Wasabivrouwtje

Je kent ze toch wel? Van die romantische films waarin een man en een vrouw elkaar toevallig tegenkomen en ze aan het einde van die films de loveboat bezeilen richting een tropische ondergaande zon. Nou, ik zit daar momenteel dus in. In de waar gebeurde versie, dat is.

Ik had vorig weekend taarten nodig want jarig en trakteren enzo en dus ging ik naar de plaatselijke supermarkt of all places. Strontchagrijnig natuurlijk want druk en mondkapje enzo dus moest ik zo snel mogelijk the hell outta there, redeneerde ik. Ik kwakte de eerste de beste 4 dozen appelkruimelunits in m’n karretje en liep linea recta richting kassa. Strontchagrijniger natuurlijk want een rij van heb ik jou daar. Zucht.

Verveeld keek ik de zaak eens rond toen mijn oog plots viel op Katjahaar 😍, het meisje voor me. Ze draaide zich om en vroeg me speels of ze het tweede zakje wasabi in mijn karretje mocht leggen want ze had aan 1 zakje genoeg. Hé, wat zag ik daar boven haar mondkapje? Kraaienpootjes. Katjahaar meisje was helegaar geen meisje, Katjahaar is een vrouwtje! 😍 Wat volgde was een ontzettend leuke conversatie/interactie/lichaamstaaldingetje tussen ons tweetjes in de tijd dat we stonden te wachten. We betaalden en liepen richting het boodschappenkarretjeontsmet-meiske. Omdat ik strontchagrijnig was want druk en mondkapje enzo maar ook omdat m’n jongens in de auto zaten te wachten, liet ik het bij een ‘fijn weekend’ en een knipoog. Zij bij een ‘fijn weekend’ en een zwaai.

Deze week liet ik de film van afgelopen weekend nog eens afdraaien en kwam tot de conclusie dat Wasabivrouwtje toch eigenlijk best wel leuk is. En dat ik er wellicht misschien en ook mogelijk maar eens werk van moet maken. Maar ja, geen idee hoe ze heet, hoe oud ze is, hoeveel geld ze heeft en meer van dat soort belangrijke relatievragen.
Dus dacht ik, ik plaats hier gewoon een oproep, wat kan er fout gaan?
Nu zijn er waarschijnlijk een heleboel vrouwen die roepen “JA, DAT WAS IK!” want hoe vaak vindt één van de 87 miljoen meest begeerde vrijgezellen van Nederland jou nou leuk? Maar ik ben natuurlijk ook niet van gisteren, ik ga hier wat vragen neerpennen die alleen Wasabivrouwtje kan weten 🤗. Haha, kom op zeg! Hier komen ze:

* In welke Jumbo op het Overwinningsplein ontmoetten wij elkaar?

* Welke kleur heeft mijn winterjas die ik droeg, blauw of roze?

* Stapte ik in een zwarte Peugeot of een knalgele Lamborghini?

Ben jij die leuke vrouw die ik bedoel, neem dan ff contact op. Kunnen we eventueel zien naar welke ondergaande tropische zon wij kunnen zeilen.

ps. Morgen ben ik weer in die Jumbo. Uurtje of 2 😘😉

Herinneringen

Iedereen heeft wel een liedje dat doet herinneren aan iemand. Dat als je ‘m hoort, je in een aha-erlebnis of een nostalgische bui schiet. Toch?
Ik heb een heleboel van die liederen. Maar dat komt eigenlijk vooral omdat ik nogal in het verleden leef want ik had toen nog wel een noemenswaardig leven. In mijn voiture heb ik tegenwoordig een USB-aansluiting aan de radio (of hoe heet zo’n ding met radio, routegeval, telefoon enzovoorts in de/het middenconsole?) dus hoef ik geen cd’tjes meer te branden om muziek te hebben in de auto. Jammer wel maar hé, tis bijna 2021 mèn!

‘Another brick in the wall’ is natuurlijk eeuwig verbonden met pa (zie elders op deze lolsite) maar ook ‘De vrolijke koster’ doet me altijd aan hem denken.
We hadden een kampioensfeest en dit nummer was een beetje het lijflied van mijn damesteam en mij. Pa (en moeke) zat aan tafel te genieten van een pils toen dit nummer werd ingestart. Wij allemaal op de dansvloer ofkors.
Hij snapte er niks van want waarom waren wij zo door het dolle heen van zo’n sloom nummer? Tot het refrein begon. Ik zag hem opfleuren! Pa hield wel van een feestje.

Met Heidi heb ik 3 nummers. ‘Tonight is the night’ was ons ultieme slownummer. Lekker 8 minuten lang tegen haar aan schuren. ‘I would die for you’ is ook eentje want daar kon zij zo fantastisch op dansen (zie elders op deze lolsite). En de laatste is ‘You are everything’ van Ross & Gaye. Dit nummer speelde op de spannendste avond van mijn leven.

Jeroen is mijn alltime vriend en was mijn karaokepartner. Maar altijd moest hij solo ‘Papa’ van Drukwerk zingen. Hij verloor zijn vader al op jonge leeftijd en pas nadat ik mijn vader verloor begreep ik waarom hij dat toen moest doen. Ook ‘Per amore’ doet me altijd aan hem denken want muzieksmaak hebben wij natuurlijk beiden.

Ik had een discussie met Johan over hoe de bas bespeeld werd in ’99 luftballons’, met de vinger aan de snaar trekken (Johan) of met de duim op de snaar slaan (ik). Wiebe bracht uitkomst. Ik had gelijk.

Sonja is onlosmakelijk verbonden met ‘Had to fall in love with you’ van The moody blues.

Bij ‘Angel eyes’ van Wet wet wet moet ik altijd denken aan Bianca.

Bernhard kreeg zijn hand tussen een machine en moest daardoor wat vingers missen. Ik draaide ‘Stomp’ van Brothers Johnson toen hij uit het ziekenhuis kwam.

‘Baby love’ is het stofzuignummer van Menura. Maar ook bij ‘Dirty old man’ moet ik altijd aan haar denken want ja, ik ben een beetje ouder. Ook liet zij mij kennis maken met ‘Reach’ van Orléans en mensen, wat is dat een fijn nummer!

Met Linda ging ik naar een concert van Clapton en Winwood. ‘Layla’ kwam en wij schoten allebei in een woedeaanval omdat Eric niet de rockversie maar de akoestische versie speelde.

Bianca (een andere) vroeg me wat destiny betekende. ‘You are my destiny’ van Lionel Richie hoort daarom bij haar.

‘What’s a woman’ van Vaya con Dios doet me altijd denken aan Mary-Ann. Dat was de nummer 1 in onze tijd.

Billy had  kiespijn en zalfde dat met flessen pure wodka. Met z’n dronken harses ging hij voor ons staan tijdens ‘Listen to the music’ van The Doobie brothers. “Dit is echte muziek, kutjeugd!”, brieste hij.

Met Luuk karaoke’de ik ‘Another one bites the dust’. Zonder tekst! Dat deden wij gewoon even.

Nou, en zo kan ik nog wel ff doorgaan maar uit onderzoek is gebleken dat lezers nogal gauw afhaken bij enorme lappen tekst dus ik kap er nu maar mee.

Stom

* Afschaffen 130 km/u
* Afstandsbediening die niet werkt
* Automobilisten die eerst remmen en dan richting aangeven
* Automobilisten die langzamer rijden dan max. snelheid
* Automobilisten met fietsen achterop
* Autopech
* Auto’s met knaluitlaten
* BN’ers
* D’66 stemmers
* De invloed van Linda de Mol
* De Randstad
* Deugmensen
* Dezelfde mensen in shows
* Doodwensen
* EU
* Facebook
* Files
* GroenLinks stemmers
* Haten
* Herfst
* Hooligans
* Humorlozen
* Is ipv eens
* Kutmuziek
* Lawaai
* Mannen met nagellak
* Mannen met teenslippers
* Me ipv mijn
* Milieuregels
* Motoren met knaluitlaten
* Naïevelingen
* Nederlandse benzineprijzen
* Nederlandse rappers
* Overdadige tattoo’s
* Pesten
* Profsporters die jammeren over geld
* Profvoetballers die mekkeren over druk
* Psoriasis
* Radio DJ’s
* Religie
* Relschoppers
* Snapchat
* Subsidies
* Temperaturen onder 23 graden
* Verbrijzelde schouder
* Vrouwen met filterfoto’s
* Vrouwen met lange oorbellen
* Vrouwen met piercings
* Vrouwen met te veel make up
* Werk
* Wilfred Genee
* Winter
* Zomertijd

En tenslotte * Mensen die mij stom vinden

(dees anekdoot kan t.a.t. aangevuld worden)

Glory days

Ken je dat nummer van Bruce Springstof, Glory days? Mooi nummah. Gaat over het verlangen naar vroeger.

Ik heb daar ook last van. Al een jaar of wat.
Vroeger lééfde ik! Dagelijks, wekelijks, maandelijks beleefde ik wel iets wat noemenswaardig was. Verhalen die het nog steeds goed doen op verjaardagen enzo. Tegenwoordig hobbel ik maar een beetje met de kudde mee en, om eerlijk te zijn, dat bevalt me eigenlijk niks.

Ik ben eenzaam, laat ik daar maar voor uitkomen. Ik hang in een routineus leventje. Ik heb werk dat ik met 12 vingers in m’n neus doe, ik heb geen vrouw waar ik tegenaan kan kruipen, ik heb geen (online) vriendin waarmee zo nu en dan de dag even kan doornemen of gewoon slap kan lullen mijn familie woont ver weg, ik heb een paar vrienden/vriendinnen met allen hun eigen leven en de loterij heb ik ook nog steeds niet gewonnen. Nu met deze crisis zit ik nog meer binnen dan ik normaal gesproken al doe en ik zie mezelf dagelijks ouder worden.
IK WIL DAT NIET MEER!
De enige lichtpuntjes in mijn leven zijn m’n 2 geweldige jongens, Sam en Teun. Als ik ze bij me heb, fleur ik op. Maar zodra ze weer weg zijn, zak ik terug in de treurigheid.

Mijn vader liep 21.840 dagen op deze kloot rond en mocht ik de pech hebben zijn voorbeeld te volgen dan val ik over dik 10 jaar, op 30 november 2030 om precies te zijn (heb het even uitgerekend), om. OVER 10 JAAR! Man, dat is zo om!

Ze zeggen dat je van je leven een feestje moet maken maar dat je zelf de slingers op moet hangen. Laat ik dan maar ’s beginnen met slingers vinden. Dan ga ik van mijn resterende tijd weer een feestje maken.
Met of zonder slingers trouwens want zo als het nu gaat, da’s ook ruk.

Daar zijn we weer!

Zomertijd, dan weet jij als vaste lezer natuurlijk hoe laat het is. De tijd dat ik weer wat vrolijker ben, de tijd dat ik weer wat schappelijker ben, de tijd dat ik weer wat toegankelijker ben, de tijd dat ik  weer te bezichtigen ben en vanzelfsprekend de tijd dat ik weer beschikbaar ben. Beschikbaar voor elke vorm van vriendschap, romantiek en/of liefde met een vrouwtje vrouwpersoon. 


Ik heb mezelf voorgenomen om een keer niet al te kritisch de ballotage te hanteren. De enige voorwaarde die ik stel is dat ik er beter van moet worden.
En in mijn huidige situatie is dat niet zo heel overdreven lastig, dunkt me.
Oja, en vrouwen die is i.p.v. eens, na i.p.v. naar, me i.p.v. mijn, ik vindt i.p.v. ik vind etcevoorts schrijven, mogen mij ook rustig vergeten. Ik heb niet zo heul veul zin om me telkens bij een berichtje kapot te ergeren.

Mocht je nu denken, goh, ik heb wel interesse maar ja, dat corona hè. Geen probleem hoor, dat ik vrouwloos ben is al 8 jaar zo dus daar ben ik inmiddels zeer bedreven in. 

Dus lieve leesters, misschien tot horens/lezens/wappens en meer van dat al. En zo niet, ook prima. 

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag