Vinder

Mijn werkgever gaat volledig 2019 en heeft een soort Facebookconstructie gelanceerd. Met koeienletters werd het aangekondigd op onze werksite en het is ‘the place to be’ hoor! Toen ik het woordje Facebook las, haakte ik vanzelfsprekend direct af want vrouwending enzo.
“Maar het oude verdwijnt en vanaf dan kan je daar alles werkgerelateerd vinden”.
Zucht.
Oké maar weer.

We zouden allen een mail krijgen met daarin de link om de boel te activeren. Maar hoeveel mails ik ook kreeg, nergens een link te bekennen.
Zucht.
Nou, dan niet hoor! Tot ik vorige week bezoek kreeg van één van de managers en ik dit vertelde. Binnen no time had ik een mail mèt link te pakken. Goeiendag zeg, wat een snelheid! Zouden ze wellicht op mijn input zitten te wachten? (Lijkt me sterk want ik heb eens onder een filmpje van een uitje van het managementteam een niet malse reactie gezet. Hierna werd de reactiemogelijkheid meteen uitgezet. ghe ghe😄)
Vrijdag logde ik in en zag alleen maar propaganda voor mij weinig interessant nieuws, foto’s van collega’s, die typische Facebookverhalen en weet ik wat al.
Zucht.
Mijn eerste gedachte was om op mijn manier (met gestrekt been erin) op allerlei berichten te reageren maar ik besloot om het even over het weekend heen te tillen.

Ik heb me vandaag ’s even een beetje verder verdiept in het hele gebeuren en wat ik al dacht is daadwerkelijk zo, het is gewoon Facebook. Alleen voor de luitjes van mijn werkgever.
Zucht.
“Ja maar, je kunt nu met collega’s over de hele wereld chatten”. Ja nee, daar heb ik sin an.
Zucht.

Vanmiddag lag ik even gestrekt en dat zijn vaak de momenten dat mijn creatieve brein gaat werken. Waarom zou ik alleen maar negatief doen op die pagina? Waarom geef ik er geen positieve draai aan?
Ik zag dat ik zelf een groep aan kan maken. En dat gaf me een briljant idee (ja, wèèr eentje, ik weet het). Een soort datinggroep. Voor vrijgezelle/van hun man/vrouw af willende beveiligingsmensen. Ik noem het Vinder (zie logo, zelf gemaakt😉). Is dat een briljant idee, ofnie?

Nu ken ik de gemiddelde vrouw in de beveiliging een beetje en dat is niet bepaald de zee waar ik in ga vissen, zeg maar. Ik ga meer voor de HR-vrouwen. Die hebben vaak strakke lijven met goeie units, die dragen vaak van die strakke mantelpakjes met wulpse decolletés, die hebben vaak hun haar opgestoken dat in slow-motion losgegooid wordt  hebben vaak hun zaakjes wel op orde. Daar zal toch wel vast wel een uitstekend exemplaar voor mij bij zitten?
En voor die duizenden anderen die zich gaan melden in de groep vraag ik gewoon een kleine bijdrage bij een rake date. 250 Euro ofzo.
Ik zeg win-win.

Ik zal het nog één keer uitleggen

Ik zat laatst in een online discussie en mijn ‘tegenstander’ schreef ineens “tja, dan is het ook niet gek dat niemand je ziet staan.” Een duidelijke steek onder de gordel omdat ‘tegenstander’ mij persoonlijk redelijk kent en een overduidelijk voorbeeld dat zijn argumenten op waren. Of om mij op de kast te krijgen, dat kan natuurlijk ook. Ik had hem met 1 zin een volledige knock out kunnen bezorgen maar deed het niet. Daar ben ik inmiddels een te grote jongen voor.

Toch hield het me bezig. “Niet gek dat niemand je ziet staan”. Hij doelde natuurlijk op het feit dat ik na bijna 8 jaar nog steeds vrijgezel ben. En dat ik maar geen vrouw kan krijgen.
Maar misschien kies ik daar wel heel bewust voor. Zou hij daarover nagedacht hebben? Misschien wil ik mezelf en een vrouw niet in de eventuele ellende storten. Want linksom of rechtsom, mocht het fout gaan, krijg je ellende aan beide kanten. Daar pas ik al 8 jaar voor.
Ook ben ik natuurlijk niet de makkelijkste. En dan bedoel ik dat niet in karaktertechnische zin, als het raak is ga ik er 2000% voor, maar meer in de omgang.
Ik werk onregelmatig, vroege diensten, late diensten en nachtdiensten. Dat is vanzelfsprekend op zich al lastig voor sociale bezigheden. Ook heb ik 2 jongens die veel van mijn aandacht krijgen. Daarbij zit ik ook graag even bij m’n matties in de zaak te ouwehoeren. En tenslotte ben ik ook graag alleen. Nou, vind daarbij dan maar eens een vrouw die dit alles accepteert.
Nee, een relatie hoeft voor mij niet. En ik ben daar dus ook niet naar op zoek. Ik heb trouwens een ‘vaste’ vrouw ook niet zo heel erg veel te bieden, laat ik daar ook eerlijk over zijn.

Waar ik wèl behoefte aan heb, en dat is al een tijdje zo en dat heb ik al wel vaker geschreven, is een (online) “maatje”. Een vrouw waar ik dagelijks wel even contact mee heb. Een soort achterwacht. Iemand waar ik m’n zaadje bij kwijt kan en zij haar eitje bij mij. Oh wacht, dat klinkt anders dan ik het bedoel. Gewoon van ‘Goeiemorgen’ – ‘Hoe was je dag?’ – Ga je nog wat leuks doen?’ – ‘Veel plezier!’ –  ‘Werkze’ – ‘Welterusten’, je kent het wel.

Nu ben ik hier ook heel kieskeurig in, daar ben ik ook eerlijk over. Het is echt niet zo dat ik elke vrijgezelle vrouw die ik online tegenkom aanspreek. In de loop der jaren zijn het misschien 3 geweest. En, ook niet onbelangrijk, bij een afwijzing ga ik de vrouw in kwestie niet stalken. Is het klaar, op jors dan.
Laatst dacht ik iemand gevonden te hebben maar ze begon direct over “Ik wil geen relatie en ik vind het prima zo bla bla bla” dat ik er verder maar niet op in ben gegaan.

Goed, lang verhaal kort, dat is dus eigenlijk wat ik zoek en wil. Maar zo iemand is niet eenvoudig te scoren. Vrouwen schieten nogal gauw in de stress als ik ze benader, heb ik gemerkt.
Maar ach, neem het ze eens kwalijk. Hoe vaak word je nu benadert door één van de 607 miljoen meest begeerde vrijgezellen van Nederland?

Weer een nieuw hoofdstuk

Zo! Weer een nieuw hoofdstuk. Ten eerste m’n nieuwe plek hier, http://www.dickteder.home.blog. Zet ‘m op je leeslijst!

Ik was (weer eens) een beetje klaar met m’n vorige weblog. Toegegeven, het had een hilarische naam (h-spot) maar ik stoorde me aan wat dingetjes. En omdat de laatste tijd de ene na de andere foutmelding voorbij kwam dacht ik FUK JOE EN OP JORS, ik maak wel een nieuwe.
En zo kwam ik uit op mijn alltime alter ego Dick Teder. De naam die bij velen een romantische associatie oproepen maar eigenlijk stiekem gewoon een Nederlandse verbastering is van het Engelse Dictator. Ik claimde deze naam in 1999 toen ik nog werkzaam was op een asielzoekerscentrum en het liedje van Centerfold voorbij kwam. Ik vind ‘m in elk geval nog steeds briljant.

Ten tweede mik ik m’n gel eruit. Ik heb namelijk een theorie. Ik gebruikte vanaf mijn jongste puberjaren altijd brylcreem en sjongejonge, wat zat m’n haar altijd goed en wetlookerig! Tot mijn kapster eens zei dat dit spul ontzettend bagger is voor je haar. Fluks ging ik over op gel. Maaarrrrrrrrrrrrrrrr, ik heb eens even zitten rekenen en het moet ergens in 2005 zijn geweest dat kapster me dit vertelde. En laat ik nou net rond die tijd last van psoriasis op m’n hoofd hebben. Hè? Hè? 1 en 1 is 2 toch?
Dus vanaf nu kwak ik weer gewoon brylcreem op m’n hoofd. (Tssss, waarom luister ik ook naar vrouwen……….)

En tot slot. Sinds mensenheugenis draag ik een ‘broekje’ onder m’n (spijker)broek en over m’n slip/string/thong. Ik vind dat handig (je kan je ondershirt erin proppen als je ook een overhemd draagt). Was het vroeger nog een sportbroekje (echt waar), tegenwoordig is het meer een boxershort. Maar een groot nadeel is dat pielemans behoorlijk opgesloten zit en hij er dikwijls voor kiest om dan maar helemaal in zijn schulp te kruipen. En da’s o.a. lastig plassen, kan ik melden. Niet zelden sta ik eerst een kwartier te fluffen voor ik kan plassen. Irritant.
Maar ook daar ben ik klaar mee. Vanaf nu draag ik alleen nog maar boxershorts en is het Von Bungelen. Krijgt King Dingeling wat meer bewegingsruimte. Heeft Flubmans een vrije rol.

Dus lieve lezer, weer een nieuw hoofdstuk in mijn roerige leven.
Ik hoop je hier vaker te zien.

Met je Fortnite

Een jaar of 5 geleden kocht ik tablets voor m’n jongens. Voor elk eentje. M’n beste investering ooit.

Het was nog in m’n flatje, de jongens waren soms behoorlijk vervelingvervelend, ik wist daar niet mee om te gaan en om ze wat kalm te krijgen gebruikten ze af en toe mijn telefoon om spelletjes te spelen. Maar dat was niet handig omdat ik dan m’n telefoon een tijdje ‘kwijt’ was.
Ik kocht ze dus tablets en installeerde van die Duplo en LEGO spelletjes. Kinds blij, ik blij. Vanaf dat moment veranderde mijn vaderlijke leven, ik kreeg vaderlijke rust.
Ik hield wel controle over de tablets. Wilden ze een ander spelletje, dan installeerde ik dat.

Na verloop van tijd leerden ze zelf spelletjesapps installeren en, bij gebrek aan ruimte, apps te verwijderen, ik vond het prima maar hield wél controle op wat ze installeerden en speelden.
Tegenwoordig zijn ze er handiger mee dan ik en laat ik ze hun gang gaan. Maar wél met 2 hele dwingende afspraken:
1. Als de tablet leeg is, leg je ‘m weg om op te laden. Echt bij hoge uitzondering mogen ze met een stekker erin spelen.
En 2. NIET VAN DIE AGRESSIEVE SCHIET/DOODMAAKSPELLETJES!

En dat laatste heb ik ze heel duidelijk gemaakt. Als ik merk dat ze zo’n spelletje spelen, sloop ik het.

Een paar weken geleden kreeg ik een whap van voormaligje. De jongens hadden een Playstation gekocht en nu konden ze o.a. Fortnite spelen. Of ik wel een beetje ‘normaal’ wilde reageren want het was wel een beetje een schietspelletje. En ze waren er heul blij mee! En oja, ze kunnen er ook FIFA19 mee spelen met Johan Cruijff.
Ik reageerde heel normaal toen Sam het me liet zien. Opluchting alom. Maar van binnen schudde ik hevig met m’n hoofd over dat slopen van dingen, dat stukslaan van dingen en DOODSCHIETEN van andere spelers.

Nu heeft Sam een headset op zijn verjaardag gekregen en, om eerlijk te zijn, ik zie het somber in. Ik voorzie allerlei problemen en strijd tussen Sam en zijn moeder de komende tijd.
Zij hebben wel duidelijk afspraken gemaakt over het ‘gamen’ hoor maar leer mij pubers kennen. Hell, jarenlang stond mijn foto in het woordenboek bij ‘meest irritante puber’, mij verrassen ze niet.
En vanzelfsprekend ga ik op één lijn zitten met voormaligje, misschien dat ik zelfs nog feller tegenstander ben, dus voorzie ik ook problemen en strijd tussen Sam en mij. Sterker nog, ik ga de jongens heel duidelijk maken dat ik Fortnite een schijtspel vind en dat ik het ga verbieden. Bij mij is het Spella non gratta en wordt het niet gespeeld.
Punt.

Er komt een interessante tijd aan en de jongens zullen ontdekken dat ik wellicht niet meer alleen die lollige vader ben die ze kennen.

Ps. Ze moeten die agressieve schijtspellen verbieden en die spelletjesontwikkelaars oppakken, in een cel smijten en weg laten rotten. Met hun gebrainwash van kinderen.

Dubbele punt.

Woord van het jaar

Die Dikke zoekt weer een ‘woord van het jaar’ en ook dit jaar mogen wij, de mensen, suggesties doen.
Nou, ik heb er wel eentje! OPHEFGEMEKKER

Manmanmanman, ik heb in mijn leven nog nooit zo vaak met m’n hoofd lopen liggen schudden alsdan vandaag de dag. Sjeesus, waar mensen zich allemaal druk om maken zeg! De kleur van zwarte (Zwarte!? DUH) Piet. Doorgesnoven randdebielen die demonstranten stinkhoeren vinden. De tieten van Dionne Stax. Commentaar op de tieten van Dionne Stax. Commentaar op commentaar over de tieten van Dionne Stax. Trump. Melania. De kleding van Melania. De pumps van Melania. Het haar van Melania. Het haar van Trump. Wel vlees. Geen vlees. Melk is nazi. En zo weiter.
Terwijl de èchte problemen de ophefgraadmeter niet eens halen.

Zo hoor je zum bleistift niemand opheffen over gigantische belastingen, slinkende (ha!)pensioenen, uit de klauwen gierende zorgkosten, politici die er een teringzooi voor de gewone man van maken, snelwegen waar je 80 moet, tweebaans 130 km/u snelwegen waar vrachtwagens inhalen en waarom ik nog steeds niet gekoppeld ben aan een bloedmooie, rijke vrouw.

En ik kan ernaast zitten hoor (haha, echnie!) maar het zijn vooral vrouwtjes die ophef voorin hun make-up doos hebben liggen. Bij het minste geringste schieten ze uit hun mascara en zijn ze op de tepels getrapt. En dat moet natuurlijk de hele wereld direct weten en blafgillen ze MET KOEIENLETTERS de social media vol met hun ophefgemekker. Ohohoh goddegoddegot, wat ben ik gekwetst…………………..hashtag Zucht.

Veul mensen (vooral vrouwtjes dus) kunnen de enorme stroom aan toegankelijke informatie simpelweg niet handelen. Daar is hun brein gewoon niet geschikt voor. Dat geeft helemaal niks, die mensen hebben we ook nodig maar duidelijk is wel dat het zo niet langer kan.

Ik stel voor dat we het grootste gedeelte van het internet voor de vrouwtjes afsluiten. Vrouwenapps als Facebook, Instagram en Snapchat zijn afdoende om ze bezig te houden. Vroeger deden vrouwen het huishouden en opvoeden, tegenwoordig zijn genoemde apps erbij gekomen.
Doe er wat mee, zouk zeggen.
Kom op zeg, tis een mannenwereld hoor. Altijd al geweest.
Punt.