Werk –> Meisje

Afbeeldingsresultaat voor securitéIk neem mijn werk uiterst serieus. En als ik zeg serieus, dan bedoel ik ook serieus. Als er zum bleistift wat extra inzet gevraagd wordt, sta ik er. Tenminste, als ik mijn kinds niet heb, als ik niet vrij ben of als ik gewoon geen zin heb. Maar voor de rest sta ik vooraan om de shit op te vangen.
Laatst werd er extra inzet gevraagd, een paar dagen 12-uurs diensten. Ik pakte de nachten. Van 19 tot 7. Pittig maar iemand moet het doen, niewaar?

Ik arriveerde ruim voor 19 uur bij het object, collega was verguld dat ik er was. “Er is nog 1 iemand binnen”, zei hij. “@$^%$%^(&^”., mopperde ik. Daar had ik nou net geen zin in.
“Een jongedame.”, zei collega. Mijn oren maakten lichte klapbewegingen en mijn wenkbrauwen trokken m’n voorhoofd richting haargrens. “Een Franse, maar een heel kille.”, zei collega weer.
Voor ik antwoord kon geven kwam de Franse vrouw de trap af. Prachtvrouw. Mooi haar, lief gezicht, goed figuur, leuk decolletruitje aan, hakken onder de rok. We maakten oogcontact en op m’n zwoelst ‘bonsoirde madame’ ik haar. Ze bloosde een beetje en groette mij terug. Ik vond haar alles behalve kil.
Ze stelde zich voor als Francoise en dat vond ik eigenlijk best een toepasselijke naam. Ik zei dat ik Hermanus heet.
Ze vroeg of ik een taxi voor haar wilde bellen, ze logeerde in een hotel hier even verderop. Collega vertrok en ik zag hem denken ‘hoe doet hij dat toch altijd met vrouwen?’.

Ik liet de taxi binnen, ze stapte in, ik zwaaide nog ff en ging naar binnen om het hek te openen. Op een stoel lag haar jas nog. Zucht, wat een goedkope truc, dacht ik.
Ik gaf haar de jas en ze reden weg. Mooi! Hek dicht, deur op slot, koffie.

Ik denk dat het rond 1 uur was toen de intercom ging. “Allo Érmanoes, avec Francoise.” Of ze naar binnen mocht om te werken? Nou nee! Ze stond niet aangemeld en omdat ik bij een strak georganiseerde organisatie werk èn ik mijn werk uiterst serieus neem, weigerde ik haar de toegang. Daar komt bij dat ik op de camera zag dat ze een wel heul spannende jurk aan had en het leek me sterk dat ze daarin haar werk goed kon doen. Ze droop vol drama af.

Even voor half 5, het werd al langzaam licht; De intercom. Stond ze daar met een volledig Frans ontbijt! Croissants, stokbrood, jus d’orange, frommage, chambon, marmelade, pizzapunten. Er lag zelfs een roos op het dienblad. En ze had de spannende jurk ingeruild voor een badjas, die half open hing. Zucht, had ik weer.
Ik liep naar het hek en zei dat ik m’n werk uiterst serieus neem en dat ik over een kleine 2,5 uur klaar was met mijn dienst. En dat ik thuis wel een ontbijtje pak. Ze droop vol drama af.

Zeven uur, ik mocht naar huis! Collega opende de poort voor mij en net voor ik het gaspedaal in wilde drukken, sprong Francoise op m’n motorkap. Ze had de badjas ingeruild voor alleen een geel hesje. WAT? Zucht.
Hoe ik ook slingerde, ze viel er niet af. Bleek dat ze superlijm aan haar handen had gesmeerd. Ik was er HE LE MAAL klaar mee. Ik schroefde de motorkap van m’n auto, mikte ‘m met haar erop in de berm en ben plankgas naar huis gereden. KOM. OP. ZEG.

Eenmaal thuis dacht ik dat het toch zonde is dat ik geen vrouw heb aan wie ik had kunnen vertellen wat ik nu weer had beleefd.

Eierballen & klaphakken

De 9e verjaardag van mien jonkje moest natuurlijk gevierd worden met de familie en vrienden. Dat deden we gisteren. Oma moeke woont niet echt in de buurt maar wil er vanzelfsprekend altijd wel bij zijn. Hoe handig is het dan dat ze een droomzoon heeft die vrijdag gewoon even na zijn werk naar Groningen rijdt, zaterdag even met moeke heen en weer kachelt en vandaag weer eventjes die 200 km naar huis scheurt?
Maar genoeg veren in mijn bips.

“Kan je eierballen voor ons meenemen?”, werd mij gevraagd (de eierbal is een culinair Gronings hoogstandje, onbegrijpelijk dat het geen wereldwijd succes is). Ofkors wilde ik dat.
Gisteren tegen 12-en togen we naar de plaatselijke eierballenboer om 8 van die heerlijke units op te halen. Moeke had een koeltas mee waar ze in gingen want het was 400 graden in de auto. Ik had de airco niet aan want daar kan ik niet tegen. Trouwens, mijn oude voiture heeft geen airco dus dat was niet eens een discussie.
Klokslag 13.34 uur parkeerde ik de auto voor de deur van de beste cafetaria van Wageningen en omstreken (ben je ooit in Wageningen en wil je een fijne vette hap scoren? Cafetaria De Driesprong. Onthoud die naam. Erwin en Ties zijn de eigenaren, ik ben er  floormanager).
Ik stoof naar binnen want ik had enorme hoge nood en terwijl ik voorbij rende bestelde ik een ijsje. Moeke was ondertussen uitgestapt en knuffelde iedereen buiten op het terras. Ze was een jaar niet geweest dus er moest flink geknuffeld worden. Logisch.
Ik ging aan een tafeltje zitten en likte woest erotisch aan m’n ijsje toen moeke met de koeltas vol eierballen binnenkwam. Ze liep een beetje apart maar dat kwam omdat ze wat last van d’r heup heeft en een lange autorit, redeneerde ik.
Ineens zakte ze door één van haar hoeven en ik moest lachen. Ze keek ’s omlaag en zag dat de hak van haar schoen aan het ontbinden was. Overal lagen stukjes hak. Ik schoot in een stuip. Moeke had inmiddels ook door dat de hak onder haar schoen wegrotte en gierde het ook uit. Ik verslikte me in m’n ijsje en rolde op de grond van het lachen.
Van de andere schoen lag de hak nog in de auto en toen, lieve lezer, heb ik 3x mijn slip moeten verschonen. Manmanman, wat hilarisch!
En wat weer zó moeke!
Ties had nog schoenen (patta’s heten ze tegenwoordig, geloof ik) liggen van dochterlief, deze mocht moeke hebben. Supertof en cool om een hippe moeder te hebben, dacht ik.

Hierna gingen we naar het feestje van Teun en daar werd door mij natuurlijk in geuren en kleuren verteld over voorgaande. Wij kennen geen schaamte en eerlijk is eerlijk, dit was heul lollig!
Daar gaan we het nog vaak over hebben op feestjes.

Pornofilms

Zaterdagavond, whappje van neefmans. Moeke schoot in een Ron Brandstederlach omdat hij me ‘Anus’ noemt. Het klain jonkje die ik nog geflest heb. Inmiddels is ie een 23-jarige boom met een indrukwekkende tors.

Gisteravond kwam hij met broermans even buurten. Altijd gezellig, altijd lachen en ook Sam en Teun vinden het leuk (want met ze voetballen).
Gezessen zaten we in de tuin, het niveau was van de categorie ‘onderbroekenlol’. Poep en piesgrappen, lollige filmpjes, plat Grunnings (zelfs mijn jongens!), oma in de zeik nemen, dat niveau.

Oma ging met de hond wandelen, Teun vermaakte zich in de keuken met z’n tablet. Neefmans, broermans, Sam en ik bleven achter.
We kregen het over films. En heb je het over films dan kom je bij ons al gauw uit op porno verbasteringen van films. De meligheidsdrempel ligt bij ons erg laag.
In rap tempo somde neefmans de ene na de andere verbastering op en al snel rolden de tranen over de wangen, verslikten we ons net niet in het bier en gierden we het uit. Zie hier een lijst: http://all-funny.info/extremely-funny-porn-movie-titles

Sam begreep er niet veel van maar lachte keihard mee om onze lachsalvo’s.
Toen ik hem naar bed bracht vertelde hij dat hij een beetje in zijn broek geplast had. “Maar dat kwam door het lachen hoor!”

Goh mensen, in tijden niet zo gelachen.
J en O, bedankt voor de hilarische avond, moeten we vaker doen.

Prijsvaag

 

Vroeger deed ik het wel vaker op m’n lolsite, een prijsvaag. Vond ik lachen en het geeft jou toch een beetje het idee dat je iets te interactieveren heb hierzo. Ofkors.
Huh, een prijsvaag, vraag je? Ja, een prijsvaag. Dat is een prijsvraag zonder prijs en toch wel zo gigantisch onnozel en vaag dat het eigenlijk alleen helemaal nergens op slaat.

Ik heb nu ook weer eentje.

HOEVEEL AVONDEN HEB IK VOLLEDIG VOOR MEZELF (en eventueel voor jou, 😉wink 😉wink) TIJDENS MIJN AANKOMENDE VAKANTIE OMDAT DE JONGENS OP VLIEGVAKANTIE GAAN?

A: 4
B: 10
C: 6
D: 9
E: 3
F: 14
G: 5
H: 11
I: 2
J: 8
K: 13
L: 7
M: 12
N: 1

Wéér niet😞

Dit leveringsbriefje lag in de gemeenschappelijke ruimte van het huis waarin ik resideer. Ik had het al een tijdje zien liggen maar geen naam erop dus boeien. Tot mijn buurman me erop attendeerde dat het voor mij was want hij was naar het ophaalpunt geweest. Oh, prima, ik kijk wel even.
Pinksteren en nachtdiensten kwamen er tussen en vanochtend moest ik toch boodschappen doen dus hup, briefje mee.

Een leuke vrouw vroeg of ze me ergens mee kon helpen. Nou, dat kon ze zeker, ik gaf haar het leveringsbriefje en zei dat het voor mij was. Ze vroeg naar mijn naam, liep naar achteren en kwam even later leeggehands terug.
“Waarschijnlijk wordt het vanmiddag na 15 uur binnengebracht.”, zei ze.
“Zal ik je bellen als het er is?”, bood ze aan. Ik had totaal geen moeite met haar tutoyering en zei dat het prima was. Ze noteerde m’n nummer en ze pakte het briefje.
Ik wilde net weer weglopen toen haar oog op de datum viel, 6 juni dat is toch al wel weer even geleden. “Het is een brief waarvoor ik moet tekenen.”, vertelde ik haar. “Oh, momentje dan.”, zei ze verontschuldigend. Weer liep ze naar achteren en kwam even later met een aangetekende brief voor mij terug. “Ik keek bij de pakketjes en daar lag je niet bij.”, zei ze. “Jij gekkie jij!”, kwinksloeg ik.

Ik had mijn ozo belangrijke brief binnen. “Wil je dit mee of zal ik het weggooien?”, vroeg ze terwijl ze het leveringsbriefje en het briefje met mijn telefoonnummer erop omhoog hield. “Mijn telefoonnummer mag je wel houden.”, zei ik met een knipoog.
“Nee, ik gooi het wel weg.”…………………………………………………..

Potverdikkie, wéér niet.