Het voordeel van vrouwen

animateddoll-(9)Ik kan wel 10 redenen bedenken om geen vrouw om me heen te hebben. Laat ik eens een zijstraat noemen; geen gemekker! Oh nee, da’s een hoofdstraat. Ehm, nou, onder andere gebrek aan humor. Hoofdpijn. Kleffe tv kijken. En had ik geen gemekker al genoemd? Dat zijn toch zaken waar ik niet meer mee te maken heb. Thank God it’s vrijgezelday!

Maar, eerlijk is eerlijk, er zitten ook praktische kanten aan een vrouw om mannen me heen hebben. Natuurlijk het huishouden (WAT HEB IK EEN SCHURFT AAN HUISHOUDEN! Dik 3 uur bezig en 3 minuten m’n jongens over de vloer en het is weer een teringzooi.) maar ook op voedselgebied.
Hoe ze het doen is me een raadsel maar het lukt vrouwen altijd om voedsel voorhanden te hebben. ‘Schat, ik heb zin in chips.’ En hup, er komt een zak chips op tafel. (disclaimer, dit kan ook worst, kaas, borrelnootjes of enig andere vorm van tussendoortje zijn).

Waar wil ik naartoe met dees anekdoot? Naar de vroege dienst.
Ik ben niet zo’n eter ’s ochtends. Even iets om die graflucht uit m’n muil te stillen vind ik vaak al genoeg. En dat is ook mogelijk met chips, worst, kaas of enig andere vorm van tussendoortje. Laat daar geen misverstand over bestaan.
Voorheen bij een vroege dienst stond m’n broodtrommeltje voor me klaar.  Handig vond ik dat. Voormaligje smeerde de bammetjes vaak voor ze naar bed ging en soms stond ze zelfs speciaal voor me op. Ik was er erg content mee.

Tegenwoordig gaat dat anders. Brood smeren heb ik een pest aan. En al helemaal om 5 uur ’s ochtends. Meestal heb ik wel wat koeken liggen die ik onderweg naar binnen werk. En heb ik ze niet, dan pak ik wel wat witte bolletjes plain en die werk ik onderweg naar binnen.
Zo ook vanochtend. Ik knalde tegen 8 over 6 de A12 op en peuzelde m’n eerste bolletje op. M’n vizier volledig gefocust op de weg vanzelfsprekend!
(noot van de redactie: Laat je nooit afleiden tijdens het rijden. Is levensgevaarlijk!).
Bij de laatste hap van het bolletje dacht ik; ‘Goh, apart smaakje’. Ik pakte het tweede bolletje en keek even vluchtig waar ik de eerste hap zou nemen. Het witte bolletje was groen en grijs uitgeslagen van de schimmel………………..

Duuuuuuuuuuuuuusssssssssss.

Laat de conclusie van dees anekdoot zijn: Ben jij geen mekkerster? Heb je (mijn) humor? Weinig last van hoofdpijn? Geen kleffe tv-fan? Vind je het huishouden geen straf? En ben je bereid mijn bammetjes te verzorgen?
Plaats dan je sollicitatiebrief hierboven in de reacties.

6 jaar alweer

IMG_19356 jaar geleden alweer dat hij overleed.  Mijn vader.
En vanzelfsprekend sta ik vandaag stil bij de triestigste dag uit m’n leven.

Ik ben een vrij emotioneel zakelijke jongen en ga met overlijdens best wel robotterig om. Een moment van schrik. Een moment van woede. Een moment van gelatenheid. En een moment van rouw.
Klaar. Over en uit. Doorgaan.
Zo ging het bij mij bij het overlijden van m’n vader. Vijf jaar heb ik ook zo geleefd. Doorgaan. Het is niet anders, ik kan het niet terugdraaien. Klaar. Over en uit.

Ik heb 5 jaar lang geen behoefte gehad om zijn rustplaats te bezoeken. Ik zag er het nut niet van in. Hij is gecremeerd dus wat zou er te zien zijn? Wat zou ik er moeten doen? Wat zou ik er wijzer van worden? En vooral, wat zou het mèt me doen?
Niks. Daar was ik, als nuchter man, wel van overtuigd.

Pasgeleden besloot ik toch naar zijn ‘graf’ te gaan.  Ik logeerde bij moeke, had wat tijd over en wilde er even uit. Het was een zondagmiddag met een waterig zonnetje. Moeke had uitgelegd waar hij lag.
Ik heb 10 minuten bij zijn steen gestaan. Rookte een sigaartje en ben weer in m’n auto gestapt.
Het deed me inderdaad niets.
Een dikke 2 uur later kwam ik weer bij moeke thuis. Onbewust en zonder het te beseffen heb ik 2 uur in gedachten doelloos rondgereden. Langs de plekken uit m’n jeugd, de plekken waar ik herinneringen aan m’n vader heb. Daar ben ik langsgereden.
In stilte. Zelfs de muziek had ik uitgezet.
Man, wat had het me aangegrepen!

Ben ik toch minder emotioneel zakelijk als ik dacht.

Rust zacht door, HELD!

Date

DateHeb je dat wel eens?

Dat je iemand van het andere geslacht kent via een sociaal medium. Dat je erg leuk contact hebt met diegene. Dat ze je een erg lollige vent vindt. Dat je whappnummers uitwisselt. Dat het leuke contact op een sociaal medium overgaat op de whapp. Dat je elkaar op een gegeven moment telefonisch spreekt. Dat het erg leuke en lange gesprekken zijn. Dat je na een tijdje afspreekt om elkaar in het eggie te ontmoeten. Dat je dus een date hebt.
Dat je bij het ontmoeten denkt ‘Zo! Dat ziet er goed uit’. Dat je nog even wacht met een definitieve mening vormen tot je een uurtje verder bent. Dat je na dat uurtje die definitieve mening hebt gevormd. Dat het wel snor zit. Dat ze om jouw 1952 en poep- en piesgrappen giechelt. Dat je alles op humorgebied uit de kast haalt. Dat ze een aanstekelijke slappe lach heeft.
Dat ze af en toe even je hand aanraakt. Dat ze je soms indringend in je ogen kijkt. Dat je glimlachend terugkijkt. Dat het oudere vrouwtje aan het tafeltje naast je zegt dat jullie een leuk stelletje zijn. Dat ze bij het opstaan je hand vastpakt. Dat je een flinke fooi geeft vanwege de perfecte bediening. Dat je, terwijl je naar de auto loopt, je hand nonchalant in je broekzak steekt. Dat ze je arm pakt. Dat de tijd is gekomen om afscheid van elkaar te nemen. Dat wangzoenen overgaat in sensueel kussen. Dat je een gevoel hebt die je al lang niet meer gevoeld hebt.
Dat als je thuis komt je een whappje hebt met een lief berichtje. Dat je de volgende ochtend gelukzalig wakker wordt. Dat ze je helemaal begrijpt. Dat je best een onregelmatig leven leidt. Dat ze dus niet dwangneurotische whappjes stuurt. Dat je elkaar regelmatig belt. Dat je elkaar zo nu en dan ziet.
Dat je verliefd bent.

Nou, dat heb ik dus nooit.

Zomerhit 2013

in zee

Als het weer je zwoksels, een zwiemel, een zwaad alsook een gutsend zwoepgat oplevert weet je hoe laat het is. HET IS ZOMERRRRRRRR!!!!!

En met de 3e opvolgende dag met bovenstaande lichamelijke ongemakken kunnen we spreken van zomer. De zomer van 2013. Ik ben d’r zóóóó blij mee. Ik word er zóóóó wappie van. Ik zit zóóóó prettig in m’n velletje. Man man man, ik kan het bijna niet onder woorden brengen. Maar ik ben dan ook een blank negertje hè (oeps, dat mag je niet meer zeggen! Sorry, negertjes. Och, nu doe ik het weer….sorry). Dus kan mij de zomer niet lang genoeg duren.

Bij de zomer van 2013 hoort natuurlijk ook mijn zomerhit van 2013.
Ik hoor je je afvragen waar een zomerhit nu eigenlijk aan moet voldoen om in aanmerking te komen voor de titel “Manus’ zomerhit”.
Nou, da’s niet zo heel erg moeilijk hoor.

Ten eerste moet er een lekker vrolijk deuntje op zitten. Zo’n deuntje waarmee je je niet schaamt als je lafjes met een open raampje rijdt.
Dan de tekst. Is niet in alle gevallen belangrijk maar het heeft wel m’n voorkeur. Een tekst die je vrolijk mee kunt zingen zonder dat je je hoeft te schamen als je lafjes met open raam rijdt. En natuurlijk moet de tekst geen deprimerende Coldplay-shit zijn. Dus geen zware onderwerpen bij een zomerhit. Dat zeg ik!
En tenslotte moet er 1 instrument bovenuit steken. Het instrument dat nèt dat ene melodietje speelt dat je niet meer uit je hoofd krijgt.

Nu weet ik wel dat niet iedereen gelijk is. Dat niet iedereen dezelfde muzieksmaak heeft. Kom op, ik ben de Mediamarkt niet. En dat geeft ook helemaal niks. Je bent er in mijn ogen heus niet minder om.
Maar vind je mijn zomerhit 2013 helemaal niks, op jors en krijg jeuk op uiterst ongemakkelijke lichamelijke plekjes.

Dames en heren, jongens en meisjes, ik presenteer u

MANUS’ ZOMERHIT 2013!!!!!!!!

http://www.youtube.com/watch?v=N8tOYkcDw-w

Knock-out

Groggy

*noot van de redactie: Deze anekdoot gaat over voetbal dus vrouwen en gaylords kunnen deze lolblog wegklikken*

Het EK onder 21 is voor mij een welkome aanvulling op het werkelijk droevige aanbod op de buis tegenwoordig. Het jonge Oranje is toch òòk Oranje! En ik denk dat ze nog best wel eens een kans op de titel kunnen maken.

Maar ik vrees dat ik dan geen wedstrijden meer moet zien. Want tegen Duitsland zag ik de 2e helft (regelrechte bagger met toch nog een goede afloop) en net zie ik ze kansloos verliezen van Spanje (maar die zullen wel stijf van de doping staan. Zoals elke Spaanse sporter.) We zullen zien hoe ver ze komen.

Ik heb ook gevoetbald onder 21. Jahaa, daar lees je van op hè?
Ik voetbalde trouwens niet. Ik was keeper. En, oja, ik ben gestopt op m’n 14e. En dat is ruim onder de 21, dacht ik zo!
Als je vroeger een Pietertje was werd je keeper. En ik was een beetje een Pietertje. Nadat ik in de E-tjes een schitterend doelpunt in de kruising van ons eigen doel schoot, besloot ik keeper te worden.

Ik was geen bijzondere keeper. Ik hield wel eens een bal tegen. Wel had ik 2 ijzersterke punten. Ten eerste m’n reflexen. Legendarisch zijn ze. Penalty’s waren 7 van de 10 voor mij (vanzelfsprekend gingen die andere 3 over of naast). Een 1 tegen 1 situatie? Je was kansloos. Een schot van 30 cm van de doellijn pakte ik nog met een katachtige Lev Jasjin-actie. Zoals ik al zei, legendarisch waren (zijn) mijn reflexen.
Mijn 2e ijzersterke punt was het uittrappen. Als een raket schoot ik ze de hoogte in. En dat was ook gelijk m’n zwakke punt. De ballen kwamen namelijk 4 meter voor me weer terug het veld in. Mijn coach en vooral de verdedigers voor me smeekten me dan ook telkens om de bal het veld in te gooien. Want dat kon ik ook heul ver.
Maar genoeg veren in m’n prachtbips. Wat is de aanleiding van dees anekdoot?

Ik zag net in de wedstrijd op een gegeven moment een botsing tussen onze keeper en onze verdediger. En laat ik dat nou ook eens meegemaakt hebben.
Alleen toen ging ik Knock-out (ah!, Ik heb je aandacht weer).
Het was een doordeweekse wedstrijd tegen aarsrivaal (ik noem bewust de t niet!), GVAV. Een voor ons niets aan de hand wedstrijd, we stonden 3-0 voor. Halverwege de 2e helft kwam er een bal diep richting mijn 16 meter. Ik kwam uit en bleef op de rand van die 16 staan om de bal op te pakken. Onze laatste man gebruikte zijn lichaam om de spits van de bal af te houden. GVAV had een gevaarlijke, behendige en veel scorende spits. Joop Reijenga.
Precies op het moment dat de bal de lijn van de 16 binnen kwam stuiteren, pakte ik de bal klem. Ik dook opzij om de 2 aanstormende jongens te ontwijken. En precies op dat moment gaf Joop onze laatste man een zetje in zijn rug.
BONK (*geluidsfragment*). De knie van onze laatste man kreeg ik vol op mijn linker jukbeen. Ik ging gestrekt. En goed ook. Ik hoorde later dat ik 20 minuten buiten westen op het veld heb gelegen. Maar of dat waar is weet ik niet. Het kan makkelijk 18 minuten zijn geweest. Of 21.

Het was een ongelukje. Joop heeft later zijn excuses aangeboden. Vond ik sportief. Ik heb het hem vergeven.

Maar ik hoop wel dat hij tegenwoordig een eeuwigdurende pijnlijke pussige gonorroe aan zijn piemol heeft.