Algemeen – Dick Teder

Zoek en gij……….

Er is een tijd geweest dat ik dat Google maar vond zuigen. Zuigle noemde ik het toen gekscherend. Het was in de tijd dat ik het razend populair online plaatjesraadspelletje ‘Wiesdanou?’ organiseerde op dees jolijtsijt. Maar eerlijk is eerlijk, Google heeft ook zo z’n goede kanten. Sterker nog, ik voorspel dat Google nog wel eens heel groot kan gaan worden!

Ik zat vanochtend een beetje rond te zappen in de statistieken van m’n weblog. Ik ontdekte dat ik 13326 views heb gehad (zucht, in m’n beginjaren had ik dat aantal in een week), dat ik 450 reacties heb mogen ontvangen (zucht, in m’n beginjaren had ik dat onder 1 anekdoot) en dat 13 september 2011 de drukste dag op m’n sijt was met 112 views (zucht, 112 viewers die handenwrijvend gniffelden en genoten van mijn scheidingsperikelen). Maurice (99) en Eva (46) zijn m’n trouwste reaganten en da’s ook niet zo gek. Zij zijn nog van toen het wèl lachen was op dees jolijtsijt.
Alleen Zuid-Amerika, Afrika en Australië zijn de continenten die mij nog niet ontdekt hebben. KUTLUI!

Maar terug naar Google. Je kunt info, plaatjes en weet ik veel wat nog meer vinden via Google (ja, ik denk, ik leg het concept van Google maar ff uit.)
En met enige regelmaat (430 keer afgelopen jaar) stuurt Google je naar mijn weblog. Dat doet me vanzelfsprekend deugd. Ik durf het zelfs tepelstijvend te noemen. Ik maak tenslotte niet voor niets veel van de bijgevoegde plaatjes zelf.

Op onderstaande 11 foto’s (of links of rechts, ik weet nooit waar dat WordPress ze neer flikkert) staat een overzicht van de zoektermen die men gebruikt om op mijn weblog te komen. Met jouw goedvinden, wandel ik er even doorheen. Want hoe sommigen op mijn sijt terechtkomen, al pijp je een paard.

Foto 1: M’n bier achtergrond, 64, niet storen en herhaling-plaatjes zijn een groot succes, zoals je ziet. Maar kijk ’s verder dan.
Man onder poep – Blubberbuik wegwerken.
Volgens mij gaat dat eerste over dat ik toen undercover ging als hoop stront om hondenuitlaters –en niet de poepopruimers te betrappen. Die is dus te verklaren. Het verhaal bij blubberbuik wegwerken is mij een compleet raadsel.

Foto 2: Monkey lasbril – Gaten in je haardos – Motse kletse kopen.
Wat is een monkey lasbril en waar is dat te lezen? En wat is een Motse kletse? Gaten in je haardos moet haast wel gaan over toen ik een tijgerbalsempleister van m’n nekhaar roste. Zou het anders niet weten.

Foto 3: Spetter tetten – Stront op een bord – Lichte hazenlip – Egels poep.
Ik vermoed dat zoeker bij spetter tetten een komma is vergeten. En anders heb ik er een heul pornobeeld bij. Stront op een bord…………tja, ieder z’n fetisj zal ik maar zeggen. Maar hoe deze zoekterm bij mij uitkomt, ???. Lichte hazenlip gaat over die galbak van een Jan-Jaap van de Wal, denk ik. En egels poep, zie stront op een bord.

Foto 4: Slappe grappen.
Die weet ik ook niet maar ik vind ‘m lollig dus die ga ik vanaf nu gebruiken!

Foto 5: Stront tenen – Stront van een potvis – Adamsappel nekklem.
Bah, het lijkt er sterk op dat ik nogal eens over poep, stront en andere uitwerpselen schrijf. De adamsappel nekklem is mij totaal vreemd en als ik erover nadenk wil ik dit ook helemaal niet weten.

Foto 6: Einstein swaffelen – Bloote vrouwen poep – Ingevallen oogkassen opvullen.
Tja, wat moet ik hier nu weer van zeggen? Ik denk dat je behoorlijk ziek bent als je vandaag de dag Einstein wilt swaffelen. Blote vrouwen begrijp ik maar waarom toch steeds dat poep erbij? En welke anekdoot met ingevallen oogkassen opvullen te maken heeft moet haast wel gaan over hoe zombie ik ben na een stel nachtdiensten. Laten we dat maar hopen. Ik zal het ongetwijfeld ooit gebruikt hebben.

Foto 7: Homo heb seks in een panty – Hoofd onder stront.
De zoeker zocht vast naar een filmpje waarin een homo seks heeft terwijl hij een panty aan heeft. Ik distantieer mij hier volledig van. Kom op zeg. Iedereen weet toch dat je de panty uit moet doen alvorens aan het edele liefdesspel te beginnen? Hoofd onder stront = fetisj.

Foto 8: Meeluisterseex.
Dit gaat 100% zeker over de buurvrouw die ik had toen ik op een kamertje woonde. Ze gilde altijd het hele alfabet bij elkaar. In dat in 13 verschillende talen! Maar dat ik daar ooit over geschreven heb? Volgens mij niet.

Foto 9: Strak vastgebonden voor seks – Man in wurggreep bij vrouw sm – Katja Schuurman vastgebonden scouting.
Dit is het kopje ruige seks. En daar begrijp ik dus helemaal niks van. Een tedere minnaar dan moi bestaat nie! En dat Katja bij de scouting vastgebonden zit………..oe geil!

Foto 10: Dokter poep – Zaadlozing op je overhemd – Dooie oorbel – Buitensex A12 – 3 maart imen sterft in heule.
De eerste 2 geloof ik nu wel. Dooie oorbel dan? Degene die aan kan wijzen waar ik ooit over dooie oorbellen heb geschreven krijgt een zakje lichaamshaar naar keuze. Ik rijd regelmatig over de A12, zal toch eens beter opletten. En hallo politie! Leest u even mee. Op 3 maart is een zekere Imen doodgegaan in het plaatsje Heule. Ofzoiets. Ik heb er in elk geval niets nada noppes mee te maken.

Foto 11: Grijs grofgebekt mormel – Kleine kinderen van 4 jaar wit poep – Dikke negerinnensex – Tot fuking.
Het eerste heb ik zeker weten ooit gebezigd, kan alleen niet zeggen wanneer. Dat zoonlief ooit witte poep heeft gescheten is onmogelijk. Tis toch geen duif? Ik heb dat dus ook nooit geschreven. Dikke negerinnensex moet gaan over mijn allereerste keer. Maar ze was helemaal niet dik! Sterker nog, ze had een prachtlichaam. En als laatste tot fuking. Wat moet ik daar in hemelsnaam bij voorstellen? Duitse necrofilie? Engelse kikkersex? Geen idee. En eigenlijk wil ik het weer niet weten.

Zo zie je maar weer, lieve lezer, met een velerlei aan zoektermen kom je op mijn weblog terecht.

En als ik veel van die zoektermen nalees, wordt het voor mij tijd om eindelijk eens wat minder over poep, stront, tetten en seks te gaan schrijven. Ik ben tenslotte geen puber meer.
Me dunkt.

Lolbroek

Ik mag dan wel een lolbroek in ruste zijn maar ik kan het nog steeds hoor!

Ik zat vanochtend op de bank achter een bakkie pleuah en keek eens rond in m’n penthuiswoongedeelte. Nou, daar was niets buiten het ordinaire te zien. Ik draaide het lijf richting eetkamergedeelte en toen gebeurde het.
Een ontiegelijke flapperscheet ontglipte m’n bips. Maar dat heeft verder niets te maken met dees anekdoot. Begrijp ook niet zo goed waarom dit erin staat. Raarrrrrrr.

Na een ‘hé, een scheetlachbui’ zag ik m’n pasgeleden afgezaagde eettafel staan. En ik herinnerde me dat zeun kortgeleden een flinke lap uit het tafellaken had geknipt. “Oja, ik moest nog een tafellaken hebben”, dacht ik toen. Dat heeft meneer Evolutie toch maar mooi bedacht. Dat je je iets herinnert en dat je dan gelijk ergens aan denkt. Wat jij?
Ik ging eentje halen, fuk de zondag!

Vanochtendmiddag toog ik dus naar Bataviastad. Je weet wel, dè outletstad van Nederland. Ik was er nog nooit geweest en ik verwachtte eigenlijk een XXXXXL-Action ofzo.

NEEN!!!!!!!!!!! Niets van dat al. Au contraire, mon amis. WAL FUKKING HALLA!!!!!!

Tenminste, als je van degelijke kleren houdt. En ik houd van degelijke kleren. Al mijn merken zijn in dat kleine stukje Nederland te vinden.

Maar ja, ik kwam voor een tafellaken. En een tafellaken zou het worden. De kleren komen wel met m’n eerstvolgende date die niet lang meer op zich laten wachten (ik zal m’n Kaaimaneilandaccount vast ’s even leeg trekken.)
Nadat ik ongeveer 3 kwartier met toch wel stevige lichaamsonderdelen had rondgelopen kwam ik bij het winkeltje genaamd ‘Gant’.
Ik stap er gezonnebrild binnen en zag 2 verkoopsters staan. “Goedemorgen”, zeggen ze simultaan en in koor. Ik stop onmiddellijk en pak m’n telefoon uit m’n broekzak. Mijn telefoon gaf 12.37 aan. Zuuuuuuuuuuuuuuuuuucht. Met m’n schouder en hoofd neerslaand maakte ik dat exacte geluid.

“Dit doen we even over”, zei ik op gebiedende toon. En ik liep de zaak weer uit.
De mevrouwen keken ietwat verbaasd toen ik weer op dezelfde manier binnenkwam. Voor een actiefilmthrillerpornoacteur als ik is dat natuurlijk een schilletje van een peul. “Goedemiddag”, zei de ene terwijl de andere vasthield aan ‘goedemorgen’.
KUT! Riep ik. En weer liep ik naar buiten.

We hebben deze scene in totaal 8 keer over gedaan alvorens de regisseur tevreden was. Dan hadden m’n tegenspeelsters weer een lachbui, dan was er ineens een figurant pontificaal in beeld, dan had ik weer ergens een stevig lichaamsonderdeel. Zucht.
Acteren, het is ook niet voor iedereen weggelegd.

Maar goed, ik heb de 2 dames een hartstikke leuke middag (en waarschijnlijk een hele dag. Wat? Een heel leven) bezorgd en ik heb een nieuw vet cool boomlauw strak bruut flex chill jeweetzelluf tafellaken. (foto op de Twitters en Facebooks).

En daar draaide deze 2^e vakantiedag immers helemaal om. Morgen de planten water geven!
Zin an.

Liefde en Haat

Aan elke relatie gaat een vorm van liefde vooraf. Anders zou je niet spreken van een relatie maar van het onbekende.
Laat ik voorop stellen dat iedereen die je persoonlijk kent een relatie van je is. Van de collega waar je mee moet werken tot je partner waarmee je de lakens deelt. Van de buurman tot je vader. En vanzelfsprekend van de buurvrouw tot je moeder. Allen zijn het relaties.
Al deze relaties zijn ontsprongen uit een bepaalde vorm van liefde. Een groet, een handdruk, een omhelzing, een zoen, een kind.
Nu kan het voorkomen dat aan de liefde als hierboven geschetst een einde komt. Verschillende oorzaken kunnen hier aan ten grondslag liggen. Uit het oog verliezen, uit elkaar groeien of in het ergste geval ruzie.
Zijn overkomelijke oorzaken. Zijn op te lossen. Als de wil er maar is.

Een compleet ander verhaal wordt het als de ruzie overslaat naar haat. Dan is er iets fundamenteels mis. Onherstelbaar in vele gevallen.

Maar wat is haat?
Iemand niet (meer) mogen? Nee.
Iemand op zijn muil willen slaan? Nee.
Iemand koste wat het kost kapot willen maken? Jep. Dat is de definitie van haat.

Het woordje ‘Haat’ wordt veel gebezigd tegenwoordig. Teveel als je het mij vraagt.
Gelukkig wint over het algemeen de relativering het van de haat. En laten we daar blij om zijn.

En stevent de haat toch op de eindoverwinning af, laat dan godverdomme onschuldige mensen er niet onder lijden.

De beste wensen

Over enkele uren stap ook ik 2013 in. En deze keer ga ik het ’s helemaal in m’n eentje doen.
Altijd (*Hans Teeuwen stem* altijd altijd altijd) heb ik mensen om me heen gehad bij een jaarwisseling. Natuurlijk heul vroeger m’n ouders, later (toen ik Hoofd brandstichting van de buurt was) vrienden, weer later m’n voormaligje en haar familie, nog later mijn gezinnetje en vorig jaar wist ik me omringd door collega’s.
Dit jaar niets niemendal nada. HE LE MAAL alleen.

En nee, da’s niet zielig dus berg die waterlanders en tissues maar op, ik kies er zelf voor. Je moet alles een keer geprobeerd hebben in je leven immers. En trouwens, nieuwjaar vink sowieso een sneu feest. Ik vier een nieuw jaar op m’n verjaardag. Dusssss.

Ik heb uit een oude doos (nee, niet de onderbuurvrouw) een stapel cd’s gevat en daar vermaak ik me kostelijk mee.
“Maar Manus, je kunt toch ook de top 2000 aan zetten?”

NEE!!!
Ik heb elk jaar nog enigszins geluisterd maar die keren dat ik dit jaar luisterde, man man man, wat een bagger.

Ik heb zojuist ‘the best of Maywood’ opgezet. De volgende is ‘Benny Neyman’s meest gelikte hits’. En als afsluiter ga ik volledig los op ‘Der hübschte von Rex Gildo’.

Ik vermaak me dus prima.

Rest mij nog een ieder een heel voorspoedig en gelukkig 2013 te wensen.

En dat heb ik zojuist in bovenstaande zin gedaan dan.

Fijne kerstdagen!

Ja, jullie wel.

Ik ga alleen maar één van de beste kerstnummers (zijn die er dan, Manus? Ja, deze met de tranentrekkendste eindzin ooit!) draaien, bier drinken en gewoon hardop KLUT! roepen.
Ofzo.

Maar jullie, lieve lezers die mij ook dit jaar enorm gesteund hebben, jullie wens ik het allergezelligste toe.

OP JORS dan maar.

Gelukkig heb ik m’n eigenste lol-met-m’n-jongenssite nog.
http://www.youtube.com/user/VonGoegelhausen?feature=mhee

Rooie oortjes

Zoals je weet ben ik een uitvinder. Nee, dat is niet het juiste woord. Ik ben een conceptbedenker. Ja, da’s beter.
Ik bedenk met grote regelmaat een concept, gooi het lafjes de samenleving in en al gauw wordt door anderen het concept uitgewerkt tot een succes.
Ik ben daar best trots op. Echter ben ik totaal niet uit op de credits. Zo steek ik niet in elkaar. Ik hoef geen veer in de strakgevormde bips. Ik hoef geen klop op de breedgetorsde schouder. Ik hoef geen compliment aan mijn geheimgehouden adres.

Een paar jaren geleden schreef ik in het geniep een woest erografische tekst naar een vriendin. Ze vertelde me dat ze na het lezen ervan met rooie oortjes zat. En ook dat er tintelende gevoelens in de onderbuik en tetstreek waar te nemen waren. Ik keek er niet van op. Dat was immers de bedoeling van mijn erografische schrijven.

Hoe het heeft kunnen gebeuren is me een raadsel maar duidelijk is wel dat mijn woest erografische tekst de overkant van de Noordzee bereikt heeft. En dat een autrice aldaar gedacht moet hebben dat gewoon ronduit erografisch opschrijven wat je denkt misschien wel verkoopt. “Around out erographic upwriten what you think”.
Met als gevolg het boek dat inmiddels elke vrouw wel gelezen heeft.

En zo, lieve vrouwtjes, hebben jullie het aan mij te danken dat jullie tegenwoordig zonder enige vorm van gene woest erografische teksten het WereldWijdeWeb op kunnen slingeren. Mannen met rooie oortjes achter de computer achterlatend.

Graag gedaan.

(persoonlijk bedanken kan uitsluitend op afspraak)

The end

Weet niet of jij er al mee bezig bent maar over een vadsige maand, zeg maar een week of 7 gaan we er aan. Allemaal! Dat heeft Maya voorspelt en ik heb niks gelezen over iets van afwijking of verandering dus bleef Maya de bij (ha! Schitterend gevonden Manus!!!) dat op 20 december aanstaande (2012 2012) de wereld vergaat.

De grote vraag is natuurlijk hoe we kapot gaan. Knalt dees kloot ineens uit elkaar? Komt er een killertsunami? Krijgen we een wereldbeving? Worden we aangevallen from outerspace? Vragen, vragen, vragen. Maar gelukkig voor jou is daar mijn alterego.
In tijden van nood, in heule donkere dagen, als je het niet meer ziet zitten, ligt dood en verderf op de loer, is daar altijd de enige superheld waar je op kunt vertrouwen, de man die niets niet kan, de man die voor iedereen klaarstaat (mits abonnementsgeld is betaald vanzelfsprekend):
SUPERANUS.
Je hebt vast sinds gisteren zijn logo in de lucht al wel zien hangen.
Ik heb namelijk ontdekt hoe we het ootje gaan leggen. De Aarde verandert in één grote Bermuda-driehoek. We verdwijnen gewoon.
Is dat koel ofnie?

Hoe ik dat ontdekt heb, vraag je je af. Nou, dat ga ik uitleggen.
De afslag van de snelweg richting mijn woonplaats heeft 2 banen voor linksaf, de gewone (voor de kijker rechts) en de inhaalbaan (voor de kijker links) voor het grote kruispunt. Op mijn vaste baan, de inhaalbaan, stonden 3 auto’s en een vrachtwagen met oplegger. Ik besloot achter de 5 auto’s op de gewone baan te wachten. Bij groen zou ik dan toch sneller zijn dan de vrachtwagen met oplegger. Het was nogal een forse namelijk en die trekt mijn 5.4 er nooit uit, was mijn achterliggende gedachte.
Bij het sein groen begonnen beide rijen te rijen (ha! weer zo’n briljante!!) en precies als ik in mijn achterliggende gedachte had, knalde ik vòòr de forse vrachtwagen met oplegger de inhaalbaan op.
Ik stoof over de 80 kmweg richting afslag woonplaats. Nieuwsgierig als ik van aard ben, was ik toch benieuwd welke lutser achter die forse vrachtwagen met oplegger was blijven rijden. Ik keek in de achteruitkijkspiegel (702 punten bij Wordfeut).
En wat ik toen zag……………………………………………..je zal het niet geloven.

NIETS, NIEMAND, NADA teken van de forse vrachtwagen met oplegger…………………………HUH???? Ik fronste de rechterwenkbrauw. Ik keek in beide zijspiegels (om de beurt natuurlijk want tegelijk lukt mij fysiek niet) en ook daarin was geen spoor van de forse vrachtwagen met oplegger te bespeuren. Ik fronste m’n linkerwenkbrauw naast m’n rechter en riep nog eens hardop HUUUUUUUUUUH???
Dat kon toch eigenlijk niet? De forse vrachtwagen met oplegger was linksaf geslagen, hoorde op dezelfde weg als ik te rijden en toch was ie er niet. Ik keek eens naar m’n ballen. Die snapten er ook niks van. De forse vrachtwagen met oplegger was in het niets verdwenen. Raar hè?

Nu ben ik er dus van overtuigd dat het einde der tijden begonnen is en dat we er weinig aan kunnen doen. We kunnen het wellicht hooguit een beetje sturen. En dat is exact wat SUPERANUS gaat proberen te doen.
Wat zullen we het eerste laten verdwijnen? Ik denk zelf dat ik bij de zorgverzekeraars begin.
Suggesties zijn welkom.

Mijn theorie

Tot 2006 werkte ik op een middelbare school en daar kwam ik in aanraking met een jongen van een jaar of 20. Ik ben zijn naam vergeten, laten we hem X noemen. Hij was een rustige jongen. Een vriendelijke jongen. Een geraffineerde jongen. En vooral een koele jongen. Groot fan van Scarface, dat vond hij een geweldige film.
Ik had al snel in de gaten dat hij ‘de leider’ was van een groepje. Het groepje bestond uit een mannetje of 8. De tegenwoordig zo bekende agressieve, intimiderende en respectloze jongens.

Ik kwam X met grote regelmaat tegen op de gang, in de aula of op het schoolplein. En steevast vroeg hij me waar de kluis van de school stond. En steevast antwoordde ik dat ie in de atoomkelder onder de school stond. Of dat ie op mijn zwaarbeveiligde kantoortje stond. Of dat ik dagelijks het geld van school mee naar huis nam. Ik lulde maar wat. Hij kon het wel waarderen.
En ondanks dat hij een vreselijk irritant mannetje voor docenten en andere personeelsleden was, had ik wel respect voor hem. Ik mocht hem eigenlijk wel.
Als hij weer eens een docent het leven onmogelijk maakte en zich moest melden bij mij voor corvee, zag ik dat wel eens door de vingers. Aan de andere kant hield hij zijn lastige groepje in toom tegenover mij en m’n collega’s. Win-winsituatie.

Toen Cees Lieftink vorig jaar overvallen in zijn huis en doodgeschoten werd, moest ik direct denken aan X. Ik kan het niet uitleggen maar het leek me zijn stijl. We waren 5 jaar verder en ik kon me niet aan de indruk onttrekken dat hij geen carrière had gemaakt in de criminaliteit.
En als ik dit vermoeden had, dan moest de politie en justitie dezelfde gedachte hebben. In mijn tijd op school heb ik ze namelijk met grote regelmaat voorzien van gedetailleerde informatie over het betreffende groepje.

Vorige maand is er in Voorthuizen weer een huisoverval geweest. Ik nam het voor kennisgeving aan. Ik kijk tegenwoordig nergens meer van op. Tot ik een detail las die me toch weer aan X deed denken. Bij de overval is een vermoedelijke dader zwaargewond aangetroffen. Toen agenten hem vroegen naar zijn naam, zei hij; “Klaas”.
En dat was weer precies zijn stijl. Hoe erg de situatie ook, hij zal koel en geraffineerd blijven en dus nooit zijn echte naam prijsgeven.
Hij is aan zijn verwondingen overleden. Gestorven in het heetst van de strijd. Go with a bang.
Net als zijn held, Scarface.

Dit is mijn theorie.
Maar het kan natuurlijk ook allemaal stierenpoep zijn.

Ted

Zag gisteren dat Maurice, m’n goeie vriendin en tevens echtgenoot van m’n goeie vriend Linda, een soort van ‘Wiesdanou?©’ deed op Facebook. (Voor m’n nieuwe schare fans ; Wiesdanou?© is een briljant, leerzaam en hartstikke lollig online 2011 kwisje welks ondergetekende verzonnen heeft.)
Ik heb er totaal geen moeite mee dat Maurice mijn concept een nieuw leven in probeert te blazen. Sterker nog, ben er zelfs wel trots op dat juist Maurice het is die dit doet en niet één of andere nono. Hoop dat het een succes wordt.
Maurice toonde een foto en de vraag was wie de persoon 2e van links is. Een hele bult reacties volgden, ik besloot ook te reageren.
Ted van de Parre, reageerde ik. En ik schoot in een enorme lachbui. Ik lachbui vaker om mezelf en deze keer was het omdat de gevraagde persoon absoluut en totaal niets van Ted van de Parre weg heeft. Ik vond dat zó lollig! (Maurice ook, dat moet wel).

Ted van de Parre is een iconische cultheld. Ted van de Parre roelt boven alle andere roelers uit. Ted van de Parre is het ultieme wat de mensheid ooit heeft voortgebracht. Ted van de Parre is een kruising tussen Hercules, Magnum en een Jumbojet.
Hij is voormalig sterkste man van Nederland, Europa en de wereld. Met z’n 6 meter 24 was hij jarenlang geen partij voor de overige deelnemers. Hoe ze hun stinkende best ook deden, Ted was altijd 10x beter.
Een boomstam van 150 kilo boven het hoofd tillen? Ted legde ‘m op z’n wenkbrauwen, rolde een sjekkie en met de rook van ’t sjekkie blies hij de boomstam secondenlang in de lucht.
Zoveel mogelijk liters water binnen een minuut verplaatsen? Ted nam een slok uit de Noordzee en pieste het even later weer uit. (Zo is trouwens het Sneekermeer ontstaan).
Een vrachtwagen vooruit trekken? Ted ging er mee winkelen. Onder z’n arm!
Afleveringen van ‘De sterkste man’ duurden dikwijls een week, simpelweg omdat Ted met gestrekte armen 2 personenauto’s zolang in de lucht hield.
Nee, niemand kon ook maar in z’n schaduw staan. Of ja, eigenlijk wel. Een hele tribune toeschouwers zelfs.

Geen idee wat de man tegenwoordig doet. Maar dat is ook helemaal niet belangrijk, hij moet gewoon Ted van de Parre zijn!
Ze moeten bij wet vastleggen dat vanaf heden Ted van de Parren een werkwoord is. Ted van de Parren = Bruut zijn. Er moet een Ted van de Parre-monument komen, een Ted van de Parretoren. De badplaats heet vanaf nu Ted van de Parrenesse. Ze moeten per direct criminelen Ted van de Parresteren.
(meer woordspelingen kan ik niet vinden. En trouwens, is ook flauw, doet afbreuk aan deze ode aan Ted).

TED VAN DE PARRE.
Zijn naam schrijf ik met hoofdletters.

Highway to hell

Geachte meneer Rijkswaterstaat,

ik neem aan dat ik deze brief tot u moet wenden.
Laat ik beginnen met het volgende; Ik vind u een lul.
U bent vast en zeker zo’n pedante flapdrol die zich laat rijden? Zo iemand die uitgeput van wèèr een vergadering op kosten van de samenleving neerploft op de achterbank van een bovenmodale auto? U heeft waarschijnlijk al 20 jaar de bestuurderskant van een auto niet van dichtbij gezien, laat staan dat u ermee in aanraking bent geweest? Klopt hè?
Nou, knoop het volgende dan maar ’s even goed in uw oren:

Die A12 van u zuigt dikke stiereballen. LEVENSGEVAARLIJK!!! Het is een regelrechte snelweg naar de hel.

Ja, daar schrikt u van hè? Vraag maar ’s aan die vent achter het stuur van die dikke bolide van u. U zult zien dat ie mij meer dan gelijk geeft.
Kijk, een geoefende rijder (lees man van pak ‘m beet 40, met kilometers in de benen en die lafjes met 1 hand stuurt) zult u er niet over horen maar in godsnaam, er rijden ook (buitenlandse) vrachtwagenchauffeurs, dronken Polen, jonge ventjes, vrouwen of, nog erger, oudjes op man! Die redden dit soort fratsen niet! Die gaan kapot!

Ik bedoel, what’s the deal met om de 100 meter een flauwe bocht? Hè? Waar slaat dat op? Wat is het nou voor moeite om gewoon 26 kilometer recht stuk weg te timmeren?
En is het niet een veel beter idee om zeer open asfalt te gebruiken in plaats van het dicht te smeren met zwarte meuk? Er blijft namelijk een beetje hoeveelheid water op liggen. Zo’n beetje waar ze in een gemiddeld ontwikkelingsland een maand van kunnen drinken. Weet u wat dat gaat doen als het gaat vriezen?
En die gele verlichting. Kom op man, hoe gay is dat? Wie heeft dat verzonnen? JE ZIET GEEN FUK ALS HET REGENT!!
Je moet op de gok rijden en nogmaals, een geoefende rijder ziet dit nog als een uitdaging maar die andere luitjes trekken dat niet. Die klappen binnen no time op de vangrail.
En dan hebben ze ook nog te maken met die spookstrepen her en der op de weg. Je moet soms gewoon hopen dat je de juiste strepen volgt.
Dat werkt toch niet, meneer Rijkswaterstaat. Die kunnen die werklui toch gewoon even weghalen als dat stuk weg klaar is?

Ik voorspel 22 dodelijk verongelukte lijken de komende 4 maanden. En dat is allemaal uw schuld, meneertje Rijkswaterstaat. U zult daarmee moeten leven. U zult daarmee worden geconfronteerd. Uw hele leven lang.
Tenzij u eens een keer van die achterbank af komt en direct, maar dan ook direct maatregelen gaat treffen.

Ik waarschuw maar 1 keer. Lamlul.

Vriendelijke groet,

Hermanus