Dick Teder

Date

Heb je dat wel eens?

Dat je iemand van het andere geslacht kent via een sociaal medium. Dat je erg leuk contact hebt met diegene. Dat ze je een erg lollige vent vindt. Dat je whappnummers uitwisselt. Dat het leuke contact op een sociaal medium overgaat op de whapp. Dat je elkaar op een gegeven moment telefonisch spreekt. Dat het erg leuke en lange gesprekken zijn. Dat je na een tijdje afspreekt om elkaar in het eggie te ontmoeten. Dat je dus een date hebt.
Dat je bij het ontmoeten denkt ‘Zo! Dat ziet er goed uit’. Dat je nog even wacht met een definitieve mening vormen tot je een uurtje verder bent. Dat je na dat uurtje die definitieve mening hebt gevormd. Dat het wel snor zit. Dat ze om jouw 1952 en poep- en piesgrappen giechelt. Dat je alles op humorgebied uit de kast haalt. Dat ze een aanstekelijke slappe lach heeft.
Dat ze af en toe even je hand aanraakt. Dat ze je soms indringend in je ogen kijkt. Dat je glimlachend terugkijkt. Dat het oudere vrouwtje aan het tafeltje naast je zegt dat jullie een leuk stelletje zijn. Dat ze bij het opstaan je hand vastpakt. Dat je een flinke fooi geeft vanwege de perfecte bediening. Dat je, terwijl je naar de auto loopt, je hand nonchalant in je broekzak steekt. Dat ze je arm pakt. Dat de tijd is gekomen om afscheid van elkaar te nemen. Dat wangzoenen overgaat in sensueel kussen. Dat je een gevoel hebt die je al lang niet meer gevoeld hebt.
Dat als je thuis komt je een whappje hebt met een lief berichtje. Dat je de volgende ochtend gelukzalig wakker wordt. Dat ze je helemaal begrijpt. Dat je best een onregelmatig leven leidt. Dat ze dus niet dwangneurotische whappjes stuurt. Dat je elkaar regelmatig belt. Dat je elkaar zo nu en dan ziet.
Dat je verliefd bent.

Nou, dat heb ik dus nooit.

Zomerhit 2013

Als het weer je zwoksels, een zwiemel, een zwaad alsook een gutsend zwoepgat oplevert weet je hoe laat het is. HET IS ZOMERRRRRRRR!!!!!

En met de 3^e opvolgende dag met bovenstaande lichamelijke ongemakken kunnen we spreken van zomer. De zomer van 2013. Ik ben d’r zóóóó blij mee. Ik word er zóóóó wappie van. Ik zit zóóóó prettig in m’n velletje. Man man man, ik kan het bijna niet onder woorden brengen. Maar ik ben dan ook een blank negertje hè (oeps, dat mag je niet meer zeggen! Sorry, negertjes. Och, nu doe ik het weer….sorry). Dus kan mij de zomer niet lang genoeg duren.

Bij de zomer van 2013 hoort natuurlijk ook mijn zomerhit van 2013.
Ik hoor je je afvragen waar een zomerhit nu eigenlijk aan moet voldoen om in aanmerking te komen voor de titel “Manus’ zomerhit”.
Nou, da’s niet zo heel erg moeilijk hoor.

Ten eerste moet er een lekker vrolijk deuntje op zitten. Zo’n deuntje waarmee je je niet schaamt als je lafjes met een open raampje rijdt.
Dan de tekst. Is niet in alle gevallen belangrijk maar het heeft wel m’n voorkeur. Een tekst die je vrolijk mee kunt zingen zonder dat je je hoeft te schamen als je lafjes met open raam rijdt. En natuurlijk moet de tekst geen deprimerende Coldplay-shit zijn. Dus geen zware onderwerpen bij een zomerhit. Dat zeg ik!
En tenslotte moet er 1 instrument bovenuit steken. Het instrument dat nèt dat ene melodietje speelt dat je niet meer uit je hoofd krijgt.

Nu weet ik wel dat niet iedereen gelijk is. Dat niet iedereen dezelfde muzieksmaak heeft. Kom op, ik ben de Mediamarkt niet. En dat geeft ook helemaal niks. Je bent er in mijn ogen heus niet minder om.
Maar vind je mijn zomerhit 2013 helemaal niks, op jors en krijg jeuk op uiterst ongemakkelijke lichamelijke plekjes.

Dames en heren, jongens en meisjes, ik presenteer u

MANUS’ ZOMERHIT 2013!!!!!!!!

http://www.youtube.com/watch?v=N8tOYkcDw-w

Knock-out

*noot van de redactie: Deze anekdoot gaat over voetbal dus vrouwen en gaylords kunnen deze lolblog wegklikken*

Het EK onder 21 is voor mij een welkome aanvulling op het werkelijk droevige aanbod op de buis tegenwoordig. Het jonge Oranje is toch òòk Oranje! En ik denk dat ze nog best wel eens een kans op de titel kunnen maken.

Maar ik vrees dat ik dan geen wedstrijden meer moet zien. Want tegen Duitsland zag ik de 2^e helft (regelrechte bagger met toch nog een goede afloop) en net zie ik ze kansloos verliezen van Spanje (maar die zullen wel stijf van de doping staan. Zoals elke Spaanse sporter.) We zullen zien hoe ver ze komen.

Ik heb ook gevoetbald onder 21. Jahaa, daar lees je van op hè?
Ik voetbalde trouwens niet. Ik was keeper. En, oja, ik ben gestopt op m’n 14^e. En dat is ruim onder de 21, dacht ik zo!
Als je vroeger een Pietertje was werd je keeper. En ik was een beetje een Pietertje. Nadat ik in de E-tjes een schitterend doelpunt in de kruising van ons eigen doel schoot, besloot ik keeper te worden.

Ik was geen bijzondere keeper. Ik hield wel eens een bal tegen. Wel had ik 2 ijzersterke punten. Ten eerste m’n reflexen. Legendarisch zijn ze. Penalty’s waren 7 van de 10 voor mij (vanzelfsprekend gingen die andere 3 over of naast). Een 1 tegen 1 situatie? Je was kansloos. Een schot van 30 cm van de doellijn pakte ik nog met een katachtige Lev Jasjin-actie. Zoals ik al zei, legendarisch waren (zijn) mijn reflexen.
Mijn 2^e ijzersterke punt was het uittrappen. Als een raket schoot ik ze de hoogte in. En dat was ook gelijk m’n zwakke punt. De ballen kwamen namelijk 4 meter voor me weer terug het veld in. Mijn coach en vooral de verdedigers voor me smeekten me dan ook telkens om de bal het veld in te gooien. Want dat kon ik ook heul ver.
Maar genoeg veren in m’n prachtbips. Wat is de aanleiding van dees anekdoot?

Ik zag net in de wedstrijd op een gegeven moment een botsing tussen onze keeper en onze verdediger. En laat ik dat nou ook eens meegemaakt hebben.
Alleen toen ging ik Knock-out (ah!, Ik heb je aandacht weer).
Het was een doordeweekse wedstrijd tegen aarsrivaal (ik noem bewust de t niet!), GVAV. Een voor ons niets aan de hand wedstrijd, we stonden 3-0 voor. Halverwege de 2^e helft kwam er een bal diep richting mijn 16 meter. Ik kwam uit en bleef op de rand van die 16 staan om de bal op te pakken. Onze laatste man gebruikte zijn lichaam om de spits van de bal af te houden. GVAV had een gevaarlijke, behendige en veel scorende spits. Joop Reijenga.
Precies op het moment dat de bal de lijn van de 16 binnen kwam stuiteren, pakte ik de bal klem. Ik dook opzij om de 2 aanstormende jongens te ontwijken. En precies op dat moment gaf Joop onze laatste man een zetje in zijn rug.
BONK (*geluidsfragment*). De knie van onze laatste man kreeg ik vol op mijn linker jukbeen. Ik ging gestrekt. En goed ook. Ik hoorde later dat ik 20 minuten buiten westen op het veld heb gelegen. Maar of dat waar is weet ik niet. Het kan makkelijk 18 minuten zijn geweest. Of 21.

Het was een ongelukje. Joop heeft later zijn excuses aangeboden. Vond ik sportief. Ik heb het hem vergeven.

Maar ik hoop wel dat hij tegenwoordig een eeuwigdurende pijnlijke pussige gonorroe aan zijn piemol heeft.

Praatje maken ik

In mijn vak als geheimste, diep onder de oppervlakte opererende beschermer der natie kan het gigantisch druk zijn. Dat je geen moment rust hebt. Dat je continu op 100% van je kunnen moet acteren. Dat de samenleving 24/7 afhankelijk van jou is. Op je tenen lopen. Energievretend. Een zwips, een zwaad en zwoksels ontwikkelen. En meer van dit soort superlatieven. Dan doe je dus iets fout!

Geen ruk. Geen bips. Geen zak. Geen snars. Niets nada noppes te doen hebben betekent alles onder controle hebben. Dan doe je het goed.
De samenleving leeft dan heerlijk samen. Je kunt je volledige voeten gebruiken bij het lopen. En een zwips, zwaad en zwoksels zijn zeldzamer dan Gordon die niet in de media om aandacht mekkert.

Gisteren had ik alles onder controle. Derhalve stond ik buiten tevreden aan m’n sigaartje te lurken. Zonnebrilletje op, korte mouwtjes, hand in de broekzak en de piem lafjes over links dragend.
Een vrouwspersoon kwam me gezelschap houden. Denk dat ze nog geen 20 was. Ik besloot om een praatje te maken. Uit ervaring weet ik dat je vrouwen die bij me staan even een voorzetje moet geven voor ze volledig los durven gaan. ‘Weertje hè?’ is toch nog steeds één van m’n betere openingszinnen en ik gebruikte ‘m dus ook. Ze ging inderdaad los.

Ze vertelde dat ze dit jaar voor het eerst naar Spanje op vakantie ging. Helemaal in haar eentje, zonder haar ouders. En dat ze een cursus Spaans volgde omdat ze het wel makkelijk vond om iets van de taal te begrijpen. Of dat ze iets met de lokalo’s kon kletsen. ‘Ik hoef het niet vloeiend te spreken hoor als ik maar een beetje begrijp’, zei ze nog.

“Quiero que tú me acompañes, mujer”, zei ik zonder er bij te knipperen.
Ze was er van onder ingedrukt. ‘Oh, jij spreekt Spaans?’ Ik deed een duhuu met m’n wenkbrauwen.
“Que mi canto amanezca dormido en tu piel”, ging ik verder.
“Y decirte al oído, sin miedo al olvido”
“Mis versos queridos, mis versos de ayer”

Ze vond het prachtig! ‘Wat betekent het?’, vroeg ze.
Ik zei dat ze dat maar op de cursus moest leren. Met een brede glimlach en een vrolijke doei ging ze weer naar binnen.

Ik gniffelde van binnen. Weet zij veel dat het een couplet is uit onderstaand nummer die ik de laatste tijd helemaal grijs draai in m’n auto.

Vrouwen, je kunt ze ook alles wijsmaken.

Whoehahaha. Ik ben me er ook één hoor.

Druk x3

Is het je ook opgevallen dat er hier, op dit doorgaans lollige leesmedium, verdomd weinig te beleven valt? Ja hè? Zeg het maar eerlijk.
Hou je niet in, je kunt mijn feelings toch niet hurten. Feelings zijn emoties en ……………….. ach, je weet zelluf.

Sorry x3 daarvoor.

Maar ik kan het verklaren hoor. Ben hartstikke druk x3 man!

Zoals je weet, want jij bent hier natuurlijk wel eens geweest (oh wacht), bestaat mijn penthuis uit een loungeroom woonkamer, een dinnerroom bijkamertje, een shagroom slaapkamer en een celletje.
En dat celletje was me altijd al een doorn in het oog. Telkens als de jongens bij mij zijn gaan ze ‘op vakantie’ naar dit celletje. Ze hebben dan allebei een boot (grote doos) en dan varen ze naar, voorheen Zeeland, tegenwoordig Nieuw Zeeland. En vanzelfsprekend moeten er ook spulletjes mee, die ze uit de bijkamer halen.
Je raadt het al, het hele celletje ligt dan vol met auto’s, boeken, speelgoedkopjes, speelgoedbordjes, speelgoedlepeltjes, speelgoedvorkjes, speelgoedeten, Playmobil, Duplo, gereedschap en Playboys (die moet ik toch eens beter verstoppen!).
Zeun slaapt ook in dit celletje. In het campingbedje. Terwijl zoonlief bij mij in bed slaapt. “En da’s niet eerlijk, papa!” Nee, inderdaad, dat is niet eerlijk.

Tijd voor maatregelen.

Mijn immense bed heb ik uit elkaar gedemonteerd en ik heb voor de jongens een stapelbed gehaald. Het celletje is vanaf heden habitación non grata, mijn slaapkamer is vanaf heden de place to be voor de jongens. Ik heb er nieuwe vloerbedekking gelegd, ik heb alle speelgoed erin gebonjourd en, omdat ik voor Zeun altijd het licht in de hal laat branden, heb ik de deuren van de woonkamer (met raam) omgewisseld met die van mijn slaapkamer (zonder raam).
Een Buurman en Buurmanklusser als ik doet dat natuurlijk met 2 vingers in de neus. Bleek dat ik die 2 vingers toch wel nodig had (wel eens een deur in de scharnieren gehangen met 8 vingers? Da gaat nie!) want de deur van de woonkamer paste precies maar de deur van de slaapkamer was exact 4,11 mm te breed. KLUT!!!!! Kon ik die fukking deur gaan schaven en schuren!
Weer uit de scharnieren tillen is voor watjes dus schaafde en schuurde ik de deur gewoon hangend in het kozijn.
Je begrijpt dat dit een zooi van jewelste gaf en 3x raden wie dat weer kan opruimen? God, wat mis ik een vrouw!
Trouwens, ff een tipje: hang geen wasgoed te drogen in de woonkamer als je een deur gaat schuren!

Morgen komen m’n jongens weer en dan gaan ze voor het eerst samen op 1 kamer slapen. Eens zien hoe dat gaat aflopen. Waarschijnlijk zal m’n volgende verhaal daar over gaan.

Ik ben dus druk druk druk.
Ik moet als een gek gaan schoonmaken, stofzuigen, dweilen, de was opvouwen, bedden opmaken, afwassen en boodschappen doen. Tel daarbij op dat ik de laatste tijd bezig ben mijn werk naar een hoger plan te tillen dus dan weet je wel hoe druk x3 ik ben.
En nu moet ik ook nog poepen!

Lieve lezer, het spijt me. Ik zal je zo spoedig mogelijk weer voorzien van hilariteit op dit lollige leesmedium.