Erotisch verhaal

Blogger, mag ik me zo noemen? Waarschijnlijk wel maar zo voel ik het niet. Ik noem me liever verhaaltjesverteller. En als je dat afkort krijg je verveler……………….. Oh wacht.
Hmmm, aandachtspuntje.

Ik volg een aantal weblogs of eigenlijk webloggers. Bloggers zoals je wilt. Vaak interessant wat ze schrijven, meestal leuk om te lezen en zo af en toe lees ik met verbazing. En dat gebeurt vaak bij vrouwen met erotische verhalen. Ja vrouwen ja, ik ken geen mannen die erotische verhalen schrijven. Dat ligt wellicht aan mijn voorkeur voor volgen maar het zijn altijd vrouwen. Met erotische verhalen. En hun fantasieën.

We namen plaats op de bank. We kropen dicht tegen elkaar aan. Mijn hoofd lag tegen zijn borstkas, hij had zijn arm om mijn schouder. Ik wreef over zijn jeans. Vanaf zijn knie ging ik met m’n vingertoppen langzaam omhoog. Hij kreunde zachtjes in mijn oor. Toen ik bij zijn lies aankwam voelde ik dat er een lichte tinteling door zijn lijf ging. Ik raakte zijn gulp aan en begon tergend langzaam de knopen van zijn jeans één voor één los te knopen. Hij ademde hardop. Mijn hand ging in zijn slip. “Ik wil je mannelijkheid in me”, zei ik zwoel.

IIIIIIIIIEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE (*geluid van een remmende auto*)
HO!
STOP!
WAT??????? Je mannelijkheid? Werkelijk joh?

Luister eens, lieve lezer, de eerste de beste vrouw die in mijn bloghut naast mij op mijn bank komt zitten, mij sensueel opwindt door met haar vingers over mijn spijkerbroek langzaam omhoog te glijden en het dan over mijn ‘mannelijkheid’ heeft, krijgt de avond van haar leven. En dan moet je de avond van haar leven lezen als een slappe lach van enkele uren. Pfff, mijn mannelijkheid! Hoe kom je erop? Ik noem jouw units toch ook geen vrouwelijkheden?
Zie het eigenlijk helemaal voor me.

Ze kwam op mijn schoot zitten en gooide met beide handen haar haar naar achteren. Ik pakte haar teder bij haar middel en gleed met mijn handen onder haar truitje. Ze zuchtte zwoel. “Toe maar”, zei ze en ze keek me diep in m’n ogen. Ik trok haar truitje uit over haar hoofd. Ze droeg een zwarte BH. Met mijn linkerhand pakte ik haar BH-bandje en gleed ‘m over haar schouder naar beneden. *FLOEP*
“Hé, een vrouwelijkheid!” “Gossiemikke, wat een prachtige vrouwelijkheid zeg!”
*FLOEP*
“Nah zeg! Daar is die andere vrouwelijkheid ook!” “Hoi jongens!” en ik begon ze zachtjes te kneden en te kussen.
*PLOP PLOP*
“Och kijk, de 2 kleine vrouwelijkheden komen ook tot leven!” “Gaaf zeg!”
Nou, zal ik je andere vrouwelijkheid ook maar even tevoorschijn toveren dan?” “Misschien dat dan mijn mannelijkheid met jouw vrouwelijkheid kan spelen?”
“Nog een wijntje?”
Manman, wat een hilarische avond wordt dat!

Nee, lieve lezer, die erotische verhalen, ik weet het niet. Er zal best een markt voor zijn hoor maar asjeblieft zeg, beschrijf het even normaal.

We erotiek’en!

Kutnummer

In mijn vriendengroep is sprake van een generatiekloof. Ik ben, met m’n 44,11, de frater Venantius van het stel, hoe oud de jongste is weet ik niet eens. Ergens in de 30, denk ik. Nu geeft dit natuurlijk helemaal niets, we kunnen immers niet allemaal wijs en doorleefd zijn. Maar toch geeft dit zo heul af en toe fricties. En dan doel ik op muziekgebied.
Kijk, in principe is mijn muzieksmaak leidend, altijd en overal. Ik heb a; goeie muzieksmaak en b; verstand van muziek. En over deze uitslag kan niet worden gecorrespondeerd. Maar ik heb nu zo’n leeftijd bereikt dat ik mijn zin niet meer door hoef te drammen. ~~Hoewel het me GIGANTISCH veel moeite kost!~~

Dus om de sfeer zo nu en dan toch gezellig te houden introduceerde ik laatst een soort van compromis. Elk van ons mag om de beurt een nummer draaien en de anderen mogen niet ingrijpen en zijn dus verplicht het gekozen nummer te beluisteren.
Mooi geregeld, toch?
Tja, en dan tref je moi. Ik zoek natuurlijk een nummer uit waarvan ik zeker weet dat de anderen het compleet ruk vinden.
Dat deden mattie en ik vroeger al tijdens de karaokeavonden in de kroeg. Heul blij en enthousiast een kutnummer zingen. En op dolle avonden deden we er ook nog dansjes bij! Heerlijk om een hele kroeg “FLIKKER TOCH OP MAN!” te horen roepen.

En zo is dus mijn vriendengroep inmiddels bekend met onder andere mijn fascinatie voor Duitse schlagers, mijn adoratie voor Death Metal en mijn bewondering voor zwijmelmuziek.
Och man, ik heb soms zo’n jolijt met mezelf en muziek…………………………….

Er is echter één nummer waar je mij compleet mee over de rooie krijgt. Dat vind ik zó erg dat ik bij het horen van de eerste tonen braakneigingen uit elke lichaamsholte krijg. En dat ik random mensen wil bitchslappen.
Ik wil het hier wel vertellen maar alleen onder voorwaarde dat dit nooit, maar dan ook noooooooiiiit, in de openbaarheid komt. Beloofd?
Het is dat nummer uit Titanic van Celine Dion, My heart will go on.
BARFFF (oeps, sorry. Zie je?!)

En dat doet mij afvragen; Wat vind jij, lieve lezer, nou het kutste nummer alleralleraller tijden evah?
Ben er wel benieuwd naar. Gooi het maar ergens in de reactiemogelijkheden.
En wie weet, zit je ooit met mij in één ruimte en stel ik een compromis voor.

We kutnummer’en!

Duiding

Ik ben er eindelijk achter wat er aan mij schort. Wat er mis met me is. Waarin ik mezelf moet verbeteren. Het heeft me wat slapeloze nachten en een flink aantal denkwerksessies gekost maar, lieve lezer, ik kan EUREKA! roepen. Ik heb ‘t!
Mijn dieplollige prijsvagen op dees jolijtsijt slaan niet aan omdat ik nooit de antwoorden vermeld. Duhuu. En daar ga ik nu verandering in brengen.

Bij de laatste prijsvaag die ik hier plaatste stelde ik 1 vraag met 2 antwoordmogelijkheden.
WAAROM IS DE NIEUWSTE EDITIE VAN WIDM SPECIAAL VOOR MIJ?
Nou, lieve lezer, hier volgen de antwoorden dan:
1. Er speelt een deelnemer mee met de achternaam Schollaardt. En laat die achternaam nou ook voorkomen in mijn familie!
2. De serie speelt zich af op de Dominicaanse Republiek. En laat ik daar nou ook geweest zijn!
Wolla, de 2 antwoorden!

Dominicaanse Republiek, we (voormaligje en ik) vierden onze vakantie daar in 2000. Mooi land! Ik weet er niet meer zo gek veel van en dat wat ik nog wel weet ga ik nu opschrijven. We kwamen in de stromende regen aan bij ons verblijf in Sosua. En met stromende regen bedoel ik STRO-MEN-DE regen. Goeiendag, nog nooit zoveel regen gezien. Ik weet nog dat ik dacht ‘ben je in het midden van het paradijs, krijg je dit’. We hadden een hutje achter op het terrein. Zo eentje met rieten dak. Langs een pad omlaag met trapstenen kwamen we bij de bar en het restaurant. “Pas op, een slang!”, schreeuwde ze eens uit. Ik sprong 36 meter de lucht in, bleek het een tuinslang te zijn……………………… Je moet weten, ik schijt boekdelen voor slangen. Flauwe grap van haar!
Achter de bar werkte Patrick. Tenminste, zo noemde ik hem. Hij leek op Kluivert. We werden vrienden. En we hebben hem en zijn vriendin een avondje mee uit genomen. Hier maakte ik kennis met Que si, que no en ik merenquede m’n kont eraf. Wat een lekker nummer! Die moest ik hebben. Bleek het Nederlands te zijn! En het stond al 88 weken op 1 in de top 40…………….. Toen luisterde ik al geen radio meer.
Het laatste wat ik me herinner is de Amerikaanse zanger in het restaurant. Uit Chicago kwam ie. Zo’n gast met een elektrische gitaar en een microfoon. Ik vond hem goed, deed me denken aan George Benson. Hij vertelde dat hij geld bij elkaar speelde om rond te komen. Hij had al zijn geld in het maken van een cd gestoken maar dat de verkoop ervan erg tegenviel. Ik had met hem te doen, ik kocht zijn cd. De kwaliteit was beroerd, heb net even in de collectie gekeken en ik heb ‘m niet eens meer.
Oja, en natuurlijk hebben we het Bounty-eiland (Isla Saona) bezocht maar waar ik ook keek, nergens een Bounty te krijgen hoor! Laat je niets wijsmaken!

De foto is van het uitzicht vanuit ons verblijf. Zelf gemaakt en hij hangt nog steeds bij mij op de wc. Maar deze informatie kun je vergeten. Ik bedoel, hoe groot is de kans dat jij, lieve lezer, ooit op mijn wc je boodschap komt doen?
Nou, dat was het wel. Zal ik er voor de vorm nog een prijsvaag tegenaan gooien?

WELKE WERELDBEROEMDE ZANGER IS IN 1998 VERONGELUKT OP DE DOMINICAANSE REPUBLIEK?

We antwoord’en!

Kwartaal

Maar natuurlijk gaat dees jolijtsijt in het nieuwe jaar gewoon door. En hoe kan ik dat duidelijker brengen dan er gelijk op 1 januari een nieuwe anekdoot in te knallen? Niewaar?

Eens even zien, laat ik de plannen voor het aankomende kwartaal eens even met je delen. Dit kwartaal staat voor mij in het teken van 3 hoofdzaken. De rest is even bijzaak. Óók belangrijk hoor maar mijn volledige aandacht gaat even uit naar de 3 hoofdzaken voor dit kwartaal.
De eerste is over 3 weken. Het verjaardagspartijtje van Sam. Hèt proefjesfeest zoals de gemiddelde groupie hiero weet. Langzaamaan en stap voor stap transformeer ik naar m’n nieuwste typetje; Professor Dieter von Kalebats. De verstrooide professor. Het pasje is binnen en de stem heb ik ook al onder de stembanden. Nu moet ik alleen nog even een outfit scoren. Oja, en ik heb besloten voor een pruikding te gaan, m’n haar tondeuseren dwars over het midden lijkt me bij nader inzien toch niet zo’n heul sterk plan. Oh, en laat ik ook niet vergeten te vermelden dat ik de laatste weken druk doende ben geweest intel te verzamelen over enkele proefjes die betrekking hebben tot ontploffinkjes. Het is natuurlijk wel een kinderfeestje hè? En hoe leuk is het dan voor de kinders dat alles helemaal in de soep loopt en dat de boel ontploft? Frappant dat je een heleboel informatie gewoon van sommige sites kunt halen! Hoi AIVD! Hoi CIA! Hoi CTU!

De dag vóór Valentijnsdag hoopt het jochie links de respectabele leeftijd van 45 te behalen. Dat moet vanzelfsprekend gevierd worden! Ik bedoel, hoe vaak word ik nu 45?
Ik zit nog even te dubben hoe ik dit ga aanpakken. In kleine kring of zal ik er toch een megafeest van maken? Een megafeest zoals ik al vaker gepland en hier aangekondigd heb.
Oh, wacht even, toen kwam niemand opdagen……………. Hmmm, aandachtspuntje. Dat gaat me natuurlijk wèèr klauwen vol met geld kosten, de Gelredome afhuren. Dat is pas lucratief als er minimaal 43.859 mensen komen. En waar vind ik die overige 43.851 zo gauw? Het is natuurlijk wel erg kort dag.
Nou ja, ik kom er op terug. Houd in elk geval die 13e vrij in je agenda!

En dan is er tenslotte nog the moment you’ve all been waiting voor. Zondag 27 maart. Zomertijd.
Dè dag dat ik mij weer op de markt werp. De vrijgezellenmarkt dat is. Maar dat weet jij als groupie natuurlijk als geen ander.
Zo’n winterstop hè? Ik vind het heerlijk. Ik heb het ook nodig. Even rust aan het hoofd en prachtlijf. Ah, het woordje prachtlijf is gevallen. Vanzelfsprekend heb ik het lichaam een beetje laten verslonzen en laten hangen maar, lieve lezer, ik beloof plechtig er vanaf nu weer aan te gaan werken zodat ik er per 27 maart weer aantoonbaar uitzie.
Dus nog even geduld, vanaf zondag 27 maart kan ook jij aanspraak op een date met mij maken!
Ben je een ongeduldig type en wil je zeker van je zaak zijn, reserveren kan vanaf maandag 11 januari, klokslag 8 uur.

We kwartaal’en!

Voor m’n vrienden

Omdat ik op m’n oude dag hier en daar wat sentimenteler word, dees anekdoot. Speciaal voor m’n vrienden. Mijn èchte vrienden.

Niet voor de luitjes die zich voordeden als mijn vrienden maar die toch niet zo vrienderig bleken te zijn toen het erop aankwam. En ook niet voor die piepeltjes die me op een gegeven moment toch maar links lieten liggen. En al helemaal niet voor het gespuis dat uiteindelijk een mes in m’n rug staken. Neen, dees anekdoot is voor mijn èchte vrienden. Die er voor me zijn. Die me steunen. Die me gedogen. Die me zo nu en dan uitnodigen om te komen eten en/of drinken. En ook al ben ik (soms) een botte lul, me gewoon een aardige vent vinden. M’n matties dus.

Ik wens jullie een fantastisch nieuw jaar toe met ontzettend veel lolmomenten met maar ook zonder mij. Jullie weten wie ik bedoel.

Dit was de laatste van 2015. Tot volgend jaar, mensen!

We tik ‘m aan’en! 👊🏼

Win-Win-Win situatie

Het voordeel van op onregelmatige tijden werken is dat je op onregelmatige tijden vrij bent. En dat betekent dat mensen op deze onregelmatige vrije tijden een beroep op mij kunnen doen. En dat is toch verdomd handig als jezelf met een kantoortijdenbaan zit.
Met mijn kinds bijvoorbeeld. Met enige regelmaat ben ik voormaligje ’s ontlasting en neem ik ze even onder mijn hoede. Hmmm, dat klinkt eigenlijk best goor. Wellicht moet ik daar even een andere naam voor verzinnen. Aandachtspuntje.
Maar ook feestjes! Of spelletjesavondjes! Of karaokeavonden! Ook dat regel ik gewoon even op mijn onregelmatige vrije tijden. Ik begrijp als geen ander dat men helegaar geen tijd en/of energie voor het plannen van ontspanningsmogelijkheden heeft in deze drukke tijden van 24-uurseconomieën. Maar lieve lezer, laat ik daar nou wèl onregelmatige tijd voor hebben!
Stel; je bent op een doordeweekse dag jarig. Je wilt een prachtig feest geven. Maar hoe krijg je iedereen op je feestje? Nou, dan schakel je mij gewoon even in en ik regel die ding. Ik prik een datum, ik prik een locatie en als kers op de taart zal ikzelf ook nog een verlofdag nemen en het feestje opleuken met mijn komst. Ik noem dat een win-win-win situatie.

En de waardering die ik ervoor krijg? Ach, ik doe het met liefde hoor. En geheel kosteloos, dat ook nog.
Je behoort tenslotte tot mijn innercircle of niet.

We win-win-win’en!

Ik, de vrouwenmishandelaar

Je kunt het tegenwoordig haast niet meer voorstellen maar vroeger stond ik in stáád bekend als vrouwenmishandelaar. Ik! De liefste, vriendelijkste, gezelligste, leukste vent die jij kent als vrouwenmishandelaar! Geloof je toch niet?
En toch is het zo. Er lopen op deze kloot zeker 4 volwassen vrouwen rond met een brandmerk van mij. En dan is ‘t brandmerk een litteken. Tja, je bent met mij (geweest), dan zal je me niet vergeten ook!

M’n eerste dinnetje zum bleistift, die heb ik een gat in d’r kop gegooid. Ik kon vroeger heel ver gooien. En vroeger is tot ik m’n schouder vermorzelde in het leger maar dat verhaal staat hier wel ergens op de site. Zoek het maar ff op mocht je daar trek in hebben. Wij woonden in een rijtjeshuis met een voor -en achtertuin. De voortuin lag voor en de achtertuin lag achter het huis. En dat is volgens mij vaak zo bij voor -en achtertuinen. Ik had die dag net een honkbalbal op de kop getikt. Zo’n echte harde, mooi ding. Dinnetje, uit privacyoverwegingen noem ik geen namen, geloofde niks van mijn stoere gooipraat en daagde me uit. Zij ging in de achtertuin staan, ik bleef voor. Ik wierp over het dak. Heel even later hoorde ik een gil gevolgd door een vreselijk huilen. Omdat ze tegen de zon in keek, zag ze de bal te laat aankomen. PATS, op haar voorhoofd. En bloeden jonguh!
Dus.

Het 2^e scharreltje zat bij me achterop de fiets. En dan op zo’n typische vrouwenmanier. Met beide benen aan 1 kant. Ik vind dat niet handig. Maar aan de andere kant, er zijn weinig vrouwen met scrota. We fietsten naar haar huis, het laatste stukje over de stoep. M’n bedoeling was goed, de uitvoering eigenlijk ook. En als je gewoon zoals mannen zitten, met aan beide kanten van de fiets een been, dan is het geen probleem als je tussen 2 betonpaaltjes door moet. Nu ging het dus mis. PATS, tegen haar knie. En bloeden jonguh!
Duss.

Bij het 3^e meiske gebeurde precies hetzelfde als bij de 2^e alleen reden we toen naar mijn huis. Oja, en het was de andere knie. Bloeden jonguh!
Dusss.

De mishandeling van m’n vierde slachtoffer is het meest hilarisch van allemaal. En de manier waarop was ook zo doordacht. Ik hielp haar met het aanleggen van het tuinpad. Haar vriend was werken (ssssst, we hadden een affaire, niet verder vertellen!) en om het haar alleen te laten doen ging me te ver. Vriend had een grote bult grindstenen voor de deur laten bezorgen, wij zouden het pad ermee vullen. Tussen de ~~vrijpartijen~~ regenbuien door ging het best redelijk, moet ik zeggen. Zij vulde het pad met de dikke grindstenen, ik bracht haar telkens een kruiwagen vol. Terwijl ik weer eens m’n bi –en triceps tentoon spreidde met een volle kruiwagen, stapte ik op zo’n steentje. Ik verloor m’n evenwicht en om mezelf te redden kieperde ik de kruiwagen om. Opgefokt als ik in die tijd was, begon ik te vloeken en te schelden. Ik schopte ’t schuldige steentje met een rotschop weg. Direct gevolgd door een gil en een enorme huilbui. PATS, net boven haar rechterwenkbrauw kwam ie. En bloeden jonguh!
Dussss.

Tegenwoordig ben ik niet meer zo opvliegerig en verwond ik weinig vrouwen. Volgens mij heb ik de afgelopen 30 jaar nooit meer een vrouwmens mishandeld. Ik hoef ook niet meer zo nodig herinnerd te worden, daar heb ik inmiddels andere trucjes voor.
Hoe het tegenwoordig met de 4 bovenstaande slachtoffers gaat, geen idee. Contact volledig verloren.
Maar ik weet wel dat ze hun (klein)kinderen ooit zullen vertellen over die fantastische vent die hun dat litteken heeft bezorgd.
Kan me niet voorstellen dat ze dat niet doen.

We brandmerk’en!

ICE

Heb jij ICE op jouw telefoon? Potverdrietieneurocentjes, dat is even een goeie vraag hè?
Voor degenen die nu in de Appstore gaan zoeken onder ‘Spellen’; lees gerust even verder.
ICE, In Case of Emergency. Ja klopt, dat is inderdaad jargon.
Dit zijn de waarschuwingsnummers in geval van ongelukken.
Ik zal het uitleggen.

Stel je voor (hoi, ik ben Manus. HAHAHA, wat flauw!) dat je onderweg ergens naartoe een ongeluk krijgt. En het ongeluk is dermate ernstig dat jouw naasten op de hoogte gebracht moeten worden. Weet niet hoe jij daar instaat maar ik zou dat persoonlijk prettig vinden. De toegesnelde hulpdiensten zullen jouw telefoon pakken en eventuele ‘op de hoogte te brengen’ personen waarschuwen. En om nu te voorkomen dat willekeurige mensen gebeld worden, is ICE bedacht.

Nu is een ongeluk ergens onderweg naartoe in mijn geval natuurlijk uiterst te nihiliseren. Maar ja, ik heb het nooit helemaal zelf in de hand. Ik bedoel, er rijden ook vrouwen, bejaarden, jonge gastjes, Poolse bouwvakkers, vermoeide vrachtwagenchauffeurs, gesjeesde leasebakrijders en ander gepeupel rond dus een ongeluk helemaal, compleet en voor 100% uitsluiten is er niet bij. Het is niet anders, ik moet het ermee doen.
Ik heb derhalve ICE in mijn telefoon staan. Bovenaan in mijn contactenlijst onder A(ICE). Hier staan 6 vaste waarschuwingspersonen: mijn jongens (vaste nummer), mijn moeder (vaste nummer), mijn zus (06), mijn voormaligje (06), mijn ex-zwager (06) en mijn zwager (06). De kans dat er niemand met een McDonald’s menu aan komt zetten is hiermee volledig tot nul gereduceerd, mocht ik eventueel in een ziekenhuis belanden. Dacht ik zo.
Zo nu en dan heb ik een zevende waarschuwingspersoon op de lICEst (hahaha, schitterende woordspeling!) staan. Dit is iemand (vaak een dinneke) met wie ik op dat moment redelijk intensief (niet vleselijk hoor, meer telefonisch of whapperig) contact heb. Altijd handig om iemand te hebben die mijn eventuele absentie op de sociale media kan verklaren. Dat zeg ik!
Maar zodra het contact minder wordt, bonjour ik haar er net zo snel weer van af en verhuist ze naar de ‘gewone’ telefoonlijst. Ik ben daarin keihard.

Zo zie je maar weer, lieve lezer, naast jolijterige en ontroerende anekdoten kan je hier ook terecht voor onderrichtende verhalen. Ik zou zeggen, maak allemaal een ICE-lijst aan. Wie weet komt het ooit nog van pas.
Oja, en haal de schermbeveiliging van je telefoon als je onderweg bent, da’s ook wel handig.

We ICE’ en!

Keuzes

Ik had het op Twitter al groots aangekondigd en natuurlijk kan het hier, op dees jolijtsijt, niet ontbreken. Ik ben van mijn geloof af gevallen en heb besloten jou, lieve lezer, tegemoet te komen. Want waarom wachten tot de zomertijd weer aanbreekt? Dat is toch gewoon hard, kil en onmenselijk van me?
Toch?

Ik heb binnenkort van HQ 2 (TWEE!!!) volledig vrije weekenden gekregen. Nou ja, ik heb er zelf om gevraagd maar ze gaven me een akkoord. Dat komt eigenlijk op het zelfde neer. (Hmmm, zo onmisbaar ben ik dus helegaar niet. Werk gerelateerd aandachtspuntje.)
Dus, lieve lezer, ik ben de komende tijd 2 (TWEE!!!) keer beschikbaar. Een heel weekend zelfs.
Wil je met me daten? Of wil je met me bier drinken? Of wil je dat ik op een feestje verschijn? Of wil je de eerste 2 opties met me combineren? Schrijf je dan nu in! En wellicht bezorg ik je het fijnste weekend in tijden.
Ik zie de aanmeldingen wel binnenstromen. Oja, het betreft het weekend van 31 oktober en van 28 november.

We keuze’n!

(Bij een gelijke stand zullen penalties een winnaar aanwijzen. Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd)

Bijzondere dag

Zaterdag was een bijzondere dag. We bezochten Dolfinarium. Dat lag al sinds de vakantie in de planning toen Sam onderweg een vrachtwagen van Dolfinarium zag rijden. “Gaan we daar een keer heen?” Ik beloofde het.
Dolfinarium, ik ben daar ooit wel geweest maar dat was ergens rond 1834. Het enige wat ik me ervan herinner is dat er orka’s zijn. Dat vertelde ik de jongens ook onderweg naar Harderwijk. Sterker nog, ik maakte er een spannend verhaal van. Die jongens zijn wel 8 meter lang en kunnen in één hap een zeehond opeten. Oh, eigenlijk is daar niets spannends aan, het is de harde werkelijkheid, bedenk ik me nu.
Het was frisjes, er stond een koud windje bij binnenkomst. De eerste dieren die we tegenkwamen waren zeeleeuwen (of zoals Teun ze noemt zeelullen). Machtige beesten! Vooral de baas van het stel. Goeiendag, wat een kolos! Ze boerden er lustig op los. En dan moet je die boeren zien als ik die na een paar slokken bier mijn keel openzet. Alleen dan 160 decibel harder. We hadden lol.
De jongens ontdekten een speeltuin met bootjes, tijd voor koffie en gevulde koeken.
De dolfijnenshow binnen in de koepel was geweldig. Sjonge, wat zijn dat mooie beesten. En wat zijn ze sterk! Ze gooiden een volwassen vent enkele meters uit het water! Ik vond dat prachtig. De jongens vonden vanzelfsprekend de bommetjes tha bomb. Sam en ik waren het unaniem eens dat vanaf nu haaien stom zijn omdat ze dolfijnen eten.
We ontdekten dat van de orka’s geen spoor meer te vinden was, de laatste is in 2011 naar Tenerife geëmigreerd. En geef ‘m eens ongelijk. Wel jammer. Ook haaien, blauwe vinvissen en octopussen waren niet aanwezig bij Dolfinarium. Wellicht dat ik wat beter m’n huiswerk moet doen voor ik de jongens iets vertel. Hmmm, opvoedkundig aandachtspuntje.

Maar wat maakte deze dag nou zo bijzonder, hoor ik je afvragen?
Nou, lieve lezer, ik bracht deze dag door met mijn jongens èn mijn voormalig schoonouders! Ja, je leest het goed. Dat kan bij ons gewoon. Wij doen niet zo moeilijk. We hebben een geschiedenis van bijna 15 jaar samen en 4 jaar solo en wij zien geen reden waarom het contact anders moet zijn omdat ik nou eenmaal de ‘ex’ ben.
Meer gescheiden luitjes zouden eens een voorbeeld aan ons moeten nemen. Helemaal als er kinderen in het spel zijn. Houd eens op met ruzie maken! Zet je ego aan de kant! Maak het elkaar niet zo moeilijk! Dat zeg ik!
Cursusmateriaal is trouwens, tegen een redelijke vergoeding, op te vragen via email.

Opa en oma, hartstikke bedankt voor een ontzettend leuke, gezellige en bijzondere dag!
We vonden het dolfijn.

Jachtseizoen

De geoefende lezer weet dat ik een zomermens ben. Of eigenlijk, een zomertijdmens. De dag dat de klok vooruit gaat (vaak een zondag) is de dag dat ik vrolijk uit m’n bed stap, ik vrolijk fluitend de ochtendrituelen uitvoer en dat ik eigenlijk de hele dag de horlepiep dans. Zomertijd is de tijd dat ik goed in m’n vel zit. Dat ik prettig in de omgang ben. Dat ik er aardig voor mijn lengte uitzie. En dat ik zelfs hier en daar niet schroom om mijn werphengeltje uit te werpen. Ik noem zomertijd ook wel gekscherend ‘mijn jachtseizoen’.
Dit jaar was het op zondag (zie je wel!) 29 maart dat ik mijn jachtseizoen opende. En lieve lezer, middels dees anekdoot maak ik iedereen even duidelijk dat mijn jachtseizoen per vandaag gesloten is. Ja, je leest het goed. Ik wacht niet tot zondag (!) 25 oktober, ik hang het werphengeltje per direct aan de wilgen en stap uit het meest begeerde vrijgezellencircuit.
En waarom, vraag je je af? Nou, omdat ik er klaar mee ben. Ik heb weer genoeg vrouwen het hoofd op hol gebracht. Maar vooral omdat ik vanaf heden tot het einde van het jaar eigenlijk geen vrijtijd meer heb. En ja, ik vind dat je daar wél tijd voor vrij moet maken anders kun je het net zo goed niet doen, toch?

Goed, mijn jachtseizoen. Heeft me dat nog iets opgeleverd? Nee, natuurlijk niet. Hahaha, wat dacht jij dan? Je kunt veel van me zeggen maar ik heb wel principes. En als ik zeg dat Teun minimaal 9 jaar moet zijn vóór ik überhaupt aan een relatie ga denken dan gebeurt dat ook.
Ben ik wijzer geworden van dit jachtseizoen? Jazeker wel! Oh mensen, JAZEKER WEL!!!! Man man man, kan er een log over schrijven. On. Ge. Loof. Lijk. Wat ben ik wijzer geworden!
Dit jachtseizoen zal zéker verwerkt worden in de actieromantischepornothrillerbiografie die over mij gemaakt zal worden.

Maar nu ga ik even weer onder de radar, zoals elk jaar.
Volgend jaar gaan we lustig verder waar we gebleven waren. Volgens mij vanaf 27 maart weer.
En jep, dat is een zondag.

We jachtseizoen’en!

Nee = Nee

Mensen, accepteer gewoon eens een NEE. Veel duidelijker dan het woordje ‘NEE’ zal je het namelijk echt niet krijgen. Nee is geen ja. En nee is ook geen misschien. Nee is, hoe je het ook wendt of keert, nee. Afwijzing. Negatief. Niet.
Wees een vent (of vrouw) en accepteer je verlies. En ga door. Ja goed, het is even doorbijten en wellicht even flink afzien maar dat is maar even. En wat is even nu op een heel leven? Uiteindelijk zal je er wijzer van worden. Misschien kom je er zelfs sterker uit?
Jezelf in een onmogelijke positie manoeuvreren, jezelf opvreten, er zelf onder lijden, ik kan me niet voorstellen dat dàt prettig leven is. En hoe denk je dat het voor de ander is? Die zal zich steeds rigoureuzer, harder en onmogelijker opstellen. En daarmee bereik je juist het tegenovergestelde.
Nee mensen, accepteer gewoon eens een nee en je zal zien dat het een stuk prettiger leeft.
Tenzij je natuurlijk een enorme plaat voor je kop hebt. Dan ben je gedoemd tot dit losergedrag.
#justsaying

Hieronder 2 schoolvoorbeelden van het niet accepteren en het wèl accepteren van NEE:

Fuck it, ik heb vakantie

Zo, bijna vakantie. Kan ik eindelijk dit jaar afsluiten.
Het was niet het beste jaar in mijn bruisende geschiedenis maar ach, fuck it, ik kan het niet terugdraaien dus swa. Even slikken en weer weer doorgaan, is dat niet mijn motto? Uit welk nummer komt dat ook al weer? (de winnaar kan een meet and greet met mij winnen!!)

Maandag vertrek ik voor een week met de jongens en m’n mattiegezinnetje naar de Huttenheugte. Ja, ik was ook sceptisch. Ik weet toevallig dat die 2 lachzakkende aandachthoeren Geer en Goor er eens een programma hebben opgenomen. Dus dan weet je dat ik er een niet al te hoge pet van op heb.
Of zal ik had zeggen? Het is namelijk helemaal niet zo’n SBS tokkiepark als iedereen denkt. En ik kan het weten, wij zijn er namelijk al geweest. In maart hebben wij, de jongens en ik, een researchtoer over het park gedaan. Het is hartstikke leuk voor de kinderen! Ja, het moet wel mooi weer zijn maar het is hartstikke leuk voor de kinderen! En dat is voor mij het belangrijkste. Als zij zich vermaken, ~~heb ik tijd om een beetje macho rond te paradere~~n vermaak ik mij ook. Ze kunnen zwemmen. Ze kunnen varen. Ze kunnen vissen. Ze kunnen fietsen. Ze kunnen klimmen. Ze kunnen scheppen. Ze kunnen ballenbakken. Ze kunnen bowlen. Ze kunnen ijsjen. Ze kunnen patatten (want het heet patat en geen friet!). Ze kunnen zelfs wanna be geheim agenten. Je ziet, keuze zat. Ze zullen zich niet vervelen. En mocht dat toch het geval zijn, ben ik best bereid om ook iets met ze te ondernemen. Ik ben tenslotte niet voor niets één van de leukste vaders die ik ken. En dat is een ‘hengelen naar bevestigingzin’.
Na die week vertrekken we noordwaarts naar casa di mama en de geoefende lezer weet dat dit inmiddels vaste prik is. Even een week tiet hoal’n bie moeke. Vindt moeke leuk, vinden de jongens leuk en ook ik vind dat prettig.

Waar het eigenlijk om draait is dat ik even uit de sleur van het dagelijkse leven ben. Dan gaan we in augustus weer vol goede moed en bruisend als een aspirientje in een glas Gin Tonic m’n saaie leventje in.
Oh wacht.
Maar voor straks om 23.00 uur geldt: Fuck it, ik heb vakantie.

Daten voor gevorderden

Er schijnt nogal wat onduidelijkheid te bestaan bij een deel van de mannelijke bevolking over het prachtige concept ‘Daten’. En dat is helemaal niet erg hoor. Ja goed, ik ging er eigenlijk een beetje van uit dat men de do’s en vooral de dont’s zelf wel in kon vullen maar deze week werd op de sociale mediaas weer pijnlijk duidelijk dat dit niet het geval is.
Maar lieve lezer, laat hier nou de Datemaster himself voor jullie zijn om deze onduidelijkheden voor eens en altijd uit de wereld te helpen. Ik heb tenslotte in mijn 3,9 jaar solo zijn welgeteld 1x gedate!
Maar voor ik met de cursus begin, even het volgende: Het allerbelangrijkste is het verschil herkennen tussen een date en een afspraakje. Bij een date worden lichaamssappen uitgewisseld!
Deze beslissing dient in de eerste 17 seconden van de ontmoeting gemaakt te worden door de man (hierna is het aan de vrouw trouwens).

Vind online een omv (ontzettend mooie vrouw) en probeer contact te leggen door bijvoorbeeld een chatgesprek te beginnen met “ik bedoel er niks mee hoor maar ik vind je een omv”. Het chatgesprek komt hierna op gang en probeer in deze chatsessies elkaar beter te leren kennen door bijvoorbeeld gerichte vragen te stellen zoals daar zijn ‘kun je koken?’ en ‘wat is jouw mening over de globalisatie in het Spaanstalige deel van de wereld?’.
Wacht tot de vrouw een ontmoeting oppert en ga er dan gretig op in. Maar laat de vrouw de tijd en plaats bepalen! Houd rekening met het mee te nemen presentje. Is de ontmoeting bij de vrouw thuis, neem iets nuttigs mee zoals bijvoorbeeld een tandenborstel.
Na alle plichtplegingen, het eten, de drankjes en de nodige 1982-grappen toon je interesse door bijvoorbeeld je schoenen uit te doen en comfortabel op de bank te gaan zitten. Wacht tot de vrouw de eerste move tot intimiteit maakt! Hierna kun je je mannelijkheid tonen door het passiegedeelte volledig over te nemen.
De afsluiting van de date hangt geheel af van voornoemde passiegedeelte. Geeft de vrouw aan dat je niet weg hoeft te gaan, zijn er twee opties:
1. Je kunt all the way gaan. Je hebt in dit geval een perfecte date gehad.
2. Je mag op het logeerbed. Je hebt in dit geval het passiegedeelte compleet verknalt en ben je een lutser en moet je deze cursus nog maar eens goed in je hoofd stampen.
Of je hebt zo’n zeikwijf te pakken die van het begin niet duidelijk genoeg is geweest. Dat kan ook nog.

We daten!

Gebroken hart

Ik ben sip.
Ik heb een beetje een klutweek. Een emotioneel zware klutweek. En wij zijn nog maar op de helft!
Maar ja, soms heeft een mens dat hè? Dat het even allemaal tegenzit. Dat het even allemaal niet gaat zoals normaal gesproken. Dat je even in die welbekende hoek zit. En laat ik nou ook net een mens zijn!
Wat is gaande, Manus? En weet je zeker dat je het hiero wilt vertellen?
Ja, lieve lezer. Ik ga het juist hier vertellen. Hier kan ik m’n emoties kwijt zonder dat je mijn fysieke emoties ziet. As I typ biggelt er namelijk weer een traan over m’n rechterwang. Zo zwaar ben ik aangeslagen. En trouwens, ik ben altijd al liever een schrijver dan een prater geweest. Helemaal als het op emotionele zaken aankomt. Op papier hoor je m’n overslaande stem of die brok in m’n keel namelijk niet.

(noot van de redactie: onderstaande wordt met knikkende vingers getypt)

Maandag is m’n telefoon op de grond gevallen. Glas gebroken. Er zit rechts onderin een redelijke barst. *snif*
Zojuist ga ik per ongeluk op m’n bril zitten. Linkerpootje gebroken. *snif*
En dan zal je zien dat vanavond m’n hart ook nog wordt gebroken.
Nou, dan word ik helemaal sip. Laat me maar even alleen. Ik moet dit even te boven komen.

We breken!

Avondje romantiek

Ik had het penthuis flink schoon gemaakt. De woonkamer, de keuken, de douche, de slaapkamer, overal had ik mijn volledige energie ingestoken. Met m’n doekje en m’n flesje Glassex. En omdat het een prachtige lentedag was, had ik de ramen en balkondeur lekker tegen elkaar opengezet. De geur van zonlicht en sex (van ’t glas. Jij doordenkert jij!) verspreidden zich door mijn toko.
Ik had her en der waxinelichtjes aangestoken toen tegen half 7 de intercombel ging. Fluks drukte ik de Motownslows op de iPod aan. “Kom boven”, riep ik enthousiast door de intercom.
Ik was best een beetje gespannen, dat mag je eerlijk weten. Zo vaak komt een vrouw niet bij me thuis immers.
Ik nam haar jas aan en leidde haar naar de woonkamer. “Oh, wat leuk!”, zei ze. “Groter als ik dacht.” Ik dacht groter DAN ik dacht maar hield wijselijk m’n mond.
“Wil je koffie, thee of gelijk wat anders?”, vroeg ik. Ze lustte wel een wijntje en ze vleide haar best wel strakke lichaam in dat jurkje op de bank. ‘Ja hallo, daar moet ik zo zitten’, dacht ik maar ik hield wijselijk mijn mond.
“Proost.”, zeiden we tegelijk en even keken we elkaar indringend aan. We praatten wat over koetjes en kalfjes. Tot ik zei dat ik Boer zoekt vrouw niet volg.
Ik genoot van haar mooie lach. Ik kwam naast haar zitten. “Wat ruik je lekker naar kokos.”, zei ze zacht en ze streelde me door m’n achterhaar. Ik pakte haar hand en keek haar diep in haar ogen. “Zullen we dansen?”, vroeg ik en ik trok haar langzaam van de bank. Met haar handen in mijn nek en mijn handen op haar heupen slowden we door de kamer. Ik had er een goed gevoel bij. Dit kon haar wel eens zijn, dacht ik.

“HÉ, DIT LIEDJE VAN PHARRELL KEN IK NIET EENS!!”, schreeuwde ze ineens in m’n oor. Ze rukte zich van me los en begon te dansen. “WHOEHOOEEEE”, gilde ze.
Ik zuchtte diep en telde tot 10. Daarna liep ik naar de gang, pakte haar jas en gaf het haar.
“Dit is het origineel, muts! Wegwezen.”

Ja, lieve lezer, soms moet ik onverbiddelijk zijn.
https://www.youtube.com/watch?v=kdnyrnLXFhg

Ik haat alles aan jou

In mijn roerige jaren kreeg ik geheel toevallig een vriendin. Ze pakte mij een keer spontaan op de bakkes en ik werd verliefd. (Ja, lieve leester, zo makkelijk kan het met mij gaan.)
Ik genoot van onze tijd samen, ik genoot van onze tijd met vrienden samen, eigenlijk genoot ik over het algemeen wel. Maar zoals je in de eerste zin hebt gelezen viel dit genieten in mijn roerige jaren. Of eigenlijk aan het begin van mijn roerige jaren (de roerigste kwamen jaren later. Daarover wellicht een andere keer meer. *Von Cliffhangerhausen!!!!!*).
Hoe zal ik mijn roerige jaren eens omschrijven? Laat ik het zo zeggen dat ik er niet in spuugde en dat ik geen fuk gaf. Weekendlijks was het raak. En vaak zomers wel vaker. De wereld als een doedelzak en rare dingen doen. Geen criminele rare dingen trouwens hoor. Gewoon gekke rare dingen. Die om te lachen zijn. Maar als ik eraan terugdenk, had het voor hetzelfde geld verkeerd af kunnen lopen.
Mijn vriendin, die enkele jaren volwassener was, vond het in het begin ook lollig maar na een half jaar wilde ze toch wel dat het iets serieuzer werd. Tja, daar was ik ook wel klaar voor.

Dacht ik.
Het roerige leven had mij in de houdgreep en ik werd er steeds verder in gezogen. Ik vond gezelligheid, lol, lachen, jolijt en heul veul alcohol belangrijker dan een avondje thuis zitten. Met enige regelmaat werd ik naast haar wakker en geen idee wat ik die avond en nacht ervoor allemaal had uitgevreten.
Ze was er op een bepaald moment helemaal klaar mee en ze dumpte me…………………………….
WAT? MIJ DUMPEN? #$##@$%%$$((*&^%😡😡😡😡
Ik ging rare dingen doen. Dingen die ik achteraf niet had moeten doen. Verdiende ze niet. Ik heb daar spijt van. MeaCulpa.
Ik heb er van geleerd. Tenminste, ik vind dat ik 20 jaar later verstandig met de ‘scheiding’ om ben gegaan.
Vanzelfsprekend was m’n vriendin not amused met mijn gedrag. En dan is not amused een understatement. Ze kreeg een hekel aan me. En dan ook zo’n hekel dat ze me eens over de motorkap wilde jagen. Diepe haat!
En nu ik erover nadenk, heb ik er nog begrip voor ook. Wat een eikel kon (kan?) ik soms zijn!

Precies in dat jaar bracht Ugly kid Joe zijn geweldige eerste single uit.
Ik moet me sterk vergissen hoor maar volgens mij heeft mijn toenmalige vriendin de tekst geschreven……..

Zeg vrouwtjes, help ’s ff

Jullie weten dat ik het dit jaar over de vrouwvriendelijke toer gooi, toch?
Dat werd ook wel eens tijd. Het schijnt dat ik zo nu en dan en zo af en toe nogal vrouwvriendelijk overkom. Of vrouwonvriendelijk? Meer horkerig. Ongemanierd. Bot.
Maar we zijn nu een maand onderweg en ik loop toch wel tegen een paar vragen aan.
Zum bleistift; als een vrouw je een vraag stelt, geef je dan eerlijk antwoord of draai je je antwoord zo dat zij hoort wat ze wilt horen?
Of; Als een vrouw naar een compliment vist, geef je dan eerlijk antwoord of draai je je antwoord zo dat zij hoort wat ze wilt horen?

Oh, eigenlijk is het maar één vraag. Maar toch ben ik benieuwd naar jullie mening.
Dus vrouwtjes, help ’s ff.
Willen jullie nou een man die ja en amen zegt of hebben julie liever eentje die zo nu en dan wat tegengas geeft? Of, en dat is dan mijn geval, die zich helemaal niks laat vertellen?
Knal het maar bij de reacties, ben errug benieuwd.
Want ik snap er de ballen niet meer van.

We vrouwvriendelijken!

Huppelkutje

Ik sprak vanmiddag een huppelkutje. Zo’n meidje net van school, nog net niet droog achter d’r oren, hier en daar nog wat puspukkeltjes, iets teveel make up, net oud genoeg voor mij om haar vader te zijn en die dan zo’n ingestudeerd toontje aanslaat. Je kent ze wel. Man man man, wat een droeftoetster!
Bij elk woord dat ze uit haar giechel barfte, zuchtte ik meer en meer en kon ik alleen maar denken ‘mens, ga koffie halen!’ Of ga je nageltjes lakken. Of ga Justin Bieber onderkwijlen.
Ik heb haar denkbeeldig zéker 34 bitchslaps gegeven. En haar 15 fluimen vol in haar bek getuft.
En ik moet me vergissen hoor maar ik denk dat ze zelf denkt dat ze heul intelligente zaken uitkraamde. Het arme schaap.
NOU, NEE!!
Ik kreeg op een gegeven moment gewoon medelijden met haar. ‘Kind, stop asjeblieft met blaten! Laat asjeblieft wat zuurstof bij die hersenen toe. Denk asjeblieft even 13 tellen na voordat je die klep opentrekt. Of neem er 43. Minuten! Dan heb ik wat meer tijd m’n aandacht naar iets wèl nuttigs te verleggen.
GOEIENDAG ZEG!!

Nee, lieve lezer, uit een relatie tussen een huppelkutje en ik (ik werd laatst een man der mannen genoemd!) zal nooit een goed huwelijk groeien.

We huppelkutjen!

Investeringen

Van alle investeringen die ik het afgelopen jaar heb gedaan is mijn brilletje toch wel het grootste succes. Dat kan ik inmiddels best concluderen. ‘Je moet in jezelf investeren’, zei m’n vader vroeger. En later herhaalden mijn leraar, mijn trainer, mijn sensei, mijn profeet en mijn spiegelbeeld het ook. Dus er zal best een kern van waarheid in schuilen, me dunkt.
Zo heb ik het afgelopen jaar dus flink geïnvesteerd in mezelf. Ik heb zum bleistift nieuwe gympen gekocht. M’n oude back-to-my-rootsschoenen waren de versletenheid voorbij en ja, dan ben ik wel zo iemand die dan direct actie onderneemt en in nieuwe investeert. Zo ben ik nou eenmaal. Hetzelfde geldt voor mijn favo strakgebipste spijkerbroek. Ook die gaf de geest na een flinke tijd trouwe dienst en die heb ik dus ook moeten inruilen voor een nieuw model. Een ander model ook (waarom PME? Waarom die fukking smalle pijpen? Fuk mode!). En zo kan ik nog wel wat investeringen van het afgelopen jaar opnoemen. Weet je wat? Ik doe dat ook gewoon. Nieuwe trui. Nieuwe sokken. Nieuwe thongs. Nieuw scheerapparaat. Nieuw frituurvet. Ik heb zelfs in een nieuw manicuresetje geïnvesteerd!

Maar zoals ik al zei, het brilletje is bij verre de grootste hit van het afgelopen jaar. Man, wat een vrouwenmagneet is dat!
Ik heb me daar de laatste tijd een partij aandacht van vrouwen! Ik moet ze soms gewoon van me af slaan. Letterlijk zelfs (sorry voor dat elleboogje nog E.) Goed, ze gebruiken me dan wel als backup man maar het is toch wel mooi even 70% meer aandacht dan in het pre-brilletje tijdperk.
Ik weet niet wat het is. Denk dat het brilletje een ietsje sympathiekisme aan m’n arrogante porem geeft ofzeau.

Oh wacht, zei ik nou backup man?……………………………….
Ja lieve lezer, dat ben ik inmiddels verworden. Een backup man. Een opwarmertje. Een afleiding.
Het is helaas de harde realiteit.
Maarja, het leven is als een piemol; hard en altijd te kort.
Jatog, nietan?

We investeren!

Prijsvaag

Zoals je weet betrek ik jou, lezer, zo nu en dan bij het succes van dees jolijtsijt. Onder de noemer ‘Interactie met den lezer’ doe ik dit dan. En meestens is dit in de vorm van een prijvaag. Je weet wel, een vage vraag waar een vaag antwoord bij past. En zoals altijd verwacht ik ook op deze vaag nul komma nul antwoord maar wie geeft een neuk? Ik vind het lollig en als ik iets lollig vind, vind jij het ook. Punt!

Komt tie vaag in 3, 2, 1……….

Hoeveel dagen exact vandaag ben ik één van de 87 miljoen meest begeerde vrijgezellen van Nederland?

De winnares kan een stomende chatsessie met de bedenker, producer en tevens presentator van dees jolijtsijt tegemoet zien.
Antwoorden mogen zoals immer hieronder in de reacties.
Succes allen!!

———————————————————

Het enige juiste antwoord:
1200 dagen😳
*goeiendag zeg!*

Concurrentie

OJEE!! NEE TOCH? POTVERDULLEMME ZEG!
Heb je het gelezen? Ik krijg er een zooi concurrenten bij. Hier, lees zelf maar.
Maar liefst 8 procent van de vrouwelijke lezers schopt ventlief dit jaar nog de deur uit. Ja, er staat ‘volgend jaar’ maar ene Marjolein heeft het artikel geschreven en waarschijnlijk was ze tijdens het tikken te druk met haar achternaam en bedoelt ze 2015. Geeft niks, meid. We begrijpen het. (Wat trouwens een flauwe grap, Manus. Dat heb jij toch niet nodig?)
Hoeveel kerels zouden dat eigenlijk zijn? Een mannetje of 10, 100, 1000? Meer?
Dat wordt dus weer druk tijdens mijn beschikbaarheidsperiode (even voor de nieuwe lezers; dat is de zomertijdperiode). Allemaal van die nieuwe testosteronbommetjes die zich willen laten zien en gelden. En die het uiteindelijk de veteranen een pens vol werk bezorgen om de geleden schade bij vrouwen weer te herstellen. Want daar komt het meestal op neer. Vrouwen vallen van de regen in de drup en aan het einde zijn het de veteranen die de paraplu dragen die ze zo nodig hebben.

Maak ik me zorgen om wèèr een nieuwe vracht concurrentie? Pffff, welnee joh.
Kijk eens hoe Hannibal-relaxed ik erbij zit. Ik zie het allemaal wel weer op me afkomen.
En dat in het jaar dat ik me heb voorgenomen eens wat vrouwvriendelijker te zijn.

We concurreren!

Opsporing verzocht

ZO! BAM!

Knal ik ff lekker het nieuwe jaar in! Goeiennn dag zeg! Je hebt entrees en entrees maar, lieve lezer, dit is me daar een ENTREE hoor!

Dit is haar dan. De vrouw waar ik de rest van mijn bruisende leventje mee door wil brengen. Ik heb mijn ogen de afgelopen 3 jaar goed de kost gegeven en ben tot de conclusie gekomen dat dit de ware is. Mijn perfecte vrouw. Dit is de vrouw waar ik alles voor wil doen.
Nou ja, bijna alles. Stel je voor dat ze wilt dat ik op zondagmiddag mijn teennagels rood ga lakken. Nou, dat kan ze dus mooi op haar buik schrijven. Kom op zeg, heb wel wat beters te doen op een zondagmiddag. En rood? Pffffff.
Maar verder ga ik voor haar (cliché alert!) door dalen, over bergen, zwem ik over zeeën, wandel ik door woestijnen en wat je verder in liefdesliedjes hoort.
Prachtige vrouw! Heerlijk lekker nonchalant haar. Een stel penetratie ogen. Een lief wipneusje. De perfecte mond. Niet tè aanwezige oortjes. Precies genoeg vlees op de botten. Een mooie teint. Een jaar of 40. Een geweldig karakter. Humor. Goeie baan. Een rijbewijs. Een woning. En ze zal ongetwijfeld nog wel wat pluspunten hebben waar ik nu zo gauw niet opkom. Wat wil een man als ik nog meer?

Dus Ellen (ik hoop dat je Ellen heet, vink een mooie vrouwennaam), meid, poedeliewoepsie, meld je even in onderstaande reactiemogelijkheid. Dan kunnen we de details van ons rest-van-ons-leven-samenzijn even kortsluiten. Ik heb je al geïntroduceerd bij m’n jongens, ze waren erg enthousiast en zien er ook naar uit je te ontmoeten.
Tot snel!

Man, wat een prachtig begin van 2015.
En dan heb ik ook nog de 30 miljoen gewonnen!
M’n dag kan niet meer stuk.

Eerlijkheid

Het voordeel om één van de 35 miljoen meest begeerde vrijgezellen van Nederland te zijn is dat je je niet meer hoeft te bewijzen bij de andere sekse, het vrouwvolk, de vrouwtjes. Ik ben derhalve tegenwoordig in de gelukkige staat en ben ik op dusdanige leeftijd dat ik ze niet meer hoef te pleasen.
Wat eigenlijk in het kort betekent dat ik eerlijk tegen ze kan zijn. En dat ben ik dan ook. Sommigen noemen dat horkerigheid, ik noem dat eerlijk.

Zo stond ik vanochtend face to face met een jonge blondine waarmee ik het in een dronken bui zeker wel anderhalf uur uit zou kunnen houden. Na wat korte interactie viste ze naar een compliment. “Zit m’n haar goed?” Tja, en dan tref je mij…..
Een gemiddelde man zou zeggen dat het haar hardstikke leuk staat.
Ik niet. “Nou, nee”, zei ik stellig. En ik trok er m’n ozo befaamde stalen gezicht bij. Het haar zat, hoe zal ik het brengen? Ze had er in elk geval weinig moeite voor gedaan. Kom op zeg! Beetje met een elastiekje denken dat je er gemakkelijk van af komt. En dan ook nog als je mij op het werk kunt treffen! Dan vraag je erom. Dat zeg ik!

Eerlijkheid mensen, daar kom je het verst mee. Hans Teeuwen zei het een tijd geleden al.
Oja, voor ik het vergeet.
Hallo jeugdige lezer. Leuk dat je hier bent. Zeg, klopt het dat je nog nooit iets van Hans Teeuwen gezien hebt? Kind toch, je weet niet wat je mist. De man is op een bepaald moment hilarisch geweest! Zoek op YT maar eens wat fragmenten op.
Hieronder een voorproefje. Kijk maar eens waar de vorige generatie om moest schaterlachen.
Veel plezier enneh…………….. Dag hoor.

Ben er klaar voor

Nu ik…………oh sorry, WE, de 10.000 hits voor dit jaar ruim gepasseerd zijn (dank daarvoor!!) en de druk volledig van m’n schouders is gevallen, kan ik weer ouderwets wat gezwets opnoteren (mattie, opnoteren is ook schrijverlijke vrijheid!)
Zal dit even duiden; M’n mattie viel een paar anekdoots geleden over ‘geslaagd succes’ dat ik schreef. Hij vond dat ik een fout had gemaakt maar de kenners onder jullie weten dat ik vòòrdat ik een fout maak, ik die fout niet maak. Toch? Ik bedoel maar.

Ik kreeg een brief van HQ thuis. Of ik zo vriendelijk wilde zijn vòòr 1 januari 2015 m’n zomervakantieaanvraag in te dienen. Nou, dat wilde ik wel. Ben de beroerdste niet. Het worden de eerste 3 weken van de schoolvakantie, 13 juli t/m 2 augustus. Oja, en of het wellicht handig is om te overleggen met collega’s. Nou, beste collega’s, hier staat het. Dat is m’n uitspraak, daar moeten jullie het mee doen. Op jors!
Ben je het er niet mee eens? Fuk jou, kijk eens op het feestdagenrooster wie jouw feestdagen werkt, zouk zeggen.

Gisteravond zapte ik langs mijn harde schijfbeelden op de DVDR en ik kwam voorbij ‘Vakantie Zeeland 2011′. Lollig om een keer weer terug te zien, dunkte ik. Ik ging hank eens goed bangen. Als je nu denkt dat er een heul verhaal over dit vakantiefilmpje komt, kom je bedrogen uit. Ik vond het gewoon leuk te vermelden waar ik gisteravond naar gekeken heb.

Ik zit te twijfelen waar ik naartoe zal gaan. Met de jongens. Want dat is mijn vakantie hè? Met m’n jongens. Kijk, ik kan natuurlijk gewoon weer 2 weken naar m’n moeke gaan. En we gaan ook zeker die kant nog op. Want Truckstarfestival! Maar is dat niet een beetje droevig aan het worden? Een 44 jarige volwassen (weer 1, mattie!) vent die met z’n kinds naar zijn moeder gaat? (reacties zijn immer welkom)
Ik denk er ook sterk over om met ze naar de andere kant van Nederland te gaan. Naar zee zum bleistift. Ik stap namelijk af van mijn principe. Of ik kàn er vanaf stappen. De jongens zijn inmiddels al zo ver dat ik zonder noemenswaardige incidenten het wel aan durf. Sam leest al als Brugman. WAT! Hij heeft vorige week een heus boek geschreven! En Teun is al een stuk verder dan toen Sam 4 jaar was. Hij veegt z’n eigen poepert al af! En daar zit al een brok wijsheid in, dat wil je niet weten! En dan zijn we ook weer 7 maanden verder natuurlijk……….
Nee, ik denk dat ik er wel klaar voor ben. Ik hoef niet te wachten om door te groeien tot Teun minimaal 9 jaar is. Dat was toch een principiële stelling van me toen ik solo moest. Maar de mannetjes zijn eerder, veeeeeel eerder dan ik dacht op het niveau wat ik prettig vind.

Nu kan het natuurlijk voorkomen dat jij, leester, denkt; ‘Nou, ik wil hem die 2 weken eigenlijk wel van heul dichtbij meemaken’. ‘Ik ben wel benieuwd hoe hij nou eigenlijk in het echt en als vader is’. ‘Ik wil best wel in natura 2 weken vakantie vieren’.
Nou, dat kan. Ben de beroerdste niet.
Ook daar ben ik namelijk wel klaar voor.

(reacties zijn immer welkom).

Horoscoop

Teun zei van de week dat hij en het buurmeisje tweelingen waren. Ik dacht dat ze weer eens een of ander spelletje of toneelstukje hadden gespeeld dus ik speelde mee. ‘Nee joh, jullie lijken toch helemaal niet op elkaar, gekkie?’ Kind helemaal gepikeerd. ‘NEEHEE, dat bedoel ik niet!’ ‘Ik bedoel………….hoe heet dat ook alweer?’
Toen drong tot me door dat hij de horoscoop bedoelde. ‘Oh, natuurlijk……………domme papa’, grapte ik en ik sloeg me theatraal op m’n voorhoofd. Voor de zekerheid controleerde ik zijn stelling even want je moet een kind natuurlijk niet verkeerde intel voorschotelen. En het klopt inderdaad niet. Meneertje is een Leeuw. Nou, dat vond hij nog cooler! Sam is een Steenbok trouwens, om het plaatje compleet te maken.

Yours truly is een Waterman. Maar dan ook een echte! En dat verklaart een hoop. Hoe? Nou, lees verder dan!
Ik moet er over het algemeen niet zo heel erg veel van hebben. Ik ben niet zo van ’t zweverige. Ik vind het prima wat die Chinezen allemaal verzinnen. Zolang ze voor mij nummer 63 (babi pangang met ananas) klaarmaken, heb ik geen moeite met ze.
Maar zij zijn ook niet dom! Er zit best een kern van waarheid in die horoscoopbisnis. Zo kwam ik gisteren onderstaande tekst tegen;
Wanted by many
Taken by none
Looking at some
But waiting for one.
(Google-translate, mocht je het niet begrijpen)
Is dat niet mijn hele huidige vrijgezelle bestaan in een fortune cookie? Geef de Chinees die dit verzonnen heeft een sigaal. Dat zeg ik!

Maar er is meer. Zo is een echte Waterman vriendelijk (nou?), humanitair (huh?), eerlijk (jep), trouw (dubbel jep), origineel (duh!), vindingrijk (dubbel duh!), onafhankelijk (I wish), intellectueel (dus.)
Maar ook eigenzinnig (lijkt me wel ja!), weerbarstig (nou!), dwars (soms), onvoorspelbaar (trots op!), kil (wat is daar mis mee?), te onthecht (geen idee?) en een tettenman (oh nee, dat staat er niet bij). Zo lees ik op de eerste beste hit op Google.
Op een andere site lees ik dat een Waterman ook vrijheidlievend, rebels, democratisch, wetenschappelijk, afstandelijk, onbevooroordeeld, koel, anti-autoritair en modern is.
Vat je al deze eigenschappen in één persoon, dan kom je dus bij mij uit. Valt best mee toch? Snap niet dat ik nog steeds zo zielig en alleen ben……………….. *veegt een traan van zijn wang*

Maar fuk dat! Wie heeft een relatie, genegenheid, liefde en warmte nodig als je een hele bult volgers/lezers/fans hebt?
Precies.
Ik trek het nog wel even in m’n eentje.
En dat moet je anders lezen als jij denkt dat er staat………………….

ps. onderstaande vond ik wel een actuele trouwens maar daarover wellicht een andere keer.

Ik en m’n vriendin

Het is herfstvakantie voor de kinds en dus dachten ik en m’n vriendin dat een bezoekje aan de Apenheul wel een leuke dagbesteding zou zijn. Tegen tienen reden ik met mijn kinds in mijn auto en m’n vriendin met haar kinds in haar auto richting Apeldoorn. Het regende bij aankomst. Het maakte de kinds vanzelfsprekend niets uit, m’n vriendin deed er ook niet al te moeilijk over en uiteindelijk ben ook ik overstag gegaan om uit de auto te stappen.
Eenmaal binnen lieten we de kinds vrij maar niet voor we de regels hadden uitgelegd. Niet rennnen! Niet schreeuwen! En niet schrikken van apen als ze op je gaan zitten! ~~Papa slapt ze wel van je af.~~
Het eerste gedeelte van de route ging voorbeeldig. Her en der zaten de apen (aapjes) hoog in de bomen, ik en m’n vriendin hebben beiden een aapje op de nek gehad en de kinds keken hun ogen uit.
Bij de eerste pitstop gingen de kinds in de speeltuin spelen en genoten ik en m’n vriendin aan een tafeltje van een bekertje koffie.

Het was druk bij de Oerang-oetangs binnen. Ik en m’n vriendin namen de jongsten van onze kinds bij de hand, de 2 oudsten konden zich prima zelf redden. Mijn jongste kreeg het een klein beetje op zijn heupen en ik en m’n vriendin besloten de kinds te trakteren op een ijsje bij de volgende pitsstop. IJsjes werken altijd immers. Ook ik had wel trek gekregen en ik keek uit naar een vette hamburger. Het was tenslotte lunchtijd.
Helaas voor mij kwam op geen enkele menukaart iets van klefs voor. M’n vriendin kocht derhalve een tosti ham/kaas voor me.
Hierna was het tijd om richting de Gorilla’s te gaan. De voedertijdshow begon om 14.00 uur. Ik en m’n vriendin besloten de 3 kwartier te wachten. Het geduld van de kinds werd op de proef gesteld maar zonder noemenswaardige incidenten zijn we die 3 kwartier doorgekomen.
De Gorillashow was leuk, lollig en leerzaam. We trokken naar de laatste pitsstop. De kinds vermaakten zich wederom prima in de speeltuin. Ik trakteerde m’n vriendin op een broodje worst (zie foto).

De vermoeidheid speelde bij enkele van onze kinds parten en ik en m’n vriendin besloten langzaamaan richting de uitgang te gaan. Onderweg zagen we nog veel meer loslopende apen, hebben we wat apentestjes gedaan en kregen de kinds een zakje apensnoep.
Tegen vijven sloten we achter in de file naar huis aan. Ik en m’n vriendin en zèker de kinds hadden een ontzettend leuke dag gehad.

Oja, m’n vriendin.
M’n vriendin is Maike. Onze kinds zitten bij elkaar in de klas. Maike ken ik al 100 jaar en is getrouwd met Johan. Johan is m’n gab. Zij zijn mijn vrienden, zij zijn voormaligje’s vrienden, zij zijn zelfs vrienden van mijn familie. Ze zijn het soort vrienden die met grote regelmaat vragen hoe het met me gaat. Die zo af en toe vragen of ik bij ze kom eten of een biertje kom drinken. En die mij en mijn jongens meevragen voor bijvoorbeeld een dagje uit.
Echte vrienden dus.

(* Dus roddelcircuit op de sociale media: HUUUUU HUUU, RUSTIG MAARRRRRRRRR.*)

Seks

Ik heb hiero op dees jolijtsijt in al die jaren al flink wat onderwerpen besproken. Maar over seks heb ik het eigenlijk nog nooit gehad. Toch? En laat seks nou als een tiet verkopen! Ik weet bijna wel zeker dat alleen al om de borstel hierboven “SEKS” het (geslachts)verkeer richting dees sijt naar een orgastisch hoogtepunt zal stijgen.
Ik ben niet zo van de seks. Tenminste niet in woord. Ik begeef me wel eens tussen wat testosteronbommen en wat ze dan allemaal uitkramen! Neuken. Ketsen. Volblaffen. Plafondkut. Voorkut. Im arsch spritzen. Voorvrouwen. Achtervrouwen. Tetten. Bij d’r haar pakken en bam bam bam.
Ik houd er niet zo van. Ik lach dan vaak flauwtjes mee maar diep van binnen voel ik medelijden. Medelijden met de vrouw in kwestie. Want ik ga uit van een vrouw. Hoewel? Bij sommige testosteronbommen weet ik het zo nog net niet.
Vrouwen hebben ook gevoel, denk ik dan altijd……………… Waarom (keiharde) seks terwijl je ook heel lief en teder de liefde kunt bedrijven?
Ik ben geen sekser, ik ben een liefdesbedrijver. Geen beste trouwens hoor. Ik mag al blij zijn als ik de lie bereik. Maar toch. Het gaat om het idee. En ik moet ook verliefd zijn. Dat is ook een vereiste.
En de vrouw in kwestie moet tetten hebben. En een mooi gezicht. En mooi haar. En een goed figuur. En onderhouden nagels. En goedzittende kleren. En geen raar loopje. En van goeie muziek houden. En………

Hmmm, ik denk dat dat liefdebedrijven voorlopig niks wordt. Misschien dat ik eens aan seks moet gaan denken.

Airborne = Familiedag

Na 4 mei, 5 mei en mijn expeditie naar Normandië was vandaag voor mij de laatste oorloggerelateerde dag van het jaar, de herdenking op de Ginkelse hei. Dit is voor mij altijd een speciale dag. Omdat ik sinds 10 jaar een oorlogsveteraan persoonlijk ken. John Jeffries heet de held. De man is op 18 september 1944 boven de hei uit de lucht geschoten, is op het nipppertje gered door Poolse soldaten, heeft in Oosterbeek in de ziekenboeg gelegen, is door de Duitsers gevangen genomen en is tenslotte in Duitsland te werk gesteld. John is inmiddels 92 jaar en nog net zo kwiek als 2 jaar geleden toen ik hem voor het laatst zag. Vanwege de speciale editie van de herdenking, 70 jaar geleden, was mijn ontmoeting vandaag met mijn held hartelijk maar kort. Te kort. Vond ook hij. Hij vroeg me of we elkaar nog zullen zien in de korte tijd dat hij hier nog is. Aanstaande maandag vertrekt hij weer naar Engeland. Ik ga mijn uiterste best doen om elkaar nog even te ontmoeten. Ik heb namelijk nog nooit een indrukwekkender en groter mens (ondanks zijn 1.60 m) ontmoet.
http://www.omroepgelderland.nl/web/show/id=767535?q=luchtlanding# (krijg de link niet goed. Kijk bij ‘Luchtlandingen Ginkelse Heide 20 september 2014′. Op 7.30 komt een interviewtje met John). http://www.mcilree.co.uk/JJ/index.html

Maar het is ook een speciale dag voor me omdat het een familiedag is. Deze dag breng ik (bijna) elk jaar door met mijn jongens en mijn (ex)schoonfamilie. Mama stond vanochtend om half 10 bij ons voor de deur en samen fietsten we naar de hei waar opa en oma, zwagers en schoonzus + kinderen op ons stonden te wachten. We maken er dan een gezellige dag van. Oma houdt de kinderen bezig, Opa heeft interessante verhalen, de mama’s zorgen voor eten en drinken en zwager en ik hebben lol met Poolse soldaten op oude legermotoren (die hebben 40/45 liter wodka in hun mik) en Duitsers (jullie herdenking is aan de andere kant van de weg!).
Ik geniet van zulke dagen.
Het geeft me een gevoel dat ik toch nog gewoon bij de familie hoor.

Maatje

Je hebt iemand nodig, stil en oprecht
die als het erop aan komt voor je bidt of voor je vecht.

Ik was van slag af die donderdag 1 september. Ik weet niet meer welke emotie de overhand had. Radeloosheid? Woede? Opluchting? Ik liep met jongste in de wandelwagen door het dorp. Een beetje doelloos. Wat moest ik doen? Wat ging er nu gebeuren? Ik wist het even niet meer. Wel wist ik dat ik duidelijkheid moest scheppen bij de mensen dicht bij me. Bij ons. Het moest bij iedereen duidelijk worden dat dit haar beslissing was. Niet de mijne. Dat ik wel een hele grote (negatieve) rol heb gespeeld in haar beslissing maar dat zij echt als enige de knop had doorgehakt. Ik wilde niet dat ik zwart gemaakt zou worden bij de mensen dicht bij ons. Ik moest aan damage control doen. Althans, dat vond ik op dat moment. Naar mijn weten zijn er geen nare of gemene woorden gevallen en zijn we vriendschappelijk uit elkaar gegaan.

Vanzelfsprekend was ik even helemaal klaar met vrouwen en relaties. Sterker nog, ik nam voor mezelf een nogal rigoureuze beslissing: Teun moet zeker 10 jaar zijn wil ik weer eens denken aan een relatie. En ik houd me daaraan, dat kan ik je nu al op een briefje geven.
Tenzij er natuurlijk een wereldvrouw langs m’n deurtje komt. Maar die kans acht ik vrij klein. De wereldvrouwen die de afgelopen tijd immers langs mijn deurtje zijn gelopen zijn bezette wereldvrouwen. Tja, en kom daar maar eens tussen!

Nee, ik heb meer behoefte aan een dinnetje. Een ei kwijt kunnertje. Een maatje.
Zo iemand waarmee ik kan praten in welke vorm dan ook. Want geloof het of niet, zelfs ik heb er soms behoefte aan om even m’n hart te luchten. Of om te vertellen over mijn dag. Of om gewoon even ongegeneerd mee te flirten.
Ik ben vandaag de dag in de gelukkige omstandigheid dat ik van die maatjes heb gevonden.
Bedankt dat jullie er voor me zijn.

👊 *BOKS*

Pas als je iemand hebt die met je lacht en, laten we eerlijk zijn, er ook nog een beetje uitziet als een plaatje
dan pas kun je zeggen: ‘k heb een maatje.

Heb ik weer……..

Ja inderdaad, Zucht. Met een grote Z zelfs. Ik heb het weer eens voor elkaar hoor. Zucht. Moedeloos word ik ervan.
Wàààààààt? Vertèèèèèèèèèl Manus! Hou me niet langer in spanning! Ik hoor het je schreeuwen.
Nou, komtie. Ik ben weer eens een keer m’n droomvrouw misgelopen. Vanochtend. Aan de Hoornse plas.
Tja, het is niet anders, zal ik maar zeggen. De volgende kandidaat meer succes, zal ik maar zeggen. Volgende ronde, nieuwe kansen, zal ik maar zeggen.

Ik toog vanochtend met m’n kinds naar het meer hier om de hoek, het is tenslotte vakantie voor ze. Dikke pret natuurlijk. Met zand smijten. Met water gooien. En de jongens speelden ook leuk. En na een uur of anderhalf kwam ze op me af. Ik zat de tors te bruinen en ik zag haar vanuit mijn linkerooghoek van rechts aan komen lopen. Goed lijf, woest aantrekkelijk haar, een lief gezicht en ja, tetten, die waren ook aanwezig. Een witte bikini op een mooi gebruind lijf. Iphone 5S (witte!) in haar hand. Maar echt gedetailleerd heb ik haar niet gezien.
Ze ging voorover gehurkt naast me zitten. “Mag ik je wat vr……….”. “Nee!”, antwoordde ik zonder haar aan te kijken.
“Maar ik……..”, probeerde ze weer. “Uh”!, interrumpeerde ik haar weer. Ze haalde adem om weer iets te zeggen maar ik was haar voor. “Uh uh uh!”, en ik wapperde mijn vinger in de richting van haar gezicht. En stoïcijns bleef ik de andere kant op kijken.
Hierna stond ze op en liep bij me weg. Wulps bewoog ze haar strakke billen.

Ja, kom op zeg. Ik heb zeun al eens van een wisse verdrinkingsdood moeten redden (Schitterende David Hasselhoff-Baywatch-actie) en ik was vandaag voornemens om mij door niets en niemand af te laten leiden. Ik heb m’n jongens dan ook continu in ’t oog gehad. Tja, soms moet je als ontzettende vrijgezelle hunkvader hard zijn.
Vandaag was zo’n dag.

En dat het uiteindelijk hard voor mij was? Swa! Het is niet dat ik er niet aan gewend ben.
Het is tenslotte inmiddels de story of my life. Het is niet anders. De volgende kandidaat meer succes. Volgende ronde, nieuwe kansen.
Zal ik maar zeggen.

Ik vrouwonvriendelijk. Pfffffff

Ik attende pasgeleden weer eens een verjaardagspartijtje. Zo af en toe maak ik daar tijd voor. Je hebt tijdje, prioriteitje en partijtje, dat zeg ik! Is goed voor mijn eenzame sociale kringleven en het is voor de jarige tóch ook een enorme opleuking van het partijtje. Ik merkte dat bij binnenkomst. De mondhoeken gingen bij een ieder net dat ene kleine beetje omhoog. De jarige wenste een fashioncheque en ze kreeg een fashion sjek van me. Dat vind ik dus vrouwvriendelijk. Ik bedoel, ik had ook met iets totaal onzinnigs aan kunnen komen.
Na een eerste ronde felicitatiezoenen, koffie en wat rake (woord)grappen vond ik het tijd voor een in-de-tuin-sigaartje. Net op dat moment kwamen er een stel ontzettend mooie vrouwen (vrouwvriendelijk!) binnen. (je kent mijn definitie van mooie vrouwen toch? Vrouwen waarmee ik het zeker een volledige maand mee uit zou kunnen houden. Ontzettend mooie vrouwen (vrouwvriendelijk!) zijn dat ook echter zijn ze getrouwd).
Ik stond op om mijn stoel aan één van deze vrouwen aan te bieden. Vrouwvriendelijk!
Bij mijn terugkomst weigerde de vrouw de stoel weer aan me af te staan. Ik besloot haar niet te petsen (vrouwvriendelijk!) en nam plaats op de bank.
Hier werd ik aangesproken door de andere ontzettend mooie vrouw. Haar ken ik vrij gedetailleerd (oink oink). Zij haalde mijn vrouwonvriendelijkheid aan. Ik was met stomheid verbaasd. Ik? Vrouwonvriendelijk? De man die ooit een bosje bloemen aan een vrouw gaf omdat ze meeëters had. De man die tot vroeg in de ochtend bij een autopech hebbende vrouw bleef terwijl hij gewoon om 7 uur moest werken. De man die elk jaar nog zijn ontmaagding herdenkt. Nah zeg!
Ze kon niet precies duiden wat ze bedoelde maar het had alles te maken met mijn schrijfselen op dees jolijtsijt. ‘Stel dat je iemand ontmoet en ze gaat je Googlen en dan al die verhalen van je leest’, was haar onderbouwing. Ik vroeg haar een anekdoot te noemen waarin ik vrouwonvriendelijk overkom. Ze wist zo gauw even niets te noemen en hief haar beide armen omhoog. ‘TETTEN’, riep ik. Vlug deed ze haar armen weer omlaag. ‘Ja nou, dat onder andere ja’, zei ze. ‘Dat verhaal over dat je je lat wat lager had gelegd’. ‘Dat trekt niet echt vrouwen’, vertrouwde ze mij toe. Ik kon en kan me er totaal niet in vinden. Sorry hoor. Ik vind dat juist één van m’n sterkste punten, eerlijkheid. Als je als vrouw mijn mening niet wilt horen, vraag me dan niks. Dat zeg ik!
Vind je me dik in dit jurkje? Zit m’n haar zo goed? Wil jij even afwassen? Zullen we sexen of wil je voetbal kijken? Dat zijn vragen waar je van mij een eerlijk antwoord op krijgt. Ik zie het punt niet zo.
Maar, laten we eerlijk zijn, ik kom natuurlijk ook niet vanonder een steen. Ik begrijp heus wel dat tetten geen aantrekkelijk woord voor vrouwen is. Linx-Marga liet dat al doorschemeren. Ze noemt me zelfs al de tettenman! Nu vraag ik je!
Maar lieve vrouwtjes (vrouwvriendelijk!), voor jullie gaan vingerwapperen, verdiep je even een klein beetje in mijn achtergrond. Ik ben een Grunninger en in Groningen zijn borsten tit’n. En ik heb dat een beetje verbasterd naar het Hollands door er tetten van te maken. En als je het op de juiste toon uitspreekt klinkt het best lollig. Probeer het maar eens. En dan moet je de T’s hard en die laatste E als een lage U uitspreken. TeTTùn. Zie je wel? Is toch best grappig?
En trouwens, hoe moet ik ze dan noemen? Ballen? Meloenen? Koplampen? Hoeters? Zeg het maar.

Zaterdagavond zat ik naast weer een ontzettende droomvrouw (vrouwvriendelijk!) en zij zei magische woorden toen ik haar vroeg naar mijn vrouwonvriendelijkheid en vertelde over de avond ervoor; ‘Als een vrouw daar niet tegen kan, is ze ook niets voor jou’.
Ze zei dat zij erg tevreden was over haar tetten en trok haar truitje omhoog om ze aan mij te tonen.
Maar dat laatste heb ik gedroomd, volgens mij.

Kiekeboe

Expect the unexpected piepels! Verwacht het onverwachte mensen! Ik denk, zal het even voor sommigen vertalen. Dat is mijn levensmotto. Expect the unexpected. Wees voorbereid. Op alles. Op iedereen. En op elke situatie.
En wees heulemaal voorbereid als je mij kent! Haha!

Ik heb er op de sociale mediaas nog wel eens een handje van om mijn bezoek bij iemand aan te kondigen. Plemp jij dat de barbecue al lekker bruin is, kun je van mij een reactie ‘Tozzo!” verwachten. Update jij je status met ‘Het bier staat koud’ dan kun je er gif op innemen dat ik reageer met “ben onderweg!” En het lollige is dan dat ik helemaal niet kom. In elk geval niet op visite.
Whoehahahaha, ik vind dat lollig.
Maar expect the unexpected! Het kan ook zo zijn dat ik wèl ineens voor je deur sta. Niets zo veranderlijk als het weer. En ik! En die situaties zijn helemaal whoehahahahahaha-lollig.

Gisteren stuurde ik m’n goeie vriend Linda zomaar uit het niets een bericht via Facebook. ‘Zeg Linda, wat eten we vanavond?’
Ze reageerde met; ‘Geen idee, alles is op. Jij?’ Hierop stuurde ik weer; ‘Zal ik dan wat lekkers meeneemen? Uurtje of 6?’
Waarop zij weer reageerde met; ‘Dan zijn we er niet. De poortdeur is open’. Ik sloot af met; ‘Leuk! Tot strakjes’.
Dit is een schoolvoorbeeld van hoe ik mezelf opdring bij mensen en waarbij ik 8 van de 110 keer fuk it denk.
Maar lieve lezer, expect the unexpected! Er zijn dagen dat ik daadwerkelijk ineens voor je deur sta. Zo ook gistermiddag.
Tegen half 5 besloot ik die 60 km naar de McDonalds te rijden en hier 4 Quarterpounders en 4 Big Macs te halen. Toen ik hun wijk inreed deed ik de meest sjapste muziek op vol volume aan en beide ramen open. Ik parkeerde mijn voiture achter bij hun tuin. De poortdeur was inderdaad open. In de tuin was niemand aanwezig. Ik zette de 2 zakken vreten op tafel en vlijde mijn bips in een tuinstoel. Ik pakte een Quarterpounder uit een van de zakken en begon ervan te eten. Op dat moment kwam hun zoon naar buiten de tuin ingelopen. “Hé, wil je ook een hamburger?”, vroeg ik. Hij kwam bij me zitten en ik reikte hem een Big Mac aan. “Waar is je moeder?”, vroeg ik. “Die is Chinees halen.”, zei hij. Ik had lol en genoot van mijn burger.
“En je vader?” “Die is boven, ik roep hem wel even.”, zei zoon. “PAPA, PAPA”, schreeuwde hij naar boven.
Net op het moment dat papa door de tuindeur naar buiten kwam, kwam Linda door de poortdeur. Met 2 volle zakken Chinees. Ik pieste lafjes in m’n broek. Van het lachen, dat is. Ongestoord at ik m’n hemelsmaal op. Zoon ook.
Linda’s gebruikelijke begroeting (EIKOL! Gevolgd door een slappe lach) nam ik in ontvangst………….
We hebben heerlijk gegeten. Het was een gezellige avond. Fijn dat ik zulke vrienden heb.

“En wat had je gedaan als wij ècht niet thuis waren geweest?”, vroegen Linda en Maurice zich af.
“Dan had ik m’n 2 Quarterpounders in de tuin opgegeten, een sigaartje gerookt, de 2 zakken op tafel laten staan en dan was ik weer naar huis gegaan.”, antwoordde ik. Want ik laat me niet kennen immers.

Dus lieve lezer, moraal van dit verhaal is; Je kunt niet op mij aan. Ik ben en blijf 1 groot mysterie.

KIEKEBOE!

Wanhoop nabij

Ja, je leest het goed, lieve lezer. Ik ben inmiddels de wanhoop nabij. Op bijna 1000 dagen het alleen rooien ben ik momenteel in staat de spreekwoordelijke handdoek te werpen. Het spreekwoordelijke bijltje erbij neer te gooien. Maarten te pijpen (huh??). Mezelf erbij neer te leggen. En geloof me, ik heb echt wel m’n best gedaan hoor. Ik heb vrouwen aangesproken. Ik heb vrouwen aan het lachen gemaakt. Ik heb vrouwen complimenten gegeven. Ik heb vrouwen geliked. Ik heb vrouwen geLexaat. Ik heb vrouwen geTindert. Ik heb vrouwen, tja, wat heb ik eigenlijk niet gedaan om mezelf aan te prijzen? Maar heeft het tot resultaat geleid? Nee, daar kunnen we niet echt van spreken.
Nu realiseer ik me natuurlijk ook wel dat mijn lat ietwat aan de hoge kant ligt (zie vooral de categorie Von Relatiehausen voor intieme details). Maar hé, ik ben dan ook niet zomaar iemand hè? Ik ben wel mooi even ‘Leesbrilman’ (voorheen SuperAnus). De man die je om een boodschap kunt sturen qua superheld strapatsen.
Maar goed, dat heeft me dus tot op heden 0 komma 0 relatie opgeleverd. En zo ging ik dus eens bij mezelf te rade. Zou het een wijs besluit zijn om mijn ballotagecommissie te ontslaan en mijn eisenpakket een ietsiepietsie kleinigheidje te versoepelen?
Ja, is het antwoord. Denk ik. Hoop ik.
Laat ik beginnen met de leeftijd. Omdat de vrouwtjes tussen de 36 en 40 me massaal links laten liggen, verruim ik die grens naar 50 (hoi Es!). En van 30 tot 35 zijn ook welkom. Tussen 25 en 30, prima. Maar ook vrouwtjes tussen de 20 en 25 hoeven zich vanzelfsprekend niet uitgesloten te voelen. Maar lager ga ik echt niet hoor!
Dan hoef je natuurlijk niet alleen uit te blinken in het huishouden. Hahahaha, kom op zeg. Dat is toch een ouderwetse en ook achterhaalde gedachte? Dat weet ik natuurlijk zelf ook wel. Als je dit kan combineren met je weg vinden in een supermarkt, schroom dan niet en meld je bij me.
Haarkleur vind ik ook niet zo belangrijk meer. Ik weet ook heus wel dat niet elke vrouw Heather Locklearhaar kan hebben. Dus heb je Jennifer Anistonhaar, Eva Mendeshaar of Salma Hayekhaar dan is de kans vrij groot dat je mijn volledige aandacht hebt.
En tenslotte een heikel punt; Tetten. Daar stap ik ook van a………………..*ik waterboard mezelf!!!!* NEE!!!!! NEVER!!!!
…………………………………………………………………..
Nou okee dan. Tetten is niet meer een verplichting. Tetjes zijn ook prima. Of borsten. Of borstjes…………. zucht.
Ik ben ook een slappe zak hè?

Zo! Dat is het wel hoor. Als ik nog meer van mijn principes overboord gooi kom ik niet meer geloofwaardig over. Hier moeten jullie vrouwtjes het mee doen. En wat krijg je ervoor terug, vraag je je af? Nou, klik eens op bovenstaande foto. Da’s toch een prachtige, linksdragende ultieme stoere vent *paddum tssh*? Wees eerlijk.
Mocht het nu nog niet lukken, die kans is immers immer aanwezig, dan haal ik mezelf van de Liefdesmarktplaats. Dan werp ik de handdoek. Dan gooi ik het bijltje. Dan pijp ik Maarten. En leg ik mezelf neer.
Het is nu aan jullie. Vrouwtjes.
Ik verneem het allemaal wel.

Chatten

Manmanman. Sjongejongejonge. Ik ben ook een hilariteit op chatgebied hè? Goeiendag zeg.
Afgelopen zaterdag raakte ik via een niet nader te noemen Tindersite in contact met Anna. Mooie vrouw. Tenminste, op de foto’s. Je weet het namelijk nooit hè? Ik bedoel, ik gebruik ook al jááren dezelfde foto en ik ben er ~~ook niet knapper~~ steeds beter uit gaan zien. Ze woonde binnen de mijn gestelde grens van 40 kilometer dus ik likte haar. Ze reageerde vrij vlot terug. Hieronder ons gesprek;

Zij: Hey :-))
Ik: oh, jij ook hier?
Zij: Kennen wij elkaar?
Ik: Volgens mij niet anders had ik je wel herinnert.
Zij: Oh, haha. Dat kwam zo over.
Ik: Ik vond het wel een leuke opener.
Zij: Jaaaaah, ik ook! Haha.;-)))
Ik: Nou vertel, waarmee kan ik je van dienst zijn?
Zij: Wij liken elkaar.
Ik: Ja, volgens mij ook!
Zij: Vertel ’s wat over jezelf.
Ik: Ik heet Hermanus, ben 43 jaar, ben vrijgezel en heb 2 zoontjes.
Zij: Hallo Hermanus, Ik ben Anna.
Ik: Nu ben jij.
Zij: Nou, ik ben Anna. Ben 41 jaar. Heb 2 dochters van 16 en 19 en ik ben gescheiden.
Zij: Waar woon je?
Ik: Ik woon bij de Veluwe.
Zij: Oh. Haha. Dat is iets verder dan 34 km.
Ik: Klopt. Ben op visite bij m’n moeder met m’n jongens in Groningen. Even een weekendje over. Gezellig voor m’n moeder.
Zij: Jaaaaah, lief.
Zij: Leuk dat je dat doet. Hoe oud zijn je jongens?
Ik: 6 en 3 (en half).
Zij: Aaaah, nog klein. Leuk!
Zij: Mijn ene dochter is het huis uit en de andere woont bij mij.
Zij: Heb heel slecht contact met m’n ex.
Zij: Heb een zware scheiding achter de rug maar ben nu weer klaar om over een relatie na te denken.
Ik: Waar woon je eigenlijk?
Zij: Drachten.
Ik: Fijne avond nog.
En toen heb ik haar gelijk geblokt.
Whoehahahahaha.

Ja, kom op zeg!
Ik ga toch als rasechte Groninger niet met een Fries hokken?
Er zijn grenzen aan mooie vrouwen hoor.

Opdrogen

Zoals je weet ben ik nu al ongeveer anderhalf jaar op zoek naar een vervangster voor voormaligje. Het wil maar niet lukken. Waar ik ook zoek, niets nada en ook noppes. En op zoek ben ik hoor, ik poep je niet! Tussen het werk, mijn jongens en de noodzakelijke rustmomenten door spendeer ik wekelijks toch zeker 10 minuten en 37 seconden aan de zoektocht naar een opvolgster.

Op de snelweg, in de supermarkt, in het trappenhuis naar mijn penthuis (ik heb een ontzettend gevarieerd en spannend leven), echt nergens kom ik HAAR tegen. Ja, er is één plek waar ik haar zekers te weten tegenkom maar ja, ik heb het uitgemaakt met doucheputje. En uit is uit bij mij. Geen genade, geen verzoening, over and out, back to base. Kom op zeg, ik heb ook m’n trots.
Ook aan de digitale weg ben ik druk timmerend maar ook daar is het huilen. En dan heb ik nog niet eens een pet op!
Nu denk ik de uitdaging (ik praat nooit van problemen) wel te weten. Dat weet ik heus wel. Dat hoef je me niet te vertellen. Ik zal ‘m met je delen. Komt tie;

WAT DROGEN VROUWEN BEROERD OP ZEG! Ja ècht! Goeiennnnnnndag zeg.

Wij mannen worden met de jaren aantrekkelijker, mannelijker, rijper, gedistingsjeerder, wijzer, groevender, Sean Conneryer, George Clooneyer. Maar vrouwen? Had ik al GOEIENNNNNNNDAG ZEG! gezegd? Da’s toch gewoon sneu? Het verval begint zo rond de 39/40 en daarna gaat het in sneltreinvaart en met een rotgang richting afgrond. Man man man. Ik begrijp nu eindelijk dat al die cosmeticafabrikanten zo booming zijn.

Dààr zit de uitdaging (ik praat nooit van problemen). Want laat dat nou net mijn grens bij een opvolgster zijn, qua leeftijd. Hmmm, interessante kwestie. Nu hoor ik je denken; Zeg Manus, dan neem je toch een jong bloempje. Ja, dat is op zich een goed idee. Maar ik voel er weinig voor om mijn geliefde nog van alles te moeten leren over het leven. Geen zin an. Geen tijd voor. En ook geen zin an. Trouwens, ik ben pas over 174 jaar financieel onafhankelijk. Dus dat gaat ‘m niet worden.

Nou ja, hoop doet leven zeggen ze altijd. Ik leef dan nog wel even.

*noot van de redactie:
Als ik er deze week de tijd voor heb, zal ik eens een ontzettend negatief stuk over vrouwen schrijven. Gewoon voor de lach.

Wellicht tot dan.

Dating

Zo zonder doucheputje is ook maar eenzaam dus dacht ik ‘kom, laat ik eens kijken hoe het op dè datingsite (ahum) van Nederland is’.
Ik wist de gegevens van mijn vorige aanmelding niet meer dus heb ik me gisteren opnieuw ingeschreven. Of ingeschreven? Ik heb het gratis gedeelte gepakt. Kom op zeg, ga geen geld steken in een relatie. Oh wacht.
Het gratis gedeelte houdt in dat je wèl alle zoeksters kunt zien maar dat je geen contact kunt leggen. Ja, met een knipogende smiley, een flirt.
Dus.

Waarschijnlijk lezen ze daar op de Lexaburelen mijn jolijtsijt ook want die lokkertjes waar ik vorig jaar over schreef zijn in geen velden of wegen meer te bekennen. Man man man, wat een droevigheid qua zoeksters. Nu ligt mijn lat vanzelfsprekend best hoog maar HALLO! Kom op zeg. Ik heb soms het idee dat ik naar de lijst van vuurwerkslachtoffers zit te kijken.
En dan wat ze schrijven bij die profielteksten. “Ik hou van een wijntje op z’n tijd.” (ja, duhuu, hoe wil je het anders gezellig houden?). “Of een goed gesprek voeren.” (ben geen sociaal werker). “Ik doe graag leuke dingen met vriendinnen.” (hmm, interessant). “Ik hou van paardrijden.” (hmm, kinky). “Heerlijk uren met de hond over het strand wandelen.” (een hond heeft beweging nodig, ik niet).
Sowieso, vrouwen op de foto innig knuffelend met een paard, hond, cavia of goudvis scroll ik zonder pardon voorbij. Evenals griezels met ijzer in hun gezicht. En achterlijk grote zichtbare tattoo’s. Daar heb ik niks mee. Daar wil ik niks mee te maken hebben. Opdonderen. Doorlopen. Niets te zien hier, mensen.

Wat wèl elke vrouw zoekt is een man met humor. En dat is een beetje een ruim begrip. Ik heb humor. Al wordt die humor niet door iedereen ~~gewaardeerd~~ begrepen. Hans Teeuwen heeft humor. Theo Maassen heeft humor. Het schijnt zelfs dat Najib Amhali humor heeft. Ze bedoelen natuurlijk een man die ze aan het lachen maakt.
Ik heb mezelf in elk geval beschikbaar gesteld met een uiterst lollige gebruikersnaam en profieltekst:

ZITOPDEBANK
ik ben multi-miljonair. En geheim agent. En ex van Sylvie.

Als dat geen zoeksters trekt weet ik het ook niet meer.
Ik heb as we speak inmiddels 42 bezoeken gehad. En 1 bericht (hahaha, leuk je profiel tekst, ik……… En meer kan ik niet lezen want gratis account, zucht). Oh, en er hangt nu iemand in de chat maar die kan ik ook niet beantwoorden.
Maar da’s eentje van 42, zonder foto. Ergo, kansloos. Opdonderen.

Nu ga ik maar even rustig onderuit op de bank zitten en afwachten wanneer er een betalenswaardig exemplaar voorbij komt.

Over en uit

Het nieuwe jaar is begonnen en hoe kun je dat beter beginnen dan met een nieuwe start?

Ik loop al vanaf een paar dagen voor kerst te piekeren. En als iets slecht voor me is, is het wel piekeren. Ik wilde mezelf niet langer voor de gek houden. Het moest stoppen. En hoe dichter we bij het nieuwe jaar kwamen, hoe zekerder ik er van werd. En vandaag heb ik dan definitief de knoop doorgehakt. Ik was er helemaal klaar mee. Ik heb gebroken met mijn geheime liefde. De geheime liefde waar niemand vanaf wist. De geheime liefde die al zeker 10 jaar duurde. Ja inderdaad, zelfs tijdens mijn relatie met voormaligje was ik met enige regelmaat bij en met mijn geheime liefde. Mea culpa.

Ik weet niet meer precies hoe het gekomen is maar opeens zat ik in die draaikolk die affaire heet. En eruit komen lukte me niet. Denk toch dat de spanning tè spannend was. De afgelopen 2 jaar is de spanning wel wat afgenomen, ik vond het meer handig. Handig om erbij te hebben. Maar ik kreeg meer en meer het idee dat ik misbruik maakte van de situatie. Begrijp me niet verkeerd, het is een hartstikke leuk ding hoor maar ik wilde niet meer liegen. En vanaf vlak voor kerst begon het aan me te knagen. Tot vandaag.

Ik was op tijd wakker en maakte een afspraak om elkaar te ontmoeten. De begroeting was hartelijk. Zoals altijd trouwens. Maar het gesprek sloeg al gauw om toen ik m’n verhaal deed. Het werd een eenzijdig gesprek. En ik was degene die praatte. We gingen als vrienden uit elkaar maar diep van binnen weet ik dat we allebei een zware tijd tegemoet gaan. Het is niet anders. A man’s gotta do what a man’s gotta do.

Vanaf vandaag gaat het vizier op de nieuwe start. Vanaf vandaag kijk ik vooruit. Vanaf vandaag ben ik die vrijgezel zonder geheime agenda.

Want vandaag heb ik het uitgemaakt met doucheputje.

Even iemand in het Sonnetje zetten

Het is weer zover. Tijd voor de jaaroverzichten op de mediaas. En we kunnen er niet omheen, het grootste nieuws was toch wel het gruwelijke verhaal van de 2 jongens uit Zeist. Man, wat heeft me dat beziggehouden. Wat heeft me dat aangegrepen. En wat heeft me dat aan het denken gezet. Wat hoopte ik op een ‘en ze leefden nog lang en gelukkig-einde’. Het mocht niet zo zijn. Verschrikkelijk.

Op het moment dat ze me liet weten niet verder te willen, stortte mijn wereld in. Na 14 jaar werd de solide ondergrond van mijn bestaan onder me weggeslagen. Ik was nog maar kort vader geworden van een tweede zoon en ik was gelukkig. Of is gelukkig het verkeerde woord, ik was tevreden. Tevreden met mijn leven. Meer dan tevreden zelfs. Ik was klaar om oud te worden. Maar ze maakte de beslissing en ik had het daar maar mee te doen. Verdriet, woede, pijn, teleurstelling waren zaken waarmee ik moest dealen. Hoe moeilijk het ook zou zijn.

Nu zijn we 2 jaar verder en kan ik alleen maar onderstrepen dat ze de juiste beslissing heeft genomen. Onze relatie is, laat ik zeggen, beter dan ooit. Het feit dat we 1 sigaartje bij elkaar vandaan wonen helpt daar natuurlijk ook bij.

Van de ene op de andere dag stond ze alleen voor het runnen van een huishouden, werken en de opvoeding van onze jongens. Ja, natuurlijk zijn ze ook regelmatig bij mij maar opvoeden doe ik niet echt. Ik maak lol met ze. Opvoeden komt in principe op het bordje van haar terecht. Ik kan niet anders zeggen dan dat ze dat fantastisch doet. De jongens hebben regelmaat in hun leven, doen het goed op school/opvang, hebben te eten, hebben kleren, hebben schoenen, weten wat goed en slecht is en ze doet regelmatig dingen met ze waar ik dus niet aan zou denken (huis versieren, kerstkaarten rondbrengen).
Maar ook zaken waar wij beiden over moeten beslissen gaan in uitstekend overleg. We helpen elkaar waar we kunnen. En, heel belangrijk, ze maakt mij niet zwart bij de jongens. Ja, ze vindt me nog steeds een sjap maar dat vind ik alleen maar lollig.

Son, ik ben ontzettend blij dat we zo goed met elkaar zonder elkaar zijn en ik wens je een superfijn 2014 toe. Met onze jongens.

En met mij op de achtergrond.

De handleiding van de vrouw

Sommigen noemen me een hork. Sommigen noemen me een lolbroek. En sommigen noemen me een grote bek met een heul klein hartje.

Feit is dat ik en de vrouwtjes niet zo’n goede combi is. Ja, ik kan heel goed met vrouwen omgaan maar tot op zekere hoogte. Als er getracht wordt door mijn pantser heen te breken, kan ik inderdaad nogal eens horkerig zijn. En als er iets meer verlangt wordt dan ik wil, kan ik inderdaad wel eens overgaan op de lolbroekmodus. En mensen die me ècht kennen weten dat ik eigenlijk diep van binnen inderdaad die gozer met dat hele kleine hartje ben. Wel een hart van staalbeton maar wèl een kleintje.

Ik ben nou echt zo’n man die vrouwen niet begrijpt. En dat heb ik het afgelopen jaar ook met grote regelmaat van de klok duidelijk gemaakt. Dan kwam ik weer eens hoofdschuddend thuis, plofte ik op de bank, legde mijn hoofd in mijn handen en zuchtte ik “ik begrijp vrouwen niet”.

En wat kwam het dit jaar dan ook geweldig goed uit dat Sinterklaas de luisterPiet had meegenomen! En wat cool dat hij ook mij afgeluisterd heeft! Ik kreeg afgelopen 5 december namelijk onderstaand kado van de oude baas.

Er is me een boel duidelijk geworden na het lezen, kan ik melden. Zo weet ik nu dat er niet 3 soorten vrouwen bestaan maar 11. ELF!
De jaloerse vrouw. De humorloze vrouw. De onzekere vrouw. De gruwelende vrouw. De afwijzende vrouw. De overspelige vrouw. De bazige vrouw. De langzame vrouw. De shoppende vrouw. De doorzeurende vrouw. En de huilende vrouw.

Ik zal in het kort een samenvatting van de genoemde vrouwen geven.
De jaloerse vrouw baalt er zum bleistift van dat ik een foto van mij met andere vrouwen op Facebook plaats. Het blad draagt als oplossing aan dat ik in dat geval wat vaker een foto van ons tweetjes moet posten omdat ik dan onze relatie erken. Zucht. De jaloerse vrouw = exit.

De humorloze vrouw is niet tot mij aangetrokken omdat ze niet om mijn grappen en grollen lacht. Vrouwen willen om mannen lachen omdat humor een teken van een creativiteit en intelligentie is. Ze zijn echter niet gediend van grove grappen. Zucht. De humorloze vrouw = exit.

De onzekere vrouw vraagt 20 keer of dit jurkje haar wel goed staat en of ze niet te dik is etcevoorts. Deze dame krijgt dus te maken met mijn horkerigheid. Als je geen eerlijk antwoord wilt, vraag er dan ook niet om. Quest heeft als oplossing dat ik wat vaker moet zeggen dat ze er goed uitziet. Ik hou niet van liegen. Zucht. De onzekere vrouw = exit.

De gruwelende vrouw heeft een compleet andere kijk op hygiëne dan een man. Zij ziet haartjes in de gootsteen of een vlek op mijn trui eerder dan ik. Kijk, dat vind ik dan weer handig! En als ze er dan ook nog naar handelt, ben ik helemaal tevreden. Trouwens, volgens onderzoekers van de Rijksuniversiteit van Groningen zijn hitsige vrouwen minder geneigd tot walging. Zij maken er op dat moment niet zo’n punt van. Perfect! De gruwelende vrouw = uitermate welkom (mijn nummer is bekend).

Bij de afwijzende vrouw lijkt het alsof ze je niet meer aantrekkelijk vindt. Maar onderzoek heeft uitgewezen dat mannen onderschatten hoe aantrekkelijk vrouwen ze vinden. Het voor vrouwen ideale mannenlijf heeft 7 tot 13 kilo minder spiermassa. Nou, TADAAAAAAAAAAAA *toont prachtlijf*. Ook vallen vrouwen op dominante mannen. En dan schrijft het blad dat ik minder moet lachen. Huh? Het schijnt dat vrouwen lachen associëren met een gebrek aan dominantie. En dat ik meer rood moet dragen. Rood is de kleur van dominantie. Nou ja, ze schrijven het, dan zal het wel kloppen. Ik zal dus de komende tijd een beetje chaggie en in het rood rond gaan lopen. De afwijzende vrouw = welkom.

De overspelige vrouw is vooral tijdens de vruchtbare periode van haar menstruatiecyclus extra gevoelig voor flirten, fantasieën over andere mannen en vreemdgaan. Het hormoon Oestradiol is daar de oorzaak van. Okee! Dus als vrouwen even aangeven wanneer ze vol zitten met dit goedje, kan ik er rekening mee houden. Dan zal ik extra mannelijk overkomen zoals mijn beroemde Barry White-stem stem op te zetten. De overspelige vrouw = welkom.

De bazige vrouw is een bitch. Houd ik niet van. Zij krijgt het heel moeilijk bij mij. En ik kan nu al melden dat ik aan het langste eind zal trekken. De bazige vrouw = onmiddellijk exit.

De langzame vrouw is een nono als het op psychologisch en cultureel gebied op snelheid aankomt. Het staat er echt! Ze kunnen er niets aan doen. Bij bijvoorbeeld een avondje uitgaan is de man al lang en breed klaar voor vertrek terwijl zij net haar panty’s omhoog rolt. Ik zeg, daar valt mee te leven. Niet altijd hoor! Maar ze krijgt het voordeel van de twijfel. De langzame vrouw = welkom.

De shoppende vrouw. Ja, het woord zegt het al, ze shoppen. Ik koop, zij shopt. Zij hoeft het dus niet in haar hoofd te halen om mij mee te vragen. Zie hork.
De shoppende vrouw = welkom.

De doorzeurende vrouw is eigenlijk een doorsneevrouw. Vrouwen vergeten niets! Ze rumineren zelfs. (Rumineren = gevoelens en problemen herkauwen in het hoofd). Tja, daar kan ik niks mee. Get over it. Doorgaan. Stop met mekkeren.
De oplossing van Quest is daarentegen wel weer hilarisch; doen alsof je luistert en regelmatig ‘ja’ knikken. Da kank wel! De doorzeurende vrouw = welkom (anders zouden alle vrouwen afvallen immers!)

De huilende vrouw jankt bij het minste geringste. Zucht. Per maand 2 tot 4 keer komen die tranen. Mannen 1 keer in de 2 maanden (lekker puh!). Ik vind het prima. En ik wil je ook best troosten maar kom op hè, er zijn grenzen. Ècht 2 tot 4 keer per maand? Waarom in godesnaam?
En toch is ze welkom hoor. De huilende vrouw.

Ik heb tenslotte een klein hartje.

Zo! Nu eens zien wanneer mijn nieuw vergaarde kennis resultaat oplevert.

Droomvrouw

Dit is ‘r dan. Mijn droomvrouw, Linda.
Ik heb, eindelijk hoor ik je denken, na dik 2 jaar de juiste vrouw gevonden. De vrouw waarmee ik de rest van mijn leven wil en zal gaan delen.
Ja goed, het is nog pril allemaal hoor. Maar soms weet je gewoon, je voelt het aan alles in je lichaam, dat dit de enige echte ware is. Het was liefde op het eerste gezicht en dat geldt voor beide kanten! Nah, hoe vaak komt dat nou voor in een vrijgezellenleven?
We hebben elkaar ontmoet via Marktplaats. Ja ècht!
Zij had een advertentie geplaatst en ik reageerde daarop. En nog geen dag later was het raak. Ik ben zelden zo gelukkig geweest als momenteel terwijl ik dit typ.
Haar advertentie betrof een man, een vader en een baasje voor haarzelf, haar dochter en haar hond. De advertentie was al zo’n dik 7500 keer bekeken en de kans dat haar aanbod al vergeven was was dus redelijk groot. Maar toch besloot ik te reageren. Nogmaals, hoe vaak heb je het juiste gevoel toch? Ik reageerde op mijn manier. Op mijn manier die er tussenuit springt.

Hallo Linda,

ik ben een lompe veertiger met een grote bek en een zeer duidelijke mening maar wèl met het hart op de juiste plek. Ik rook sigaren en drink op alcoholgebied uitsluitend bier. Ik barst van de humor, heb een prachtlijf en loop graag op slippers. Ik ben in het bezit van een appartement, een oude auto en heb twee schatten van zoons (7 en 4 jaar). Ik werk in een classified environment en heb discipline hoog in het vaandel staan. Ik heb een hekel aan geweld maar ga het zeker niet uit de weg. Ik houd van rust aan de kop en moet absoluut geen (vrouwen)gemekker hebben. Ik heb ontzettend veel interesses maar de meeste daarvan boeien me vrij weinig. Ik ben een 100% zomermens en ben in winterse tijden meestal niet te genieten.

Ik zoek een vriendin omdat ik er schijtziek van ben om het huishouden in m’n eentje te doen. Ik heb niet echt voorkeuren voor haarkleur, ogenkleur en huidskleur maar je moet er wel verzorgd uitzien. Je moet tussen de 38 en 48 zijn en je moet wel tetten hebben, ben een borstenman.
Ik houd van dieren. Behalve van slangen. En zeekomkommers.

Lieve groetjes,

Hermanus.

Inderdaad, het is mijn standaard ‘voorstellen aan vrouwen advertentie’. Alleen deze keer voegde ik eraan toe dat ik van dieren houd. Dat zou haar zeker aanspreken.

En jawel hoor! Vanochtend heeft ze me teruggemaild. Een heul verhaal, kan ik wel zeggen. Ze begon met verontschuldigen dat ze niet direct op mijn mail reageerde maar dat had alles te maken met het feit dat ze niet beschikt over een computer thuis. Ze is een alleenstaande moeder van een dochter van 9 en ze hebben het niet zo breed maar ze komen prima rond. Ze heeft een leuke baan met wisselende diensten (!). “Ik ben geen vrouw die eisen wil stellen aan een man van zo of zo moet je eruit zien, of die leeftijd of dat soort werk of weet ik het wat voor onzin. Ik kijk liever naar je innerlijk en als dat mooi is is dat voor mij het belangrijkste. Ben zeer zeker niet opzoek naar een sexafspraak (mis het wel hoor haha) dat is waar ik in het begin van het contact nog niet eens aan doe denken.”

Ze had me. Ik werd emotioneel geraakt. M’n hart zuchtte en pinkte een traan weg.
Hierna liet ze haar dochter nog een stukje schrijven. En daarna ook nog de hond!
Man, ik was helemaal om. Tranen van geluk biggelden langs mijn oogkassen. Wat een fantastisch drietal. En wat zou ik perfect dat vierde wiel aan de wagen zijn.

Onderaan de mail vroeg, nee, smeekte ze me om elkaar wat beter te leren kennen. Ze stuurde een link waarop ik in direct contact met haar kon komen. Dus niet meer via die Marktplaatsmail. Want dat is toch ook zo onpersoonlijk?
Omdat ze thuis geen computer heeft, ga ik er dus maar vanuit dat dit de link van haar werk is.
Ben benieuwd wat voor openhartigs ze me via deze link gaat vertellen. Want dat stond ook nog in haar mailtje. Dat ze nog veel meer persoonlijke dingen over haarzelf zal vertellen.

Oei oei oei. SPANNOND!

Ik zal je op de hoogte houden.

Vrijen

Ik dacht, het is vrijdag, laat ik eens gaan oreren over het veelal onderschatte vrijen. Goed vrijen is namelijk best een ontzettend lastig onderdeel van het liefdesspel. Het is niet even met de koppen tegen elkaar, muilen open en je lap tong bij de ander naar binnen proppen.
NEEN! Het is een kunst. Vergt oefening. Veel oefening.

Waar laat je bijvoorbeeld je handen? Welke kant ga jij met je hoofd op? Hoever moet je mond open? Tot waar gaat je tong naar binnen? Hoelang blijf je aan elkaar gekoppeld? Tja, dat zijn toch allemaal vragen waar een veelal luitjes niet over nagedacht hebben op het moment supriem.
Gelukkig dan voor deze luitjes dat ik een sensei in de vrijologie ben. Ik zal proberen het in klip en klare taal uit te leggen. Schrijf gerust mee.

De vrouw bepaalt!
Het begint met oogcontact. Dit voorkomt een schrikreactie bij de ander. Op gespreksafstand van elkaar dien je elkaar zeker 4,8 seconden recht in de ogen te kijken. In deze 4,8 seconden zullen de ogen van de vrouw een smachtende blik moeten tonen. En als bij de man een flauwe glimlach tevoorschijn komt, is de tijd rijp om tot elkaar te komen. (Mannen, ontbreekt de smachtende blik, laat dan de flauwe glimlach achterwege, het wordt niets! De vrouw bepaalt de doorgang op dit eerste moment.)
Bij het nader tot elkaar komen gaan de handen van de vrouw richting achterhoofd van de man en worden haar onderarmen op de schouders van de man gelegd. Dit is het moment dat de man de leiding van de vrijpartij overneemt. Pak de vrouw sensueel met beide handen bij haar zij.

Links!
Het moment is daar om lichamelijk contact te maken. Onthoud dat links heilig is! De man hevelt zijn hoofd iets naar links, de vrouw doet hetzelfde. Dit voorkomt onnodige en ongemakkelijke botsingen. Bij de eerste aanraking zijn beide monden gesloten, de ogen geopend. Raak elkaar vol op beide lippen gedurende 3,3 seconden. De man trekt hierna zijn hoofd van het gezicht van de vrouw maar zorg dat de afstand tussen beide gezichten nooit meer is dan 2,6 centimeter.

Verander van positie!
De man verplaatst zijn handen van de zij naar de zijkant van het hoofd van de vrouw. Plaats de handen teder langs de oren van de vrouw. De oren kunnen vrij gehouden worden door de duim boven en de overige vingers onder haar oren te plaatsen. Bedek nooit de oren! Niets zo vervelend dan als een dove te moeten vrijen! Vanzelfsprekend is een wirwar aan armen rond de hoofden ongewenst, de vrouw moet haar handen op een willekeurige plek op het lichaam van de man plaatsen. Veel voorkomend plaatsplekken zijn de biceps en de onderarmen van de man. Maar de broekrand is ook zeker een optie!

Sluit de ogen!
Sluit de ogen. De man zoent de bovenlip van de vrouw zachtjes met beide lippen. De man opent langzaam zijn mond en duwt met zijn onderlip de mond van de vrouw lafjes open. De man gebruikt zijn tanden om heel kort liefdevol op de onderlip van de vrouw te nibbelen. Dit is het teken voor de vrouw om de mond verder te openen. Maar nooit verder dan de kaak aangeeft! Niets zo vervelend om slurpende geluiden te horen echoën.
Breng het puntje van de tong gezapig bij de ander naar binnen. GA VOOR LINKS! Binnensmonds kunnen de puntjes van tongen contact maken middels curvende bewegingen. Houd deze move nooit langer dan 14 minuten aan! Vooral bij een verkoudheid is het lastig ademhalen door de neus.

Laat los!
Het moment van loslaten is voor een ieder anders. Dit kun je naar eigen inzicht doen. Op het moment van loslaten is het een vereiste om de gezichten nooit verder dan 17,2 centimeter uit elkaar te houden. Wederom is het van groot belang dat je elkaar recht in de ogen kijkt. Nu is het voor de man wachten op een flauwe glimlach van de vrouw. Deze komt meestal zeer spoedig na het loslaten. (Mannen, komt deze glimlach niet of komt er helemaal geen oogcontact, heb je je niet goed aan bovenstaande instructies gehouden en ben je als een hyperventilerende lama met je tong bezig geweest).

Met nog steeds de handen aan de zijkant van het hoofd van de vrouw, geef je de vrouw een korte kus op haar voorhoofd en laat je haar los. Doe als man een stap achteruit en wacht op de eerste woorden van de vrouw. In negen van de tien gevallen begint het met ‘hmmmmm’.
Dat was het wel zo ongeveer. Meer kan ik er niet van maken.

Maar ehm, Manus: Er zijn natuurlijk ook mensen zonder vrijpartner.

Dat klopt. En voor de mannen kan ik alleen maar zeggen; Vette pech joh!
Voor de vrouwen kan ik de hand aanraden. Op de rug van je hand kun je perfect oefenen op de kunst van het vrijen. Gebruik het gedeelte tussen duim en wijsvinger maar eens.
Succes.

Ps. wist je dat ‘Hand’ in het Latijns ‘Manus’ is?
Just saying.

Ik vind iemand leuk

Ik heb gemerkt dat mijn anekdoten in de categorie ‘Von Relatiehausen’ tegenwoordig scherp in de gaten worden gehouden. Een suggestieve titel en binnen no time zwermen geïnteresseerden als vliegen rond een hoop stront bijen rond een honingpot richting dees jolijtsijt.

Nou, laat ik jullie dan eens tegemoet komen. Laat ik eens een boekje open doen.
Ik vind iemand leuk! Nu vind ik wel meer vrouwen leuk (hoi Sylvie, hoi Eva, hoi Heather) maar deze vind ik HEUL leuk. En ze past nog in mijn profiel ook! Nah zeg!

Laat ik eerst eens vrouwen definiëren.
Er zijn 3 soorten vrouwen. Vrouwen, lekkere vrouwen en mooie vrouwen.

Vrouwen: daar zijn er miljarden van. Niet echt speciaal. Leuk dat ze er zijn maar maken op mij geen indruk. Je ziet ze overal om je heen.
Lekkere vrouwen: daar zijn er miljoenen van. Zien er geweldig uit. Mooie kop, mooi lijf, goeie kledingkeuze. Voegen weinig toe. Een nachtje (of 2, of 3) extase en daar houdt het wel mee op. Hebben nog nooit indruk op mij gemaakt. Je ziet ze vaak tijdens het uitgaan.
Mooie vrouwen: Tja, daar zijn er niet zo gek veel van. Mooie vrouwen zijn het totale plaatje van een vrouw. Aantrekkelijk, goed lijf, goed karakter en humor zijn o.a. kwalificaties. Maken op mij een grote indruk. Ik kom zo nu en dan eentje tegen. En zij zal dan ook merken dat ik niet alleen maar een lolbroek ben. Dat ik niet alleen maar een praatjesmaker ben. Dat ik niet alleen maar een arrogante eikel ben.

Ik vind dus een iemand HEUL leuk. En ik ga lekker niet zeggen wie.
Nee, ik ga het op mijn manier aanpakken. Ze weet namelijk niet dat ik haar HEUL leuk vind (of wel? Hmm, interessante kwestie).
Ik ga eens even in de afwachtende houding, zien hoe zij reageert naar mij toe op dees toch wel openhartige anekdoot. Ja inderdaad, het is een soort proeftijd ja.

Oh wacht! Wat als ze dit niet leest?
Nou, dan wacht ik tot de volgende mooie vrouw voorbij komt.

Makkie. Heb er tenslotte al 2 jaar ervaring mee.

Vriendin

Ja, je leest het goed. Ik ben overstag. Ik zei altijd dat ik geen vriendin om me heen moet hebben als ik m’n jongens heb. Tenminste, voorlopig nog niet. Zijn ze nog iets te jong voor. Ik vind het nog niet kunnen naar hun mama toe. En ik ben het levende bewijs dat niet alle (gescheiden) mannen hetzelfde zijn. Ja heus dames, niet alle mannen denken met hun geslachtspenis hoor!

Maar ik ben eruit. Het heeft lang genoeg geduurd.

Kijk, een zaterdagnacht met me doorbrengen als de jongens hier zijn, zit er (nog) niet in. Als we spreken zijn er volop plannen voor weer een interne verbouwing. Het enorme stapelbed van de jongens gaat naar de huidige kledingkamer en ik ga mijn giga liefdesnestje weer in mekaar timmeren om deze in de grote liefdesgrot te plaatsen. Zodra dit gerealiseerd is, kunnen we verder praten.

Maar wat lijkt het me fijn als een vriendin zaterdags of zondags bij m’n penthuis komt en we er met ons vieren een leuke dag van maken.

Wat lijkt het me fijn als we in het bos zijn om zum bleistift fikkie te stoken dat mijn vriendin dan vast thuis de lunch klaarzet.
En wat lijkt het me fijn als ik even op de bank wil liggen omdat ik om kwart over 4 al klaarwakker was, dat mijn vriendin even anderhalf uur met de jongens gaat spelen.

En wat zou ik het superfijn vinden als ik de jongens naar hun mama breng dat mijn vriendin bij mijn terugkomst alle zooi opgeruimd, afgewassen en schoongemaakt heeft.

Om er dan nog een heule romantische zondagavond van te maken.
Maar niet te lang want om half 5 gaat de wekker weer.

Sjonge, wat zou ik het fijn vinden een vriendin te hebben.

Verkeerd beeld

Ik heb me daar toch even sterk het idee dat er een compleet verkeerd beeld van mij rondwaart op dees kloot.

Hé, da’s toevallig! Ik had het er gisteravond nog over. Nah zeg!

Zo schijnen er zum bleistift mensen te zijn die denken dat ik ècht een arrogante, superieur voelende, alleen maar vet vretende, alleen maar bier drinkende, denkend in een Audi A3 rijdende, prachtlijf hebbende, nooit serieus zijnde, einzelgängende, vrouwenverslindende geheim agent ben.
Hahahaha, tuurlijk niet! Ik heb namelijk al best een buikje.

Je moet niet alles geloven wat op dit weblog staat.
Ja, goed. Al mijn anekdoten bevatten een kern van waarheid maar het meeste wat ik hier neerplemb is flauwekul.
En ik doe dat niet zomaar, ik doe dat met een reden. Ik doe dat voor jou. Ja, jij. Jij lezer/leester. Om je een (glim)lach te bezorgen. Om je iets mee te geven om over na te denken. Of gewoon om je een inzicht te geven in mijn complexe persoontje.
Kijk, dat jij daar dan een beeld van mij van houwt, dat is jouw recht. Zou ik ook doen. Maar houw dan wel het juiste beeld.

Zo schijn ik best een aardige gezelschapspartner te zijn. Ik schud nog wel eens uit het niets een grap, grol of dijenkletser uit mijn rechtermouw. Ik kan erg leuk meedoen met spelletjes. Ik heb een universele muzieksmaak. Zolang er vlees geserveerd wordt, heb je aan mij geen kind. Ik heb een brede kennis van zaken. En ik weet wanneer het tijd is om er weer vandoor te gaan. En dat is toch ook niet onbelangrijk, me dunkt.

En dat brengt me op mijn favoriete ‘laat ik eens iemand verrassen met een bezoekjedagen’. De kerstdagen. Ze komen er weer aan.
Zal het een klein beetje uitleggen voor de nieuwelingen in mijn leven. Op een willekeurige kerstdag rijd ik naar één van m’n vele vrienden toe en bel spontaan en onaangekondigd aan. De bedoeling is dan dat je me met open armen ontvangt en dat we er een gezellige morgen/middag/avond van maken.
Leuk hè? M’n vele vrienden kijken elk jaar weer reikhalzend uit naar dit moment. “Zou ie dit jaar bij ons komen” brandt half oktober al op ieders lippen.
Ach, ik doe het graag hoor.

Ik kreeg gisteren mijn rooster door voor de kerstdagen en ik kan melden dat ik alle tijd heb om verrassingsbezoekjes af te leggen. Ja, je leest het goed, bezoekjeS. Ben van plan dit jaar meerdere te plegen.

Dus vele lieve vrienden, de kogel is door de kerk. Ook dit jaar gaat deze traditie gewoon door!

Romantiek

Ik plempte net weer eens een statusupdate op het wereldwijde web en fluks werd er gereageerd door mijn goeie vriend en ultieme stommerd Linda. Ik schreef dat een romantische strandwandeling er vandaag niet in zat. Zij schreef dat anders het weer wel roet in het eten zou gooien.
Een zielscheurende opmerking. Maar wèl een lollige, dat wel.

Romantiek, wat is dat nou eigenlijk? En waarom is romantiek in vredesnaam zo belangrijk in een relatie. Ik ben er nooit een ster in geweest. Maar dat komt omdat ik nog nooit de definitie ervan begrepen heb.
Een romantische strandwandeling zum bleistift. Wat is er mis met een gewone strandwandeling? En waarom zou je trouwens kilometers door het mulle zand moeten sjouwen? In mijn optiek kun je beter de eerste de beste strandtent naar binnen gaan en wat drinken/eten.

Of romantisch op een tijgerkleed voor de open haard hangen/liggen/zitten. Ja? En dan? Dat verveelt volgens mij ook wel na een dikke 7 minuten. En als je geen open haard hebt? Moet je dan maar voor de verwarming of kachel (die heb ik, kutding doet het nog steeds niet) gaan hangen/liggen/zitten?
En een tijgerkleed? Waar haal je zo’n ding? Ze zien me al aankomen bij Ouwehands. Dat ik het tijgerverblijf afdaal en met een mes zo’n prachtbeest van z’n velletje ontdoe.
Je kunt volgens mij beter op de bank plaatsnemen. Een stuk zachter voor de bips! Maar ja, ik vind dat een bank om op te liggen is. Dus zou jij op een aparte stoel moeten zitten. Maar waar dan de romantiek moet inkicken, ik heb geen idee.

En kaarsjes? Wie heeft dat verzonnen? Waarom denk je dat elektriciteit is uitgevonden?

Nee. Romantiek, ik vind het maar een vaag iets.
Misschien dat jij me op een andere gedachte kan brengen?

De lijnen staan, zoals gebruikelijk, open.

28 September 2013

Tja, da’s m’n eerstvolgende vrije dag weer. Grootse plannen!
Met zoonlief. Een keer weer alleen met zoonlief. Dat is leuk voor hem en, belangrijker nog, een heul stuk rustiger voor mij.
Begrijp me goed, ik vind met zeun erbij (meestal) ook hilarisch hoor maar mèèèèèèèèèn, wat een aandacht heeft zo’n klein jochie nog nodig. Een dag met een 5,5-jarige is zoals ik ze graag heb, relaxed.

Ik wilde alleen met zoonlief naar Monsterjam. Scheurende, lawaaierige en over de kop vliegende auto’s zijn koel, papa!! Maar zoals in de vorige zin te lezen is, er staat wilde. We gaan namelijk niet. Ik heb ’s even zitten struinen op internet en de toegang alleen al is 90 (NEGENTIG!!!) euro. Kom op zeg. Daar moet ik een halve dag voor werken.

Nou, dacht ik, er komt toch een nieuwe Cars-film in de bios? ‘Planes’ heet ie. Lijkt me weer geweldig ~~voor zoonlief~~. Weer een struintje over het wereldwijde web leverde wederom een teleurstelling op. De film komt pas 9 oktober in de bioscopen.

GRRRRRRRRRRRRRRRRRR, ik heb ook nooit geluk.

Dus lieve leester, goed nieuws voor je.
Ik heb besloten dat ik zaterdag 28 september volledig de jouwe kan zijn.
Mijn hele hebben en houwen, mijn volledige prachtlijf en mijn complete oeuvre aan 1982-grappen kunnen die dag van jou zijn.
Het enige wat jij hoeft te doen is mij een seintje geven en we maken er een gedenkwaardige dag van.
Zet een hartje om 28 september en reageer. En je weet, een beller is sneller, een whatsapper is rapper.

Oja, je moet niet meer dan 90 euro kosten.
Liefde moet wel betaalbaar blijven. Tenslotte.

TATA

Goedmaaksex

Zo’n vakantie als deze zet een mens toch wel aan het denken. En laat ik nou tóch een mens zijn! Ik heb ruim de tijd gehad en ook genomen om mijn zonden eens te overdenken. En ik ben tot een opvallende conclusie gekomen.

In al mijn onschuld in al mijn onwetendheid Niet bewust heb ik in de loop der jaren mensen pijn gedaan, beschadigd, genegeerd, tot wanhoop gedreven, getraumatiseerd, aan hun lot overgelaten en over de rooie geholpen. Ik heb in zeer korte tijd op diverse pikken en nóg veel meer tepels getrapt.
Het begon met Hyves, later m’n weblog en de laatste tijd via de Twitters en Facebooks. Ja precies, het zijn allemaal sociale mediadingetjes. In real life ben ik een toffe peer maar zodra ik vanachter het toetsenbord los kon gaan, ging ik ook heulemaal.

En daar heb ik spijt van. Het kan zo niet langer. Kom op zeg. Ik ben 42. En een half op de kop af vandaag!

En dus heb ik besloten een rondje goedmaaksex te doen. Er is tenslotte al genoeg shit in de wereld.

Voel jij je op enige manier gepijnigd, beschadigd, genegeerd, tot wanhoop gedreven, getraumatiseerd, aan je lot overgelaten of over de rooie geholpen door mijn toedoen, geef me dan ff een seintje.

Nee wacht, voel jij totaal geen behoefte om met mij te goedmaaksexen, reageer dan gewoon even.
De kans op reacties is dan groter. Me dunkt.

Vakantie

Mij wordt vaak verweten dat ik nooit tijd heb. Voor zum bleistift sociale omgangsvormen. En dat klopt als een vingerende zweer. Ik heb inderdaad niet vaak zin tijd om me op sociaal vlak te presenteren. Ten eerste ben ik veel onregelmatig aan het werk. En da’s niet onbelangrijk in dees onzekere tijd. Werk hebben dat is. Me dunkt. Dan heb ik natuurlijk nog 2 jongens die ik groot moet brengen. Ze volledig klaarmaken voor de grote boze wereld. Want ze krijgen nog wat voor hun kiezen hoor! Ik poep je niet! En als laatste spendeer ik m’n overige vrije tijd voornamelijk aan m’n relatie. Mijn innige relatie met m’n bank.
En ja, dan houd ik weinig tijd over voor sociaal gedoe. Zoals je ziet.
Nu moet ik ook zeggen dat ik weinig geprikkeld word om me op sociaal vlak te begeven hoor. Door jou ja! Jij, lezer. Jij laat me ook links liggen. Ontken het maar niet.
Ik geloof dat half Nederland m’n telefoonnummer heeft of me volgt via de sociale Twitters en Facebooks (is er al weer iets nieuws trouwens?) dus dat je niet weet hoe eenzaam ik me soms voel of ik tijd voor een sociaal samenzijn heb, is iets met vlieger en opgaan.

Maar lieve lezer, daar kan verandering in komen.

IK HEB VAKANTIE!!!!

En wel helemaal tot 26 augustus. En aangezien ik totaal geen ingrijpende grote plannen heb, heb ik besloten om jou, lieve lezer, tegemoet te komen.

Ik laat me de komende 3 weken hoereren. Per opbod. Is niet dat een geweldig plan?

Het idee is simpel. Wil jij een middag/avond (of beide) een middag/avond (of beide) jolijt om te lachen hebben, breng dan bij de reacties een bod uit. De hoogste bied(st)er mag zich de gelukkige winnaar noemen van een middag/avond (of beide) met mij. Ja, je leest het goed.
EEN HELE MIDDAG/AVOND (OF BEIDE) MET MIJ!! Hermanus. Manus. SuperAnus. De meest begeerde vrijgezel van Gelderland. Lolbroek. Fijne gesprekspartner.

Ik neem nu ff een afwachtende houding aan en lees het allemaal wel.

Succes allen.

(Noot van de redactie: Om niet elke trol, onverlaat of sufdoos de mogelijkheid te geven te reageren stel ik natuurlijk wel een bieddrempel in. Kom op zeg. Ik ben de Mediamarkt niet. Biedingen beginnen bij 0,40 eurocent.)

Wellicht tot snel!

(ps. wie weet waar bovenstaande foto is genomen, gaat direct door naar de 2^e biedronde)

Date

Heb je dat wel eens?

Dat je iemand van het andere geslacht kent via een sociaal medium. Dat je erg leuk contact hebt met diegene. Dat ze je een erg lollige vent vindt. Dat je whappnummers uitwisselt. Dat het leuke contact op een sociaal medium overgaat op de whapp. Dat je elkaar op een gegeven moment telefonisch spreekt. Dat het erg leuke en lange gesprekken zijn. Dat je na een tijdje afspreekt om elkaar in het eggie te ontmoeten. Dat je dus een date hebt.
Dat je bij het ontmoeten denkt ‘Zo! Dat ziet er goed uit’. Dat je nog even wacht met een definitieve mening vormen tot je een uurtje verder bent. Dat je na dat uurtje die definitieve mening hebt gevormd. Dat het wel snor zit. Dat ze om jouw 1952 en poep- en piesgrappen giechelt. Dat je alles op humorgebied uit de kast haalt. Dat ze een aanstekelijke slappe lach heeft.
Dat ze af en toe even je hand aanraakt. Dat ze je soms indringend in je ogen kijkt. Dat je glimlachend terugkijkt. Dat het oudere vrouwtje aan het tafeltje naast je zegt dat jullie een leuk stelletje zijn. Dat ze bij het opstaan je hand vastpakt. Dat je een flinke fooi geeft vanwege de perfecte bediening. Dat je, terwijl je naar de auto loopt, je hand nonchalant in je broekzak steekt. Dat ze je arm pakt. Dat de tijd is gekomen om afscheid van elkaar te nemen. Dat wangzoenen overgaat in sensueel kussen. Dat je een gevoel hebt die je al lang niet meer gevoeld hebt.
Dat als je thuis komt je een whappje hebt met een lief berichtje. Dat je de volgende ochtend gelukzalig wakker wordt. Dat ze je helemaal begrijpt. Dat je best een onregelmatig leven leidt. Dat ze dus niet dwangneurotische whappjes stuurt. Dat je elkaar regelmatig belt. Dat je elkaar zo nu en dan ziet.
Dat je verliefd bent.

Nou, dat heb ik dus nooit.

Romance

Weet je nog dat ik 2 weken geleden terminale door-m’n-rug, terminale griep en ook terminale oorontsteking had? Nou, daar was niets van waar. Allemaal leugens. Nonsens. Stierenpoep. Neem je grootje in het ootje. Niks van dat alles.

Ik was een paar dagen naar Parijs.

Zal het uitleggen.

Een tijdje terug ontmoette ik een meid via het welbekende internet. Leuk ding, leuk koppie, leuk lijf, leuke leeftijd en pas gescheiden. Het klikte tussen ons. Avonden en nachten lang kletsten we online. Het moment dat we elkaar zouden ontmoeten kon natuurlijk niet uitblijven. We wisten beiden dat het goed zat tussen ons en we spraken af te zonder na te denken.
En dat hadden we beter wel kunnen doen. Ik moest namelijk 3 nachtdiensten werken en zij zat die week in Parijs.
Het was geen probleem. Ik meldde me gewoon ziek en ik zou naar Parijs komen. Bijkomend voordeel was dat ik juist dát opvolgende weekend vrij had genomen. Ik had zeeën van tijd. Ik meldde me dus voor de 3 nachtdiensten ziek. Ik had schijt. M’n werkgever trapte er met beide voeten in!

Woensdagmiddag toog ik dus naar het Franse plaatsje en tegen de avond arriveerde ik bij het restaurantje dat ik besproken had. Ik ben niet zo heel bekend in Parijs en ik had een restaurantje opgezocht op een plek die me wel bekend voor kwam. Nou, ik kan melden dat z’n wegrestaurantje langs de Périphérique toch minder romantisch is als ik dacht. En ook het motelletje was niet je van het.
Denk dat ik de enige manspersoon was die daadwerkelijk af en toe douchte, z’n eigen piemol kon zien zonder spiegel en geen vrachtwagenchauffeur was.
Maar wie gaf een neuk, wij hadden een prachtige paar dagen samen! Heerlijke seks. Heerlijk van elkaar genieten. Heerlijke liefde op het eerste gezicht. En dan natuurlijk in vice versade volgorde.

En zo, lieve lezer, kan ik dus met trots melden dat ik inmiddels van de vrijgezellenmarkt af ben en dat ik inmiddels weer samenwoon.
We hebben het fantastisch samen. Heerlijke seks, heerlijke gesprekken, heerlijke lol, heerlijke alles. HEERLIJK OM WEER VERLIEFD TE ZIJN! Kan het wel van de daken schreeuwen.
Ik ben alleen nog niet zo te spreken over haar huishoudelijke kwaliteiten.

Maar ik denk dat Sylvie en ik daar ook wel uit komen.

Vluggertje

Ik stond gisteren netjes voor het stoplicht naar de oprit richting de snelweg te wachten toen links naast me een Audi A3 kwam staan. Ik zuchtte flauw en diep en dacht ‘weer zo’n flinkerd’. Iedereen moet toch inmiddels weten dat deze oprit na een meter of 50 eenbaans wordt en dat invoegen lastig is? Ik drukte m’n zonnebril strak tegen m’n voorhoofd en draaide m’n hoofd in slow motion naar links, klaar om flinkerd eens goed aan te zuchten.
Eva Mendes zat erin!!!! (natuurlijk niet echt maar om het verhaal een beetje geloofwaardig te maken, hou ik het maar even zo). Ze keek opzij en glimlachte naar me. M’n wenkbrauwen stegen boven m’n zonnebril uit. Ik likte sensueel m’n lippen en streelde zachtjes m’n stuur met m’n linkerwijsvinger. Met m’n rechterhand pakte ik ferm de versnellingspook beet.

Groen!

Ik zette m’n dikke V10 aan het werk en stoof de bocht door. Eva kwam naast me rijden, de versmalling kwam dichter en dichter bij. Ik was vanzelfsprekend niet van plan haar voor me langs te laten (kom op zeg, ik ben de man in dezen!). Onze auto’s maakten licht contact. Ik genoot, zij bleef glimlachen. Ze ging in de ankers en ging achter me rijden de oprit af.
Zodra de doorgetrokken streep niet meer doorgetrokken was, knalde ze mij voorbij. Ik voegde ook de snelweg op. Ze sneed me af en ging pal voor me rijden.
Ze slingerde uitdagend met de achterkant van de A3 heen en weer. Dit was voor mij het sein om de machokaart te trekken. Ik vloog haar links voorbij, trok m’n voiture door naar 162, slingerde m’n stuur 180 graden, jamde de handrem en ging achteruit voor haar rijden.
Onze grillen maakten contact. Innig contact, kan ik wel zeggen. De kentekenplaten krulden om elkaar heen.
Zo reden we ettelijke kilometers, intens genoten onze voertuigen van elkaar.

Ter hoogte van het tankstation gooide ik m’n bak weer in de slinger en kwam ik in één keer achter haar te rijden. Middels een knopje opende ze de kofferbak van haar Audi. Hmmm, gromde ik binnenkeels. Ik stootte zacht tegen haar bumper aan. Ze hield even haar gas los, ik stootte nogmaals. Deze keer iets harder. Ze deed haar alarmlichten even aan.
Ik opende m’n raam, klom eruit, ging op de motorkap liggen en opende met m’n linkerhand mijn motorkap (ik heb immers geen knopje en met rechts moest ik natuurlijk blijven sturen. Duh!). Ik klom terug in m’n Peutje.
Weer botste ik zachtjes tegen haar bumper. En weer. En weer. Steeds harder en harder beroerde ik haar achterkant. De trekhaak van de Audi kwam langzaam tevoorschijn (echt cool, al die automatische snufjes op nieuwe auto’s!).

Mijn radiator raakte verhit. Oververhit zelfs. Hij stond op knappen.
Vlak voor mijn afslag scheurde hij inderdaad. Het water spoot er met enorme kracht uit.

Ik nam de afslag en voor het verkeerslicht stapte ik uit en deed de motorkap dicht. Ik parkeerde m’n auto bij m’n werk.
Ik vertelde het hele verhaal aan m’n collega.

Hij geloofde er geen ruk van.

Vrouw en lijf

Vrouwen, ik blijf het vreemde wezens vinden. Je kunt niet met ze en je mag ze niet vermoorden.
De relativiteitstheorie van Pythagoras is eenvoudiger te begrijpen. Zucht. Zucht. En nog eens zucht. *Haalt nog eens diep adem* en ja hoor, de diepste zucht ooit.

Zum bleistift, waarom doen ze zo moeilijk over hun leeftijd? “Dat vraag je een dame toch niet?”
Wromnie? Zal ik even lekker zelf bepalen wat ik aan jou vraag, von Mutshausen?
Hoe erg kan het zijn?
Ja okee, het is best lullig (en zelfs strafbaar, volgens mij) als ze er uitzien als 20 en dat je er in bed achter komt dat de navelstreng er nog aan zit. Maar hoe vaak komt dat nou voor? Bijna nooit toch? Ja, in bepaalde kringen. Maar daar wil ik me volledig van distantiëren.
Vertel gewoon je leeftijd als ik er om vraag!

En dan het lijf van de vrouw. Man man man, wat een gemekker is dat soms vaak meestal altijd.
“Nee, niet naar de McD hoor, ben op dieet.” Man (vrouw in dit geval), zeik niet zo! Eet wat lekker is.
En trouwens, bepaal jij waarnaar ik je mee uit eten neem? Betaal jij? Rijd jij terug? (Oh wacht, die McPils zijn eigenlijk best goed binnen te houden!).
Ik ben op dieet. Ik doe aan de lijn. M’n strakke bips!
Zeg dan gewoon dat je aan je conditie werkt. En doe dat dan ook. Je weet nooit hoe dat van pas kan komen. Niet dat ik nou zo’n ‘laten we eens uren de liefde bedrijven-gozer’ ben hoor, sterker nog, een sigaartje roken duurt in mijn geval langer, maar er zullen best van die uitslovers zijn die het wel kunnen. En dan is een partijtje conditie niet verkeerd, dunkt me.

Ik chatte laatst met een meid en ze wilde me dolgraag ontmoeten. Wat ik volkomen logisch vind hoor. We spraken af dat we die donderdag in een niet nader te noemen etablissement elkaar zouden ontmoeten. Voor de zekerheid vroeg ik hoe zwaar ze was. Ze wilde er geen antwoord op geven. “Is dat zo belangrijk dan?”, chatte ze terug. Ik antwoordde dat ik het inderdaad belangrijk vond. Moest ik 1 of 4 stoelen voor haar reserveren.
Ik vond ‘m uitermate lollig en gevat………………………………Ik kletste m’n dij. Hahahahaha
Zij niet. Nooit meer iets van d’r vernomen. Whoehahahahahahaha.

Er moet wel wat vlees op zitten. Dat zeg ik. Die tochtstrippen die in die bladen staan, en wat de standaard mooie vrouw moet voorstellen, hoeven mij in elk geval niet te bellen, whappen, SMS-en, Dm-en of aan te spreken.
Zie me al aankomen; “Mag ik 2 quarterpounders, 6 McNuggets met BBQ-saus en een cola en voor m’n vriendin een theelepeltje appelmoes.”
En natuurlijk ook niet dat je knieën en ellebogen deuken moeten zijn, da’s weer het andere uiterste. Maar een beetje vlees erop, daar hou ik wel van.
Eigenlijk wil ik maar zeggen; Ben je Heather Locklear, dan ben je van harte welkom een aantal weken in mijn bijzijndheid te bivakkeren. (want daarna zal je me wel zat zijn).

Of juf Merel, dat mag ook.

Twating is zòòòòò 2013

Tja, ik mot toch wat.
En daarom heb ik m’n eigen datingsite maar ’s opgezet. Fuk dat Lexa. Fuk dat dating2000. Fuk dat weet ik veel hoe al die sites heten.
@TWATINGSITE it is vanaf nu mèn!

Het idee is simpel. Je volgt de site en tussen de volgers zoek je jouw date om samen gezellig mee te twaten (Twitter daten). Mocht het klikken, kan er iets moois uit bloeien. Want daar gaat het toch allemaal om in het leven, dat we gezellig in volle liefde met elkaar kunnen leven. Toch?

En dat ik er van uit ga dat de genoemde datingsites hun klandizie weg zien lopen en overstappen naar de gratis Twatingsite en dat zij dus genoodzaakt zijn mijn concept over te nemen tegen een uiterst vriendelijk 6 nullen prijsje, dat heeft er helemaal niets mee te maken.

Om mij zelf en persoonlijk voor te stellen, zal ik hier (opnieuw) mijn vrijgezellen cv plaatsen. Ik zou zeggen, moge de juiste vrouw met mij mogen twaten.

Hallo vrouwtjes,

ik ben een lompe veertiger met een grote bek en een zeer duidelijke mening maar wèl met het hart op de juiste plek. Ik rook sigaren en drink op alcoholgebied uitsluitend bier. Ik barst van de humor, heb een prachtlijf en loop graag op slippers. Ik ben in het bezit van een appartement, een oude auto en heb twee schatten van zoons (2 en 5 jaar). Ik werk in een classified environment en heb discipline hoog in het vaandel staan. Ik heb een hekel aan geweld maar ga het zeker niet uit de weg. Ik houd van rust aan de kop en moet absoluut geen (vrouwen)gemekker hebben. Ik heb ontzettend veel interesses maar de meeste daarvan boeien me vrij weinig. Ik ben een 100% zomermens en ben in winterse tijden meestal niet te genieten.

Ik zoek een partner omdat ik er schijtziek van ben om het huishouden in m’n eentje te doen. Ik heb niet echt voorkeuren voor haarkleur, ogenkleur en huidskleur maar je moet er wel verzorgd uitzien. Je moet tussen de 34 en 40 zijn en je moet wel tetten hebben, ben een borstenman.

Stuur je mail naar bla bla bla en wie weet krijg je wel een berichtje terug.

Lieve groetjes,

Manus.

Trouwen

Ik zou vandaag gaan trouwen. Met een droomvrouw. Nou ja, droomvrouw? Ze zei een keer iets over dat een biertje er altijd in gaat en dat is natuurlijk voor mij de uitgelezen reden voor een dikke amen en een huwelijksaanzoek. Ze zei onmiddelijk ‘Ja’ en we spraken af vandaag te trouwen. Want gratis.

Ik had m’n tuinman gevraagd me een beetje op tijd te wekken, ik wilde immers niet te laat aankomen op het stadhuis.
Tegen half twee liep ik sharp dressed – kek overhempie, spijkerbroek en gympies – het stadhuis binnen. Ze was er nog niet.
Ik ging buiten op haar wachten.
Het was frisjes buiten toen ik aan m’n sigaartje trok. Ik begon een beetje luchtgitaar te spelen met de harde tepels onder m’n kek overhempie.
Er werd zowaar geld naar me toe gegooid! Lucratieve bizniz, dat straatmuzikanten, dacht ik. Goed, ik moest het af en toe terugkoppen maar geld is geld. Denk dat ik er 3 kwartier gestaan heb, droomvrouw was er nog steeds niet.
Ik besloot met het verzamelde geld een huwelijkskado voor haar te kopen. Een stel mooie, stevige bruine lederen laarzen. Wat zou ze blij zijn!

Het werd later en later. M’n sigaartjes slonken. Het werd frisser en frisser.
Tegen half 6 kreeg ik een bericht van haar. Ze zat in de trainingsbroek op de bank…………………………. WAT?? Ik sommeerde haar op te schieten.
M’n laatste sigaartje rookte ik bibberend op. Ik had een blauwe kop van de kou en ook m’n hoofd zag er ijskoud uit.
De burgemeester draaide klokslag 18 uur de deur van het stadhuis op slot. Hij zag me staan.
Hij kwam naar me toe, ik vertelde m’n verhaal. Hij legde z’n hand op m’n schouder en zei;
“Jongeman, ’t weer en de vraauw’n binn’n nait te vertraauw’n”.
Ik moest ‘m gelijk geven.

Ik ga nu van verdriet 5 flesjes bier opzuipen.

Als het om nee gaat

Vorig week zat ik weer eens ontzettend lollig onzin te plempen op FB toen m’n oog viel op één der advertenties rechts. Een bloedmooi project keek me uiterst sensueel aan en eigenlijk smeekte ze me met haar te gaan daten. Het was een advertentie van Lexa, dè datingsite van Nederland.
Ik streek over m’n harde en dacht, wat de fuk joh. ~~Iemand voor het huishouden Iemand om af en toe helemaal uit elkaar te trekken~~ Iemand om mijn gevoelens mee te delen is immers nooit weg. Ik schreef me in en ben hierna naar het werk gegaan voor weer eens een bikkelende nichtshift. Ik deed m’n enige goeie foto (ja, die ene ja) erbij en schreef bij m’n omschrijving “ik ben nou die ene vent die niet de hele dag aan sex denkt”. Briljant!!

Ze bleken zelfs een heuse app te hebben en nadat ik deze op de phone had gedownload bekeek ik een paar uur later mijn eigenste pagina. WOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOW met hoofdletter W, heel veel O-en en nog een hoofdletter W!!! Was ik even populair!! Alsof ik het 4e deel van dat Grijze Tinten werkje was, de vrouwen vlogen om m’n oren.
Uit alle hoeken en gaten, uit alle windstreken hadden ze mijn site bezocht. Ik had vrouwelijk bezoek uit de buurt, uit de omgeving, uit de provincie, uit elders in het land, uit heel den kloot zoals daar zijn Engeland, Frankrijk, Spanje, Italie, Kopenhagen, Rio de Janeiro, Rabat (haha), Marakesch (hahahaha) en zelfs uit Friesland (whoehahahahahahahahaha).
Maar Lexa is een commercieel bedrijf en zij willen en moeten vanzelfsprekend winst maken. Ik kon dus niet alle flirts en berichten zien. Laat staan dat ik kon zien wat de story van de geïnteresseerde vrouw in kwestie is. Hiervoor diende ik me aan te melden (lees geld betalen).
Omdat ik niet ziek was en dus ook niet de beroerdste meldde ik me aan. Ik had nu de mogelijkheid om de profielen van de vrouwtjes in te zien en ik besloot een schifting te maken. ALLE BUITENLANDERS ERUIT!! Ja, kom op zeg. Ik ga toch niet met het vliegtuig op een date!!

Ook ging ik zelf wat rond flirten en berichten sturen. Er staan toch hier en daar best wel spetters op die site. Eentje vlak bij mij in de buurt. Mooi koppie, nooit getrouwd, 40 jaar, geen kinderen, eigen baas, uitstekende muzieksmaak, goeie tetten (oh nee, dat stond er niet bij) en zoekt een man met humor. En zo waren er nog een stel nooit getrouwde vrouwen met dezelfde zoektocht. Ik schreef ze allemaal een lollig berichtje.
Maar hoe vaak ik ook kijk, er zit geen antwoord van deze projecten in m’n mailbox. Raarrrrrrrrrrrrr.
En dan komt m’n achterdochtige blackops instinct bovendrijven natuurlijk. Intensief onderzoek, research en tevens speurwerk gaven mij de uitkomst. Het zijn lokkertjes. Lokkertjes om loesers over te halen zich aan te melden door geld te betalen.
En toen ik gisteren 2 verschillende aantrekkelijke blondjes met exact hetzelfde profiel aantrof, wist ik het zeker.
We worden verneukt!!
Hahahahahaha, dan ben je een kneus als je daar intrapt!!!
Oh wacht.

Ik kap er maar mee.
Dat online een bijslaap zoeken is niks voor mij.

Kep een vrouw ontmoet

Ik parkeerde de auto links van de ingang van ons pas ontdekte geheime bos. Ik deed mijn gordel los en drukte tegelijk die van Sam ook open. Ik kwakte mijn portier op mijn meest elegante manier dicht toen er 20 meter achter ons een Fiat Punto parkeerde. Er stapte een uiterst interessant project uit. Terwijl ik achter mijn auto langsliep maakten spet en ik oogcontact. ‘Die ga ik zo maar ’s even aanspreken’, dacht ik en ik draaide m’n strak gespijkerbroekte bips haar kant op.
Sam stond inmiddels naast de auto, ik koppelde Teun los uit zijn stoeltje en zette hem naast zijn broer.
Vlam opende haar kofferbak en eruit sprongen een stuk of 36 overenthousiaste honden, type logge Denen. Als maniakken renden ze op mijn 2 spruiten af. Sam stond verstijfd, Teun begon te gillen. Ik vond het een uitgelezen mogelijkheid om haar aan te spreken.
Met m’n meest zwoele stem zei ik: “Hou die honden ’s bij je!”
“Ze doen niks hoor”, riep ze in alle onschuld. Ah, contact dacht ik.
“Daar heb ik toch geen boodschap aan, je ziet toch dat ik 2 kleine kinderen bij me heb, stomme muts?”, zei ik met m’n beste Barry Whitestem.
“Nou, het is hier een losloopgebied dus mijn honden hoeven niet aangelijnd, mafkees!”, reageerde ze gevat.
“Hoe kom je daar nou bij man, achterlijk paard! In een bos moeten honden aangelijnd. Als 1 van die honden ook maar hapt naar m’n jongens, sla ik ‘m dood”, fluisterde ik woest erotisch van afstand in haar oor en ik liet m’n borstspier onder m’n shirt van links naar rechts heen en weer rollen. Ik zag dat ze vatbaar was voor m’n machogedrag.
“Je moet je smoel houden en anders bel je de politie maar, eikel.”, zwoelde ze weer terug.
“Je moet zelf je platte bek houden, bitch. Anders bitchslap ik je met één van die honden om je oren!”, zei ik terwijl ik met m’n lippen een zoenbeweging maakte.

Ik pakte Sam en Teun bij de hand en liep richting het pad links. Droomvrouw ging met haar kudde de andere kant op. We zijn elkaar niet meer tegengekomen.
En nu loop ik al een week te mijmeren.
Zou zij ook die vurige passie hebben gevoeld?

Nog een kans

Ik woon tegenwoordig best wel gekluizeneerd. De dichtbegroeide enorme bomen in m’n voortuin belemmeren nieuwsgierigen elke vorm van zicht op en in mijn penthuis. Ook mijn buren (links, rechts en onder) zullen het niet in hun hoofd halen om hals-nek-rug-arm-been-en-overig skeletbrekende toeren uit te halen om bij mij naar binnen te kunnen kijken. Ze accepteren het liever dat er, voor hen, een mysterieuze man woont dan dat ze te pletter storten.
En geef ze ’s ongelijk. Toch?

Ik daarentegen heb uitzicht van hier tot Tokyo. Als Tokyo hier 30 meter vandaan zou liggen natuurlijk.
Niet dat ik behoefte heb om mijn linkerbuur (ouwe zeur), rechterbuur (look-a-like van m’n weblogmaat) of onderbuuf (is dus 51 hè!) te begluren. Kep wel wat beters te doen. Maar ik zou het wèl kunnen!

Waar wil ik naartoe met dees anekdoot? Goeie vraag. Ik wil met dees anekdoot naar de overbuur.
Er is 1 appartement dat een goed zicht heeft op mijn penthuis en dat is het hoekhuis in de flat naast de mijne. Het appartement van de overbuur. Vanzelfsprekend is het vice versa ook zo. Van daar kijk je hier in m’n huiskamer, van hier kijk ik daar in de slaapkamer.
Er woonde tot vorige week een vent in. En middels deep contra contra en dan daar weer contra intel van weet ik dat hij dit appartement huurde.
Hij is een beetje plotseling, opvallend snel en, volgens mij, als een dief in de nacht vertrokken. (dat soort dingen valt mij op, black ops-dingetje. Lang verhaal).
Ja, maar waar wil je nou heen met dees anekdoot?

HET STAAT LEEG!!!

En ik doe ‘m gewoon in de aanbieding. Draai ik m’n hand niet voor om.

Ben jij een leuke dame van achter in de 30, begin 40? Ben je vrijgezel? ~~Heb je flinke tetten?~~ Zie je er goed uit? En ben je op zoek naar woonruimte? Koop dat ding dan gewoon!
Ik beloof elke avond even vriendelijk te zwaaien. En misschien ook nog wel met m’n handen.

Copyright

Gisteren reed ik, na weer een teleurstellende Rabo-finish, naar Linda en Maurice. M’n goeie vriend en zijn vrouw. De tijd was daar gekomen om voor eens en altijd duidelijk te maken wie van ons nou de ultieme muziekkenner is.
Met knikkende knieën zat ik 25 minuten in de auto. Met knikkende knieën inderdaad. Het is immers lastig rijden met gestrekte benen.
Maar ook omdat m’n zelfverzekerdheid, waar ik toch om bekend sta (sommigen noemen het arrogantie maar het is zelfverzekerdheid), wat minder zelfverzekerd was dan normaal. Op muziekgebied heb ik Linda erg hoog zitten, ze is niet voor niets de enige die mijn ass woept met Songpop, en omdat ze ook al liet doorschemeren dat Maurice absouut niet uitgevlakt mocht worden, was ik niet zeker van mijn zaak.
Om m’n nervositeit te verhullen draaide ik zoals altijd luid toeterend de parkeerplaats op.
Ze wonen prachtig aan een grasveldje, de kinderen waren er aan het spelen. Rennen, gillen, schreeuwen en nog meer rennen. M’n vaderhart smolt. Ik werd er week van.

Tot het moment ik voorbij een boom liep.
WTF hing daar nou aan die boom?

M’n zenuwachtige ik maakte plaats voor een verontwaardigde en vooral boze ik.
Dit was een produkt van Anus Inc. ©®, m’n boomende ontwerpbedrijf. En wel eentje uit 14 mei 2009.
Zover ik weet is nooit een eurocent betaald voor het gebruiken van deze plaat en heterdaadte ik dus een duidelijke vorm van copyrightschending. Ik besloot het zakelijk aan te pakken en zonder aarzelen de confrontatie aan te gaan.
“Eh……ehm……….uuuuuuh………dat heeft de buurman gedaan.”, stamelde Linda en ze keek Maurice schichtig aan.
“Heb ik niets mee te maken, ik houd jullie verantwoordelijk en eis per onmiddellijk het geld waar ik recht op heb.”, foeterde ik.
Ja, kom op zeg. Beetje mijn produkten voor gratis gebruiken in deze tijden van crisis.
Er hingen 2 van deze fantastisch ontworpen platen rond het grasveldje en dan praten we al gauw over een totaalbedrag van 11.84 euro hoor!
We handelden dit als volwassen zakenmensen af maar de toon was gezet.

Het Top 40-bordspel won ik met overmacht .
Het was eigenlijk genant hoe eenvoudig ik m’n tegenstrevers alle hoeken van de kamer liet zien met m’n ene na het andere goede antwoord en de controle over de dobbelsteen.
Ze besloten, niet we, ze besloten een ander spel te spelen. Een ander stel vraagkaarten en een andere dobbelsteen.
Na 2 rondjes met de dobbelsteen gegooid te hebben en een toen al een voor m’n tegenstanders onoverkomelijke achterstand, besloten ze, niet we, besloten ze dat dit een maar kutspel is. Ik vond het prima.
Het laatste spel dat we speelden is te vergelijken met Songpop. Intro’s raden uit verschillende categorieën. Ik zag bij Linda het een en ander strak gaan staan, ze zag kansen om me te verslaan. Ook Maurice verkneukelde zich met de categorie Licht Klassiek in het vooruitzicht.

Het zal voor jou niet als een verrassing komen dat ik ook dit spel, op eentje na (toen zat ik uit verveling op de foon te facebooken), wederom met 3 klassen verschil winnend heb afgesloten.

Het was een gezellige avond en het is nu eindelijk bij iedereen duidelijk:
IK BEN DE ULTIEME MUZIEKKENNER VAN HEEL MIJN VRIENDEN EN KENNISSENKRING.
(of zou er stiekem nog ergens ééntje zijn die aan mijn superioriteit twijfelt? Noem maar een dag, een tijd en wat we erbij drinken, I’ll be there)

(Trouwens, even tussen jou en mij, ik denk dat ze me hebben laten winnen uit schuldgevoel voor bovenstaande hoor.
Maar ssssssst, we doen net of ik dat niet door heb)

Ik zoek een vrouw

Ik weet het nu zeker. Ik bracht de jongens net naar hun moeder en op de weg terug in de auto viel het kwartje.
Ik had er al wel eerder sterk over nagedacht maar heb het idee toen weer laten varen. Vond de tijd er toen nog niet rijp voor. En dit is een week of 3 geleden, dunkt me.
Maar vanavond in de auto heb ik de hak doorgeknoopt. Ik ga het doen.
En op deze veel gelezen en tevens geprezen weblog ga ik het verkondigen.
IN HOOFDLETTERS EN VETGEDRUKT.
O klut, te vroeg

IK ZOEK EEN VROUW!!!!

Ik zoek een vrouw om met mij onderstaand briljante nummer te karaoken in een karaokebar naar keuze.
Kep net geoefend in de auto en ik heb die vent perfect onder de knie (of, in zijn geval, onder de stembanden).
Reacties mogen in de reacties.

(H)echte vrienden

Man man man, wat mag ik toch ook m’n kolenschoppen stijf dichtknijpen met zo’n hechte vriendengroep als ik heb. Echt, ik ben dolgelukkig met ze. Stuk voor stuk zijn het prachtwezens en mogen ze zeker rekenen op een vermelding in m’n testament.
In de moeilijke tijd waarin ik momenteel leef, zijn ze er voor mij. Ze slepen me op neemtouw op de momenten dat ik er even helemaal doorheen zit. Dag of nacht, immer staan ze voor me klaar.
Het is dat ik geen tranen ken anders liet ik ze nu over m’n wangetjes biggelen.

Nu ook weer. Spontaan word ik door ze uitgenodigd om bij ze te komen eten. Vandaag. En volgende week donderdag. Man, dat is toch prachtig? Dat zijn toch initiatieven waar je u tegen zegt?
Dat mensen zo van mijn bezoek kunnen genieten, geweldig!
Ik weet niet wat het met jou doet maar mij doet dat meer dan goed.

(of zouden ze zich toch zorgen maken om mijn Neanderthalische eetgedrag en ernstige tekort aan gezonde vitaminen?)

Date

Gisteren had ik een date met een getrouwde vrouw. Een soort van blind date zelfs.
Goed, ik ken haar wel maar ik had haar nog nooit in the flesh gezien laat staan gezeten. We spraken om 20.00 uur af in een restaurant voor een lekker hapje en een lekker drankje. En wellicht nog wel meer maar dat liet ik even van de avond afhangen.
Zoals een echte vent betaamt, kwam ik rond 10 voor 9 binnenwandelen. Je moet ze altijd even laten zweten, is mijn ene credo. Hoe meer zweet op een vrouwenlijf, hoe beter is m’n andere.
En waar kwam ik binnenwandelen zeg! Een hele toko vol mooie vrouwen! Zodra ik de deur openzwiepte, priemden 84 mooie ogen naar de ingang.
Ik hoorde hier en daar gegiechel en daar en hier zelfs diepe zuchten. Of waren het nou gelukskreten, ik weet het niet, wie zal het zeggen?
Een gemiddelde man zou met knikkende knieën naar binnen stappen, ik liep regelrecht en stoïcijns op de bar af. Ik bestelde een *plop* en hikte ‘m in 4 seconden achterover. Ik draaide m’n lijf eens van links naar rechts zodat de hele zaak een goede blik op m’n strakke gespijkerbroekte bips zou hebben. Ik bestelde nog een *plop*.

M’n date zat aan een tafel te zwaaien, ik liep er naartoe. Ik pakte ‘r bij haar middel en gaf haar 3 zoenen. Ik voelde een lichte vorm van teleurstelling bij de meiden aan de tafels rondom de onze. Maar daar had ik geen boodschap aan. Ik kan niet multitasken en kan dus 1 vrouw tegelijk doen.
We hebben lekker gegeten, goed gedronken en gezellig gekletst.

Maar daar is het bij gebleven.
Want getrouwde vrouw.
Want het was in Friesland.
Want ik voelde te weinig vibraties rondom de schaamstreek

Oja, en het was Eva.
Dus.

Nah zeg!

Ik heb gisteren een account aangemaakt op dating2000.nl, wilde wel eens zien hoe het nou eigenlijk werkt in de hopelozenwereld.
Ik moest allemaal vragen beantwoorden en, zoals je dat van mij gewend bent, heb ik dat naar alle eerlijkheid gedaan. Niet alleen vragen over mezelf maar ook over het type waarnaar ik zoek ben. “Om DE juiste match voor u te vinden”. Ja, sure.
Na de waslijst aan vragen kreeg ik de mogelijkheid een advertentie te plaatsen. Met bovenstaande foto heb ik dit er van gebakken:

Hallo vrouwtjes,

ik ben een lompe veertiger met een grote bek en een zeer duidelijke mening maar wèl met het hart op de juiste plek. Ik rook sigaren en drink op alcoholgebied uitsluitend bier. Ik barst van de humor en loop graag op slippers (zie foto).
Ik ben in het bezit van een appartement, een oude auto en heb twee schatten van zoons (1 en 4 jaar). Ik werk in de beveiliging en heb discipline hoog in het vaandel staan. Ik heb een hekel aan geweld maar ga het zeker niet uit de weg. Ik houd van rust aan de kop en moet absoluut geen (vrouwen)gemekker hebben. Ik heb ontzettend veel interesses maar de meeste daarvan boeien me vrij weinig.
Ik ben een 100% zomermens en ben in winterse tijden meestal niet te genieten.

Ik zoek een partner omdat ik er schijtziek van ben om het huishouden in m’n eentje te doen.
Ik heb niet echt voorkeuren voor haarkleur, ogenkleur en huidskleur maar je moet er wel verzorgd uitzien. Je moet tussen de 32 en 37 zijn en je moet wel tetten hebben, ben een borstenman.

Stuur je mail naar bla bla bla en wie weet krijg je wel een berichtje terug.

Lieve groetjes,

Man alone.

Ik kreeg vandaag een mail van dating2000.nl, ze plaatsen de advertentie niet.
Ze vinden ‘m te lang.

NAH ZEG!
………………………………….. Zucht.
Kan ik een beetje gaan schrappen. Wat moet er volgens jou allemaal uit?

Lenny Kuhr

Er begint me nu een hoop duidelijk te worden.
Goeiendag zeg, met al m’n intelligentie, gezonde wantrouwen en een basis van expect the unexpected kom er nu pas achter. Je wilt het niet geloven maar ik ben momenteel een beetje teleurgesteld in mezelf. Kan mezelf wel voor m’n kop slaan. Word er zelfs een beetje emotioneel van.

Natuurlijk had ik wel een vermoeden, in m’n relatie viel het me heus wel op. Zo af en toe zat ik ernaast en ging ik maar weer van het beste uit. Gezellige avonden waren dat, ook al waren ze sporadisch en zeldzaam. Maar heel vaak werden mijn vermoedens toch wel bevestigd en lag ik weer alleen op de bank een beetje naar de tv te staren terwijl voormaligje aan tafel op de laptop bezig was. Ik ging er van uit dat het aan voormaligje lag en legde me er maar gewoon bij neer dat het nou eenmaal zo was en niet anders. De tol van een relatie, zal ik maar zeggen. Geven en nemen, zoals het in elke relatie gaat. Maar ik had niet verwacht dat het dus aan mij ligt.

Nu ik volledig solo woon gaat het namelijk gewoon op de oude voet verder. Tot mijn verbijstering kan ik zeggen.
Ik, één van de leukste mannen die ik ken lig weer avond aan avond op de bank naar de tv te staren.

God, was ik Lenny Kuhr maar.

Echte liefde

Het zijn Vaassense horken van jewelste maar eh, even tussen ons, lief hè?

Op vrouwenjacht

Mèn, als ik geweten had dat de aanschaf van een huis zo lang duurt, had ik wel eerder één gekocht. Goeiendag zeg, ik ben nu al bijna 4 weken eigenaar van een kast van een penthuis en nog steeds woon ik gewoon nog thuis. En nog steeds heb ik geen idee wanneer ik eindelijk op mezelf kan gaan. Ja, de overdracht staat op 15 november maar HALLOOOOOOOOOOOOO, schiet ’s op met die papieren rompslomp zeg! Ben er aan toe.

Natuurlijk kijk ik de laatste tijd ook naar andere vrouwen. Kom op zeg, ik ben en blijf een vent immers.
En ook al ben ik een man van staalbeton, gevoelens ken ik heus wel. Tenminste, ik heb er wel ’s over gelezen. Er bestaan zelfs mensen die tegen me zeggen dat ik meer over m’n gevoelens moet praten. Whoehahaha, pffffffffffff, het idee alleen al!

Ik moet verder met m’n leven en daarin mag een vrouw natuurlijk niet ontbreken.
Avonden en nachtenlang peins ik er op de logeerkamer over en ik kan niet anders bedenken dan dat een vrouw in mijn leven een bittere noodzaak is.
Ik heb er zelfs al één op de korrel. Zal haar binnenkort ’s aan een kruis(oink oink)verhoor onderwerpen.
Denk dat dit wel snor zal komen. Zo heel veeleisend ben ik namelijk heus niet.

Als ze gewoon 1 of 2 keer per week met een doekje en stofzuiger door het penthuis swaffelt, de afwas doet, m’n overhemden strijkt, de was opvouwt en m’n bed opmaakt ben ik meer dan tevreden.

Proefdraaien

Ik heb dit weekend even kunnen proefdraaien. Voormaligje ging met de jongens logeren bij zwagert (ik blijf ‘m gewoon zo noemen) en cleansis (en haar ook). Vrijdagmiddag flashbackte ik terug naar tussen de 15 en 20 jaar terug, toen ik ook een vrije jongen was.
En ik kan melden, het is me prima bevallen. Goed, het is natuurlijk wel vreemd dat je in een leeg en vooral ontzettend rustig huis thuiskomt maar over het algemeen beviel het me prima. Ik kan uitstekend alleen zijn heb ik gemerkt. Ik wist dat natuurlijk al langer maar voor dees anekdoot klinkt het beter. Moeten we vaker doen (ha!).

Krijg net een sms dat ze er rond 1 uur weer zijn.
Zal ’s even als een gek alle bierflessen, patatbakken, shoarmazakken, pizzadozen, volle asbakken, Playboys, rondslingerende strings en overige kledingstukken opruimen. En laat ik vooral ook een sopje over de berg op het aanrecht halen zeg!

Bier happen op hoog nivo

Gisteren ben ik weer eens een keer met m’n alltime drinkmaat bier wezen happen op hoog nivo. Ik hap wel vaker bier weg maar met m’n drinkmaat is het op hoog nivo. Kan dat niet uitleggen.
Een man van de wereld heeft bier happen zo nu en dan en tevens af en toe nodig. Plaats delict deze keer; Harderwijk.
Ik was rond kwart voor 8 bij hem en zijn plan was om die 10 kilometer naar het bier per fiets af te leggen. Nu draai ik daar natuurlijk m’n hand niet voor om gezien dat ik tegenwoordig flink wat kilometers in m’n afgetrainde benen heb. En zodoende zaten wij even later op 2 kinderzitjesfietsen en al gauw werd de vergelijking met 2 homo’s met geadopteerde kinderkes gemaakt. We hadden er jolijt om.
Een kleine 35 minuten later werd Cafe ‘De Boterlap’ de crimescene en snel werd duidelijk dat veel vrouwvolk mijn aankodiging op Twittah had gelezen. En hoewel ze stuk voor stuk hun stinkende best deden mij geen blik waardig te gunnen, liet ik ze allemaal links liggen. Kom op zeg, ik wilde alleen ff wat bier happen.
De bestellingopnemer met z’n apparaatje had al redelijk snel ons tempo van glaswisseling in de gaten, we hadden het goed naar ons zin.

Op het terras naast ons propte een redelijk forse vent een redelijk fors broodje hamburger naar binnen en het deed me denken aan een anekdoot uit de oude doos. Ik vertelde ‘m aan drinkmaat.
Op een niet nader te noemen BBQ/Bierfeest kwam ik eens aan een tafel te staan met wat mensen die ik niet kende maar het was wel lachen dus wat de fok. Op een gegeven moment zegt één van de onbekenden “Ik zal me trouwens even voorstellen, ik ben Dick”. Ik schud hem de hand en zeg “Och, dat valt wel mee hoor, moet je die vrouw daar zien” en wijs naar een forse vrouw. Whoehahahahaha, iedereen kletste dij.
Zegt hij “Da’s m’n vrouw”. Whoehahahahahaha, iedereen kletste nog harder dij.

Tegen elven namen we zitting bij de ingang van het cafe want wat muziek aan den harses vinden wij persoonlijk wel van het prettige. Maar dan wel goeie muziek natuurlijk. Niet die bagger wat aan stond. De bestellingopnemer had nog wel iets uit mijn tijd. Uit het beste muziekjaar ooit zelfs. Bij het geluid van de kerstklokken werd ik al onpasselijk. Hij had ‘Last Christmas’ opgezet en laat dat nou het grootste klutlied ooit zijn! Samen met het gehele oeuvre van Celine Dion trouwens. En dat van Anouk ook!

Het druktemakertje die een lel tegen de bel en heel flink gèèn rondje gaf, serveerden wij af met een Chocomelletje. Hij droop af en wij hadden liever gezien dat vriendje nogdrukkerder zijn voorbeeld zou volgen maar om een mij niet bekende reden bleef hij hangen aan onze tafel. Het manneke werkte mij behoorlijk op de zenuwen en ik stond op het punt ‘m te bitchslappen maar ik besefte me dat het geen 20 jaar geleden meer is.
Tegen middernacht had ik de pens en drinkmaat de pokkel vol en fietsten we huiswaarts. Om 11 over 1 waggelden we de tuin in.
Het was weer een hilarische avond geweest.

Contactadvertentie

De vrouwelijke belangstelling voor mijn persoontje, sinds mijn aankondiging dat ik weer een vrije jongen ben, valt me eigenlijk en eerlijk gezegd een beetje tegen. Kom op zeg, het is toch al een dikke week bekend!
De oorzaak laat zich raden en dat is dat het (nog) niet helemaal is doorgedrongen bij het vrouwvolk.
Raar maar waar, je zou toch denken dat het als een lopend vuurtje het roddelcircuit rond moet gaan. Noem mij een vrouw die niet in het roddelcircuit actief is.
Maar goed, ik wacht rustig af. Ik heb geen haast. Ik wacht op m’n gemak tot de juiste vrouw zich aandient.

Om het voor de vrouwtjes duidelijk te maken zal ik een contactadvertentie op deze jolijtsite plaatsen.
*Zet me uit je hoofd als je niet aan onderstaande criteria voldoet. Reageren heeft geen zin*

Goed uitziende, ferm getorsde, strak gebipste, bijster intelligente, jolige, vlot gebekte jongeman (40 jaar) zoekt vrouw tussen 25 en 36 jaar, in bezit van eigen woning, auto en geld. Géén tattoes en/of piercings op enig lichaamsdeel en geen oorbellen. En geen laarzen over een (spijker)broek want dat ziet er niet uit.
Verwacht wordt dat er telkens om mijn grappen gelachen wordt (ook al herhaal ik ze tot in den treure) en je moet niet vies zijn van een dood stuk koe, varken, paard, egel, kameel, potvis of ander soort vlees (al dan niet met augurk, rauwe ui, ketchup, cheddar kaas en mosterd) op je bord.

Zoals gezegd, ik wacht rustig achterover leunend af.
Ik zie wel wie de eer krijgt te roddelen over haar nieuwe vent.

Nieuw leven

Inderdaad beste lezer, een nieuw leven.

Een nieuw leven met WordPress. Dat Web (met of zonder streepje, hoe givs a fuk!) log kan de rambam krijgen, ik heb zelf al actie ondernomen om je toch te entertainen met mijn schrijfsels.
Het heeft wèl consequenties voor mijn interactiviteiten. Die zijn deaud. Ik doe er niet meer aan. Ik heb er geen sin meer an. Ik heb andere dingen aan m’n hoofd.
Het spijt me voor de deelnemers maar Wiesdanou en Voetbalpoel zijn geschiedenis, exit, einde oefening.

Hoe is het met me na bijna 3 weken radiostilte, vraag je je natuurlijk af.
Nou, ga d’r eens goed voor zitten zouk zeggen.
Op werkgebied heb ik vorige week woensdag mijn laatste dienst gedraaid voor de NSB-regio. Oei, mag ik dat zeggen? Ja, zoals ze me behandelt hebben mag ik dat zeggen ja!
Ik heb afgelopen donderdag een gesprek gehad over een nieuwe werkplek in een andere regio. Ik kan er niet teveel over zeggen omdat het natuurlijk topsecret, black-ops en deep underground werk is wat ik doe. En ook het feit dat ik zelf nog niet helemaal het fijne er van af weet, speelt ook mee.
Wel kan ik melden dat je je nergens zorgen over hoef te maken, ik blijf jouw veiligheid garanderen.

Mijn huidetters zijn zo goed als verdwenen. Van de psoriasis is alleen de laatste s nog over. M’n indrukwekkende torso is weer helemaal zoals ie hoort. En ik ben bruin joh!

En tenslotte is mijn relatie met meissie over. Wij verschillen teveel van mening over veel zaken en het ging gewoon niet meer.
Ik ben momenteel druk met het zoeken naar woonruimte en de kans is zeer aanwezig dat dit binnenkort succesvol wordt afgesloten. Het kwam als een mokerslag bij me aan maar wellicht is dit de beste oplossing.
Gelukkig gaan we niet mijn stijl (knallende ruzie) uit elkaar maar zoeken we naar de beste oplossing voor vooral de jongens en wijzelf.

Ik ben dus weer op de markt, meissies!!!!!
……………………………………………………
(ik las ff een bijkoommoment in. Het is natuurlijk logisch dat de harten van het vrouwvolk een paar keer over slaan en dat ze even naar adem moeten happen)
……………………………………………………….
Zo! Gaat tie weer? Mooi.
Ik ben dus weer vrijgezel.
En meissies, ff tussen ons. Wees nou verstandig. Kijk nu niet naar je vent en denk, ik ben je zat, ik flikker jou direct aan de kant.
Doe dat asjeblieft niet. Ik wil even een tijdje op mezelf zijn en tot mezelf komen.
Over een paar weken is vroeg genoeg.