Move over, winter!

VB zomertijd*Dik Voormekaar stem* IIIIIIIIIIIEEEEEE JA HOOOOOORRRRRR!
Daar istie dan eindelijk weer! Mijn ozo goeie vriend Zomertijd. Opzouten met die winter! Bah, wat heb ik een hekel aan die tijd. Donkere bedoeling.
En jij, lieve leester, leeft ook helemaal op hè? Geef maar eerlijk toe. Want jij weet toch als geen ander wat de zomertijd met mij doet? Toch? Toch?
JA! Mijn libido komt weer uit zijn winterstop. Ik treed weer buiten mijn bloghut. Ik ben weer in het openbaar te bezichtigen. Het jachtseizoen is weer geopend. Kortom, IK BEN WEER OP DE MARKT! Vanaf vandaag tot zondag 30 oktober is het bal. Manmanman, wat hebben we daar naar uitgekeken zeg!

Maarrrrr lieve leester (er is altijd een maar), dit jaar gaat er wèl het één en ander veranderen. Ik heb de afgelopen onderduiktijd gebruikt om eens goed na te denken en heb een uitermate belangrijke conclusie getrokken. De OMV zijn verleden tijd. Ongelooflijk Mooie Vrouwen kunnen mijn deurtje voorbij lopen. Zonde van mijn tijd en energie. Is even leuk en daar houdt het dan ook wel mee op.  NEEN, lieve leester, ik leg de lat nòg hoger! Hahahaha, ik ben me d’r één hoor!

Ik ga deze keer voor MPV. Mijn Perfecte Vrouw.
En enkel en alleen omdat ik dat verdien. Dat heeft niets met mijn arrogantie te maken (of eigenlijk wel een beetje) maar ik vind dat ik na 1670 dagen van één van de 346,2 miljoen meest begeerde vrijgezellen van Nederland te zijn geweest wel aan een MPV toe ben.
Bestaan ze dan? Mijn Perfecte vrouwen? Ja, natuurlijk bestaan ze. Sterker nog, ik ken er eentje persoonlijk. Maar ja, bezet hè. De story of my life.
En ik ga haar ook gewoon als dè graadmeter nemen. Zo rol ik. Kom je niet bij haar in de buurt, doe dan geen moeite. Ik zie je toch niet staan.

Wat is dan MPV voor mij, vraag je je af? Nou, dat kan ik makkelijk beantwoorden. Dat is gewoon een vrouw die mijn minnen aanplust en mijn plussen aanmint. Niets meer en niets minder.
Dus lieve leester, goed en slecht nieuws deze keer. Maar ja, het leven is geen viooltjestuin, niewaar?
Ik ga me nu maar eens even cool maken en dan stap ik dadelijk goedgemutst seizoen 2016 in.
Ik heb er sin an!

We zomertijd’en!

 

ps. Waarschijnlijk denk jij, na dit gelezen te hebben, dat ik de zomertijd dit jaar wederom zonder relatie zal afsluiten……………………


*BOKS* 👊🏼

Dat denk ik ook! 

Hahaha, I kill me😂😂

R.I.P. Oxy Joe

Oxy Oxy Joe is dood, beste lezer. Oxy Joe, de vroegere buurman van m’n vroegere buren.

Sinds mensenheugenis en zolang ik me kan herinneren woonde Jo op de hoek, naast onze buren. Ik zal als klein manneke ongetwijfeld  wel eens bij hem binnen zijn geweest. In zo’n volksbuurtje woonden wij wel. Wij deelden met hem de krant. Maar verder weet ik vrij weinig van, met en over hem.
 Ik weet trouwens nog opvallend weinig van vroegah. Denk toch dat alcohol en feesten in m’n gloriejaren (1985 – 1997) flinke delen van m’n geheugen hebben weggeslagen.
Het enige wat ik nog weet van Jo is dat hij zeilenmaker was (geweest). Met grote regelmaat dreunde ons huis heen en weer omdat Jo op zijn zolder een zeil met insteekringen met een giga-voorhamer in elkaar beukte. Zat je rustig te eten, te kleien, tv te kijken, KABOIIIIIIIINNNNGGG, sloeg Jo weer een koppelring tegen elkaar.
En toen hij te oud werd om dit fysieke werk te doen, liet ie een kast van een bungalow in zijn tuin bouwen. Ging ie daarin duiven houden! De dwaas.
Zeker 5 keer per dag moesten die klotebeesten terugkomen van het rondjes vliegen en stond Jo kwartierenlang in de tuin te fluiten en te ‘kom maar, kom maarrrrr, kom maarrrrrrrr’. Gek werd ik er van! En overal die schijt!!

Maar Jo werd ziek. Ernstig ziek. Weet niet precies wat hem mankeerde maar hij moest aan de zuurstof.
En met lolbroeken als buurjongens werd Jo al snel door ons omgedoopt tot Oxy Joe. Weet niet meer wie dat nou eigenlijk verzonnen heeft, m’n broertje of ik.
Kwam hij weer eens helemaal puffend en kreunend bij het tuinhek de krant brengen, riepen wij “Hé Oxy Joe, kom je een luchie scheppen?” Wij vonden het hilarisch. Van m’n moeder hoorde ik dat Jo in al die jaren slechter en slechter werd maar hij weigerde Maarten te pijpen. Die taaie.
Zojuist kreeg ik een sms’je van Moeke.’ Jo overleden’ stond er.
Hij is 1200 jaar geworden.

Rust zacht buurman.

Druk x3

to doIs het je ook opgevallen dat er hier, op dit doorgaans lollige leesmedium, verdomd weinig te beleven valt? Ja hè? Zeg het maar eerlijk.
Hou je niet in, je kunt mijn feelings toch niet hurten. Feelings zijn emoties en ……………….. ach, je weet zelluf.

Sorry x3 daarvoor.

Maar ik kan het verklaren hoor. Ben hartstikke druk x3 man!

Zoals je weet, want jij bent hier natuurlijk wel eens geweest (oh wacht), bestaat mijn penthuis uit een loungeroom woonkamer, een dinnerroom bijkamertje, een shagroom slaapkamer en een celletje.
En dat celletje was me altijd al een doorn in het oog. Telkens als de jongens bij mij zijn gaan ze ‘op vakantie’ naar dit celletje. Ze hebben dan allebei een boot (grote doos) en dan varen ze naar, voorheen Zeeland, tegenwoordig Nieuw Zeeland. En vanzelfsprekend moeten er ook spulletjes mee, die ze uit de bijkamer halen.
Je raadt het al, het hele celletje ligt dan vol met auto’s, boeken, speelgoedkopjes, speelgoedbordjes, speelgoedlepeltjes, speelgoedvorkjes, speelgoedeten, Playmobil, Duplo, gereedschap en Playboys (die moet ik toch eens beter verstoppen!).
Zeun slaapt ook in dit celletje. In het campingbedje. Terwijl zoonlief bij mij in bed slaapt. “En da’s niet eerlijk, papa!” Nee, inderdaad, dat is niet eerlijk.

Tijd voor maatregelen.

Mijn immense bed heb ik uit elkaar gedemonteerd en ik heb voor de jongens een stapelbed gehaald. Het celletje is vanaf heden habitación non grata, mijn slaapkamer is vanaf heden de place to be voor de jongens. Ik heb er nieuwe vloerbedekking gelegd, ik heb alle speelgoed erin gebonjourd en, omdat ik voor Zeun altijd het licht in de hal laat branden, heb ik de deuren van de woonkamer (met raam) omgewisseld met die van mijn slaapkamer (zonder raam).
Een Buurman en Buurmanklusser als ik doet dat natuurlijk met 2 vingers in de neus. Bleek dat ik die 2 vingers toch wel nodig had (wel eens een deur in de scharnieren gehangen met 8 vingers? Da gaat nie!) want de deur van de woonkamer paste precies maar de deur van de slaapkamer was exact 4,11 mm te breed. KLUT!!!!! Kon ik die fukking deur gaan schaven en schuren!
Weer uit de scharnieren tillen is voor watjes dus schaafde en schuurde ik de deur gewoon hangend in het kozijn.
Je begrijpt dat dit een zooi van jewelste gaf en 3x raden wie dat weer kan opruimen? God, wat mis ik een vrouw!
Trouwens, ff een tipje: hang geen wasgoed te drogen in de woonkamer als je een deur gaat schuren!

Morgen komen m’n jongens weer en dan gaan ze voor het eerst samen op 1 kamer slapen. Eens zien hoe dat gaat aflopen. Waarschijnlijk zal m’n volgende verhaal daar over gaan.

Ik ben dus druk druk druk.
Ik moet als een gek gaan schoonmaken, stofzuigen, dweilen, de was opvouwen, bedden opmaken, afwassen en boodschappen doen. Tel daarbij op dat ik de laatste tijd bezig ben mijn werk naar een hoger plan te tillen dus dan weet je wel hoe druk x3 ik ben.
En nu moet ik ook nog poepen!

Lieve lezer, het spijt me. Ik zal je zo spoedig mogelijk weer voorzien van hilariteit op dit lollige leesmedium.

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag