-politie en wannabe agent waren onder andere van die krachttermen die mij om de oren vlogen. Ik lachte er maar wat om, wisten zij veel dat ik toen al beschikte over een vooruitziende blik. Betaald krijgen om niets te doen, wie wil dat nou niet? Want dat is de bedoeling in de beveiliging hè, niets doen. Als wij niets te doen hebben, doen wij ons werk goed. Heb je het druk dan doe je iets niet goed. Zo simpel is het.
Met het heengaan van ome Jan vorige week is mijn moeder nog de enige overgeblevene van haar familie.
Ik weet niet hoe jij erin staat hoor maar ehm, ik ben al druk aan het warmdraaien. Nog maar 40 dagen namelijk. Da’s een poep en een zucht man! Zomertijd, dat bedoel ik ofkors.
Er waart nog ergens in één van mijn fotoalba een foto rond van ons schoolhandbalkampioensteam. Als ik me niet vergis van de 6e klas basisschool (voor de jonge lezers; dat is tegenwoordig groep 8). In prachtige blauwe retro shirts en dito witte broek. Met moeke als leidster, zus als coach en ik met een band om m’n bovenarm en overdreven 2 om m’n knieën.
Op m’n ouwe dag word ik wat gezapiger, merk ik. Wat rustiger. Wat pacifistischer. Wat hippie, zou je kunnen zeggen. Niet helemaal hoor! Ik vind zum bleistift dat we hiero op dees kloot nog steeds overbevolkt zijn en dat we daar heel snel iets tegen moeten doen. Maar verder ben ik vrij flowers in m’n haar enzo.
Ik ben weer eens zo blee als een Churandy met een zesde plek op een Olympische 200 meter.
Dick Teder 